Definicje pojęć
Definicje zagadnień
Spis książek
Spis cytatów

Socjalizm - definicja pojęcia

Definicja socjalizmu  Tabela Fiedosiejewa  Tabela Szymańskiego  Cytaty  Logo

 

Socjalizm  

Definiens:

Złożona strategia zdobycia władzy i eksploatacji mas aż do całkowitej zapaści gospodarczej.

 


Logo  

 


Tabela Fiedosiejewa  

 


Tabela Fiedosiejewa - Schemat rozwoju socjalizmu

I. Przyczyny & Naturalna dążność systemów społecznych do socjalizmu

  • Rodzimy się jako takersi i tylko niewielu z nas staje się makers'ami.
  • Bez odpowiedniego wykształcenia i dokładnego zrozumienia mechanizmów społecznych nie jest możliwe stanie się makersem. Jednak samo wykształcenie teoretyczne nie wystarcza i musi być poparate zmuszeniem do stałego nabywania doświadczeń w zakresie osiągania celów i konkurowania.
  • Taker akceptuje dowolną ideologię, która pozwala mu na zabieranie bogatszym.
  • Taker koncentruje się wyłącznie na tym co może zabrać, bądź otrzymać nie mając świadomości, że są też biedniejsi od niego
  • Pożywkę stanowią nasze: Natura Człowieka Uczciwego i Ahamkara oraz zręczna manipulacja prowadzona przez lewaków, wykorzystująca zjawisko Presji na wyzysk społeczny oraz przeróżnego rodzaju taktyki z Taktyką von Socialla na czele. I dalej:
    • nasze lenistwo;
    • nasze wyolbrzymiane obawy o przyszłość
    • to, że wolimy słuchać rzeczy miłych dla naszego ucha - biedni zasługują, by dostawać za darmo co odbieramy jako ja zasługuję by dostawać za darmo; należy ci się = należy mi się;
    • zwykle bogatych postrzegamy jako złodziei, a nie jako tych, którzy dorobili się zaspokajając w najefektywniejszy sposób ludzkie potrzeby;
    • syndrom czerwonych oczu - zawiść.
  • Podatnymi na ideologię socjalistyczną są ci co nie mogą lub nie chcą pracować: młodzi, lenie, chorzy, pokrzywdzeni przez los.
  • Przebywanie w zagęszczonych populacjach, w których występuje naturalny bądź sztuczny natłok komunikatów prowadzi do wycofania się z działań prospołecznych i skoncentrowaniu wyłącznie na sobie.

II. Faza przejęcia władzy

Rozwarstwienie społeczne spowodowane przez brak równości wobec prawa lub dziedziczenie tytułów, stanowisk, wpływów. Wielkie ideały socjalizmu: wolność, równość, braterstwo, wolność od niewolniczej pracy i bezrobocia, itd.

III. Faza umacniania władzy

Likwidacja prywatnej własności – uspołecznienie podstawowych środków produkcji. Likwidacja kapitalistów.
Zastąpienie mechanizmu żywiołowej regulacji gospodarki, świadomym zarządzaniem gospodarką społeczną przy pomocy planowania.
Ogromna koncentracja władzy w rękach zarządzających i planujących organów. Wszystkie środki istnienia, życia materialnego i duchowego, są planowane – to znaczy zarządzane z góry.

IV. Faza zapaści gospodarczej

Cena i zysk tracą swoje znaczenie jako automatyczne regulatory i kryteria wydajności gospodarki. Stają się pochodnymi planu. Automatyczne i stosunkowo elastyczne oddziaływanie konsumentów na producentów poprzez rynek, popyt i podaż, zamienia się na sztywne, planowane ceny i wartości. Niezgodność centralnego planowania z indywidualnymi, nieprzewidywalnymi działaniami milionów ludzi.
Ograniczenie indywidualnych działań milionów ludzi tylko do takich, które są zgodne z planem - stłumienie twórczych inicjatyw społeczeństwa. Nawet do tego stopnia, że całkowicie zabrania się jakiejkolwiek prywatnej wytwórczości.
Pensja jako ekwiwalent wykonanej pracy traci swój sens, ponieważ plan, określając uprzednio jej wysokość, odrywa ją od określonego wysiłku włożonego przez indywidualnego pracownika.
Wyjątkowe obniżenie wydajności gospodarki narodowej w wyniku stłumienia twórczej inicjatywy społeczeństwa, zaniku społecznie obiektywnych kryteriów działania: ceny, zysku, popytu, podaży, a także w wyniku nieuniknionej ogromnej biurokratyzacji wszystkich stosunków produkcji w kraju.
Ukryte bankructwa przedsiębiorstw - przejście na dotacje. Ukryte bezrobocie - jest więcej pracowników niż to konieczne do efektywnego wykonywania pracy. Ukryta i jawna inflacja. Zahamowanie wzrostu poziomu życia, aż do zatrzymania i odwrócenia tendencji w jego niektórych dziedzinach.

Olbrzymie obniżenie poziomu życia duchowego, aż do prymitywizmu.

V. Faza niezadowolenia społecznego

Niemożność pokojowej rywalizacji z kapitalizmem. Pojawienie się i szybki wzrost niezadowolenia społecznego.
Monopol handlu zagranicznego. Izolacja gospodarcza. Ukrycie prawdziwej sytuacji w kraju przed społeczeństwem: totalitarny monopol i cenzura na wszelkiego rodzaju informacje i środki jej rozpowszechniania. Mydlenie oczu. Przerost tajności. Utworzenie totalitarnego systemu kształcenia i wychowywania każdego obywatela od urodzenia aż do śmierci. Niedopuszczanie innych poglądów, niż całkowicie konformistyczne. Błyskawiczny rozwój organów KGB i ich przenikanie we wszystkie dziedziny życia społecznego.
Granica zamknięta. Olbrzymi wzrost potęgi armii. Terror i zastraszanie. Pozbawienie wszelkich ludzkich wolności i praw. Totalne śledzenie. Stworzenie totalitarnego systemu tajnych dokumentów, dotyczących sytuacji i działalności każdego obywatela, od urodzenia aż do śmierci. Zaburzenie solidarności mas poprzez podsycanie dysonansów na bazie różnic: administracyjnych, majątkowych, rasowych, religijnych, edukacyjnych, itd. Rozpuszczanie różnego rodzaju pogłosek, iluzji i nadziei: na poprawę życia, liberalizację, itd.
System wyczerpał zasoby i przestaje funkcjonować

VI. Faza rozpadu systemu

Desperackie próby poszukiwania wyjścia z sytuacji bez utraty władzy, tzn. bez rozkładu systemu.
Sprzeniewierzenie i wyprzedaż bogactw naturalnych w celu wykorzystania kapitalistów do utrzymania obniżającego się poziomu życia „socjalistów”. Pogrywanie z kapitalistami jako przeciwwaga dla wewnętrznego niezadowolenia. Poszukiwania słabego punktu w systemie kapitalistycznym w celu oderwania nowych terytoriów i narodów w celu grabieży. Dalszy wzrost siły armii i KGB.
Przenikanie niezadowolenia z systemu we wszystkie warstwy społeczeństwa, w tym do Państwowej Komisji Planowania, armii, KGB, a nawet do Biura Politycznego.
Stopniowe zmniejszanie się ilości posłusznych wykonawców, aż do zaniku możliwości realizacji istotnych represji za nieposłuszeństwo.
Pojawienie się pozytywnych, łączących programów zmiany i rozkładu systemu.
Wzrost chaosu i nieporozumień.
Walka o władzę i pojawienie się „grabarzy” systemu – nowych osób przejmujących władzę, zgadzających się na jego częściowe rozmontowanie (całościowe nastąpi samo z siebie) w celu pozyskania wsparcia wpływowych kręgów społeczeństwa.
Nieunikniona (ale może i niezbyt prędka) śmierć systemu, którą mogłoby oddalić w czasie zdobycie „tłustych kapitalistycznych kąsków”, jeśli nadarzyłaby się taka okazja.

Opracowano na podstawie schematu-tabeli zaproponowanego w książce "Zapadnia. Człowiek i socjalizm" Anatolia Pawłowicza Fiedosiejewa. Fotokopia oryginalnej tabeli Fiedosiejewa.

Wybrane cytaty z tej książki.

 


Tabela Szymańskiego  

 


Tabela Szymańskiego -

Porównanie technologii przemysłowych

w warunkach interwencjonizmu
(tzw. socjalizm)
w warunkach wolnego rynku
(tzw. kapitalizm)
struktury pionowe - hierarchia i podległość struktury poziome - organizowanie zespołów celowych
szef jest panem i władcą szef jest strażnikiem zasad współpracy
przymus partnerstwo
konserwatyzm innowacyjność
dążenie do zdobywania wyższych i lepiej płatnych stanowisk przymus zwiększania wydajności pracy
nie zważanie na wydajność i koszty pracy - w razie czego państwo zainterweniuje pilne baczenie na wydajność i koszty pracy - w razie czego wolny rynek nie daruje
priorytet przemysłu propaństwowego (miejsca pracy i agresja), głównie ciężkiego priorytet przemysłu prokonsumenckiego
dominacja produkcji nad usługami dominacja usług nad produkcją
praca skoszarowana narzucająca na pracownika więzy procedur praca zdecentralizowana stawiająca na odpowiedzialność pracownika
nie motywuje do samodoskonalenia (szkolenia są sposobem na urwanie się z pracy) motywuje do samodoskonalenia (ludzie chcą się uczyć sami i na własny koszt)
praca szablonowa praca zindywidualizowana
produkcja masowa nadążne programy produkcji
dążenie do zapewniania pracy człowiekowi dążenie do automatyzacji pracy
sztywne zarządzanie centralne nadążne zarządzanie rozproszone

Tabela opracowana na podstawie książki Jana Marii Szymańskiego "Życie systemów"

 


Cytaty  

 

Od najwcześniejszych lat próbowałem zrozumieć, czym jest socjalizm. Przez długie lata zebrałem ponad czterysta definicji. Później zaprzestałem tego procederu, zdając sobie sprawę, że socjalizmów jest dokładnie tyle, ilu jest socjalistów. I nawet więcej. Wczoraj towarzysz Lenin tak rozumiał socjalizm, dzisiaj – w inny sposób.

Mimo wszystko wspólną ideę – można powiedzieć wspólny mianownik – jednak znalazłem. Wszyscy socjaliści wyznają w takiej lub innej formie to samo. Weźcie program dowolnej partii socjalistycznej, materiały z jakiegokolwiek ich kongresu, przemówienie płomiennego rewolucjonisty lub hasła postępowego związku zawodowego, odrzućcie puste słowa i frazesy – a jest ich tam sporo – dokładnie wyciśnijcie i w tym, co pozostanie, odkryjecie istotę:

będziemy pracować coraz mniej, a brać coraz więcej.

Wiktor Suworow z książki "Matka Diabła. Kulisy rządów Chruszczowa."