Wygenerowano:
30.10.2018
16:51:09

Przejdź do listy słów kluczowych
Wygenerowano programem:
Q-Księgozbiór 3000





trening

Spis cytatów ze względu na słowo kluczowe

Treść Tytuł Autor(zy) Ident / Data wpisu
Nie mógłbym tak długo zajmować najwyższej pozycji, gdyby nie wiedza o mojej własnej grze, jaką przekazał mi Karpow. Nie tylko unaoczniając mi słabości, lecz również wagę, którą ma samodzielnie ich wyszukiwanie. Jak życie naśladuje szachy Kasparow, Garri 9788389812513:29

28.12.2008
Michael Jordan słyną z doskonałych warunków fizycznych oraz wysokich, lotnych wsadów piłki do kosza, jednak również jako pierwszy przychodził na treningi i ostatni je opuszczał. Podczas wywiadów wszyscy koledzy Jordana z zespołu i trenerzy mówili o jego nadzwyczajnym zdyscyplinowaniu, nie zaś o jego skoczności. Jeden z doświadczonych menadżerów NBA powiedział o talencie koszykarza: „Gdyby nie wyznawał etosu pracy, Jordan byłby tylko jeszcze jednym utalentowanym sportowcem robiącym podziwu godną karierę, nie zaś zjawiskiem historycznym.” zgadzam się z tym, jednak znowu brzmi to tak, jakby dyscyplina działania Jordana i jego pracowitość nie stanowiły integralnych składników jego talentu.

Zdolność do maksymalnie efektywnego wykorzystywania własnych możliwości w codziennym życiu może nie być tak oczywista, jak umiejętności wynikające ze sprawności fizycznej, jednak to właśnie tę zdolność Michael Jordan pielęgnował w ciągu całej swojej kariery i stanowi ona talent, który wszyscy powinni próbować w sobie rozwijać.

Jak życie naśladuje szachy Kasparow, Garri 9788389812513:104

23.01.2009
Pisanie jest nie tylko umiejętnością, jest także sztuką, której opanowanie wymaga zaangażowania i pracowitości, koncentracji i dyscypliny. Lekkość pióra, czyli łatwość i szybkość pisania, swoboda w posługiwaniu się całym bogactwem środków językowych oraz gatunków dziennikarskich, to niewątpliwie rodzaj talentu, nie każdemu dany „dar niebios”; to jednak także – ku pocieszeniu tych nieobdarowanych – rezultat ćwiczeń i wytrwałej pracy nad tekstem. Pisanie jest wiec umiejętnością, której można się nauczyć i którą warto ciągle doskonalić. Dar pisania doskonałych, gotowych do publikacji tekstów – na poczekaniu i bez przygotowania – mają nieliczni. Dla większości pisanie jest mniej lub bardziej długotrwałym i złożonym procesem: od pomysłu, planu, szkicu tekstu, poprzez jedną, kilka, nawet kilkanaście wersji roboczych (i tyleż korekt), do tekstu finalnego. Dziennikarski warsztat językowy Fras, Janina 9788322926673:7

11.02.2009
Nie wiadomo, jak i dlaczego pojawiła się ta statystycznie znikoma mniejszość pilotów (jeden na stu), która stawała się asami. Przynajmniej przestudiowanie biografii j najlepszych pilotów myśliwskich nie daje jasnej odpowiedzi na to pytanie. Niektórzy - na przykład A. Pokryszkin - już podczas pierwszych lotów zademonstrowali kunszt, intuicję lotniczą, celność strzelania. Inni, wręcz odwrotnie, zaczynali bardzo słabo. Drugi ze światowej listy (301 zwycięstw) Barkhorn podczas pierwszych 119 lotów nie zdobył ani jednego zwycięstwa, a sam został zestrzelony dwukrotnie! Dla najlepszego radzieckiego asa Iwana Kożeduba pierwszy lot o mały włos nie stał się ostatni (trafili go Niemcy, a potem ostrzelały radzieckie działa przeciwlotnicze), później przez trzy miesiące walki nie potrafił zestrzelić ani jednego samolotu wroga. Ale jeżeli indywidualne zdolności, zwykłe szczęście albo jeszcze coś innego pozwalały pilotowi przeżyć i nabyć doświadczenie bojowe, to dalej proces przebiegał, jak mówią technicy, z pozytywnym sprzężeniem zwrotnym. Wraz z każdym kolejnym lotem wzrastał kunszt, liczba zwycięstw, wiara we własne siły, i to wszystko razem pozwalało przeżyć następny lot, który dodawał jeszcze jedno ziarenko doświadczenia bojowego... Wskutek tego procesu pojawiały się asy Luftwaffe, na których koncie było po 700, 800, 1000 lotów bojowych i setki zestrzelonych samolotów przeciwnika. Na uśpionych lotniskach... 22 czerwca 1941 roku Sołonin, Mark 9788375102581:142

20.12.2009
Dzięki wielokrotnemu powtarzaniu tych samych czynności w najrozmaitszych sytuacjach komandosi wyrabiają sobie pewne odruchy, tak zwaną pamięć mięśniową, która jest szczególnie przydatna w zamęcie bitewnym powodującym przeciążenie zmysłów. Snajper. Opowieść komandosa seal team six. Wasdin, Howard E.; Templin, Stephen 9788324016471:8_2

30.11.2012
Młodemu SEALsowi trudno jest udzielić szczerych odpowiedzi na takie pytania. Jeśli nie potrafisz rozpoznać swoich niedociągnięć i nie masz ochoty nad nimi pracować, jak możesz dostać się na wyższy poziom? Snajper. Opowieść komandosa seal team six. Wasdin, Howard E.; Templin, Stephen 9788324016471:201

30.11.2012
Powodzenie gubi ludzi, niepowodzenie jest szkołą rozumu. Dzienniki - Stefan Kisielewski Kisielewski, Stefan 9788320716733:43_2

28.01.2013
Hiszpanie bowiem nie musieli niczego wytwarzać – wszystko mogli kupić. Bogactwo i nędza narodów Landes, David S. 9788372005069:200

10.08.2013
Za każdym razem, gdy to tylko było możliwe, stosowałem włoską próbę. Przekonali mnie do niej Michel Simon i Louis Jouvet. Polega ona na tym, że wokół stołu gromadzi się wykonawców danej sceny i każe im odczytywać tekst bez żadnej interpretacji. Aby taka lektura była owocna, musi być tak samo płaska ja odczytywanie książki telefonicznej. W praktyce każdy sumienny aktor w ten sposób uczy się swojej roli, nie pozwalając sobie na jakąkolwiek reakcję zanim nie zgłębi możliwości interpretacyjnych, tkwiących w każdym zdaniu, każdym słowie, każdym geście. Aktorom, którzy od razu starają się nadać określony kształt swojej interpretacji roli, grozi popadnięcie w stereotyp. Każda rola w sztuce teatralnej lub filmie powinna być oryginalną kreacją, zaś praca pośpieszna nie pozwala wyjść poza utarte ścieżki. Jakaś aktorka musi zagrać rolę matki rozpaczającej nad trupem swego syna. Jest bardzo prawdopodobne, że wyrazi ona swój ból na wzór scen już widzianych. Jej krzyki i płacze będą przypominać krzyki i płacze, które ona sama albo inne aktorki już stosowały. Siedzimy więc pospołu – aktorzy i reżyser – i zmuszamy się, żeby czytać tekst dwa, trzy, dwadzieścia razy, jeśli to konieczne. Nagle w monotonnej lekturze tekstu reżyser zauważa jakąś iskierkę. To jest właśnie to. Uchwyciwszy się tego momentu aktor ma już szansę stworzyć oryginalną interpretację roli. W tym działaniu tkwi coś magicznego – coś, co zawodzi bardzo rzadko. Moje życie, moje filmy Renoir, Jean 6315/K:126

19.09.2013
Są [oni] w stanie przeznaczyć część czasu z niekończącego się łańcucha zadań menedżerskich na badawczą autorefleksję, która zazwyczaj przeprowadzana jest raczej w biegu niż w spokoju i odosobnieniu. Są w stanie przebić się przez gorączkę codziennych spraw i skupić na najistotniejszych wartościach oraz zasadach, które, gdy zostaną już odkryte, działają odżywczo dla poczucia celu pracy oraz są trampoliną do pragmatycznego działania pełnego przenikliwości i sprytu. Powtarzając ten proces w życiu zawodowym, menedżerowie są w stanie wypracować autentyczną i silną osobowość opartą na własnym – a nie czyimś – zrozumieniu tego, co jest słuszne. W ten właśnie sposób zaczynają przechodzić metamorfozę z menedżera w przywódcę. Heroiczne przywództwo. Tajemnice sukcesu firmy istniejącej ponad 450 lat Lowney, Chris 9788375059120:105

22.08.2014
Przywództwo napędzane magis w sposób nieunikniony prowadzi do heroizmu. Heroizm zaczyna się od każdej osoby, która rozważa, przyswaja i kształtuje swoją misję. Czy pracuje się dla wielkiej organizacji, czy też samemu, żadna misja nie motywuje, dopóki nie stanie się misją osobistą. I cechuje się ona zrównoważonym rozwojem tylko wtedy, gdy poszukiwanie magis stanie się codziennym, refleksyjnym nawykiem. Kierujący się magis przywódca nie zadowala się bezmyślnym wykonywaniem czynności lub godzeniem się na status quo, lecz z twórczym niepokojem szuka czegoś więcej, czegoś większego. Zamiast życzyć sobie, by okoliczności były inne, kierujący się magis przywódcy albo sami je zmieniają, albo wyciskają z nich możliwie najwięcej. Zamiast czekać na złote interesy, znajdują złoto w okazjach bieżących. Herosi sami podciągają się w górę i sami czynią się wspanialszymi, podążając za czymś wspanialszym od własnej korzyści. Klasyczne wzory heroizmu często robią to poprzez akty niezwykłej odwagi wykazanej w niebywale krytycznych momentach. Ale heroizm nie jest ograniczony do tych rzadkich i nie każdemu nadarzających się okazji. Herosi wykazują odwagę, szlachetność i wielkość serca również w poszukiwaniu osobistego poczucia magis i w ukierunkowaniu na cele, które ich samych przekształcają w lepszych ludzi. Heroiczne przywództwo. Tajemnice sukcesu firmy istniejącej ponad 450 lat Lowney, Chris 9788375059120:266

28.08.2014
Pozbawiali się bogactwa samowiedzy pochodzącej z kontemplacji praktykowanej w działaniu – oddawaniu się codziennej refleksji nad życiem poprzez działanie i uczenie się w ferworze zmian. Heroiczne przywództwo. Tajemnice sukcesu firmy istniejącej ponad 450 lat Lowney, Chris 9788375059120:274

28.08.2014
Ta wiara w magiczny skrót przetrwała w nas do dziś w postaci poszukiwania prostej recepty na sukces. Mastery Greene, Robert 9780143124177:4

21.09.2014
Jeżeli ktoś ogląda podczas treningu zawodnika numer dziesięć na świecie i tego z numerem pięćsetnym, niekoniecznie będzie potrafił rozróżnić, który z ich stoi wyżej w rankingu. Kiedy nie czują ciężaru rywalizacji, poruszają się i odbijają piłkę mniej więcej tak samo. Prawdziwa wiedza, jak grać, nie polega jednak tylko na dobrym odbijaniu piłki, lecz także na tym, by dobrze wybierać, by wiedzieć, kiedy powinno się zdecydować na dropszota czy mocne uderzenie, a kiedy zagrać wysoką albo długą piłkę; kiedy zagrać topspinem, kiedy z rotacja wsteczną, a kiedy całkiem bez niej, a także w które miejsce kortu celować. Toni kazał mi od najmłodszych lat myśleć o podstawach tenisowej taktyki. Gdy zawaliłem zagranie, pytał: "No i gdzie się pomyliłeś?". Rozmawialiśmy o tym długo analizując moje pomyłki. Wuj nie chciał robić ze mnie marionetki, usiłował raczej sprawić, żebym myślał samodzielnie. Powiedział kiedyś, że tenis jest grą, w której bardzo szybko trzeba przetwarzać masę informacji; żeby odnieść sukces, należy myśleć lepiej i szybciej niż rywal. A żeby myśleć jasno, trzeba mieć chłody umysł. RAFA. Rafael Nadal Nadal, Rafael; Carlin, John 9788362478699:46

27.10.2014
The human mind is naturally creative, constantly looking to make associations and connections between things and ideas. It wants to explore, to discover new aspects of the world, and to invent. To express this creative force is our greatest desire and the stifling of it the source of our misery. What kills the creative force is not age or a lack of talent, but our own spirit, our own attitude. We become too comfortable with the knowledge we have gained in our apprenticeship. We grow afraid of entertaining new ideas and and the effort that this required. To think more flexibly entails a risk - we could fail and be ridiculed. We prefer to live with the familiar ideas and habits of thinking, but we pay a steep price for this: our minds go dead from the lack of challenge and novelty; we reach a limit in our field and lose control over our fate because we become replaceable. Ludzki umysł z natury rzeczy jest kreatywny, kojarzy poszukując związków pomiędzy rzeczami i ideami. Sam z siebie chce odkrywać i poznawać nowe aspekty swego otoczenia oraz wymyślać nowości. Podtrzymywanie tej umiejętności umysłu jest naszym pragnieniem, a tłumienie, niestety, jest źródłem frustracji i nieszczęść. To co zabija naszą kreatywność to wcale nie wiek czy brak talentu, lecz my sami. Zaczyna nam być dobrze z wiedzą, której nabyliśmy w fazie nauczania (czyt. w szkole) i uważamy, że zupełnie nam ona wystarcza. Dojrzewamy podchodząc bez entuzjazmu do nowych pomysłów, wiedząc z jakim wysiłkiem się one wiążą. Myślenie elastyczne wymaga podejmowania ryzyka, a to wiąże się w większości albo z porażką albo wysłuchiwaniem "a nie mówiłem, że się nie uda...". Wolimy żyć według znanych nam schematów i przyzwyczajeń myślowych, lecz w konsekwencji płacimy za to: nasza zdolność radzenia sobie zamiera w wyniku braku wyzwań i nowości; osiągamy pułap naszych możliwości w danej dziedzinie po czym staczamy się z niego. Mastery Greene, Robert 9780143124177:177

28.10.2014
Nadal miał szczęście od samego początku, zaczynając od posiadania wuja, który - nie spełniwszy własnych marzeń o tenisie - poświęcił się ciałem i duszą, by stworzyć zawodnika o kondycji i psychice pozwalającej na grę w najwyższych tenisowych sferach. RAFA. Rafael Nadal Nadal, Rafael; Carlin, John 9788362478699:107

30.10.2014
Przed kontuzją, zanim skończyłem osiemnaście lat, trenowałem pięć godzin dziennie, czasem nawet więcej. Teraz wystarczą mi trzy i pół godziny ćwiczeń. Mniej intensywnych niż kiedyś. Nie trenuję przez dwie godziny na 100 procent; tak intensywnie gram tylko przez czterdzieści pięć minut i staram się wtedy pracować nad konkretnymi aspektami mojej gry, takimi jak wolej lub serwis. RAFA. Rafael Nadal Nadal, Rafael; Carlin, John 9788362478699:129

30.10.2014
The process can be illustrated in the following manner: Let us say we are learning the piano, or entering a new job where we must acquire certain skills. In the beginning, we are outsiders. Our initial impressions of the piano or the work environment are based on prejudgments, and often contain an element of fear. When we first study the piano, the keyboard looks rather intimidating—we don’t understand the relationships between the keys, the chords, the pedals, and everything else that goes into creating music. In a new job situation, we are ignorant of the power relationships between people, the psychology of our boss, the rules and procedures that are considered critical for success. We are confused—the knowledge we need in both cases is over our heads. Although we might enter these situations with excitement about what we can learn or do with our new skills, we quickly realize how much hard work there is ahead of us. The great danger is that we give in to feelings of boredom, impatience, fear, and confusion. We stop observing and learning. The process comes to a halt. If, on the other hand, we manage these emotions and allow time to take its course, something remarkable begins to take shape. As we continue to observe and follow the lead of others, we gain clarity, learning the rules and seeing how things work and fit together. If we keep practicing, we gain fluency; basic skills are mastered, allowing us to take on newer and more exciting challenges. We begin to see connections that were invisible to us before. We slowly gain confidence in our ability to solve problems or overcome weaknesses through sheer persistence. At a certain point, we move from student to practitioner. We try out our own ideas, gaining valuable feedback in the process. We use our expanding knowledge in ways that are increasingly creative. Instead of just learning how others do things, we bring our own style and individuality into play. As years go by and we remain faithful to this process, yet another leap takes place—to mastery. The keyboard is no longer something outside of us; it is internalized and becomes part of our nervous system, our fingertips. In our career, we now have a feel for the group dynamic, the current state of business. We can apply this feel to social situations, seeing deeper into other people and anticipating their reactions. We can make decisions that are rapid and highly creative. Ideas come to us. We have learned the rules so well that we can now be the ones to break or rewrite them. Mastery Greene, Robert 9780143124177:2

07.11.2014
Wiele się nauczył [Walt Disney – przyp. JF] z tej wczesnej porażki. Forbes o największych sukcesach w świecie biznesu. Gross, Daniel 9788320423860:109

09.11.2014
Teraz dyscyplina wzrosła o jeden stopień. Wstawaliśmy o czwartej rano i do południa wykonywaliśmy loty szkolne. Po obiedzie mieliśmy krótki czas na odpoczynek, po czym znów wracaliśmy do kabin. Dopiero w wiele lat później stało się dla mnie jasne, że to właśnie ta dęblińska szkoła - wyczerpujący tryb życia, w połączeniu z żelazną dyscypliną - pozwoliła łatwiej pokonywać napotykane trudności i nawet śmiać się, wzruszając ramionami, w obliczu przykrości. Wierzę głęboko, że owe cztery lata, jakie spędziłem w Wojsku Polskim, opancerzyły mnie na całe życie. Ostatnia walka Zumbach, Jan 9788327417831:53

19.12.2014
This means you have to be able to see your body honestly and analyze its flaws. Total Recall. My unbelievably true life story. Schwarzenegger, Arnold 9781849839730:93

15.02.2015
The more you do it, the more automatic it becomes, and the less effort it takes. Total Recall. My unbelievably true life story. Schwarzenegger, Arnold 9781849839730:109

15.02.2015
Jego rodzice i wuj Toni od najwcześniejszych lat przekazywali mu, że bez pokory i ciężkiej pracy jego talent nigdy nie zakwitnie. Pokora polega na rozpoznaniu swoich ograniczeń i zrozumieniu, że nad ich przezwyciężeniem trzeba ciężko popracować. RAFA. Rafael Nadal Nadal, Rafael; Carlin, John 9788362478699:194_2

04.04.2015
Prawdziwy sprawdzian nadchodzi, kiedy budzę się rano po całonocnej zabawie i ostatnia rzecz, jakiej mi się chce, to wstać i trenować. Wiem, że czeka mnie mnóstwo wściekle ciężkiej pracy, takiej, że pot będzie się ze mnie lał litrami. W umyśle pojawia się wtedy pytanie: „Może darować sobie dzisiaj ten trening? Tylko ten jeden raz?”. Ale to syreni śpiew i nie słucham go, bo wiem, że kieruje mnie w dół stromego i śliskiego stoku. Jeżeli moja siła woli osłabnie raz, zawsze będę już słaby. RAFA. Rafael Nadal Nadal, Rafael; Carlin, John 9788362478699:232

04.04.2015
Specjalne podziękowania składam zaś mojemu wujowi, trenerowi i przyjacielowi, Toniemu Nadalowi. RAFA. Rafael Nadal Nadal, Rafael; Carlin, John 9788362478699:247

04.04.2015
I always wanted to cut fast. Part of this was my philosophy: when you’re spending more money than you’re taking in, you cut spending. Simple. Part of this was math. In budgeting, the sooner you make cuts, the less deep they have to be. But for the legislature, the scary numbers had the opposite effect: they were paralyzed. The talks dragged into January and then February. I pressed them to act. Outside my office, I put up a display that said “Legislature’s Failure to Act” and counted the number of days and the additional debt being racked up for every day they didn’t move on the budget.

In mid-February, when we were in late-night negotiations, sometimes I would remind myself that this was nothing compared to being up to my neck in freezing jungle mud in Predator or driving a Cadillac down stairs in The 6th Day. And I’d think how budget negotiations are no different than grueling five-hour weight-lifting sessions in the gym. The joy in working out is that with each painful rep you get a step closer to achieving your goal.

Total Recall. My unbelievably true life story. Schwarzenegger, Arnold 9781849839730:575_2

21.06.2015
I really believe if you visualize yourself doing something, you can make that image come true. Gretzky. An Autobiography. Gretzky, Wayne 10-1011347072:77

14.05.2016
I’m about 5’11”, 165 or 170. I look more like the guy who bags your groceries at the local supermarket. Some people think you’ve got to be 6’3”, 250 to play professional sports. It’s not so true of hockey, but even so I’ve always wished I were bigger, always wished I looked a little tougher on the ice, like Rocket Richard, with those black eyes staring a hole in your chest. My face is kind of narrow, so it makes my helmet look two sizes too big. I don’t have big old Sequoia arms like Gordie Howe. Mine look more like toothpicks. I’m skinny. Somebody once said I could fit in a McDonald’s straw. I can’t skate at the speed of sound like Paul Coffey. I don’t have the Slap Shot of Death like Bobby Hull. I don’t click in my teeth in the morning and go banging into the corners. The way I see it, corners are for bus stops and stamps. Gretzky. An Autobiography. Gretzky, Wayne 10-1011347072:86

14.05.2016
We took individual strength and stamina tests on the Oilers two times a year, every year. I always finished dead last. I had the worst peripheral vision on the team. My flexibility was the worst and my strength was the worst. My bench press is 140. Gretzky. An Autobiography. Gretzky, Wayne 10-1011347072:87

14.05.2016
Because I don’t look too mean, people are always trying to figure out how in the world I’ve done so well. Some scientist even theorized that my motor neurons fire faster than most people’s – and we all know how painful that can be – and therefore I’m one fraction of a second ahead of everybody else on the ice. Some say I have a “sixth sense.” People are always telling me, “You must have eyes in the back of your head,” or “You just seem to be two seconds ahead of everybody else on the ice.” Baloney. I’ve just learned to guess what’s going to happen next. It’s anticipation. It’s not God-given, it’s Wally-given. He used to stand at the blue line and say to me, “Watch, this is how everybody does it.” Then he’d shoot a puck along the boards and into the corner and then go chasing after it. Then he’d come back and say, “Now, this is how the smart player does it.” He'd shoot it into the corner again, only this time he cut across to the other side and picked it up over there. Who says anticipation can’t be taught? Gretzky. An Autobiography. Gretzky, Wayne 10-1011347072:87_2

14.05.2016
Part of Wally’s training was encouraging me to find my own tricks. Gretzky. An Autobiography. Gretzky, Wayne 10-1011347072:92

14.05.2016
“Skill brings luck.” Gretzky. An Autobiography. Gretzky, Wayne 10-1011347072:236

14.05.2016
Wyrabianie u siebie zdolności obserwacyjnych odbywa się według tych samych zasad co ćwiczenie każdej innej czynności. Z początku trzeba zaprawiać się do tego świadomie i żmudnie, lecz z biegiem czasu następuje wprawa, tak że obserwujemy automatycznie, podświadomie, i nawyk ten ustala się. Sztuka badań naukowych Beveridge, William Ian Beardmore PZWL 213/63:122

22.05.2016
Wyrabianie u siebie zdolności obserwacyjnych odbywa się według tych samych zasad co ćwiczenie każdej innej czynności. Z początku trzeba zaprawiać się do tego świadomie i żmudnie, lecz z biegiem czasu następuje wprawa, tak że obserwujemy automatycznie i podświadomie, a nawyk ten utrwala się. Sztuka badań naukowych Beveridge, William Ian Beardmore PZWL 213/63:122_2

18.06.2016