Góra strony
Fizyka Życia

Fizyka Życia – definicje pojęć

A |  B |  C |  D |  E |  F |  G |  H |  I |  J |  K |  L |  Ł |  M |  N |  O |  P |  R |  S |  Ś |  T |  U |  V |  W |  Y |  Z |  Ż

5 fundamentalnych cech cząstek niezbędnych do zainicjowania ewolucji biologicznej 

Definiens:

Cząstki chemiczne, które zainicjowały proces ewolucji biologicznej powinny mieć następujących 5 cech:

  1. powinny absorbować zasoby do budowania samych siebie
  2. powinny się samoistnie powielać
  3. powielenie powinno odbywać się na podstawie projektu
  4. powinny mieć zapisany w sobie projekt, na podstawie którego się powielają
  5. projekt ten powinien również podlegać powieleniu, podczas którego może dojść do jego zmiany

 

 


 

Uwagi:

  • Cząstkami chemicznymi, które te 5 fundamentalnych cech posiadają są cząstki RNA. Są to ciągi rybonukleotydów, które:

    • do zbudowania samych siebie absorbują luźne rybonukleotydy; (fundamentalna cecha nr. 1)
    • powielają się na zasadzie kopii komplementarnych; (fundamentalna cecha nr. 2)
    • ich właściwości chemiczne zależą od ciągu rybonukleotydów, z których są zbudowane – a to już jest najprostszą formą interpretacji informacji; (fundamentalna cecha nr. 3)
    • Same w sobie są informacją, która podczas kopiowania może ulec zmianie pod wpływem zaburzeń. (fundamentalne cechy nr. 4 i 5)

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Agresja

Definiens:

 


 

Inne definiensy:

  • Wilson „O naturze ludzkiej”
    Każdy fizyczny akt lub groźba dokonania aktu ograniczajacego wolność lub zmniejszajacego wartość przystosowawczą innego osobnika.

  • Wikipedia [2009.05]
    Agresja (łac. aggresio – napaść) – zespół zachowań zmierzających do zmuszenia przeciwnika do odstąpienia od swoich zamiarów lub praw (np. chęć zawładnięcia terytorium lub zdobyczą). Agresja może stać się aktem fizycznej przemocy wobec przeciwnika (ofiary agresji) lub jedynie sygnalizacją możliwości dokonania takiego aktu. Na agresję składa się wiele różnych wzorców zachowań.

 

Dziennik:




Ahamkara 

♥ Definiens:

(termin zapożyczony z sanskrytu – sprawca ja). Zaburzenie postrzegania i analizy rzeczywistości przez istoty żywe spowodowane przez widzenie siebie jako głównego autorytetu – „to ja (ewentualnie grupa, do której należę) jestem tym wokół czego kręci się świat”.

Obiektywną obserwację uniemożliwiają naturalne bariery obiektywnej obserwacji oraz właśnie ahamkara – subiektywna bariera obiektywnej obserwacji.

Elementami ahamkary są między innymi:

  1. Natura Człowieka Uczciwego;

  2. Przeświadczenie o własnej wyjątkowości. Np.: nic mi się nie stanie;

  3. Zawyżona samoocena - Efekt Dunning-Krugera;

  4. Przeświadczenie o własnej nieomylności
    Najwyższym triumfem rozumu jest zwątpienie we własną nieomylność - Miguel de Unamuno;

  5. Wartościowanie – kwalifikowanie według wyznawanego systemu wartości.
    Każdy nasz akt poznania jest aktem wartościowania, jak u wszystkich zwierząt – tzw. reguła rozpoznania. Nie można się od tego uwolnić, można to tylko zrozumieć. System wartości sprawia, że informacje bardzo często odrzucamy lub zniekształcamy. Nie istnieje informacja wolna od wartościowania. - Jan Szymański;

  6. Mylna interpretacja docierających i odbieranych bodźców, wynikająca z ograniczeń lub "nadgorliwości" zmysłów. Np. złudzenia optyczne;

  7. Brak wiedzy.
    Nauki mają dwa końce jeden to czysta niewiedza naturalna, w jakiej znajdują się wszyscy ludzie przy urodzeniu. Drugi kraniec to ten, do którego dochodzą wielkie dusze, które przebiegłszy wszystko, co ludzie mogą wiedzieć, uznają, że nie wiedzą nic i znajdują się w podobnej niewiedzy, z której wyszli: ale jest to niewiedza uczona, która zna samą siebie. Natomiast ludzie pośredni, którzy wyszli z niewiedzy aturalnej, a nie doszli do niewiedzy uczonej, mają jakowyś polor wiedzy zadufanej w sobie i udają mędrków. Owi to mącą świat i sądzą mylnie o wszystkim. – Blaise Pascal;

  8. Głoszenie bez zrozumienia. Cyceron ujął to w taki sposób: Hańbą jest potakiwanie zanim się zrozumie.

  9. Dysonans podecyzyjny
    Po dokonaniu wyboru, zwłaszcza gdy jest on nieodwracalny, zanika skłonność do realistycznego oceniania alternatywy, przed którą staliśmy. Człowiek zaczyna podkreślać zalety dokonanego wyboru i wady odrzuconej opcji.

  10. Klątwa wiedzy
    Przywiązanie do pierwotnie odkrytych wzorców, do pierwotnie nabytej wiedzy, do informacji, która jako pierwsza nas przekonała.
    Patrz Eksperyment "2,4,6".

  11. Myślenie utartymi schematami – zamiast myślenie w sposób absolutny;

  12. Pragnienie władzy, w tym krytykowania i mówienia innym tego co i jak mają robić;

  13. Nieadekwatna ocena moralna: syndrom Kalego, źdźbło w oku bliźniego widzisz, a belki w swoim nie dostrzegasz – przesadne krytykowanie czyichś drobnych wad bez poczucia świadomości, że samemu dopuszczamy się o wiele bardziej poważnych uchybień;

  14. Nieadekwatna ocena dokonań: własnych – pycha, i cudzych – zazdrość;

  15. Nieadekwatna reakcja na bycie krytykowanym – rozbieżność między wizją własnej doskonałości, a jej zewnętrznym odbiorem. [Patrz syndrom krytyki];

  16. Koncepcja szczęścia, czyli gdzie szuka się szczęścia;

  17. Piramida potrzeb (wg. Maslow'a)

    1. Potrzeby fizjologiczne (pożywienie, schronienie, prokreacja itp.)
    2. Potrzeby bezpieczeństwa (zabezpieczenie przed chorobą, bezrobociem i starczą niezdolnością do pracy)
    3. Potrzeby przynależności (potrzeby akceptacji, miłości, przyjaźni, przynależności do grup i elit)
    4. Potrzeby uznania (potrzeba sukcesu, szacunku, prestiżu, znaczenia)
    5. Potrzeby samorealizacji (potrzeby rozwijania siebie, zdolności, talentów, zainteresowań, potwierdzenie własnej wartości)

  18. Narcyzm – zachowanie polegające na podziwianiu i zachwycaniu się własnymi cechami, samouwielbienie. Pojęcie pochodzi z mitologii greckiej, gdzie młody Narcyz zakochał się w swym własnym odbiciu, które zobaczył w lustrze wody;

  19. Pragnienie sławy, poważania, szacunku i prestiżu;

  20. Konformizm;

  21. Programowalność – wysoka rzeczywista podatność na propagandę i manipulacje, choć sami jesteśmy przekonani, że nie oddziałują one na nas wcale; Patrz Eksperyment Ron'a Jones'a

  22. Automatyczne wzorce zachowań;

  23. Typowe dla populacji, której jest się członkiem, reakcje emocjonalne;

  24. Niechęć do ludzi lepszych od nas, a często nawet do tych, którzy zrobili dla nas coś dobrego. Więcej na ten temat;

  25. Błędy poznawcze.

 


 

Uwagi:

  • Efektem ahamkary jest między innymi zjawisko Rashomona: zjawisko subiektywnej percepcji wspomnień, które przejawia się tym, że obserwatorzy zdarzenia opowiadają znacznie różne, acz równie prawdopodobne wersje tego, jak ono przebiegało.

  • Zniekształcenia postrzegania rzeczywistości spowodowane naszym ja dostrzegał już Platon: człowiek nie widzi obiektów bezpośrednio, lecz ich projekcje w postaci cieni na ścianie. Nie widzi rzeczywistości bowiem siedzi w jaskini swych spraw doczesnych.

  • Wspaniałym obserwatorem ahamkary był francuski filozof François de La Rochefoucauld (1613-1680): Bronimy się przed odsłonięciem prawdziwych mechanizmów rządzących ludźmi, boimy się bowiem, by ich u nas nie odkryto. Więcej cytatów François'a de La Rochefoucauld.

  • Zazdrościsz mi moich medali, ale zupełnie nie interesuje Cię to w jaki sposób je zdobyłem.

  • ~komentator: Chorych ludzi, znudzonych "zwykłym" życiem, jak widać, nie brakuje. Kiedy i dlaczego w ludziach pojawia się taka chęć zemsty, odwetu, zabijania, niszczenia? Co jest tego powodem? Frustracja? Nieudane życie? Zazdrość, że innym się powiodło i są szczęśliwi, a ja – nie? Żądza władzy? A może za całe zło, albo za znaczną jego część odpowiadają religie i – głoszący je – indoktrynerzy trafiający szybko i skutecznie do najprostszych umysłów? Do ludzi nie mających własnych poglądów i przemyśleń – bo nie umieją myśleć samodzielnie, zagubionych? Kto podpowie?
    [Źródło: http://wiadomosci.onet.pl/forum/the-sun-brytyjska-biala-wdowa-zabita-w-ataku-drona,0,3355195,253365244,czytaj.html]

  • Ludzie, jeśli tylko mogą, chcą żyć i prosperować na cudzy koszt. Ta żądza ma źródło w naturze człowieka, w prymitywnym, powszechnym i niestłumionym instynkcie każącym zaspokajać potrzeby jak najmniejszym wysiłkiem
    - Frédéric Bastiat

  • Któżby wyszedł poza schemat, którego uczył się przez ponad 15 lat?

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Altruizm

Definiens:

Zachowanie obiektu żywego skutkujące uszczupleniem jego własnych zasobów resergetycznych, a dodające resergię (korzyści) innemu, bądź innym obiektom żywym.

 


 

Inne definiensy:

  • Wilson "O naturze ludzkiej"
    Samoniszczące zachowanie się, praktykowane ze względu na dobro innych. Altruizm może być w pełni racjonalny lub automatyczny i nieświadomy, również świadomy, lecz kierowany przez wrodzone reakcje emocjonalne.

  • Wilson "Socjobiologia"
    Samodestrukcyjne zachowanie osobnika przynoszące korzyści innym.

  • Wikipedia [2009.05]
    Altruizm (łac. alter – inny, drugi) – zachowanie w obrębie danego gatunku, w wyniku którego osobnik tak się zachowujący ponosi pewne koszty wobec innego, który z kolei zyskuje. Jest to jedno z typowych zachowań zwierzęcych zwiększających ich łączną wartość przystosowawczą.

 

Uwagi:




Analiza populacyjna 

Definiens:

Całokształt działań mający na celu budowę nabardziej dokładnego modelu badanej populacji. Głównymi metodami analizy populacyjnej są poszukiwania właściwości emergentnych i concidentnych oraz rachunek populacyjny

 


 

Uwagi:

  • Analiza populacyjna stosowana jest w praktyce:

    • W epidemiologii do określania stopnia zagęszczenia populacji, w którym może dojść do samoistnego wybuchu epidemii. Chodzi o wartość tzw współczynnika rozpowszechniania, który jeśli w danej populacji osiągnie odpowiednio wysoką wartość to przy danym współczynniku zapadalności na tę chorobę dochodzi do wybuchu epidemii (wykładniczego wzrostu liczby zachorowań).

    • W hodowli żubrów w Puszczy Białowieskiej. Zarówno do odtworzenia populacji i jej dalszego podtrzymywania. Hodowcy zdają sobie sprawę, że gdyby populacja była zbyt liczna to mogło by to zagrozić jej istnieniu.
      [Więcej: "http://www.bialowieza-info.eu/pl/zubr.php"].

  • W roku 2011 jakaś osoba publiczna wypowiedziała myśl, że: "starsi pacjenci chodzą do lekarza dla zabicia nudy", co oczywiście wywołało burzę medialną. Zarówno ta wypowiedź, jak i ta burza to przykład niemyślenia w kategoriach populacyjnych. Oczywiście, część starszych osób idzie do lekarza po to by się nieco rozerwać, co próbowała negować wrzawa medialna. Jednak na pewno nie dotyczy to wszystkich starszych osób – co z kolei sugerowała wypowiedź.

    Rozumując w kategoriach analizy populacyjnej musimy zwracać uwagę na dwa aspekty:

    • Ze skali zjawiska: jeśli dwie osoby na milion idą do lekarza dla rozrywki, to dla populacji stanowi to nieistotny szczegół, natomiast jeśli dotyczy to na przykład 15% populacji to już może stanowić to dość ważny problem społeczny.

    • Z rodzaju oddziaływania: jeśli ma ono charakter nieliniowy to może wywołać efekt w dużej skali.




Analiza wrażliwości 

Definiens:

to badanie reakcji modelu dowolnego systemu spowodowane:

  • zmianą warunków początkowych,
  • zmianą parametrów systemu,
  • zmianą struktury systemu,
  • zmianą warunków zewnętrznych,
  • zaburzeniem

Szczególnie ważne jest badanie wpływu tak zwanych zaburzeń – zmian z pozoru nieistotnych, rzadko występujących lub wręcz nieprzewidywalnych.

Najważniejszym w tej analizie jest odkrywanie charakteru reakcji systemu. Może ona bowiem być liniowa lub nieliniowa, może wpłynąć wyłącznie na zmianę zachowania systemu lub nawet zmienić sam system.

Innym definiendum jest Analiza podatności.

 


 

Inne definiensy:

  • Przez analizę wrażliwości rozumie się badanie siły oddziaływania różnych czynników lub ich kombinacji na poziom rentowności (zysku) przedsiębiorstwa.

  • Analiza wrażliwości to analiza, która opiera się na przewidywaniu wyniku, przy zastosowaniu zmiennych układów mających wpływ na wyniki. [Wikipedia pol. stan 2012.12.14]

 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Anomia 

Definiens:

Anomia (gr. a- = „bez”, nomos = „prawo”) – niespójność wewnątrz systemu aksjonormatywnego, poczucie niepewności i bezcelowości w społeczeństwie w wyniku nagłych zmian społecznych i załamania się porządku społecznego. W takiej sytuacji nie ma pewności, jakie reguły powinny być przestrzegane, ponieważ dotychczas obowiązujące normy nie pasują do nowej rzeczywistości, a nowe nie są jeszcze ukształtowane. Prowadzi to do wzrostu liczby zachowań o charakterze dewiacyjnym i przestępczym.

[Wikipedia pol., 2020.08.25]

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Antropomorfizm 

Definiens:

przypisywanie ludzkich cech, emocji lub intencji przedmiotom, pojęciom, zjawiskom, zwierzętom itp.

 


 

Uwagi:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Apoptoza 

Definiens:

Naturalny proces zaprogramowanej śmierci komórki w organizmie wielokomórkowym. Dzięki temu mechanizmowi z organizmu usuwane są zużyte lub uszkodzone komórki. Apoptozę można przyrównać do zaplanowanego samobójstwa komórki, mającego na celu dobro całego organizmu [Patrz dylemat Ja/Grupa].




Artyści - cechy charakterystyczne

Definiens:

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Arystokratyzacja 

Definiens:

Proces utraty samooceny, skuteczności działania i postępujące nierozumienie efektów swoich działań ludzi władzy wskutek sprawowania władzy.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

  • Władza czyni głupim – Fryderyk Nietzsche;
  • Władza psuje, a władza absolutna psuje absolutnie – John Dalberg-Acton;
  • związane z hasłem Arystokratyzacja

 

Dziennik:




Atawizm

Definiens:

 


 

Inne definiensy:

  • Wikipedia [2009.12]
    Atawizm (łac. atavus – przodek) – powtórne wystąpienie cechy fizycznej bądź zachowania charakterystycznych dla odległych przodków osobnika, u którego wystąpił atawizm. W dużej mierze dotyczy także zachowań i emocji wynikających z pierwotnych instynktów przodków/osobników tej samej rasy we wczesnym okresie rozwoju rasy/gatunku np. okresie prehistorycznym. Podłoże "atawizmu" uzależnione jest od predyspozycji psycho-fizycznych osobników współczesnych a wynikających ze stopnia ich 'zezwierzęcenia' lub podatności na zachowania powszechnie uznawane za pierwotne lub prymitywne.
    Etymologia – łac. atavus – "przodek".

 

Uwagi:

  • W XIX wieku Cesare Lombroso sformułował pseudonaukową teorię o związku atawizmów z "niższą rasą" i cechami przestępców. Silnie rozwinięte łuki brwiowe, duża żuchwa, długie ręce, nadmierne owłosienie ciała miały być wyznacznikami genetycznej/rasowej niższości.




Atlasi/Grabieżcy 

Definiens:

Fundamentalny podział społeczności ludzkich na Atlasów i Grabieżców. Tym pierwszym społeczeństwo zawdzięcza swe istnienie, to oni pchają świat do przodu, produkując pożądane dobra i dokonując przełomowych wynalazków oraz wymieniając je na zasadzie transakcji wolnej wymiany. Grabieżcy zaś, którym produkować się nie chce, robią wszystko, by zasoby te przejmować, nie dając nic w zamian. Przejmują oczywiście na zasadzie kradzieży, grabieży lub rozboju, skutecznie wykorzystując taktyki zachowań z serii taktyk oszukiwania typu von.

 


 

Uwagi:

  1. Podział zaproponowany przez Ayn Rand i dokładnie opisany w jej książce "Atlas zbuntowany"

  2. Fizyka Życia stosuje analogiczny podział na: Pracusiów [per saldo wytwórców (źródła) pożądanych zasobów] i Złodziei [per saldo konsumentów (anihilatorów) pożądanych zasobów] patrz Pracusie/Złodzieje.

  3. Inny podział to: mrówki i pasikoniki.

  4. Inny podział to: ofiary i drapieżniki.

  5. Inny podział to: makers'i i takers'i.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Automatyczny wzorzec zachowań – AWZ

Definiens:

Wzorce zachowań "wbudowane" od urodzenia w obiekt żywy. Wykształcone w wyniku działania procesu ewolucji biologicznej.

Utrwalone wzorce reakcji, zawierać mogą bardzo skomplikowane ciągi działań, takie jak rytuały zalotów czy parzenia się zwierząt. Podstawową własnością tych wzorców jest to, że składające się na nie zachowania pojawiają się za każdym razem, w niezmiennej postaci i kolejności. Wygląda to niemalże tak, jakby wzorce te nagrane były na taśmę gdzieś wewnątrz tych zwierząt. Jeżeli dana sytuacja wywołuje zaloty, odtwarzana jest taśma z nagraniem zalotów, jeżeli sytuacja wywołuje matkowanie – odtwarzana jest taśma z zachowaniem macierzyńskim. Klik – i odpowiednia taśma zostanie wprawiona w ruch; wrrr… – i odtworzony zostaje standardowy ciąg zachowań.
[Cytat z książki "Wywieranie Wpływu Na Ludzi. Teoria i praktyka."]

Robert Cialdini zidentyfikował 6 automatycznych wzorców zachowań, które kierują ludzkim zachowaniem w odniesieniu do zakupów i nazwał je regułami:

  1. Reguła wzajemności
  2. Reguła niedoboru
  3. Reguła autorytetu
  4. reguła spójności
  5. Reguła lubienia
  6. Reguła społecznego dowodu słuszności

 


 

Uwagi:

  1. Pojęcie zaproponowane i szeroko opisane przez Roberta Cialdiniego między innymi w książce "Wywieranie Wpływu Na Ludzi. Teoria i praktyka."

 

Linki:

 

Pojęcia skojarzone:




Atraktor 

♥ Definiens:

W teorii systemów zbiór w przestrzeni fazowej (przestrzeni stanów dopuszczalnych właściwości systemu), do którego w miarę upływu czasu dążą stany wszystkich właściwości systemu. Atraktorem może być punkt (położenie równowagi), krzywa (trajektoria), zamknięta krzywa (cykl graniczny) lub fraktal (dziwny atraktor).

Atraktor "przyciąga", jak wskazuje jego nazwa (attract = przyciągać), stany właściwości systemu. Czasem stosowana jest polska nazwa: ściek. Gdy system posiada kilka atraktorów, każdy z nich ma swój obszar przyciągania zwany basenem przyciągania (zbiór takich warunków początkowych, dla których trajektoria zmierza do atraktora, wydzielony obszar w przestrzeni stanów, w którym stany dążą właśnie do tego atraktora).

Działanie atraktorów ujawnia się na wielu obszarach m.in. w biologii, fizyce, astronomii, ekonomii, dynamicznej psychologii społecznej.

 


 

Inne definiensy:

  • Wikipedia 20101.02
    Atraktor – w analizie systemów dynamicznych: zbiór w przestrzeni fazowej, do którego w miarę upływu czasu zmierzają trajektorie rozpoczynające się w różnych obszarach przestrzeni fazowej. Atraktorem może być punkt, zamknięta krzywa (cykl graniczny) lub fraktal (dziwny atraktor). Atraktor to jedno z podstawowych pojęć używanych w teorii chaosu.
    Atraktor "przyciąga" znajdujące się blisko niego trajektorie [raczej trajektorie dążą do atraktora – przyp. JF], na co wskazuje jego nazwa (attract = przyciągać). Czasem stosowana jest polska nazwa: ściek. Każdy atraktor ma swój obszar przyciągania zwany basenem przyciągania (zbiór takich warunków początkowych, dla których trajektoria zmierza do atraktora). Najprostsze atraktory to punkty i cykle graniczne.
    Słabo przyciągający punkt stały dla dyskretnego systemu dynamicznego opartego na zespolonym dwumianie kwadratowym.
    Działanie atraktorów ujawnia się na wielu obszarach m.in. w biologii, fizyce, astronomii, ekonomii, dynamicznej psychologii społecznej. Atraktory pojawiają się na przykład w modelu ruchu gwiazd wokół centrów galaktyk, w wyniku czego powstają galaktyki spiralne. Francuski astronom Michael Henon stworzył model ruchu gwiazd w galaktyce i odkrył, że orbity gwiazd w pewnych punktach tworzą zagęszczenia będące atraktorami ich ruchów.
    Metoda poszukiwania atraktorów znajduje zastosowanie w badaniu czasowych ciągów sygnałów (np. analiza dynamiki chorób dziecięcych, procesów biologicznych, kapania wody z kranu).
    Od lat poszukuje się atraktorów w wahaniach kursów akcji na giełdzie.
    Poszukiwanie atraktorów jest ważnym kierunkiem badań w wielu dziedzinach nauki. Atraktor jest ukrytym, trudnym do zaobserwowania uporządkowaniem procesu. Znając go można dokonać przewidywań oraz wpłynąć na przebieg procesu.

 

Uwagi:

 

Dziennik:




Bankierzy - cechy charakterystyczne

Definiens:

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Bariera obiektywnej obserwacji 

Definiens:

Niemożność dokonania obserwacji w pełni zgodnej z rzeczywistością wynika z następujących grup zniekształceń:

  • pasywne zniekształcenie faktem obserwacji: obserwacja jest oddziaływaniem aktywnym i może zmienić obserwowany obiekt. [patrz zasada nieoznaczoności Heisenberg'a];

  • aktywne zniekształcenie faktem obserwacji: jeśli obserwowany obiekt jest samoświadomy może po odkryciu faktu, że jest obserwowany reagować nadążnie i korzystać ze wszelkich znanych mu metod w celu zmylenia obserwatora. [patrz Syndrom Matrixu];

  • pasywne zniekształcenie faktem obserwowania: zarówno obserwator, jaki i przyrządy, których używa do obserwacji posiadają swoje charakterystyki, a te zniekształcają obserwację. Człowiek, który nie słyszy infradźwięków może nie zrozumieć zachowań słoni i wielorybów, które wykorzystują je do komunikacji na duże odległości;

  • aktywne zniekształcenie faktem obserwowania: jeśli obiekt obserwujący jest samoświadomy, z reguły zachowuje się w oparciu o typowe dla populacji, której jest członkiem, reakcje emocjonalne, w związku z tym może na przykład filtrować docierające do niego informacje i "widzieć tylko to, co chce widzieć" lub "nie dostrzegać oczywistości";

  • zniekształcenie z powodu opóźnienia informacji: wynikające z faktu, że informacje płynące z obserwacji obiektów dalekich docierają do obserwatora z opóźnieniem. Obserwator widzi zatem nie obecny stan obiektu, lecz stan poprzedni;

  • niemożność prowadzenia obserwacji jednoczesnych: jeden obserwator nie jest w stanie obserwować kilku procesów dziejących się w tej samej chwili.

  • komunikaty naturalnie fałszywe

  • komunikaty sztucznie fałszywe

  • Wymienione czynniki związane są z obserwacją. Po obserwacji następuje zawsze faza analizy i wyciągania wniosków, na tym etapie naturalnym zaburzeniem jest ahamkara.

 


 

Uwagi:

  • Otaczającą nas rzeczywistość obserwujemy za pomocą zmysłów. Ich działanie oparte jest na bardzo prostej zasadzie – jakiś czynnik, na przykład foton lub fala dźwiękowa, odbija się od obserwowanego (lub nasłuchiwanego) przedmiotu albo jest przezeń emitowany, padając na komórki receptorowe narządów zmysłów wywołuje zmianę ich stanu. Nietrudno zauważyć, że skoro czynnik może zmienić stan komórki, to w taki sam sposób może zmienić i stan obserwowanego przedmiotu, jeśli tylko ten będzie odpowiednio mały. Sam zatem fakt obserwacji może zmienić obserwowany obiekt, a to prowadzi w prosty już sposób do wniosku, że nigdy nie będziemy w stanie dokładnie zmierzyć wszystkich stanów wszystkich otaczających nas obiektów.

  • Ograniczenia dotyczą nie tylko wymiarów małych, lecz także obiektów wielkich lub dalekich. Jeśli informacja na ich temat (lub ich elementów) dociera do nas z prędkością światła, a na to, by dotrzeć, potrzebuje pięciu minut, wówczas nie obserwujemy aktualnego ich stanu, lecz ten sprzed pięciu minut.

  • Co do ograniczeń w postrzeganiu oraz zachwianego obiektywizmu, to Filozofia Dalekiego Wschodu określa, iż każda żywa istota w tym świecie obarczona jest 4 podstawowymi wadami:

    • niedoskonałe zmysły
    • uleganie iluzjom
    • skłonność do oszukiwania siebie i innych ("dobrze wiem, że to nieprawda ale przed sobą udaję, że tak nie jest")
    • nieuchronne popełnianie błędów

  • Dowodem na to są złudzenia optyczne.

 

Pojęcia skojarzone:




Bariera przetwarzania informacji 

Definiens:

Niemożność dokonania stuprocentowo wiernej symulacji zachowań odpowiednio złożonego systemu (lub inaczej: niemożność zbudowania wiernego w stu procentach modelu pewnej klasy systemów).

 


 

Uwagi:

  • Dowodem na to jest choćby to, że nie można zbudować takiego komputera, który pamiętałby historię stanów wszystkich komórek swojej pamięci.

  • Innym dowodem jest niemożność jednoczesnego obserwowania skomplikowanych procesów wielowątkowych, na przykład bitew.

 

Pojęcia skojarzone:




Benchmarking 

Definiens:

Benchmarking to praktyka porównywania wyników firmy z najlepszymi w branży i najlepszymi wynikami z innych firm.

Mierzone są tak zwane „jednostki pomiarowe”, na przykład jakość, czas lub koszt. I na ich podstawie określana jest „wydajność” w postaci określonych wskaźników, na przykład: kosztu na jednostkę miary, wydajności na jednostkę miary, czasu cyklu x na jednostkę miary lub liczby elementów wadliwych na jednostkę miary. Otrzymane wyniki są następnie porównywane z najlepszym lub wynikami innymch. Po porównaniu wydajności przechodzi się do analizy ze względu na to, jakie czynniki sprawcze (np. procesy biznesowe) powodują osiąganie najlepszych wyników. Po czym czynniki te są wdrażane.

 


 

Other definientia:

  • Standard doskonałości, osiągnięć, wydajności itp., w odniesieniu do którego należy oceniać własne.

  • Dowolny standard lub referencja, do którego można porównywać.

  • Ustalony punkt odniesienia, względem którego można coś zmierzyć i porównać.

 

Dziennik:




Bezpieczniacy - cechy charakterystyczne

Definiens:

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Biedokratyzacja 

Definiens:

Proces samokształcenia i poprawiania skuteczności działania ludzi żyjących w trudnych warunkach. Przeciwieństwo arystokratyzacji

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Bilans resergetyczny 

Definiens:

Bilansowanie resergii, a więc nie tylko wielkości addytywnych i zachowawczych jakimi są materia i energia, lecz również informacji, która ani nie jest addytywna ani zachowawcza. Celem tego bilansowania jest podjęcie konkretnych decyzji o dalszym działaniu obiektu żywego.

Bilansowanie to jest bardzo trudne bowiem w przypadku materii i energii może opierać się na ścisłych metodach matematycznych, natomiast w przypadku informacji o precyzji nie może być mowy. Wynika z natury informacji: nie da się rozważyć wszystkich wariantów dlatego też korzysta się z doświadczenia, czyli z wrodzonych lub nabytych schematów postępowania sprawdzonych w danych lub podobnych okolicznościach. Bilansowanie informacji polega na wyznaczaniu rozkładów prawdopodobieństwa w danym obszarze decyzyjnym, uwzględnieniu swoich aktualnych możliwości i dopiero w oparciu o to podjęcie decyzji, która i tak jest obarczona pewnym prawdopodobieństwem sukcesu albo, mówiąc inaczej, ryzykiem niepowodzenia.

 


 

Uwagi:

  • dzisiaj też panuje przekonanie, że nic tak nie służy rozwiązaniu problemu, jak właśnie urząd. Tymczasem jest to pogląd absurdalny już na pierwszy rzut oka. Urząd bowiem zatrudnia urzędników. W interesie urzędników, skoro już raz zdobyli zatrudnienie, pensję i jakiś zakres władzy, leży utrzymanie tego wszystkiego możliwe jak najdłużej… Tymczasem pretekstem, dla którego powołany został urząd, było rozwiązanie problemu. Jeśli problem zostałby rozwiązany, urząd powinien być niezwłocznie zlikwidowany. W takiej sytuacji zatrudnieni w urzędzie urzędnicy nie mają żadnego interesu w szybkim rozwiązaniu problemu. Przeciwnie – w ich interesie leży, by problem był rozwiązywany możliwie jak najdłużej… – S. Michalkiewicz
  • Tak jesteśmy przyzwyczajeni grać komedię wobec drugich, iż w końcu gramy komedię wobec samych siebie. - François de La Rochefoucauld. Więcej w 2009.12.26.

 

Dziennik:

 

Pojęcia skojarzone:




Biosystem 

Definiens:

Biosystem to wszystkie obiekty żywe, ich ciągi pokoleniowe, procesy, które te ciągi generują i zwrotne oddziaływanie tych procesów na kolejne pokolenia obiektów żywych. Inaczej mówiąc to ekosystem wraz z całą jego historią.

 


 

Uwagi:

  • Ewolucja biologiczna jest elementem biosystemu.

  • Pojęcie wprowadzone w celu zwrócenia uwagi na to, że ewolucji biologicznej nie można traktować w oderwaniu od podlegających jej obiektów, w tym obiektów żywych. By lepiej zrozumieć zjawiska związane z życiem warto posługiwać się właśnie pojęciem biosystemu.

  • Życie należy analizować przez pryzmat zbioru wszystkich obiektów żywych, ciągów pokoleniowych, procesów, które te ciągi generują i zwrotnego oddziaływania tych procesów na kolejne pokolenia.

 

Pojęcia skojarzone:




Biurokracja 

Definiens:

System organizacyjny, w którym władza powiązana jest z urzędem. Czyli rządzący są mianowywani, a nie wybierani.

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Błąd poznawczy

Definiens:

Błąd poznawczy − ogólne określenie nieracjonalnego sposobu postrzegania rzeczywistości. Poniższa lista przedstawia najpowszechniejsze takie błędy zidentyfikowane u ludzi. Faktycznie u każdego człowieka można zaobserwować większość z nich. Wpływają one na sposób formułowania poglądów, podejmowania decyzji biznesowych i prowadzenia badań naukowych. Większość z nich jest szkodliwa, niektóre mogą prowadzić do katastrofalnych skutków (jak efekt pominięcia).

Tylko niektóre z nich pozwalają w pewnych sytuacjach szybciej podejmować decyzje (jak efekt kongruencji czy efekt skupienia). Przyczyną pojawiania się takich błędów są często ograniczone zasoby poznawcze, brak czasu lub motywacji do formułowania poprawnych sądów oraz pragnienie zachowania dobrego samopoczucia.

[Wikipedia pol., stan 2020.06.29]

Ilustracja i klasyfikacja błędów poznawczych
From Wikimedia Commons, the free media repository

Lista błędów poznawczych:

Błędy w zachowaniu i podejmowaniu decyzji

  1. Efekt autorytetu – Argumentum ad verecundiam (łac. argument do nieśmiałości) – pozamerytoryczny sposób argumentowania polegający na powoływaniu się na jakiś autorytet, którego druga strona nie uznaje lub z którym nie zgadza się w danej kwestii, ale nie śmie go zakwestionować wskutek skrępowania poczuciem szacunku lub obawą narażenia się na zarzut zarozumiałości.

  2. Efekt czystej ekspozycji – wytworzenie pozytywnej opinii czy oceny obiektu pod wpływem samego zwiększenia liczby kontaktów z tym obiektem.

  3. Efekt izolacji – tendencja do lepszego zapamiętywania obiektów, które w jakiś sposób wyróżniają się ze środowiska. Kto się wyróżnia w kolumnie jednorodnie ubranego wojska? Ten co zdjął hełm.

  4. Efekt kontrastu – subiektywne zwiększenie lub zmniejszenie obserwowanych cech obiektu w zależności od porównania z wcześniej obserwowanym obiektem.

  5. Efekt niepotrzebnych informacji – tendencja do zbierania dodatkowych informacji nawet wtedy, gdy nie mogą one mieć wpływu na podejmowaną decyzję.

  6. Efekt Pollyanny – tendencja do myślenia o rzeczach przyjemnych i poszukiwania pozytywnych aspektów w każdej sytuacji, przy jednoczesnym ignorowaniu aspektów przykrych lub nieprzyjemnych.

  7. Efekt pominięcia – tendencja do oceniania szkodliwych działań jako gorsze i bardziej niemoralne niż równie szkodliwy brak działania i bezczynność.

  8. Efekt posiadania – tendencja do oceniania posiadanych rzeczy jako bardziej wartościowe niż identyczne nieposiadane

  9. Efekt potwierdzenia – tendencja do poszukiwania wyłącznie faktów potwierdzających posiadaną opinię, a nie weryfikujących ją.

  10. Efekt przywiązania – korzystanie ze zbyt mało różnorodnych źródeł informacji.
    Ludzie przywiązują się do jednej stacji medialnej i już nie szukają alternatywnych źródeł informacji.

  11. Efekt pseudopewności – tendencja do niezauważania ryzyka przy dążeniu do pożądanych rezultatów, a widzenia nadmiernego ryzyka przy rezultatach niepożądanych.

  12. Efekt skupienia – błąd w ocenie wynikający ze zwracania nadmiernej uwagi na jeden aspekt i ignorowania innych aspektów. Szczególnie dotyczy to sytuacji skrajnych.

  13. Efekt statusu quo – tendencja do akceptowania rzeczy takich, jakimi aktualnie są. Lęk przed jakimikolwiek zmianami.
    Lęk przed zmianą i nieznanym oraz przywiązanie do dotychczasowej sytuacji i trybu życia prowadzi czasem do zaskakujących decyzji życiowych, np. żona, która trwa przy mężu alkoholiku i tyranie, bezrobotny, który żyje na granicy wegetacji, ale nie chce podjąć żadnej pracy.
    Tendencja do zachowywania status quo może mieć też charakter odrzucania wszelkich nieznanych rozwiązań, pomysłów i innych innowacji.

  14. Efekt ślepej plamki – tendencja do niezauważania błędów we własnej ocenie rzeczywistości

  15. Efekt wspierania decyzji – tendencja do lepszego pamiętania argumentów przemawiających za podjętą już decyzją niż przeciwko niej.

  16. Efekt wyniku – tendencja do oceniania decyzji na podstawie znanych później ich rezultatów, zamiast na podstawie informacji znanych w momencie podejmowania tych decyzji. Patrz hindsight.

  17. Efekt wyświadczonej przysługi - tendencja do zmiany postawy na bardziej przyjazną w stosunku do osób, dla których z własnej woli zrobiło się coś dobrego.

  18. Efekt wiarygodności – ocenianie wiarygodności argumentów na podstawie zgodności wniosków z wcześniejszymi założeniami.

  19. Efekt zaprzeczania – tendencja do krytycznego weryfikowania informacji, które zaprzeczają dotychczasowym opiniom, przy jednoczesnym bezkrytycznym akceptowaniu informacji, które je potwierdzają. Patrz klątwa wiedzy.

  20. Efekt zerowego ryzyka – ocenianie redukcji ryzyka do zera jako bardziej wartościowej, niż wynikałoby to z wyceny samego ryzyka.

  21. Hiperboliczne obniżenie wartości – tendencja do przedkładania wcześniejszych zysków nad późniejsze. Zjawisko powiązane: nieświadomość/nieumiejętność inwestowania.
    Patrz Dylemat korzyści „krótko-/długoterminowych”.

  22. Ignorowanie prawdopodobieństwa – tendencja do ignorowania zasad rachunku prawdopodobieństwa przy dokonywaniu ocen lub podejmowaniu decyzji w niepewnych sytuacjach.
    Przykładem takiego zachowania jest niezapinanie pasów bezpieczeństwa w samochodach i uzasadnianie tego przypadkami osób, które przeżyły wypadek dlatego, że nie miały zapiętych pasów. Choć takie zdarzenia rzeczywiście zostały odnotowane, ich prawdopodobieństwo jest zaniedbywalnie małe w porównaniu z prawdopodobieństwem urazu z powodu niezapięcia pasów.
    Przedstawianie pojedynczego przypadku jako reguły, lub powtarzających się zjawisk jako pojedynczego przypadku. Ten błąd poznawczy dobrze ilustrują zamieszki na tle rasowym w USA w roku 2020, po tym jak biały policjant udusił skutego kajdankami przestępcę.

  23. Iluzja wstrząsu – tendencja do przeceniania długości lub intensywności swoich przyszłych stanów emocjonalnych.
    Ludzie oceniają zwykle, że jeśli dotknie ich jakieś nieszczęście, to będzie ono miało znacznie poważniejszy wpływ na ich stan emocjonalny, niż rzeczywiście ma. I na odwrót, w przypadku szczęśliwych wydarzeń ludzie przeceniają zwykle ilość zadowolenia, jakie one spowodują.

  24. Niechęć do straty – tendencja do przykładania większego wysiłku do unikania strat niż do uzyskiwania analogicznych zysków.

  25. Racjonalizacja podjętej decyzji – tendencja do przekonywania post-factum samych siebie o wartości podjętej decyzji.

  26. Selektywna percepcja – tendencja do zaburzania percepcji przez oczekiwania.
    Zjawisko wrogich mediów polega na skłonności ludzi o sprecyzowanych i ekstremalnych poglądach do twierdzenia, że media prezentujące neutralny punkt widzenia w rzeczywistości przedstawiają skrzywiony, bo jednostronny obraz sytuacji. Efekt ten został zidentyfikowany eksperymentalnie.
    Grupie propalestyńskich i proizraelskich studentów ze Stanford University pokazano ten sam materiał filmowy, dotyczący masakry palestyńskich uchodźców przez libańskie siły w Bejrucie podczas libańskiej wojny domowej. Przy ocenie tego materiału obie strony określiły materiał jako nieobiektywny i popierający drugą stronę. Proizraelscy studenci wskazali w materiale więcej antyizraelskich szczegółów i mniej proizraelskich niż propalestyńscy. Obie strony oceniły, że neutralny obserwator uzyskałby nieuczciwie negatywną wizję ich strony oraz że materiał usprawiedliwia działania przeciwnika i zwala winę na ich stronę.

  27. Skrzywienie zawodowe: – tendencja do oceniania rzeczy z punktu widzenia swojej profesji, z ignorowaniem szerszego punktu widzenia.
    To utrata bezstronności poglądów na sprawy wchodzące w zakres zainteresowań zawodowych. Posiadanie większej wiedzy na jakiś temat sprawia, że podświadomie uważamy go za bardziej istotny.

  28. Zasada podczepienia – tendencja do robienia czegoś (i wierzenia w coś) dlatego tylko, że wiele osób tak robi. Powiązany z zachowaniem stadnym i modą.
    Zasada ta ma duże znaczenie w polityce: ludzie głosują na partie i kandydatów, którzy mają (według mediów) duże szanse zwycięstwa, nawet jeśli osobiście niewiele wiedzą na ich temat.
    W nauce zasada podczepienia powoduje, że naukowcy świadomie lub nieświadomie ignorują wyniki badań, które podważają „powszechną wiedzę”. Przykładowo w mikrobiologii poziomy transfer genów próbowano przez długi czas tłumaczyć zwykłym dziedziczeniem, ponieważ zaprzeczał jednemu z głównych założeń teorii ewolucji.

  29. Złudzenie kontroli – przekonanie o możliwości wpływania na sytuacje, na które w rzeczywistości żadnego wpływu się nie ma.

  30. Złudzenie planowania: – tendencja do niedoceniania kosztów i czasu wykonania przyszłego zadania.
    W przykładowym eksperymencie proszono studentów o określenie, ile czasu zajmie im napisanie pracy magisterskiej. Mediana tych czasów wyniosła 33,9 dnia. Późniejsze obserwacje pokazały, że jedynie 30% studentów napisało pracę w tym czasie.
    Śmiało można zaryzykować stwierdzenie, że u polityków 0% dotrzymuje składanych obietnic naprawy Państwa albo zrealizowania inwestycji.
    Złudzenia planowania tłumaczy się zwykle brakiem umiejętności oceniania ryzyka zewnętrznego. Ludzie zakładający jakiś harmonogram mają tendencję do ignorowania czynników, które nie mają związku z samym projektem. Ponadto często nie biorą pod uwagę możliwości wielu zdarzeń mogących zagrozić projektowi, gdy każde z nich z osobna ma małe prawdopodobieństwo wystąpienia.
    Patrz Zaburzenie.

 

Błędy w przekonaniach i ocenie prawdopodobieństwa

  1. Błąd koniunkcji – tendencja do przypisywania bardziej szczegółowym warunkom większego prawdopodobieństwa niż bardziej ogólnym.

  2. Efekt antropiczny – tendencja do niezauważania wpływu sposobu obserwacji na jej wyniki statystyczne.

  3. Efekt nadrzędności przekonań – tendencja do podporządkowywania swoich opinii na różne tematy jednej konkluzji, tak aby nie zachodziły między nimi dylematy.
    Nadrzędność przekonań powoduje, że ludzie nieświadomie wmawiają sobie, że coś ma wyłącznie wady lub wyłącznie zalety. Naturalna tendencja do myślenia w kateroriach redukcjonistycznych.

  4. Efekt obserwatora – nieświadome zaburzanie wyników eksperymentu przez naukowca oczekującego jakiegoś wyniku.

  5. Efekt pewności wstecznej – nazywany efektem "wiedziałem-że-tak-będzie"; ocenianie przeszłych wydarzeń jako bardziej przewidywalnych niż rzeczywiście były.
    Patrz Hindsight

  6. Efekt polaryzacji – możliwość użycia tych samych (neutralnych) faktów do umocnienia zarówno pozytywnej, jak i negatywnej opinii na jakiś temat.

  7. Efekt przekonania – ocenianie poprawności argumentacji na podstawie zgodności konkluzji z własnymi opiniami, zamiast na podstawie faktycznej logiczności argumentów.

  8. Efekt skupienia uwagi – ignorowanie potrzeby zebrania miarodajnych danych przy badaniu występowania korelacji i powiązań.

  9. Efekt subaddytywności – tendencja do szacowania prawdopodobieństwa całości jako niższego niż prawdopodobieństwo poszczególnych części.

  10. Heurystyka dostępności – tendencja do przypisywania większego prawdopodobieństwa zdarzeniom, które wiążą się z większymi emocjami.
    uproszczona metoda wnioskowania polegająca na przypisywaniu większego prawdopodobieństwa zdarzeniom, które łatwiej przywołać do świadomości i są bardziej nacechowane emocjonalnie.

  11. Heurystyka zakotwiczenia – tendencja do ulegania dużemu wpływowi wiedzy, założeń lub informacji, nawet jeśli wiadomo, że są fałszywe lub niepełne.

  12. Iluzja grupowania – tendencja do zauważania wzorców lub korelacji tam, gdzie w rzeczywistości ich nie ma.

  13. Paradoks hazardzisty – zakładanie, że prawdopodobieństwo losowych zdarzeń zależy od poprzednich losowych zdarzeń ("rzucana moneta ma pamięć").

  14. Pozytywna retrospekcja – tendencja do oceniania przeszłych zdarzeń lepiej, niż się je oceniało, gdy zachodziły (zobacz: autowaloryzacja).
    Z reguły kobiety nie pamietają bóli porodowych.

  15. Zaniedbywanie miarodajności – tendencja do dokonywania oceny na podstawie danych, o których wiadomo, że nie mają znaczenia statystycznego.

  16. Zasada szczyt-koniec – tendencja do oceniania doświadczeń wyłącznie na podstawie ich najsilniejszego bodźca (pozytywnego lub negatywnego) oraz efektu końcowego, z ignorowaniem intensywności i liczby pozostałych bodźców.
    Ocena "po łebkach" kandydatów na prezydenta podsuwanych przez media.

  17. Efekt Dunning-Krugera – zjawisko psychologiczne polegające na tym, że osoby niewykwalifikowane w jakiejś dziedzinie życia mają tendencję do przeceniania swoich umiejętności w tej dziedzinie, podczas gdy osoby wysoko wykwalifikowane mają tendencję do zaniżania oceny swoich umiejętności.

 

Stereotypy społeczne

  1. Błąd przypisania cech – tendencja do oceniania własnej osobowości, zachowania i humorów jako bardziej zmiennych i mniej przewidywalnych niż u innych.

  2. Efekt grupy – lepsze traktowanie ludzi, którzy przynależą do tej samej grupy co my.

  3. Efekt aureoli – tendencja do wpływania oceny jednej cechy osoby (np. urody) na ocenę innych jej cech (np. kompetencji).
    Syndrom Edyty Górniak wRealu24?

  4. Efekt horoskopowy – tendencja do oceniania jako precyzyjne opisów osób/zdarzeń, które w rzeczywistości są wystarczająco ogólne, żeby odnosić się do wielu osób/zdarzeń.

  5. Złudzenie ponadprzeciętności – tendencja do zakładania przy dowolnej ocenie, że samemu jest się powyżej średniej.

  6. Efekt projekcji – tendencja do zakładania większego poparcia dla własnych poglądów i wyznawanych wartości niż faktycznie występuje.

  7. Egocentryzm – przypisywanie przy wspólnym osiągnięciu sobie większych zasług niż wynikałoby z obiektywnej oceny sytuacji.

  8. Fenomen sprawiedliwego świata – błąd poznawczy polegający na tendencji do wierzenia, że świat jest w jakiś sposób „sprawiedliwy” i w związku z tym ludzie mieliby zasługiwać na nieszczęścia lub szczęścia, które ich spotykają.

  9. Iluzja asymetrycznego wglądu – tendencja do oceniania własnej wiedzy na temat innych jako głębszą i bardziej dokładną niż wiedza innych o nas.

  10. Iluzja przejrzystości – tendencja ludzi do uważania, że ich stan psychiczny jest widoczny dla innych w większym stopniu niż w rzeczywistości.

  11. Podstawowy błąd atrybucji – tendencja do tłumaczenia sukcesów i porażek innych ludzi wyłącznie ich cechami wewnętrznymi (np. charakterem), przy ignorowaniu czynników zewnętrznych (środowiska). I tak na przykład 90% nauczycieli matematyki ankietowanych przez Meyera i Butzkamma w 1975 r. różnice w postępach w nauce swoich uczniów wiązało przede wszystkim ze "zdolnościami" oraz "innymi czynnikami osobowościowymi" (np. problemami z koncentracją). W odpowiedziach ankietowanych zabrakło przyczyn zewnętrznych, np. uwzględniania warunków do nauki w domu ucznia.

  12. Samospełniające się przewidywania – nieświadome wykonywanie działań doprowadzających do efektów wcześniej uznanych za najbardziej prawdopodobne.

  13. Tendencja samoobronna – tendencja do tłumaczenia własnych porażek wpływem środowiska i tłumaczenia sukcesów swoimi cechami wewnętrznymi.

  14. Efekt jednorodności grupy obcej – ocenianie członków własnej grupy jako bardziej zróżnicowanych niż członkowie innych grup.

[Źródło: Wikipedia stan: 2020.03.03]

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Bóg 

Definiens:

 


 

Uwagi:

 

Cytaty z literatury:

  • związane z hasłem Bóg

 

Dziennik:




Charakterystyka 

Definiens:

Charakterystyka to prawidłowości, dające się jakoś opisać (np.: funkcją), występujące w reakcjach systemu na bodźce zewnętrzne.

Gdy znamy pełny zbiór bodźców, które mogą oddziaływać na system, i znamy reakcje tego systemu na każdy z nich, mówimy, że znamy wszelkie możliwe zachowania tego systemu. Ograniczeni jednak barierą przetwarzania informacji, po to by nie pamiętać całego zestawu reakcja-bodziec poszukujemy prawidłowści, które nazywamy właśnie charakterystyką. Zapisanie charakterystyk w postaci wzoru matematycznego pozwala na mniejsze zużycie pamięci oraz ich matematyczną analizę.

Zachowanie charakterystyczne to najkrótszy opis zachowania, który dostarcza najwięcej informacji o zachowaniu.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Cel obiektu żywego 

Definiens:

Pierwotny: Przyswajaj aż do podziału;
Wtórny*: Przeżyj/rozmnóż się

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Ciąg 

Definiens:

W matematyce, mówiąc nieformalnie, ciąg jest uporządkowaną listą obiektów.

 


 

Uwagi:

  • Pojęcie struktura rozszerza pojęcie ciąg




Concidencja 

Definiens:

Pojęciem przeciwstawnym emergencji jest concidencja (od łacińskiego concido – tonąć, ginąć), czyli zanikanie w subiektywnym odczuciu obserwatora pewnych właściwości w miarę komplikowania się systemu. Gdy mierzymy temperaturę wody, nie interesują nas właściwości pojedynczych cząstek, które się na nią składają.

 


 

Pojęcia skojarzone:




Cykl Glubba 

Definiens:

John Glubb zbadał historię kilkunastu imperiów i odkrył, że we wszystkich przypadkach wyłania się z tych historii pewien powtarzalny schemat ich przebiegu. Imperia rodzą się, osiągają swój szczyt, po czym same się rozpadają…

Według Glubb'a czas trwania największych cywilizacji światowych trwał średnio przez 10 pokoleń. Cywilizacje te przechodziły przez proces złożony z następujących etapów:

  1. fazy Pionierów (lub Zrywu)
  2. fazy Zdobywców (lub Podbojów)
  3. fazy Rozwoju Gospodarki
  4. fazy Obfitości
  5. fazy Intelektu
  6. fazy Schyłku (lub Upadku)

 


 

Uwagi:

Faza Charakterystyczne zachowanie NK Matrix Ideologia, Religia Zasoby
Pionierów

To pokolenie skrajnie zmotywowane, chce zmienić swe położenie materialne za wszelka cenę. Wyróżnia się nie tylko zwycięstwami w bitwach, ale także niespożytą przedsiębiorczością w każdej dziedzinie. Jest gotowe do improwizowania i eksperymentowania, a z porażek i niepowodzeń wyciąga natychmiastowe wnioski. Nieskrępowane tradycjami, potrafi zastosować wszystko cokolwiek jest dostępne do własnych celów. Jeśli jedna metoda zawodzi, próbują czegoś innego. Silne poczucie przynależności do grupy.

Jest to również etap naturalnego wyłaniania się najlepszych, w rozumieniu ewolucji biologicznej, liderów, spośród tych, którzy walczą bezpośrednio na froncie lub tę walkę organizują.

Przedstawiciele tego pokolenia są bardzo skuteczni w realizowaniu procesów nadążnych.

Pierwszy etap życia wielkiego narodu po fazie zrywu jest okresem niewiarygodnej inicjatywy i przedsiębiorczości, odwagi i śmiałości. Te wartości, powodują, że często w bardzo krótkim czasie, dotychczas niedoceniany naród staje się narodem budzącym respekt. Wczesne zwycięstwa są osiągane głównie dzięki brawurowej odwadze, śmiałej inicjatywie i cementującej działania grupy ideologii.

Nieograniczone przepisami, tradycjami lub wiedzą książkową [nieograniczone natłokiem komunikatów], jako metodę rozwiązania każdego problemu stosują wyłącznie działanie praktyczne.

Pokolenie podatne na ideologię, która cementuje szeregi zdobywców i legitymizuje kradzież, grabież i rozbój wraz z wszelkimi okrucieństwami w stosunku do ludzi spoza grupy, a dla grupy poświęcanie swego życia.

Walka z przeciwnikami bardzo często związana jest ze zjawiskami wysoce nieliniowymi, a te są inicjatorami i konstruktorami religii.

Etap ten zwykle wychodzi od nadwyżki populacyjnej i niedostatku zasobów, a warunki te są typowymi dla biedokratyzacji i sprawiają, że zaczyna działać przymus walki o zasoby, a gdy pojawia się możliwość grabieży zewnętrznej przymus współpracy.

Zasoby pochodzą głównie ze źródeł zewnętrznych.

Zdobywców

Atakowana cywilizacja broni się swoim wyrafinowanym orężem, organizacją militarną oraz zdyscyplinowaniem. Jednak napastnicy szybko odkrywają te cechy, doceniają je i przejmują. W rezultacie druga faza ekspansji nowego imperium składa się z bardziej zorganizowanej, zdyscyplinowanej i profesjonalnej kampanii.

W innych dziedzinach śmiała inicjatywa pierwotnych zdobywców znajduje ujście w eksploracji geograficznej. Dla przykładu zasiedlanie nowych krajów, penetracja nieznanych puszcz, zdobywanie nieznanych gór i żeglowanie po nieznanych morzach. Nowopowstający naród imperialny jest pewny siebie, optymistyczny i zaczyna pogardliwie traktować podbijane przez siebie ludy "dekadenckie".

Stosowane metody mają charakter praktyczny i eksperymentalny, zarówno w rządzeniu, jak i prowadzeniu działań wojennych. Dzieje się tak z powodu nieskrępowania stuleciami tradycji [Według mnie chodzi tu bardziej o kwestię blokującego elastyczność natłoku komunikatów. – przyp. JF.], co miało miejsce w przypadku starożytnych imperiów. Ponadto dowodzący mają prawo swobodnie improwizować, i nie muszą stosować do polityki lub taktyki wykładanej w szkolnych podręcznikach.

Liderzy już są określeni i mają bardzo silną władzę, zaczynają formułować prawa ogólne, które mają zapewnić im długie panowanie.

Gospodarki

Gdy faza zdobywców się kończy, nie można zostać bogatym podbijając kogoś innego. Zdobywanie bogactwa i tytułów trzeba zatem oprzeć na metodach pokojowych. A metodami tymi są handel i produkcja. Zdobywcy przejmują umiejętności i technologię od podbitych, a będąc jeszcze pełni wigoru oraz pozostając nieskrępowanymi tradycją i przepisami rozwijają biznes. Dobrym tego przykładem jest kolonizacja Indii przez Imperium Brytyjskie. Stopniowo pożądanie pieniędzy zastępuje pożądanie tytułów i honorów.

Gwarancją rozwoju gospodarczego jest wielki obszar objęty jednym i tym samym prawem. Nie dopuszczane są cła, ograniczenia wynikające z rozdrobnienia i nadmiar różnorodnych walut i przepisów. Pokój i bezpieczeństwo na wielkim obszarze. Rozprzestrzenianie się kultury dominującej. Na zasadzie bezwładności ważne są jeszcze stare cnoty, moralność i przedsiębiorczość.

Obfitości

  1. Pieniądz przyczyną upadku silnych, śmiałych i pewnych siebie ludzi
  2. Stopniowy upadek tych cnót
  3. Pierwsza upada moralność. Pieniądze wypierają honor i żądzę przygód, i są stawiane jako główny cel przez najwybitniejszych młodych ludzi.
  4. Wytłumianie głosów obowiązku publicznego. Ludzie przestają poszukiwać pieniędzy dla swoich krajów lub wspólnot, a w coraz większym stopniu zaczynają poszukiwać ich dla samych siebie.
  5. Przestaje się dążyć do honoru i sławy, a zaczyna do bogactwa materialnego.
  6. Edukacja zmienia swe cele i motywacje. Szkoły przestają koncentrować się na wychowywaniu śmiałych patriotów gotowych służyć ojczyźnie. Rodzice i uczniowie koncentrują się na zdobywaniu wykształcenia zapewniającego wyższe dochody.
  7. Sztuka i luksus

Intelektu

  1. Przejście do defensywy
  2. Etatyzm
  3. Uzasadnianie niemocy, lenistwa itd
  4. "Wszyscy Ateńczycy i przyjezdni spędzali czas głównie na przekazywaniu i wysłuchiwaniu nowin"
  5. Dostęp do funduszy
  6. Zadziwiający postęp nauk przyrodniczych
  7. Niepohamowany rozrost szkolnictwa. "Każda wieś ma ambicję posiadania własnego uniwersytetu"
  8. Ambicje koncentrują się wokół zdobywania akademickich szlifów. Kółka wzajemnej adoracji akademickiej
  9. Intelektualizm wiedzie do dyskusji, debat i sporów, jałowego i niekończącego się gadania. "Oddanie się dyskusji niszczy efektywność działania. Pośród rozgadanej Wieży Babel12, statek-imperium dryfuje, aby rozbić się o skały."
  10. Im bardziej państwo jest opiekuńcze tym bardziej niszczy inicjatywę i samodzielność obywateli
  11. Złudzenie, że każda sytuacja może być rozwiązana przez błyskotliwość umysłu, bez altruizmu lub społecznego oddania jednostek, prowadzi do upadku.
  12. Kultywowanie ludzkiego intelektu wydaje się być wspaniałym ideałem, ale tylko pod warunkiem, że nie osłabia to altruizmu i poświęcenia na rzecz dobra wspólnego.
  13. Prawdą jest, że intelektualizm i utrata poczucia obowiązku – występują równocześnie w dziejach narodów
  14. Innym niezwykłym i nieoczekiwanym symptomem upadku narodu jest intensyfikacja wewnętrznych politycznych nienawiści

Schyłku (Dekadencji)

  1. Wewnętrzna rywalizacja staje się bardziej gwałtowna w miarę słabnięcia narodu
  2. Dalszy rozrost etatyzmu
  3. Jednym z często powtarzających się zjawisk w dziejach wielkich imperiów jest napływ cudzoziemców do stolicy
  4. Kosmopolityczny tłum zyskuje na dworze polityczne wpływy mocno wykraczające poza jego względną liczebność
  5. Poczwórna nielojalność ludności napływowej:
     a/. różnice kulturowo-cywilizacyjne przyczyną rozłamów,
     b/. imigranci są mniej chętni do poświęcania swojego życia i swojej własności niż potomkowie autochtonów,
     c/. imigranci mają tendencję do tworzenia własnych wspólnot, chroniących przede wszystkim ich własny interes, a dopiero na drugim miejscu dobro kraju – gospodarza,
     d/. w okresie schyłkowym niespodziewanie odżywają wspomnienia zamierzchłych wojen, nawet sprzed stuleci i konfliktów z obywatelami kraju gospodarza
  6. Rozwiązłość idzie w parze z pesymizmem. Jedzmy, pijmy i radujmy się, bo jutro możemy już nie żyć
  7. Bohaterowie czasów upadku są zawsze podobni – sportowcy, śpiewacy lub aktorzy
  8. Korupcja rządowych urzędników i gromadzenie przez polityków olbrzymich fortun podczas pełnienia swoich funkcji
  9. Wzrastające wpływy kobiet w życiu publicznym również często towarzyszą okresowi schyłkowemu
  10. Pewność własnej wyższości oraz luksus wynikający z bogactwa powodują, że zanikają cechy decydujące o dominacji narodu
  11. Faza Schyłku wielkiego narodu często charakteryzuje się tendencjami do filantropii i współczucia wobec innych
  12. Upadek praktyk religijnych
  13. Nihilizm z towarzyszącym mu duchem rozwiązłości i dogadzania zmysłom
  14. Dekadencja charakteryzuje się tym, że obywatele nie wykazują już chęci obrony czegokolwiek, ponieważ uważają, że nic nie jest tej obrony warte.
  15. Zwyczaje członków społeczności psują się w wyniku cieszenia się zbyt wielką ilością pieniędzy i władzy przez zbyt długi okres

 


 

Uwagi:

  • Cywilizacje nie są mordowane, cywilizacje popełniają samobójstwa – Arnold Joseph Toynbee (1889-1975)

 

Linki:

 

Pojęcia skojarzone:




Cykl porażki 

Definiens:

Typowy mechanizm dla gospodarek odgórnie sterowanych. Zespoły, które otrzymują daną kwotę pieniędzy na wykonanie konkretnego zadania, zwykle nie są w stanie zmieścić się w tym budżecie. Głównie wynika to z tego, że pracownicy nie ponoszą konsekwencji za niewykonanie. Zarządzający prosi zatem o zwiększenie kwoty, co oczywiście jeszcze bardziej rozleniwia pracowników.

 


 

Uwagi:

  • Kluczowe było wprowadzenie systemu zarządzania zorientowanego na rezultat. Wcześniej każda firma państwowa otrzymywała co miesiąc pulę pieniędzy z nadzieją, że urzędnicy „dadzą z siebie wszystko” i wydadzą je zgodnie z przeznaczeniem. To intencje kierowały procesem, a nie cele. Ustawa o sektorze publicznym zmieniła sposób przyznawania środków na działalność. Każde przyznanie środków zostało poprzedzone umową szczegółowo określającą, co dana jednostka budżetowa ma wyprodukować. Co więcej, w razie niezrealizowania produkcji wyszczególnionej w tej umowie dyrektor generalny danej jednostki mógł zostać zwolniony. W większości systemów opartych na intencjach niepowodzenia zwykle skutkują prośbami o zwiększenie budżetu, po czym… cykl porażki się powtarza. Natomiast w systemach zorientowanych na wyniki fiasko często wiedzie do zwolnień odpowiedzialnych za nie urzędników i/lub ponownego rozpatrzenia podstaw i celów programu.

    Bill Freeza "Jak uchronić demokrację przed… demokratycznie wybranymi politykami, czyli Nowozelandzkie reformy antyetatystyczne"

  • Kiedy przyjęte środki zawiodą, nie przynosząc oczekiwanych korzystnych rezultatów i skończą się klęską, żądają oni coraz to szerzej zakrojonej interwencji rządu.

    Ludwig von Mises "Planowany chaos"

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Cykl rewolucji 

Definiens:

Jeden z realnych przebiegów Cyklu Społecznego. Cykl charakterystyczny dla przebiegu rewolucji. Składa się on z następujących etapów:

  1. Gnicie: Powstawanie wokół ośrodka władzy grup społecznych, dysponujących coraz większymi przywilejami. Przywileje te sprowadzają się de facto do tego, że ludzie ci coraz więcej konsumują i jednocześnie produkują coraz mniej dóbr użytecznych – resergii. Powoduje to narastanie nierówności społecznych i niezadowolenia tych, którzy dobra (resergię) muszą wypracować.

  2. Rewolucja: Oddolna rewolta, przeprowadzona solidarnie przez większość niezadowolonych. Ośrodek władzy i wspierające go uprzywilejowane grupy są odsuwane od władzy, nierzadko poprzez unicestwienie. Rewolta nie ogląda się na dotychczasowe przepisy prawne, które zrywa, lecz działa na zasadzie naturalnej – jeśli mogę zabić zabijam. Ponieważ nie respektowane są przepisy prawa zamiera produkcja i  wolna wymiana handlowa oraz nasilają się kradzieże, grabieżerozboje. Rewolta koncentruje się wokół jednej z trzech doktryn: komunistycznej (jeśli struktury religijne wspierały dotychczasowy ośrodek władzy), religijnej (jeśli struktury religijne były w opozycji do dotychczasowego ośrodka władzy) lub naprawy gospodarki (z reguły tego typu rewoltę dokonuje w pojedynkę zdolne indywiduum).

  3. Walka o władzę: Okres bezprawia – okres zwierzęcej walki o władzę, w wyniku której formują się zwalczające się nawzajem grupy, aż w końcu jedna z nich (z reguły najbardziej radykalna) zdobywa pełnię władzy (z reguły poprzez unicestwienie pozostałych).

  4. Powrót do gnicia: Powrót do procesu powstawania wokół ośrodka władzy grup społecznych dysponujących coraz większymi przywilejami.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Cykl Społeczny 

Definiens:

Najbardziej ogólny cykl, zgodnie z którym toczą się losy grup społecznych. Cykl charakteryzuje współoddziaływania elementów wchodzących w skład systemów społecznych typu PSS. Składa się on z następujących etapów:

 

I etap Cyklu Społecznego niedostatek zasobów; (przymus współpracy lub przymus zmniejszenia liczby członków populacji)
II etap Cyklu Społecznego podjęcie współpracy lub przejście do etapu czwartego;
III etap Cyklu Społecznego współpraca skutkująca nadmiarem zasobów;
IV etap Cyklu Społecznego dążenie do poprawienia indywidualnego bilansu start i korzyści kosztem innych (w przypadku niedoboru zasobów odbywa się to głównie przez rozbój, zaś w przypadku nadmiaru przez kradzieżgrabież);
V etap Cyklu Społecznego powrót do niedostatku zasobów.

 

Cykl społeczny został odkryty podczas badań nad zagadnieniem współpracy pomiędzy obiektami żywymi. Kluczowym pytaniem tych badań brzmiało: "Dlaczego powstały i zostały zapisane w projektach genetycznych obiektów żywych projekty taktyk zachowań nakierowanych na współpracę?". Musiały powstać na drugim etapie cyklu społecznego. To on wymusił ich powstanie, gdyby tak się bowiem nie stało cała populacja by wymarła.

Najbardziej znanymi osobami, które dostrzegły i opisały Cykl społeczny byli: Alexander Fraser Tytler (1747-1813) [patrz Cykl Tytlera], Thomas Cole (1801-1848) [patrz Dzieje imperium] i John Bagot Glubb (1897-1986) [patrz Cykl Glubba].

To że dobre warunki powodują obniżenie Vivacitas potwierdza również Eksperyment Calhoun'a.

Inne cykle występujące w populacjach obiektów żywych to: Cykl rewolucji, Cykl porażki i Cykl życiowy człowieka.

 


 

Uwagi:

  • Już Machiavelli zauważył, że społeczeństwo podejmuje decyzje racjonalnie jedynie w momentach skrajnego zagrożenia, w czasach normalnych wybiera tych, co najmniej przeszkadzają i potrafią się podobać.

  • Klarowny opis jednej z wielu interpretacji tego cyklu, pióra Marka Jana Chodakiewicza:
    Marksizm to dążenie do absolutnej kontroli zarówno nad partią totalitarną zdobywającą i sprawującą władzę, jak i nad podbijanym lub podbitym społeczeństwem. Po zwycięstwie uciska się ujarzmionych ludzi, eksploatując ich pasożytniczo dla korzyści garstki nomenklatury. Ponieważ jednak założenie marksizmu-leninizmu są zdecydowanie przeciwstawne naturze ludzkiej, pasożyt komunistyczny, wprowadzając je w życie, powoli zaczyna zabijać organizm społeczny, na którym żeruje. Okresowo w związku z tym przestaje wysysać z niego soki – to jest tak zwany okres „liberalizacji”, czyli tymczasowego i pozornego odejścia od celu, którym jest „wprowadzenie socjalizmu”. Wtedy to ludzie starają się powrócić do normalności (np. w sferze gospodarczej, próbuję przywrócić zasady wolnorynkowe). Jest to czas potrzebny, aby organizm społeczny odzyskał siły do następnej rundy pasożytowania na nim, czyli dalszego marszu do socjalizmu. [NCZ 1048, str. XXXV]

  • W okresie przymusu społeczność musi mieć sumę dodatnią albo zgnie, potem rośnie geszefciarstwo i gry o sumie zerowej, a potem o sumie ujemnej i robi się kicha. - [autor nieznany – przyp. JF]

  • Złe czasy tworzą silnych ludzi.
    Silni ludzie tworzą dobre czasy.
    Dobre czasy tworzą słabych ludzi.
    Słabi ludzie tworzą złe czasy.

  • Mechanizm cykli historycznych

    "Historia lubi się powtarzać", "Ci, którzy nie uczą się historii, skazani są na jej powtórzenie" – znamy te powiedzenia. Lecz dziś są one bardziej aktualne niż kiedykolwiek. Na przestrzeni dziejów można odkryć pewien uniwersalny mechanizm stosowany przez ludzi władzy. Żerują oni na ludzkim strachu, borykaniem się z problemami dnia codziennego i wykorzystują opłacane przez siebie media, które na podobieństwo kundelków szczekają bez przerwy propagandą, której jedynym celem jest usprawiedliwianie stale rosnącej biurokracji. Malcolm X wyjaśnił, w jaki sposób są one wykorzystywane, by za ich pomocą tak zmanipulować ludzi by zaczęli kochać ciemiężyciela i znienawidzili ciemiężonych. Media straszą różnego rodzaju potworami i kataklizmami, a cel jest jeden: usprawiedliwienie procederu odbierania obywatelom ich indywidualnych praw i wprowadzanie coraz większej kontroli państwa. Przy okazji wmawia się, że lepiej być niewolnikiem żyjącym w „(s)pokoju” niż osobą wolną, żyjącą w ryzykownym i niebezpiecznym świecie. Ten niewolniczy spokój zawsze prowadzi do upadku zasad moralnych i upadku gospodarczego.

    "Dobre czasy tworzą słabych ludzi. Słabi ludzie tworzą złe czasy. Złe czasy tworzą silnych ludzi. Silni ludzie tworzą dobre czasy." Historia pokazuje, że cykl ten powtarza się na przestrzeni dziejów…

    Powstaje zatem pytanie: dlaczego ludzie zawsze wybierają niewolniczą stabilizację i pozwalają by ten cykl społeczny powtarzał się za każdym razem?

    Czy rzeczywiście "Historia jeszcze nikogo niczego nie nauczyła"?

    [Link do artykułu na ten temat]

  •  


    Rozmawiają: Jan Kubań i Krzysztof Karoń

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Cykl Tytlera 

Definiens:

Cykl nazwany nazwiskiem szkockiego filozofa Alexandra Tytler'a (1774-1813), któremu przypisuje się następujące stwierdzenie:
„Średni czas trwania największych cywilizacji światowych wynosił około 200 lat. Cywilizacje te przechodziły przez proces złożony z następujących etapów:

ze zniewolenia do wiary duchowej;
z wiary duchowej do wielkiej dzielności;
z wielkiej dzielności do wolności;
z wolności do dostatku;
z dostatku do egoizmu;
z egoizmu do samozadowolenia;
z samozadowolenia do apatii;
z apatii do uzależnienia;
z uzależnienia na powrót do zniewolenia.”

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Cykl życiowy człowieka 

Definiens:

Podział życia człowieka na etapy charakteryzujące się taką, a nie inną motywantą i takimi, a nie innymi taktykami zachowań. Najbardziej fundamentalny z punktu widzenia bilansu resergetycznego podział dla Fizyki Życia jest następujący:

  1. Okres konsumencki – dziecięcy

  2. Okres producencki – opcjonalny, bo może do niego nie dojść. (patrz Atlasi/Grabieżcy)

  3. Okres konsumencki – starczy

 

Z praktycznego punktu widzenia najlepszym wydaje się być cykl życia człowieka przedstawiony w pewnej buddyjskiej świątyni na Sri Lance:

Nr. Grafika Charakterystyka Kobiety Mężczyźni Uwagi
00

  Okres prenatalny

Brak świadomości własnego JA.

01

Okres niemowlęcy

Całkowita zależność od opieki zewnętrznej. Rozwój świadomości. Chłonięcie wiedzy jak przysłowiowa gąbka.

02

Okres dziecięcy

Człowiek jest programowany przez czynniki zewnętrzne: kulturę kraju, wychowanie rodziców, wpływ innych osób, system edukacji i warunki ekonomiczne, w których przyszło mu żyć.

Chłonięcie wiedzy. Zdobywanie i rozwijanie podstawowych umiejętności. Uczenie się przez zabawę. Eksperymentowanie z praktycznym stosowaniem nabytej wiedzy, odkrywanie granic.

03

Okres nastoletni

Wzrost emocjonalny. Poznawanie zawiłości procesów społecznych.

04

Okres poszukiwania partnerów

Eksplozja hormonów, pragnienie niezależności, gotowość do reprodukcji, dojrzałość emocjonalna. Uczenie się zawiłych procesów społecznych. Praktyczne dostosowanie się do procesów społecznych.

05

Okres rodzicielski

Powstawanie odpowiedzialność i obowiązku opiekuńczego. Uczenie się wychowywania fizycznego i emocjonalnego.

06

Okres pełnej dojrzałości

Osiągnięcie niezależności, wolność emocjonalna. Okres osobistych osiągnięć. Retrospekcja. Kryzysy wieku średniego, chęć robienia rzeczy, których nie można było robić w młodości. Pojawiają się ograniczenia fizyczne. Syndrom pustego gniazda. Chęć dzielenia się zdobytą wiedzą.

07

Okres wczesnej starości

Świadomość śmiertelności i walka z nią. Degradacja fizyczna. Ograniczenie aktywności społecznej.

08

Okres zaawansowanej starości

Wzrost koncentracji na własnym JA. Degradacja podstawowych funkcji motorycznych. Degradacja funkcji umysłowych. Pragnienie odzyskania młodości.

09

Okres przed odejściem

Poleganie na innych. Zgoda na własną śmiertelność. Oczekiwanie na śmierć.

10

Odejście

Bio-Oprogramowanie i/lub Bio-Sprzęt przestają działać.

 


 

Inne definicje:

  • [http://pl.wikipedia.org/wiki/Okresy_rozwojowe_cz%C5%82owieka] Wikipedia [2009.05]
    W 2020.08.27 tego hasła już nie było
    W życiu człowieka wyróżnia się następujące okresy rozwojowe:

    okres zarodkowy
    okres płodowy
    okres noworodkowy
    okres niemowlęcy
    okres poniemowlęcy
    okres dzieciństwa
    okres dojrzewania
    okres dojrzałości
    okres wieku średniego
    okres starości

 

Uwagi:

  • W Fizyce Życia najważniejszym kryterium klasyfikacji jest odniesienie jednostki do resergii społecznej. Każdy bowiem zawsze jest konsumentem resergii indywidualnej.

  • W zależności od długości życia i warunków zewnętrznych może okazać się, że człowiek przeskoczy okres producencki lub nie dożyje do okresu konsumenckiego-starczego.

 

Linki:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:

Czas Trwania Obiektu – CTO 

Definiens:

Czas upływający od momentu kiedy obiekt zaczyna spełniać kryteria obiektowości do momentu gdy przestaje je spełniać.

 


 

Uwagi:

  • Czas upływający od momentu powstania (inicjacji) obiektu do momentu na tyle istotnej jego transformacji, że przestaje być tym właśnie obiektem (terminacji).

  • Miara trwałości obiektu.




Cztery sposoby wydawania pieniędzy 

Definiens:

Milton Friedman (1912-2006) opisał cztery podstawowe sposoby wydawania pieniędzy, a mówiąc właściwiej, cztery rodzaje optymalizacji stosowane w zależności od warunków w jakich osoba wydaje pieniądze:

 

I. Nasze własne pieniądze wydajemy na siebie.
Wydajemy oszczędnie i roztropnie, tak, aby za jak najmniejszą kwotę otrzymać możliwie jak najwięcej. Z reguły nie podejmujemy decyzji pochopnie, zastanawiamy się, konsultujemy z fachowcami, szukamy informacji, porad, korzystniejszych ofert i zniżek.
Celowo i oszczędnie

Fizyka Życia dodaje w tym punkcie jeszcze dwa podpunkty:

  1. Swoje, zarobione przeze mnie samego, na etacie (np. państwowym), pieniądze na siebie
  2. Swoje, zarobione przeze mnie samego na wolnym rynku, pieniądze na siebie

 

II. Własne pieniądze wydajemy na kogoś innego.
W tej grupie znajdują się np. wydatki na prezenty, koszty ponoszone na utrzymanie rodziny lub pensje dla pracowników. Wydajemy jak poprzednio: oszczędnie i roztropnie, tak na przykład, by jak najtańszy prezent wywarł jak najlepsze wrażenie. Ponieważ jednak nie znamy realnych potrzeb otrzymującego oraz nie wiemy, jak bardzo mu na danych dobrach zależy, możemy pod wpływem reklam, sugestii, ideologii, troski o najbliższych lub skąpstwa wydawać nieracjonalnie: kupować rzeczy niepotrzebne lub, na przykład w przypadku pracowników, płacić im za mało.
Niecelowo ale oszczędnie

 

III. Pieniądze kogoś innego wydajemy na siebie.
Nie ma bodźca, by oszczędzać – bez oporów wydamy wszystko, co możemy wydać, ale w zamian chcemy otrzymać jak najwięcej. Cen nie sprawdzamy już tak dokładnie jak wtedy gdy płacimy własnymi pieniędzmi i z  reguły znajdujemy inteligentne uzasadnienia dla dużych wydatków.
Celowo ale nieoszczędnie

 

IV. Pieniądze kogoś innego wydajemy na kogoś innego.
Wydatki nie są optymalizowane. Z reguły w takich transakcjach próbujemy ubić pośrednio swój własny interes, na przykład pokazać jacy jesteśmy szczodrzy lub zasugerować, że w ten sam sposób należy postępować w stosunku do nas samych.
Niecelowo i nieoszczędnie

 


 

Dziennik:




Czynnik Wiktoria 

Definiens:

Dowolny czynnik zapisany w projekcie genetycznym (lub memetycznym) przyczyniający się do zapewnienia przewagi przy przejściu obiektu żywego (lub grupy obiektów żywych) przez funkcję selekcyjną.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Czynniki ortogonalne 

Definiens:

Czynniki jednocześnie wpływające na system, należące jednak do różnych wymiarów jakościowych.

 


 

Uwagi:

  • Punkt wrzenia wody zależy od temperatury i ciśnienia zewnętrznego. Temperatura i ciśnienie są zatem czynnikami ortogonalnymi dla punktu wrzenia wody.

  • Przykładem pary ortogonalnej są "rozum i emocje" czyli wpływ na życie pojedynczych ludzi i na życie społeczne decyzji podjętych w wyniku rozumu lub emocji.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:




Czynniki przeciwstawne 

Definiens:

Czynniki wpływające na system należące do tego samego wymiaru jakościowego, lecz mające przeciwne zwroty.

 


 

Uwagi:

  • Intensywność płomienia zależy do strumienia czynników go wzmacniających – konstruktorów (np. dopływ paliwa) i osłabiających - destruktorów (np. dopływ środków gaśniczych).

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:




Czynniki sprawcze 

Definiens:

Nazwa ogólna nadana czynnikom dowolnego rodzaju, które sprawiają, że dany dany obiekt /system spełnia kryteria obiektowości. W ich skład wchodzą inicjatory, konstruktory, destruktoryterminatory.

 


 

Uwagi:

  • Adam Mickiewicz był czynnikiem sprawczym obiektu "Pan Tadeusz".

  • Właściciel firmy jest czynnikiem sprawczym obiektu "firma" i pośrednio procesu (proces też jest obiektem) "dobra produkcja".

  • W ujęciu mniej ogólnym czynniki sprawcze można nazywać czynnikami kształtującymi.

 

Pojęcia skojarzone:




Dążność 

Definiens:

Dążność to charakterystyczne zachowanie danego systemu, w wyniku którego system dąży do jednego z możliwych atraktorów.

 


 

Uwagi:

  • Wyobraźmy sobie syna przywożącego swej mamie pieniądze do domu. Mama jest emerytką i boi się chodzić sama do banku. Co miesiąc prosi więc syna by ten przywiózł jej pewną kwotę pieniędzy. Syn wiezie wymaganą sumę i na miejscu gdy wręcza pieniądze pisze dla siebie pokwitowanie - dałem tyle to, a tyle, a po powrocie do domu, na podstawie pokwitowania wyciąga wypisaną kwotę z konta mamy. Na pierwszy rzut oka wszystko jasne, jednak gdy system ten przeanalizujemy pod kątem jego wrażliwości na zaburzenia wówczas okaże się, że ma on swoistą zapadkę działającą na niekorzyść dowożącego pieniądze. Ryzyko bowiem, że wypisze się podwójne pokwitowanie jest bardzo małe, natomiast każde zaburzenie typu: zapomniałem wypisać pokwitowania, zgubiłem pokwitowanie, zapomniałem wybrać pieniądze z konta jest większe. Stąd system ten ma dażność do przynoszenia straty jednej ze stron.
    Gdy system złożony jest z elementów tak blisko ze sobą spokrewnionych nie ma to większego znaczenia, lecz gdy spokrewnienia nie ma, dowożący musi się liczyć, że prędzej czy poźniej poniesie stratę. Dążności systemu do przynoszenia strat jednej ze stron oczywiście na pierwszy rzut oka nie widać.

 

Pojęcia skojarzone:

  • System
  • Naturalna Dążność Systemów Społecznych do Socjalizmu
  • Teleologia (gr. télos – cel i logos – badanie) – teoria porządku celowego i pogląd, że porządek celowy zachodzi aktualnie w danej dziedzinie, zwłaszcza w całej rzeczywistości lub w całej rzeczywistości historycznej. [Wikipedia stan 2018.10.14 Więcej]
  • Finalizm - w filozofii historii pogląd, że dzieje stale zmierzają do określonego z góry celu, który jako realizacja wszystkiego, co w nich zalążkowo zawarte, stanowi ich rozwiązanie i zakończenie oraz nadaje im sens. Często analogicznie do finalizmu historiozoficznego sądzi się, że ten sam cel mają przed sobą także natura i świat jako całość. [Wikipedia stan 2018.10.14 Więcej]

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Definiendum 

Definiens:

Wyrażenie definiowane, nazwa definicji

liczba poj.: definiendum (inaczej: nazwa)
liczba mnoga: definienda (inaczej: nazwy)

 


 

Inne definiensy:

  • Wiki-pol 2009.05
    Definiendum (od łac. imiesłowu biernego cz. przyszłego "definiendum" - do zdefiniowania, mający być zdefiniowany) - wyrażenie definiowane.
    Jest to jeden z trzech strukturalnych składników każdej definicji klasycznej (definiendum, spójnik, definiens). Może mieć budowę jednowyrazową lub wielowyrazową.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Definiens 

Definiens:

Wyrażenie, które informuje o znaczeniu definiendum

liczba poj.: definiens (inaczej: znaczenie)
liczba mnoga: definientia (inaczej: znaczenia)

 


 

Inne definiensy:

  • Wiki-pol 2009.05
    Definiens (od łac. imiesłowu czynnego 'definiens' - definiujący) człon definiujący, wyrażenie, za pomocą którego definicja informuje o znaczeniu wyrazu definiowanego. Jest to jeden z trzech strukturalnych składników każdej definicji klasycznej (definiendum, spójnik, definiens).

 

Uwagi:

  • Znaczenia definiendum i definiens są zwykle mylone, dlatego też pomocną może okazać się jedna z następujących reguł skojarzeniowych:

    1. reguła mnemotechniczna: definiendum - mające być zdefiniowane oraz definiens przez skojarzenie ze słowem treść
    2. reguła alfabetyczna: definiendum poprzedza słowo definiens, analogicznie do tego, że najpierw występuje nazwa obiektu definiowanego, a dopiero potem tłumacząca treść.

 

Pojęcia skojarzone:




Degeneracja władzy 

Definiens:

Naturalne zachowania ludzi sprawujących władzę mające na celu

  1. jej nadużycie w różnych aspektach np.: prawnym, siłowym i podatkowym
  2. jej ułatwianie np. poprzez inflację - (dodruk pieniędzy)
  3. tworzenie uprzywilejowanych grup - ochroniarzy władzy (patrz "Państwo")
Zachowania te prowadzą do
  1. zgłupienia rządzących (patrz arystokratyzacja)
  2. kryzysu gospodarczego
  3. wojny
  4. oderwania się rzadzących od rządzonych (słynne słowa przypisywane Marii Antoninie: Nie mają chleba? To niech jedzą ciastka!)
  5. powstawania kłamliwych teorii mistycznych, religijnych i naukowych legitymizujących władzę (Gdyby w umysłach ludów nie zagnieździł się autorytet boży i pęd religii, to władza księcia czy państwa nie posiadałaby żadnego autorytetu. Łatwo bowiem człowieka powstrzymuje religia, wówczas kiedy władza wydaje się doprowadzać go do biedy, niedoli, nędzy, wrogości i rozpaczy. Toteż nie ma ani jednego z poważniejszych prawodawców, który by autorytetu swojego prawa czy ustawy nie odnosił do któregoś z bogów. - Giordano Bruno)

 


 

Uwagi:

  • В 1571 году на Москву вторгся крымский хан Девлет-Гирей(1512-1577). Согласно В. Б. Кобрину, разложившаяся опричнина при этом продемонстрировала полную небоеспособность: привыкшие к грабежам мирного населения опричники просто не явились на войну, так что их набралось только на один полк (против пяти земских полков), после чего царь принял решение отменить опричнину.

    W 1571 roku Moskwę zaatakował han krymski Dewlet Girej(1512-1577). Według W.B. Kobrina, zdegenerowana oprycznina wykazała się absolutnym brakiem zdolności bojowej: przyzwyczajeni do grabieży i rozbojów oprycznicy po prostu nie stawili się na wojnę, udało się zebrać jeden pułk zamiast pięciu. Po tym wydarzeniu car rozwiązał opryczninę.

 

Pojęcia skojarzone:




Demokracja 

Definiens:

Demokracja (Po grecku: δημοκρατία, dēmokratiā, pochodzi z połączenia słów dēmos "lud" i kratos "rządzić") jest formą rządów, w której ludzie mają prawo wyboru ustawodawstwa.

To jaka władza i komu jest przydzielana to podstawowe kwestie dotyczące teorii i praktyki demokracji.

Ogólnie rzecz biorąc są dwa podstawowe typy demokracji: bezpośrednia i przedstawicielska. Inne demokracje płynniek łączą w sobie elementy tych dwóch podstawowych typów.

Jednak należy zwrócić uwagę, że do rzeczownika „demokracja” dodano już ponad 3500 przymiotników co powoduje, że możęmy mieć do czynienia nawet z demokracjami nie mającymi nic wspólnego z dwoma typami podstawowymi.

[Wikipedia Eng., 2020.07.30]

Chociaż istnieją podobieństwa między dwoma podstawowymi demokracjami, to są one jednak bardzo różne, gdy się im bliżej przyjżeć.

 

Demokracja przedstwicielska:
W demokracji przedstawicielskiej ludzie wybierają swych przedstawicieli, którzy z kolei głosują nad ustawami i uczestniczą w procesie kształtowania polityki.

Demokracja bezpośrednia:
W demokracji bezpośredniej ludzie mogą proponować i wdrażać ustawy lub działania polityczne, bezpośrednio głosując.

Porównanie demokracji przedstawicielskiej i bezpośredniej
Demokracja przedstawicielska Demokracja bezpośrednia
Podejmowanie decyzji
Przez powszechne referenda Przez wybrane lub mianowane organy
Odpowiedzialność
Rząd ponosi odpowiedzialność Rząd nie ponosi odpowiedzialności
Parlament
Parlament podlega woli ludu. Jego władzę znacznie osłabiają polityczne narzędzia demokracji bezpośredniej. Parlament jest suwerenny

 

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik demokracja bezpośrednia:

 

Dziennik demokracja przedstwicielska:

  • 2008.02.21 - jak w demokracji dokonuje się wyborów
  • 2008.11.05 - o dążności demokracji
  • 2008.11.25 - jak pszczoły demokratycznie wybierają swoją królową
  • 2008.12.08 - Korwin o charakterystycznych elementach demokracji - tym razem o tym jak wybierają kobiety.
  • 2008.12.10 - jak i kogo się wybiera w "demokracji"
  • 2009.01.27 - jak w demokracji przedstwicielskiej funkcjonują europarlamentarzyści
  • 2009.02.09 - świetne ujęcie dążności demokracji przez Alexandra Tytler'a
  • 2009.10.02 - Tytler o demokracji po raz drugi
  • 2010.01.07 - Ron Paul porównuje ZSRR (z roku 1989) i USA (210), dążność tyranii i demokracji ta sama.
  • 2010.02.09 - krótkie i zwięzłe wytłumaczenie o co w demokracji chodzi
  • 2010.03.02 - demokracja przedstawicielska wydaje się być demokratyczną, jednak wcale demokratyczną nie jest
  • 2010.07.30 - dążność demokracji przedstwicielskiej
  • 2010.06.26 - James Madison o dążności demokracji
  • 2010.10.25 - Tadeusz Syryjczyk o tym jak w rzeczywistości wygląda demokratyczne podejmowanie decyzji
  • 2011.01.24 - głosujemy na tych co obiecują, a nie na tych co mówią prawdę
  • 2011.03.25 - genialny le Bon ponad 100 lat temu o dążności demokracji przedstawicielskiej
  • 2011.04.02 - szerzej od dążności demokracji przedstawicielskiej
  • 2011.04.16 - demokracja naturalnie dąży do dyktatury pasożytów
  • 2011.07.08 - wybory można "ustawić" sondażami
  • 2011.07.29 - demokracja to nie gospodarne zarządzanie, lecz zadłużanie
  • 2011.10.10 - wybory pokazują dążność demokracji przedstawicielskiej
  • 2012.01.17 - jakimi cuglami "demokrację" trzyma się za pysk
  • 2012.01.22 - w demokracji nie wybiera się najlepiej rządzących, lecz "najbardziej wybieralnych"
  • 2012.01.29 - do czego doprowadziła demokracja przedstwicielska w Islandii
  • 2012.03.28 - lud lubi być przekupywany, dlatego głosuje na polityków, którzy obiecują, że dadzą
  • 2012.11.20 - mechanizmy demokracji przedsywicielskiej pióra Rafała Ziemkiewicza
  • 2013.05.14 - klika niezależnych opinii na temat demokracji przedtawicielskiej
  • 2013.06.03 - niewiarygodne jakimi głupimi kłamcami mogą być demokratycznie wybrani politycy
  • 2013.08.24 - Szwajcar o irańskich korzeniach o dążności demokracji
  • 2013.12.17 - jak w demokracji można ustawić wybory
  • 2014.12.22 - krótki i poglądowy model demokracji przedstawicielskiej
  • 2015.12.05 - możliwy w demokracji urzędniczy skok na kasę
  • 2015.12.19 - rządy jednych od rządów drugich niczym się nie różnią, jakto w demokracji przedstawicielskiej
  • 2015.11.29 - poparcie wyborców na wielce pstrym koniu jeździ
  • 2015.12.22 - żądza władzy i otumanienie ludzi
  • 2020.03.28 - demokracja pozwala politykom na robienie tego czego robić nie powinni, a wyborcom domagać się tego czego nie powinni się domagać
  • 2020.06.14 - zamieszki w USA pokazują dążność demokracji przedstawicielskiej




Desergia 

Definiens:

Zasoby pożądane przez obiekt żywy, lecz nie potrzebne mu do realizacji celu obiektu żywego.

Na desergię składają się: materia, energia i informacja. W związku z tym desergia nie jest wielkością ani addytywną, ani zachowawczą. Zależy od czasu, warunków zewnętrznych i co więcej, od obiektów, pomiędzy którymi zachodzi oddziaływanie.

 


 

Przykłady:

  • władza absolutna;
  • zysk finansowy lub polityczny (sondaże, wybory i synekury), gromadzenie majątku;
  • życie bez wysiłku i odpowiedzialności z jednoczesnym byciem poważnym przez innych;

 

Uwagi:

  • Pojęcia desergii - zasobów pożądanych - nie należy mylić z pojęciem resergii - zasobów koniecznych;

  • Nazwa "desergy" pochodzi od: Desired resources & energy.

 

Pojęcia skojarzone:




Destruktory 

Definiens:

Czynniki dowolnego rodzaju skracające CTO. Osłabiają one stan „pewnej charakterystycznej całości”, którą stanowi obiekt, i sprawiają, że kryteria obiektowości przestają być spełniane. W przypadku gdy dysponujemy miarą spełniania kryterium obiektowości, będą nimi te czynniki, które pogarszają to spełnianie.

 


 

Uwagi:

  • Do grupy destruktorów obiektu „płot” należą: czynniki atmosferyczne, dziecko, które uderza weń piłką, powodując odpadanie farby, i nierzetelny fachowiec, który źle go pomalował;

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




DNA 

Definiens:

Kwas deoksyrybonukleinowy (dawn. kwas dezoksyrybonukleinowy), w skrócie DNA (od ang. Deoxyribonucleic acid) – wielkocząsteczkowy organiczny związek chemiczny należący do kwasów nukleinowych. Występuje w chromosomach i pełni rolę nośnika informacji genetycznej organizmów żywych. [Wikipedia, pol. stan 2011.02.20]

 

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Drugie Prawo Fizyki Życia 

Treść:

Prawo zależności poziomu wydolności danej właściwości organizmu w zależności od jej angażowania:

Poziom wydolności danej cechy organizmu zwiększa się w wyniku jej angażowania oraz obniża się w wyniku jej nieangażowania.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Dualizm Natury Rzeczy 

Definiens:

Dualizm Natury Rzeczy przejawia się cyklicznym grupowaniem cząstek i rozpadem powstałych w wyniku tego procesu obiektów.

W przestrzeni kosmicznej cząstki mają tendencję do grupowania się w planety, gwiazdy, galaktyki itp., każdy obiekt astronomiczny jest pojedynczym ośrodkiem koncentracji materii. Obiekty większe pochłaniają mniejsze. Najsilniej koncentrują materię tzw. czarne dziury. Gdy dochodzi do przekroczenia pewnych wartości granicznych skoncentrowana w ten sposób materia eksploduje tworząc tzw. Wielki Wybuch.

Ziemskie warunki grawitacyjne, szczególnie w przestrzeniach wodnych powodują, że grupujące się cząstki, po przekroczeniu pewnej wartości granicznej samoistnie rozpadają się. Specyficznym rodzajem tego typu cząstek są cząstki typu RPD oraz ich ewolucyjni sukcesorzy jakimi są replikatory syntetyzujące.

Dualizm Natury Rzeczy wynika ze skłonności cząstek chemicznych do łączenia się z innymi cząstkami, która może należeć do przedziału: od zdecydowanej chęci łączenia się do zdecydowanej niechęci – czyli dwóch czynników przeciwstawnych z charakterystyczną pulą stanów pośrednich pomiędzy nimi.

 


 

Uwagi:

  • Heraklit z Efezu:
    Tego świata, jednego i tego samego świata wszechrzeczy, nie stworzył ni żaden z bogów, ani żaden z ludzi, lecz był on, jest i będzie wiecznie żyjącym ogniem zapalającym się według miary i według miary gasnącym."

  • Aleksander Gudzowaty

    […] cokolwiek występuje w świecie (także we wszechświecie), podlega obiektywnemu i obiektywnie działającemu „prawu koncentracji” – zapewne jednemu z „praw natury”. To model rozwoju, a raczej model podążania do eksplozji będącej nieruchomym rezultatem każdej koncentracji. [str. 235]

  • Portal wiedzy [http://portalwiedzy.onet.pl/36471,,,,wielki_wybuch,haslo.html]
    Zakłada się (obecnie nie jest to zupełnie pewne), że jeśli gęstość materii we wszechświecie przekracza określoną wielkość krytyczną, to końcem jego ewolucji będzie Wielki Kolaps - zapadnięcie się całej materii w czarnej dziurze. Po nim nastąpi być może ponowny Wielki Wybuch.

  • Innym definiendum tego zjawiska jest: Prawo koncentracji




Duo-definienda 

Definiens:

Innymi słowy: "Dwuznaczny".
Dwa (lub więcej)) definienda dla jednego definiens

Dwa (lub więcej) znaczeń pod jedną nazwą

 


 

Uwagi:

  • "Zamek" - 1/. budowla mieszkalno-obronna; 2/. urządzenie do zamykania; 3/. część broni.

  • Przykładem duo-definienda jest bogacz - osoba posiadająca ogromy majątek, w domyśle zgromadzony nieuczciwie. Ayn Rand w książce "Atlas zbuntowany" udowodniła, że bogatym można stać się na dwa sposoby:
    a/. poprzez produkowanie dóbr i ich wymianę na wolnym rynku - tego typu ludzi nazwała Atlasami, oraz
    b/. poprzez stosowanie różnego rodzaju przemocy - tych ludzi ochrzciła mianem Grabieżców.

  • Jednym z największych duo-definiendów jest "ewolucja" - jak ujał to Robin Dunbar Klucz do zrozumienia życia. W lutym 2013 roku, merriam-webster on-line dictionary podawał aż 6 różnych znaczeń tego pojęcia:

    1/. one of a set of prescribed movements
    2/. a: a process of change in a certain direction:  unfolding
        b: the action or an instance of forming and giving something off:  emission
        c: (1) a process of continuous change from a lower, simpler, or worse
               to a higher, more complex, or better state:  growth
           (2) a process of gradual and relatively peaceful social,
               political, and economic advance
        d: something evolved
    3/. the process of working out or developing
    4/. a: the historical development of a biological group (as a race or species): phylogeny
        b: a theory that the various types of animals and plants have their origin in
           other preexisting types and that the distinguishable differences are due to
           modifications in successive generations; also :  the process described by this
           theory
    5/. the extraction of a mathematical root
    6/. a process in which the whole universe is a progression of interrelated phenomena
    		   10.04.2019
                

    6 różnych definiendów 6 pod-definiendów jescze na dodatek 2 pod-pod-definienda!

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Duo-definientia 

Definiens:

Innymi słowy: "Dwojga imion".
Dwa (lub więcej) definientia służą do nazwania tego samego definiendum

Dwie (lub więcej) nazwy określają to samo znaczenie

 


 

Uwagi:

  • W języku technicznym słowa „Układ” i „System” znaczą dokładnie to samo.

  • w naukowym języku stateczność i stabilność to to samo i szkoda czasu na dociekanie czym się oba te pojęcia od siebie różnią. Ponieważ logika nie dopuszcza by dla jednego definiensa (treści definicji) były dwa definienda (wyrażenia definiowane) trzeba było coś z tym fantem zrobić. Dlatego Fizyka Życia używa wyłącznie słów o charakterze kosmopolitycznym - czyli „system” i „stabilność”, oddalając w niebyt z używanego języka polskiego „układ” i „stateczność”.

  • „Twórczość” to definiendum polskie, a „kreatywność” to drugie definiendum tego samego definiensa z tym tylko, że pochodzi z łaciny.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:




Dychotomia myślenia 

Definiens:

to sposób myślenia charakteryzujący się postrzeganiem zjawisk wyłącznie w ich skrajnych aspektach. Dychotomia myślenia jest charakterystycznym elementem myślenia redukcjonistycznego i na zasadzie klątwy wiedzy blokuje cztery rodzaje wyższych poziomów myślenia: myślenie systemowe, myślenie mnogościowe, myślenie teoriogrowe, myślenie życiowe. Dychotomia myślenia jest przez większość ludzi i dość często używana jako mechanizm obronny.

 


 

Uwagi:

  • Przykładami dychotomii myślenia są:

    • dobrzy – źli;
    • prawdziwy – fałszywy;
    • winny – niewinny;
    • my – oni;
    • przyjaciel – wróg;
    • zasady – brak zasad;
    • tyrania – wolność;
    • demokracja – dyktatura;
    • sprawiedliwość – niesprawiedliwość;
    • naturalny – nienaturalny;
    • cywilizowany – barbarzyński;
    • kapitalistyczny – marksistowski

  • Dychotomia myślenia jest przez większość ludzi i dość często używana jako mechanizm obronny.

  • Według Edwarda de Bono dychotomia jest jedną ze skaz tradycyjnego myślenia człowieka, ponieważ uniemożliwia dostrzeżenia całego spektrum danych zjawisk lub tego, co jest pomiędzy nimi. Takie myślenie pełne jest pojęć-pułapek, jak wolność, sprawiedliwość, demokracja, imperializm. Myślenie w pobliżu tych pułapek jest praktycznie niemożliwe, ponieważ natychmiast zostaje się wessanym przez utrwalone wzorce [patrz Syndrom Machiavellego - przyp. JF], których nie można zakwestionować. Przykład: jeżeli kwestionuje się demokrację, jest się faszystą, jeśli mówi się o socjalizmie, to jest się marksistą itd. Polaryzacja jest tak zdecydowana, że nie dopuszcza żadnego „pomiędzy”.
    [Wikipedia, pol., stan 2016.11.05]




Dylemat 

∫ Definiens:

(greckie: δί-λημμα oznacza "podwójna propozycja") to sytuacja w matematycznej teorii gier, w której mamy dwie możliwości, przy czym wybór jednej z nich powoduje określone korzyści i określone straty, a wybór drugiej inne korzyści i inne straty.

Obie te możliwości zwane są parą dylematu.

Naturalną podstawą dylematów jest konflikt interesu.

 


 

Przykłady par dylematu:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Dylemat aresztowanych 

Definiens:

Kluczowy w matematycznej teorii gier przykład ilustrujący ortogonalność Ja/Grupa.

 



Ryc. Ilustracja Dylematu Aresztowanych

 

Wyobraźmy sobie, że aresztowano Jana i Ewę podejrzanych o udział w przestępstwie, zagrożonym karą 10 lat pozbawienia wolności. Jednak by wystąpić o taki wymiar kary prokurator nie ma dostatecznych dowodów. Może jednak każdą z tych osób skazać, jeśli druga złoży fałszywe zeznanie obciążające. Składa zatem Ewie (i Janowi) następującą propozycję: Ewo (Janie) zeznaj fałszywie przeciwko Janowi (Ewie), to puszczę cię wolno, jeśli nie zeznasz to posadzę ciebie dwa lata, paragraf się znajdzie.

W zależności od tego co każdy z nich zrobi efekt końcowy może być następujący:

  1. jeśli zachowają się lojalnie wobec siebie i będą milczeć, można ich będzie skazać tylko na dwa lata więzienia za jakieś mniejsze występki.
    Bilanse: Jana=-2, Ewy=-2, Jana i Ewy jako Grupy=-4;

  2. oboje mogą złożyć fałszywe zeznanie, każdy z nich będzie obciążać drugiego; wtedy co prawda nie dostaną maksymalnej kary, ale oboje otrzymają wyroki po 5 lat.
    Bilanse: Jana=-5, Ewy=-5, Jana i Ewy jako Grupy=-10;

  3. natomiast gdy jedna osoba złoży fałszywe zeznanie przeciwko drugiej natomiast druga nie, wówczas druga osoba zostanie skazana na 10 lat odsiadki, natomiast pierwsza wyjdzie na wolność.
    Bilanse: Jana=0, Ewy=-10, Jana i Ewy jako Grupy=-10; (lub odwrotnie: Jana=-10, Ewy=0;)

Rozprawy obu aresztowanych są niejawne i żaden z nich nie wie, co zrobi ten drugi: czy zezna, czy też nie. Dylemat polega na tym, co ja jako gracz mam zrobić? Najlepsza sytuacja zachodzi, gdy ja go obciążę, a on mnie nie. Jednak nie jestem głupi i wiem, że tamten też to wie. Co zrobić? Nie obciążać się nie opłaca, bo a nóż tamten mnie obciąży – i wtedy trafiam do więzienia na 10 lat. Bezpiecznie jest go obciążyć, bo jest szansa, co prawda mała, że tamten akurat mnie nie obciąży i wtedy zostanę puszczony wolno. Dylemat pogłębia się, gdy aresztanci przebywają w tej samej celi i mogą się dogadać. Oczywiście ustalą, że nie będą się nawzajem oskarżać, ale jakież katusze będą przeżywali podczas swojej rozprawy! Oszukać czy nie oszukać? Oszuka czy nie oszuka?

Dylemat aresztowanych jest świetną ilustracją tego, że

  • wynik gry nie zależy wyłącznie od akcji pojedynczego gracza, lecz i od tego, jaki ruch wykona drugi gracz,

  • by grupa osiągała maksymalne korzyści, wszyscy jej członkowie muszą przestrzegać ustalonych umów,

  • maksymalny zysk osobisty osiąga ten kto nie dotrzymuje ustalonych umów podczas gdy pozostali lojalnie ich przestrzegają,

  • informacja (w postaci konkretnych decyzji) steruje światem materialnym (konkretny wymiar kary).

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Linki:

 

Dziennik:




Dylemat „ja/grupa” 

Definiens:

Kluczowy dla teorii gier dylemat odnoszący się do społeczeństw. Interesy partykularne jednostek i grup spłecznych są na tyle silne, że wszyscy członkowie społeczeństwa nie są w stanie zachowywać się prospołecznie. Najbardziej dla jednostki opłaca się działać egoistycznie, gdy reszta działa prospołecznie.

Ortogonalność ja/grupa przejawia się tym, że bogacenie się jednostek zubaża społeczeństwo, w którym te jednostki działają.

W większości przypadków tak zwanych "życiowych" tabele wypłat są w naturalny sposób tak ustawione, że egoizm jednostek powoduje całkowitą stratę społeczną, tzn. nawet te jednostki w dłuższym wymiarze czasowym tracą, a spowodowane jest to zubożeniem społeczeństwa. Dla przykładu: stan posiadania kacyków komunistycznych w krajach Europy Wschodniej pod koniec XX wieku był niższy niż przeciętnego obywatela takich krajów Europy Zachodniej, jak Niemcy, Anglia czy Francja.

 


 

Uwagi:

  • Opis tego dylematu pióra Rafała A. Ziemkiewicza:
    Wolny rynek – istotą problemu jest to, będąc potrzebnym wszystkim jako społeczeństwu, jest zarazem niepotrzebny nikomu konkretnie, żadnej grupie społecznej, jeśli myśli ona o swoich własnych interesach. Wolny rynek jest najlepszym sposobem zapewnienia cywilizacyjnego sukcesu, wzrostu dobrobytu i poziomu życia. Ale patrząc z punktu widzenia każdego z osobna, to i robotnikowi, i rolnikowi, i politykowi, i nade wszystko urzędnikowi wygodniej jest, gdy można na żywioł ingerować, targować się, dotować i tak dalej. Wbrew stereotypowi tak jest wygodniej również przedsiębiorcy. Im lepiej mu się powodzi, tym mniej mu w smak, że ktoś robi konkurencję, że zmusza do ciągłego starania się o niższe ceny i wyższą jakość, że wręcz może go puścić z torbami. Bogacz woli poczucie bezpieczeństwa, jakie daje mu zblatowanie się z władzą i uzyskanie w zamian za sponsoring gwarancji, że zachowa swą wysoką pozycję. Na dobrą sprawę za wolnym rynkiem są tylko ci, którzy właśnie się dorabiają, wspinają na wymarzone społeczne wyżyny. Ale i to tylko do czasu, aż im się uda.

    Myślę czasem, że ułożenie tej społecznej kostki Rubika - przyjęcie wolą większości czegoś, co jest dobre dla wszystkich razem wziętych, ale złe dla każdej z grup z osobna - to swego rodzaju egzamin dojrzałości, jaki zadała nam Opaczność albo, jak kto woli, jakaś obserwująca nas z dala Kosmiczna Jaźń. Na razie nie wypadamy najlepiej. [Rafał A. Ziemkiewicz, „W skrócie”]

    To nie żadna kosmiczna jaźń, lecz Fizyka Życia. Dążność systemów społecznych polega na ciągłych oscylacjach pomiędzy biegunami tego i innych dylematów.

  • Tragedia wspólnego pastwiska: koncepcja mikroekonomiczna omawiająca pułapkę społeczną, w której indywidualny zysk jednego z uczestników społeczności prowadzi do strat dla społeczności jako całości. Koncepcja prowadzi do wniosku, że nieograniczony dostęp do ograniczonych dóbr publicznych – np. pastwiska – prowadzi do ich wyeksploatowania.

  • Dobór odbywa się na kilku poziomach. Z jednej strony mamy klasyczny dobór w rozumieniu Darwina, w którym rywalizują ze sobą poszczególne osobniki. Ale poza tym jednostki tworzą grupy, które konkurują ze sobą jako zespoły.(…) To sprawa absolutnie fundamentalna (…) Homo sapiens ukształtował się pod wpływem wzajemnej interakcji między doborem indywidualnym i grupowym, przy czym selekcja indywidualna odpowiada za większość tego, co nazywamy „grzechem”, a selekcja grupowa – za większość cnót. Znajdujemy się w ustawicznym konflikcie między poświęceniem dla wspólnoty a egoizmem i walką o własne korzyści. - Edward O. Wilson

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Dylemat korzyści
„krótko-/długoterminowych”
 

Definiens:

Klasyczny dylemat, w którym należy dokonać wyboru pomiędzy "mniej ryzykownym i niższym zyskiem osiąganym teraz", a "bardziej ryzykownym ale większym zyskiem osiąganym w przyszłości".

 


 

Dziennik:




Dylemat S-nastu 

Definiens:

Kluczowy dla Fizyki Życia dylemat odnoszący się do przeżycia gatunku:

Albo gatunek poddany jest silnej selekcji naturalnej (patrz rysunek "S-nastu doskonalenie") i trwa jako gatunek albo gatunek żyje w warunkach słabej funkcji selekcyjnej (patrz rysunek "S-nastu uwstecznianie") stając się coraz mniej przystosowanym do warunków otoczenia i by przeżyć, ponoszącym coraz większe koszty.

W tym drugim przypadku są dwa niebezpieczeństwa:

  1. coraz większy koszt przeżycia
  2. degeneracja projektów genetycznych do takiego stopnia, że rozmnażanie (płciowe) staje się niemożliwe

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:




Dylemat talidomidu

Definiens:

Dziennik:




Dysonans poznawczy 

Definiens:

To stan napięcia psychicznego pojawiający się w sytuacji gdy zdarzenia, fakty, wygłaszane przez kogoś opinie, przekonania, tezy, idee i wartości nie są zgodne z naszymi przekonaniami, ideami i wartościami.

 


 

Uwagi:

  • Polega on na reinterpretowaniu albo lekceważeniu informacji sprzecznych z własnymi poglądami. - Matthew Syed "Metoda czarnej skrzynki".

  • Kiedy Galileusz zaproponował uczonym kościelnym, by spojrzeli przez jego teleskop i zapoznali się z jego odkryciami, kategorycznie odmówili. Nie chcieli mieć do czynienia z danymi, które mogły podważyć światopogląd geocentryczny. Woleli zasłonić oczy. Trudno sobie wyobrazić zachowanie, które jeszcze lepiej ilustrowałoby dysonans poznawczy. - Matthew Syed "Metoda czarnej skrzynki".

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Dziennikarze - cechy charakterystyczne

Definiens:

Dziennikarz to osoba, która zbiera, pisze lub rozpowszechnia wiadomości i informacje.

Dziennikarze, jak przedstwiciele każdej innej grupy zawodowej, zachowują się w charakterystyczny dla siebie sposób. Związane są też z nimi pewne stereotypy.

 


 

Uwagi:

  • Savonarola wypracował gwałtowny, napastliwy i groźny styl kazań, a to jeszcze bardziej przyciągało tłumy, które zaczynały stosować się do jego zaleceń, np. kobiety zmieniały stroje na skromniejsze, a bogaci oddawali wyłudzone pieniądze.
    [Wikipedia pol. 2020.02.15]

  • W 1880 roku, John Swinton, dziennikarz nowojorski, był gościem honorowym na bankiecie wydanym przez liderów medialnego rzemiosła. Gdy jeden z uczestników zaproponował wzniesienie toastu za niezależną prasę, Swinton wygłosił taką oto „myślozbrodnię”: Każdy z obecnych tutaj wie, że niezależna prasa nie istnieje. Wy to wiecie i ja to wiem: żaden z was nie ośmieliłby się ogłosić na łamach gazety własnych opinii; a gdyby nawet się ośmielił, zdajecie sobie sprawę z tego, że nie zostałyby one nigdy wydrukowane. Dostaję ileś dolarów tygodniowo za to, żebym powstrzymywał się od wyrażania własnych poglądów i opinii w gazecie, w której pracuję. Wielu tu obecnych otrzymuje podobną zapłatę na identycznych zasadach. Gdyby ktoś z was był na tyle szalony, by uczciwie opisać sprawy, znalazłby się natychmiast na bruku. Gdybym dopuścił, by moje prawdziwe opinie zostały opublikowane, w którymkolwiek numerze gazety, straciłbym pracę w niecałe 24 godziny. Praca dziennikarza polega na niszczeniu prawdy, łganiu na potęgę, deprawowaniu, zohydzaniu, czołganiu się u stóp mamony, sprzedawaniu siebie, sprzedawaniu swojego kraju i swojego narodu w zamian za chleb swój powszedni, czy też – co się sprowadza do tego samego – za swoją pensję. Wiecie to wy i wiem to ja. Cóż to więc za szaleństwo wznosić toast za niezależną prasę! My, dziennikarze, jesteśmy wasalami, instrumentami w rękach bogaczy, którzy potajemnie spiskują i kierują wszystkim zza kulis! My jesteśmy ich marionetkami! To oni pociągają za sznurki, a my tańczymy! Nasz czas, nasz potencjał i nasze talenty są w rękach tych ludzi. Jesteśmy intelektualnymi prostytutkami!

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Linki:

 

Dziennik:




Edukacja

Definiens:

 


 

Dziennik:




Efekt Dunninga-Krugera 

Definiens:

Efekt Dunninga-Krugera – zjawisko psychologiczne polegające na tym, że osoby niewykwalifikowane w jakiejś dziedzinie życia mają tendencję do przeceniania swoich umiejętności w tej dziedzinie, podczas gdy osoby wysoko wykwalifikowane mają tendencję do zaniżania oceny swoich umiejętności.

Zjawisko to zostało opisane i udokumentowane przez Justina Krugera i Davida Dunninga z Uniwersytetu Cornella.

Kruger i Dunning zwrócili uwagę na liczne wcześniejsze badania, które zdają się sugerować, że w przypadku zdolności tak różnorodnych jak obsługa pojazdów mechanicznych, gra w szachy czy tenisa „ignorancja częściej jest przyczyną pewności siebie, niż wiedza” (jak to ujął Charles Darwin). Postawili oni hipotezę, że w przypadku zdolności, którą każdy może posiąść w większym lub mniejszym stopniu, osoby niekompetentne:

  1. nie dostrzegają swojego niskiego poziomu zdolności,
  2. nie potrafią prawidłowo ocenić poziomu zdolności u siebie,
  3. nie potrafią prawidłowo ocenić poziomu zdolności u innych,
  4. rozpoznają i uznają swój niski poziom zdolności dopiero po odpowiednim treningu danej umiejętności

[Definicja pochodzi z Wikipedii pol., stan 2020.06.22]




Efekt kobry 

Definiens:

Efekt kobry występuje, gdy podjęte w danym celu działania powodują efekt odwrotny do zamierzonego. Termin ten służy do zilustrowania przyczyn nieprawidłowych działań podejmowanych w gospodarce i polityce

 


 

Uwagi:

  • Termin "efekt kobry" odnosi się do okresu rządów Wielkiej Brytanii w Indiach, gdy prowincja Delhi została dotknięta poważną plagą kobr. Węże te rozmnożyły się do tego stopnia, że można je było spotkać na ulicach, targach a nawet w domach. Władze brytyjskie zdecydowały się wyznaczyć nagrodę pieniężną za każdą przyniesioną głowę kobry. Początkowo przynosiło to oczekiwany skutek i populacja kobr znacznie spadła, jednak przedsiębiorczy ludzie zajęli się hodowlą gadów dla nagrody. Kiedy władze zauważyły ten proceder, skasowały nagrodę, a wtedy hodowcy wypuścili swoje kobry – i tak węże ponownie pojawiły się wszędzie, w większej niż przedtem ilości. Działania mające na celu zlikwidowanie problemu, tylko go zaostrzyły [Wikipedia stan 2020.10.28]

Pojęcia skojarzone:




Egoizm

Definiens:

to zachowanie obiektu żywego polegające na wyłącznej trosce o swoje własne dobro




Ekonomia 

Definiens:

Ekonomia to nauka (społeczna) zajmująca się produkcją, przepływem i konsumpcją zasobów (materii, energii i informacji).

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Ekosystem 

Definiens:

Ekosystem danej przestrzeni składa się z dwóch składników:

  • biocenozy – czyli ogół organizmów występujących w tej przestrzeni powiązanych ze sobą różnymi oddziaływaniami (sprzeżeniami)

  • biotopu – czyli nieożywionych elementów tej objętości, na przykład: podłoża, wody, powietrza, drutów telefonicznych.

Ekosystem stanowi funkcjonalną całość, w której zachodzi wymiana resergii (materii, energii i informacji) między obiektami biocenozy i biotopu.

 


 

Pojęcia skojarzone:




Eksperyment 2,4,6 

Eksperyment ten pokazuje, że pierwsze dane i opinie na dany temat blokują dostęp do dalszych danych i innego rodzaju opinii.

Opis:

Eksperyment ten udaje się tylko wówczas gdy poddane mu osoby nic nie wiedzą na jego temat. Eksperyment przeprowadza się z jedną osobą.

 

Przebieg eksperymentu "2,4,6"

Prowadzący pokazuje napisany na tablicy trzylementowy ciąg liczb "2,4,6" i wyjaśnia osobie badanej na czym eksperyment polega, mówiąc:

  • Ten trzyelementowy ciąg został napisany zgdnie z pewną regułą.
  • Twoje zadanie polega na odgadnięciu tej reguły.
  • Żeby to zrobić podawaj swoje własne trzyelementowe ciągi, a ja będę cię informował czy są one zgodne z tą regułą, czy nie.
  • Uwaga, ciągów możesz podawać ile tylko chcesz, jednak regułę możesz podać tylko raz. Jeśli to co powiesz będzie tą regułą - wygrywasz, jeśli nie - przegrywasz.
  • Czy masz jakieś pytania? Czy mam coś jeszcze wytłumaczyć?
  • Jeśli badany nie ma pytań, można rozpocząć eksperyment
  • Badany podaje trzyelementowy ciąg, prowadzący zapisuje go i z prawej strony, po chwili analizy, stawia znak plus jeśli ciąg spełnia regułę lub znak minus jeśli jej nie spełnia.
  • Eksperyment trwa do momentu, aż badany mówi, że wie jaka jest reguła. Wówczas podaje ją, a eksperymentator informuje czy jest to prawda czy nie
  • Reguła prowadzącego jest prosta: "następna liczba jest większa od poprzedniej"

Najlepiej jest wykonywać ten eksperyment po kolei na kilku osobach, przy czym nowobadany wchodzi do sali i po eksperymencie zostaje tak by obserwować zachowania kolejnych osób poddanych badaniu.

 

Elementy charakterystyczne eksperymentu "2,4,6"

Z reguły większość badanych

  • pojmuje "wszystko i od razu" i nie prosi o dalsze wyjaśnienia
  • po wyobrażeniu sobie swojej reguły podaje takie ciągi, które ją spełniają, popełniając tym samym błąd polegający na tym, że przestaje szukać reguły prowadzącego, natomiast podaje reguły, które mają utwierdzić go w przekonaniu, że to właśnie jego reguła jest słuszna.

 


 

Uwagi:

  • Obserwacje badacza niezależnego, który przeprowadził ten eksperyment na grupie młodych ludzi - studentów/absolwentów kierunków ścisłych:

    • Im dalej od studiów (szczególnie technicznych) tym większa szansa na „złapanie się” (przegranie)
    • Osoby skrajnie matematyczne od razu widzą kilka możliwych zależności, więc ich wyniki nie są miarodajne
    • Warto zapytać post factum osobę, jakia była jej pierwsza teza, osoby ukierunkowane matematycznie mówią, że od razu widzieli kilka możliwych opcji (które im się rzuciły w oczy).
    • Przy okazji anegdota – na studiach (tutaj akurat z MIMUWu) zdarza się, że prowadzący nie widzą prostych rozwiązań problemu (nauczeni szukać skomplikowanych), a z kolei studenci ukierunkowani na proste i szybkie rozwiązanie problemu je znajdują.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Eksperyment Asch'a 

Definiens:

Szczegółowy opis eksperymentu Asch'a na portalu www.simplypsychology.org

Jeden z najważniejszych dla Fizyki Życia eksperymentów socjologicznych, ukazujący, że dwoma głównymi przyczynami zachowań konformistycznych są:

  1. Konformizm normatywny czyli podporządkowanie się zdaniu grupy w obawie, że gdy wyrazi się własne prawdziwe i odmienne zdanie, to grupa przestanie nas akceptować.
  2. Konformizm informacyjny czyli podporządkowanie się zdaniu grupy gdy sami nie mamy rozeznania w temacie lub jesteśmy niezdecydowani.

 


 

Linki:

 

Pojęcia skojarzone:




Eksperyment Calhoun'a 

Definiens:

Jeden z najważniejszych dla Fizyki Życia eksperymentów socjologicznych, ukazujący, że zbyt dobre warunki życia populacji mogą doprowadzić jej samozagłady wynikającej ze spadku rozrodczości do zera.

 

Pełny opis Eksperymentu Calhoun'a

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Eksperyment Jones'a 

Definiens:

Jeden z najważniejszych dla Fizyki Życia eksperymentów socjologicznych, ukazujący, że stosując odpowiednie procedury można przekształcić zwykłych ludzi w ludzi o skrajnych przekonaniach i skrajnych zachowanach (faszystów) w ciągu zaledwie 5 dni.

Ron Jones, nauczyciel historii w amerykańskim liceum, zapytany, jak to się stało, że ludność niemiecka akceptowała zachowania faszystów w czasie II wojny światowej postanowił przeprowadzić eksperyment. W ciągu pięciu dni, Jones przeprowadził serię ćwiczeń w swojej klasie, mających na celu wzmocnienie dyscypliny grupowej i poczucia przynależności do grupy. Celem tych ćwiczeń było zamodelowanie pewnych charkterystycznych cech ruchu nazistowskiego.
[Wikipedia, eng., stan 2015.05.12]

Skrócony opis tego eksperymentu:

  1. W dyscyplinie siła
    Wprowadził uczniów w dyscyplinę. Nauczałem o jej pięknie. O tym, co czuje sportowiec, gdy pracował ciężko i regularnie, aby odnieść sukces w sporcie. O tym, jak baletnica, czy malarz, ciężko pracują nad doskonaleniem ruchów. O szczególnej cierpliwości naukowca, goniącego za Ideą. To właśnie dyscyplina. To trenowanie samego siebie. Kontrola. Siła woli. Wymiana trudów fizycznych na lepsze umiejętności umysłowe i ruchowe. Ostateczny triumf
    ★ Mówił o autodyscyplinie faktycznie jednak wprowadził substytut dyscypliny: Aby mogli doświadczyć mocy dyscypliny, wprowadziłem, nie – nakazałem uczniom ćwiczyć siedzenie w nowy sposób. Opisałem im, jak właściwa siedząca postawa wspomaga koncentrację i wzmacnia siłę woli. […] „I co, nie oddycha wam się łatwiej? Nie jesteście bardziej czujni? Nie czujecie się lepiej?”

  2. We wspólnocie siła
    Zacząłem od wywołania 2 uczniów. Kazałem im wstać i powtórzyć nasze motta, po czym wywoływałem i dodałem do nich koleją dwójkę, aż na końcu cała klasa stała i powtarzała. To była dobra zabawa. Uczniowie zaczęli patrzeć na siebie i odczuwać moc przynależności. Każdy był zdolny i równy innym. Robili coś razem. Kontynuowaliśmy to proste zadanie przez całą lekcję.
    ★ Faktycznie była to wspólnota unifikująca

  3. W działaniu siła
    Podczas, gdy klasa siedziała na baczność, dałem każdemu kartę. Trzy z nich zaznaczyłem czerwonym znakiem „X” i poinformowałem ich odbiorców, że mają szczególne zadanie – mieli informować mnie o uczniach, nieprzestrzegających zasad klasowych. Zacząłem mówić o wpływie działania i dyscypliny na społeczność. Mówiłem o pięknie brania pełnej odpowiedzialności za własne czyny. O wierze w siebie i swoją społeczność czy rodzinę, do tego stopnia, że jest się w stanie zrobić wszystko dla ich ochrony i rozwoju. Podkreśliłem ważność ciężkiej pracy i wzajemnej lojalności dla szybszego uczenia się i osiągania nowych celów. Przypomniałem uczniom, jak się czuli, uczestnicząc w zajęciach, w których rywalizacja powodowała ból i upokorzenie. O sytuacjach, kiedy nastawiani byli przeciw sobie we wszystkim, od WF-u po czytanie. O braku motywacji do działania, braku bycia częścią czegoś, braku wzajemnego wsparcia.
    ★ Zlecene działania nie były jednak działaniami wytwórczymi, lecz cementujacymi posłuszeństwo grupy: dałem każdemu konkretne polecenie ustne. „Twoim zadaniem jest zaprojektowanie transparentu Trzeciej Fali.” „Jesteś odpowiedzialny za powstrzymywanie każdego ucznia, niebędącego członkiem Trzeciej Fali, przed wejściem do sali.” „Chcę, żebyś nauczył się na pamięć i był w stanie jutro wyrecytować imię, nazwisko i adres każdego członka Trzeciej Fali.” „Tobie przydzielam kwestię szkolenia i przekonania przynajmniej 20 dzieci z pobliskiej szkoły podstawowej, że stosowana przez nas postawa siedząca jest niezbędna dla lepszego uczenia się.”

  4. Z siły duma
    Po trzech dniach uczniowie byli już bardzo dumni z tego, że stanowią zwartą grupę.
    ★ Nikt nie zastanawiał się, że jest to grupa bezproduktywna.
    Skoro potrafimy zmienić sposób, w jaki szkoła jest prowadzona, potrafimy też zmienić sposób, w jaki prowadzone są sklepy, fabryki, uniwersytety i wszystkie inne instytucje. Jesteście szczególną grupą młodych ludzi, wybranych do pomocy tej sprawie. Jeżeli powstaniecie i pokażecie, czego nauczyliście się przez ostatnie 4 dni… Możemy zmienić losy tego narodu. Możemy nadać mu nowe poczucie porządku, wspólnoty, dumy i działania. Nowy cel. Wszystko spoczywa na was i waszej woli do obrony naszych przekonań.

Pełny opis Eksperymentu Ron'a Jones'a

 


 

Linki:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Eksperyment Milgram'a 

Definiens:

Jeden z najważniejszych dla Fizyki Życia eksperymentów socjologicznych, ukazujący:

  1. Skłonność ludzi do podporządkowania się autorytetom, która jest u ludzi olbrzymia (w niektórych wariantach badania nawet 93% osób stosowało najsilniejsze szoki).
  2. Posłuszeństwo wobec władzy jest zakorzenione w nas, zależy również od wychowania.
  3. Tendencję do słuchania rozkazów, jeśli autorytet wydającego rozkazy jest uznawany jako moralnie słuszny lub oparty na prawie. To podporządkowanie się prawowitej władzy nabywane jest, na przykład, w rodzinie, szkole i miejscu pracy.

 


 

Linki:

 

Pojęcia skojarzone:




Eksperyment Więzienny 

Definiens:

Stanfordzki eksperyment więzienny (ang. Stanford Prison Experiment) – projekt badawczy, który miał za zadanie zbadać psychologiczne efekty symulacji życia więziennego. Przeprowadziła go grupa psychologów Uniwersytetu Stanforda pod przewodnictwem Philipa Zimbardo w 1971. Ze względu na duże kontrowersje co do rzetelności przeprowadzenia tego eksperymantu nie jest on omawiany w Fizyce Życia.

 


 

Uwagi:

  • Krytyka tego eksperymentu.

  • Władysław Szpilman w książce "Pianista" tak pisał o żydowskiej grupie kolaborantów w warszawskim getcie - Składała się głównie z młodych ludzi, pochodzących z zamożnej warstwy. Mieliśmy wśród nich sporą grupę znajomych i tym większe ogarniało nas obrzydzenie, im wyraźniej zauważaliśmy, jak jeszcze niedawno przyzwoici ludzie, którym podawało się rękę i których traktowało się jak przyjaciół, przeradzali się w kanalie. Zarazili się duchem gestapo, tak należałoby to chyba nazwać. Z chwilą kiedy wkładali mundury i czapki policyjne i dostawali pałki do ręki, stawali się zwierzętami. Ich najważniejszym celem było nawiązanie kontaktów z gestapowcami, usługiwanie im, paradowanie razem z nimi po ulicach, zadawanie szyku znajomością języka niemieckiego oraz popisywanie się przed swoimi szefami brutalnością wobec ludności żydowskiej. Zapis Szpilmana (oczywiście nie tylko ten) stał się znany dzięki niebywałej karierze jego wielkiej książki i dla bardzo wielu był nieprawdopodobnym wręcz szokiem. Niestety nie spowodował on - jak dotychczas - zmiany optyki historyków i badaczy, nie mówiąc już o publicystach. Nie spowodowały ich także zapiski Emanuela Ringelbluma, Adama Czerniakowa, świadectwa dawane w rozmowach przez Marka Edelmana, wnioski Hannach Arent zamieszczone w książce "Eichman w Jerozolimie" ani badania amerykańskiego historyka Bryana Marka Rigga. W konkluzji swych badań Ewa Kurek dochodzi do przerażającego wniosku, że najtrudniejszą, najbardziej haniebną i brutalną część ludobójstwa Żydów wykonali sami Żydzi.
    [Źródło]

  • Nieżyjący już twórca Centrum Szymona Wiesenthala mówił m.in.:
    Wiem, jaką rolę odgrywali komuniści żydowscy w powojennej Polsce. I tak samo jak ja, jako Żyd, nie chcę ponosić odpowiedzialności za komunistów żydowskich, nie mogę oskarżać 36 milionów Polaków za tych kilka tysięcy szmalcowników.
    Na pytanie „czy historia może się powtórzyć?” Wiesenthal odparł:
    Wszystko zawsze może się powtórzyć.




Ekspresja genu 

Definiens:

Ekspresja genu jest procesem, w którym informacja z genu jest wykorzystywane do budowy funkcjonalnego produktu genowego. Produkty te są często białkami, ale są też geny, które nie kodują białek lecz RNA, na przykład: tRNA (transfer RNA) lub snRNA (jądrowe RNA). Produktem może być zatem białko lub aktywna cząstka RNA. [Wikipedia eng., 2019.11.16]

 


 

Uwagi:

  • Pojęcie ekspresja genu to przykład myslenia na wyższym poziomie ogólności. Produktem tego procesu może być bowiem nie tylko białko, lecz i aktywna cząstka RNA. Strukturalnie zatem produkty różne, jednak podobne w swych funkcjach. Róznie się również i sposób produkcji inaczej bowiem produkowane są białka inaczej RNA.

    Patrząc jednak na zagadnienie z funkcjonalnego punktu widzenia chodzi o uogólniony proces wytwarzania funkcjonalnych produktów na bazie projektu, bez względu czy jest on zapisany w DNA czy RNA.




Elityzm 

Definiens:

pogląd, zgodnie z którym niektóre jednostki czy grupy społeczne, ze względu na swoje urodzenie, umiejętności, wiedzę, majątek, wiarę, pochodzenie, rasę, są bardziej wartościowe od innych i z tego powodu powinny zajmować uprzywilejowaną pozycję w społeczeństwie.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Linki:




Emergencja 

Definiens:

Emergencja (od łacińskiego emergo – wyłaniać się, wynurzać się) to powstawanie w systemie nowych właściwości, których nie mają pojedyncze obiekty wchodzące w jego skład. Właściwość emergentna wynika ze wzajemnego rozmieszczenia i oddziaływania elementów składowych.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Emocje 

Definiens:

Emocje to typowy zbiór automatycznych reakcji obiektu żywego wywołany typowym zbiorem czynników wewnętrznych lub zewnętrznych. W skład zbioru reakcji mogą wchodzić: wydawanie komunikatów, zachowania, procesy fizjologiczne itp. Emocje zostały wbudowane w obiekty żywe przez proces ewolucji biologicznej - okazywały się bowiem najlepszymi (najszybszymi i najtańszymi) schematycznymi reakcjami na typowe bodźce, na które natykali się nasi prewoluanci.

Emocje są zdecydowanie szybsze i silniejsze od reakcji racjonalnych.

 


 

Cytaty z literatury:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Epigenetyka 

Definiens:

Epigenetyka jest to nauka zajmująca się badaniem dziedzicznych zmian fenotypu lub ekspresji genów spowodowanych przez mechanizmy inne niż zmiany w podstawowych sekwencji DNA, stąd nazwa epi-(greckie: ponad, powyżej) + genetyka. Zmiany te mogą powstać w wyniku podziałów komórkowych w określonych warunkach środowiskowych i będą przenoszone do końca życia komórki. Gdy Proces ten przebiega w komórkach produkujących gamety, zmiany mogą zostać utrwalone aż do wygaśnięcia danej linii genowej (tzn. do momentu gdy umrze ostatni z osobników, który zmiany te odziedziczy).

Mechanizm wprowadzania zmian do genotypu w wyniku
oddziaływań czynników zewnętrznych na obiekt żywy.

 


 

Uwagi:

  • Nasze zachowanie, w tym na przykład nasze decyzje w jakich warunkach środowiskowych żyjemy, powoduje zmiany w genach powielających się naszych komórek (logiczne). proces ten może dotyczyć również komórek płciowych odpowiedzialnych za produkcję gamet (też logiczne). W związku z tym na taktyki struktury i taktyki zachowań kolejnych pokoleń może wpływać w ten sposób zmieniony materiał genetyczny, który przekazany następnym pokoleniom (też logiczne, ale samo spostrzeżenie bombowe).

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Epistemologia 

Definiens:

Epistemologia to nauka badająca proces poznawania rzeczywistości przez człowieka.

 


 

Inne definiensy:

  • Teoria poznania

 

Uwagi:

  • (od gr. episteme – „wiedza; umiejętność, zrozumienie”; i logos – „nauka; myśl”)

  • Zajmuje się takimi problemami jak:

    • Czym jest wiedza?
    • Jak wiedza jest nabywana?
    • Co wiedzą ludzie?
    • Jak wiemy, że wiemy?

  • Empiria technologiczna nie jest naturalnie ślepym miotaniem się od jednego nieprzemyślanego eksperymentu do drugiego. Wynalazca-praktyk ma jakąś koncepcję, albo raczej - dzięki temu, czego już dokonał (albo czego inni dokonali przed nim), dostrzega mały skrawek drogi przed sobą. Sekwencja jego działań regulowana jest ujemnym sprzężeniem zwrotnym (fiasko eksperymentu wyjaśnia każdorazowo, że nie tędy droga); w efekcie droga jego jest zygzakowata, ale dokądś dąży, ma określony kierunek. Zdobycie wiedzy teoretycznej pozwala na dokonanie nagłego skoku naprzód. - ["Summa technologiae", St. Lem, str. 25].

  • W przekonaniu wielu ludzi kreatywność nauki opiera się na tym, co nazywamy epistemologią ewolucyjną lub modelem przypadkowej zmiany (chance-permutation model). Model ten zakłada, że uczeni tworzą teorie przypadkiem, z których próbę czasu – ze względu na wartość wyjaśniającą – przetrwają jedynie najlepsze. ["Nienaturalna natura nauki", Lewis Wolpert, str. 72].

  • Nie ulega wątpliwości, że proces ewolucji biologicznej jest jednym ze składników procesu poznania. Świetną ilustracją tego są religie: jeśli bowiem religię (projekt memetyczny z całym arsenałem środków stosowania się do niego) rozważymy jako Czynnik Wiktoria, to z całej palety różnego rodzaju religii (powstających w sposób losowo wymyślany), przez wieki trwają tylko te, które przyczyniają się do trwania populacji ich wyznających. Do zilustrowania istoty tego zjawiska można użyć parafrazy znanego angielskiego wyrażenia idiomatycznego: Proof of the pudding is in the eating (jakość budyniu potwierdzana jest przez to, że się go je) - Jakość Czynnika Wiktoria potwierdzana jest tym, że przedłuża on trwanie populacji, a trwanie populacji przenosi ten Czynnik Wiktoria na kolejne pokolenia.

    Wydaje się, że dobrą nazwą ogólną tego mechanizmu byłoby wyłuskiwanie ewolucyjne, które w swej najbardziej ogólnej postaci dotyczy taktyk struktury taktyk zachowań, a działa w dwóch wymiarach: jednostek i populacji, natomiast to, w jakim stopniu wpływa ono na każdy z tych wymiarów tłumaczy Model Jak Gra Żywe.

  • Auguste Comte zajmował się epistemologią i twierdził, że poznanie przebiega w trzech fazach: teologicznej, metafizycznej i pozytywnej.

    Fazy poznania 

    nr w/g Auguste Comte w/g Stanisława Lema w/g Fizyki Życia
     
    faza teologiczna
    w wyjaśnieniach zjawisk ludzie odwoływali się do sił nadprzyrodzonych, istot boskich lub bóstwa;
    faza myślenia magicznego faza obserwacji
    faza obserwacji i dostrzegania pewnych prawidłowości.
    II faza metafizyczna
    gdy ludzie wyjaśniają zjawiska poprzez abstrakcyjne pojęcia i rozumową spekulację (najczęściej oderwaną od rzeczywistości);
    faza empirii technologicznej faza budowy i weryfikacji modeli
    faza odkrywania relacji przyczynowo-skutkowych, budowania i weryfikowania modeli, zarówno poznawczych oraz przewidywawczych. Modele budowane są w oparciu o własne i poznane cudze doświadczenia, własne i akceptowane cudze emocje, własny i zaakceptowany cudzy zestaw pojęć, własny i większościowo akceptowany system moralny, interes własny i grup społecznych, do których się należy, środowisko kulturowe, w którym się funkcjonuje, nabyte i wyuczone reguły wnioskowania.
    III faza pozytywna
    gdy ludzie formułują twierdzenia oparte na faktach i zależnościach współistnienia lub następstwa między faktami. W tej fazie ludzie mogą ustalać i przewidywać nieznane dotąd fakty. Faza ta jest tożsama z fazą naukową.
    faza wiedzy technologicznej faza pełnego poznania
    faza posiadania pełnych modeli poznawczych i najbardziej wiernych modeli przewidywawczych (w wielu sytuacjach 100% wiernych modeli opracować się nie da).
    IV   faza regulacyjna faza pełnego i powszechnego poznania
    Gdy wszystkie modele poznawcze i przewidywawcze są powszechnie znane, rozumowo akceptowane i stosowane. Gdy wszelkie zanieczyszczenia modeli i ich wykorzystanie wynikające z interesu własnego i partykularnych grup społecznych zostaną wyeliminowane.
    Z dużym prawdopodobieństwem można powiedzieć, że do tej fazy nigdy nie dojdzie.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Empatia

Definiens:

Empatia - umiejętność wczuwania się w położenie innych ludzi




Energia 

Definiens:

Energia to skalarna wielkość fizyczna informująca o tym co składa się na potencjał obiektu oraz jaka jest wartość tego potencjału.

 


 

Inne definiensy:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Endosymbioza 

Definiens:

Specyficzny rodzaj symbiozy, w którym komórki jednego obiektu żywego żyją wewnątrz komórek lub tkanek drugiego.

 


 

Inne definiensy:

  • Endosymbioza to specyficzny rodzaj interakcji pomiędzy obiektami żywymi, który polega na tym, że jedne obiekty żywe żyją wewnątrz innych. Nie jest to nic dziwnego, z tym zjawiskiem mamy bowiem do czynienia dosłownie na każdym kroku – nawet w naszym przewodzie pokarmowym występuje tak zwana flora bakteryjna, która pomaga nam trawić pokarm.

  • Bardzo ciekawym przykładem endosymbiozy wielopoziomowej jest koegzystencja bakterii żyjących w komórkach wszoły (Mallophaga), które z kolei są owadami pasożytującymi na ptakach i ssakach: Wszoły zjadają złuszczoną skórę, pióra i różne wydzieliny, w tym krew wypływającą ze zranień. […] Niektóre żyją jako pasożyty wewnętrzne, wnikając do wnętrza dutki pióra ptaków. Między niektórymi wszołami a bakteriami powstał ścisły symbiotyczny związek. Bakterie żyją w mycetocytach – specjalnych komórkach tkanki tłuszczowej wszoła i pomagają mu trawić pokarm (keratynę). Wszoły pozbawione tych bakterii giną w ciągu kilku dni [www.trojszyk.com/ciek.php].

 

Uwagi:

  • Endosymbioza może być mylona z symbiogenezą, dlatego warto od razu zapoznać się z obiema definicjami.

  • Margulis tłumaczyła, że chloroplasty (znajdujące się w komórkach roślinnych organella komórkowe odpowiadające za przeprowadzanie fotosyntezy) były kiedyś wolnożyjącymi sinicami, a mitochondria (centra energetyczne większości komórek eukariotycznych) powstały poprzez „połknięcie” bakterii zdolnych do oddychania tlenowego.

    Sformułowana przez nią hipoteza endosymbiotycznego powstania komórki eukariotycznej została w końcu potwierdzona naukowo poprzez porównanie sekwencji nukleotydowych wyżej wymienionych bakterii z DNA zawartym w mitochondriach i chloroplastach i obecnie jest ogólnie obowiązującym poglądem naukowym. Lynn oczywiście dożyła swojej chwały i otrzymała za swe zasługi w rozwoju nauki wiele nagród.

    Jej rozmyślania nie poprzestały na sformułowaniu tej hipotezy. Lynn postulowała, że w ewolucji nowych gatunków ważniejszą rolę od przypadkowych, utrwalanych mutacji mają tworzące się nowe współdziałania symbiotyczne istniejących już organizmów z bakteriami.


    Komentarz internauty @GodIsAMyth 69 w dniu 2020.11.08

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Ewoluant 

Definiens:

Każdy element występujący po konkretnym elemencie w ciągu ewolucyjnym.

 


 

Uwagi:

  • Przykładowo: gatunek Homo erectus jest ewoluantem gatunku Homo, Homo sapiens ewoluantem Homo erectus, a Homo sapiens jest którymś tam z kolei ewoluantem Pan troglodytes.

 

Pojęcia skojarzone:




Ewolucja 

Definiens:

W gruncie rzeczy definicja ewolucji nie jest jednoznaczna, i co więcej niejednoznaczna w dwóch wymiarach. Po pierwsze (niejednoznaczność zastosowania) używana jest zarówno jako definiendum zjawiska, które spowodowało rozwój życia na Ziemi (vide definicja nr. 1) oraz do tak zwanych cyklów życiowych (vide definicja nr. 2).

Po drugie (niepełność wytłumaczenia): Charles Darwin użył definiendum "ewolucja" do nazwania procesu odpowiedzialnego za rozwój życia na Ziemi. Niepełny opis mechanizmów tego procesu, które w tamtym czasie dostrzegli i zrozumieli między innymi Wallace i Darwin, a tak wspaniale opisał ten drugi, na długo zakorzenił się w świecie nauki, jako jedynie właściwy i wyczerpująco tłumaczący całe zagadnienie. Świat anglojęzyczny zignorował niestety informacje płynące ze świata rosyjskojęzycznego (Kropotkin, Mierieżkowski) i dlatego proces odpowiedzialny za całkowite stworzenie życia w swej poprawnej i najbardziej ogólnej postaci nie został sformułowany aż przez kolejnych 150 lat.

Jedną z prób uogólnienia było zastąpienie ewolucji (w rozumieniu jak powyżej) przez pojęcie doboru naturalnego, lecz również i to okazało się nie do końca prawdziwe.

W związku z powyższym jednym z fundamentalnych zadań Fizyki Życia stało się opracowanie pełnego i logicznego opisu procesu, który powołał życie do istnienia, dalej je rozwija i nadaje taką, a nie inną postać kolejnym pokoleniom obiektów żywych . Początkowo zaproponowano, by procesowi temu nadać nazwę gerpedelucja, jednak z powodu zamieszania jakie mogłoby to wprowadzić, głównie w odbiorze Fizyki Życia w środowisku naukowym (wbrew pozorom jednak dość konserwatywnym w przyjmowaniu nowych poglądów) Fizyka Życia posłużyła się definiendum ewolucja biologiczna. Natomiast jeśli chodzi o samo słowo ewolucja to należy je rozumieć tak, jak zaproponowali to starożytni Rzymianie, czyli jako "rozwinięcie" lub "rozwój" i nic ponad to.

Z kolei gerpedelucja to definiendum abstrakcyjnego, składającego się z trzech wyodrębnionych etapów, cyklicznego procesu, który stanowi podstawę funkcjonowania ewolucji biologicznej.

 


 

Inne definiensy:

  1. Ewolucja (łac. evolutio – rozwinięcie, rozwój) - ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników (genotypów) z bieżącej populacji. Wraz z nowymi mutacjami wpływa to w sposób ciągły na bieżącą pulę genową populacji, a przez to w każdym momencie kształtuje jej przeciętny fenotyp. Zależnie od siły doboru oraz szybkości wymiany pokoleń, po krótszym lub dłuższym czasie, w stosunku do stanu populacji wyjściowej powstają tak duże różnice, że można mówić o odrębnych gatunkach. - [Wikipedia, pol., stan 201103]

  2. Ewolucja gwiazdy – w astronomii sekwencje zmian, które gwiazda przechodzi podczas swego życia, w ciągu milionów czy miliardów lat, emitując promieniowanie. - [Wikipedia, pol., stan 201103]

  3. Każda stopniowa zmiana. Ewolucja organiczna, o której często mówi się skrótowo jako o ewolucji, oznacza wszelką międzypokoleniową zmianę genetyczną w populacji. - ["O naturze ludzkiej" Edward O. Wilson]

  4. Ewolucja to proces zmian biologicznych, które powodują, że organizmy różnią się od swoich przodków. - ["Encyklopedia ewolucji"] [Proszę zauważyć, że tu pojęcie proces użyte jest w sensie matematycznym - przyp. JF]

 

Pojęcia skojarzone:




Ewolucja biologiczna 

Definiens:

Ewolucja biologiczna to proces, który w warunkach Ziemskich powołał do istnienia i nadal kształtuje kolejne pokolenia obiektów żywych. Ewolucja biologiczna została samowzbudnie wygenerowana przez naturalne zjawisko RPD, polegające budowaniu się obiektów poprzez grupowanie cząstek chemicznych, ich rozpadaniu się i ponownej ich rekonstrukcji oraz innego naturalnego zjawiska polegajacego na syntezie białek w oparciu o informacje zapisane w cząstkach DNA i RNA, które oprócz tego, że są cząstkami typu RPD, stanowią również nośniki informacji, na bazie której z aminokwasów budowane są białka.

Pierwotnym zjawiskiem, od którego wszystko się zaczęło było naturalne zjawisko RPD, któremu podlegają niektóre cząstki, a na to zjawisko nałożyły się kolejne:

Ewolucja biologiczna jest przykładem systemu autodynamicznego, złożonego z obiektów, interakcji pomiędzy nimi i procesów, które generuje, o charakterze autoprzebudowującym - czyli systemu [uwaga system w tym przypadku stanowią wszystkie obiekty żywe, zapisane w nich ich projekty(!) oraz warunki zewnętrzne, w których się znajdują - czyli pole grawitacyjne w wodnych i powietrznych przestrzeniach w okolicach powierzchni Ziemi], który generuje proces, a ten zwrotnie zmienia sam system, co z kolei zmienia generowany przezeń proces itd.

W związku z powyższym gerpedelucyjne etapy ewolucji biologicznej były, w początkowej fazie, wyraźnie od siebie oddzielone i występowały jeden po drugim, w miarę jednak oddziaływań zwrotnych na obiekty typu RPD (które od pewnego momentu ewolucji biologicznej uważamy za obiekty żywe), etapy te zaczęły się na siebie nakładać i wzajemnie przenikać. Przykładem tego mogą być projekty memetyczne, które w sposób nieprzerwany kształtują obiekty żywe oraz mitochondria, które poddane są odrębnie "swej własnej wsobnej ewolucji biologiocznej" wewnątrz każdej komórki, każdego obiektu żywego.

 

5 cech charakterystycznych ewolucji biologicznej:  

  1. Pierwsza cecha charakterystyczna ewolucji biologicznej (niejednoznaczność doskonalenia):

    o ile funkcja selekcyjna jest odpowiednio silna to kolejne pokolenia poddanych jej obiektów mają postać coraz bardziej doskonałą (w sensie realizacji celu życia), z kolei, gdy funkcja selekcyjna nie jest odpowiednio silna to kolejne pokolenia poddanych jej obiektów mają postać coraz mniej doskonałą (w sensie realizacji celu obiektu żywego).

  2. Druga cecha charakterystyczna ewolucji biologicznej (ortogonalność doskonalenia):

    w przypadku silnej funkcji selekcyjnej interakcje w kolejnych pokoleniach charakteryzują się:

    1. zmianami taktyk struktur i taktyk zachowań prowadzącymi do powstawania obiektów żywych coraz lepiej przystosowanych do osiągania celu życia w danych sytuacjach konfliktowych lub
    2. agregacją współpracy, czyli łączenia się obiektów żywych w grupy społeczne na przykład: stada, roje, watahy, ławice, co również wiąże się z coraz lepszą realizacją celu życia.

    Ujmując najkrócej: jednocześnie zajmuje się agregacją współpracy produkcyjnej i doskonaleniem mechanizmów kradzieży.

  3. Trzecia cecha charakterystyczna ewolucji biologicznej (wymuszanie doskonalenia):

    Ze względu na to, że obiekty żywe namnażają się w sposób wykładniczy ewolucja biologiczna bardzo szybko doprowadza do wykorzystania wolnych zasobów i tym samym obiekty jej poddane są zmuszone do konkurowania o nie. A konkurowanie skutkuje silną funkcją selekcyjną.

  4. Czwarta cecha charakterystyczna ewolucji biologicznej (złożoność celu doskonalenia):

    Ewolucja biologiczna doskonali kolejne pokolenia obiektów żywych pod kątem skuteczności realizacji celu obiektów żywych: absorbuj zasoby aż się powielisz.

  5. Piąta cecha charakterystyczna ewolucji biologicznej:

    w przypadku silnej funkcji selekcyjnej, w agregacji współpracy stopniowo dochodzi do specjalizacji, co wynika z Prawa Korzyści Komparatywnych.

 

Więcej informacji na temat Ewolucji Biologicznej na oddzielnej podstronie.

 


 

Uwagi:

  • Więc kimże w końcu jesteś? Jam częścią tej siły, która wiecznie zła pragnąc, wiecznie czyni dobro. "Faust" Johann Wolfgang von Goethe
    Czym zatem są obiekty żywe? Efektem procesu, który zdecydowaną większość zabija poprzez selekcję, wybierając jednak tym samym perfekcyjną mniejszość. [John Freeslow]

  • … to nie jest tak, że istniał język ukraiński lub polski, a dialekty były niejako odszczepami. Nie - najpierw były liczne dialekty, a dopiero potem zaczęły kształtować się języki literackie. I wcale nie jest wykluczone, że gdyby powstały np. dwa państwa ukraińskie, to powstałyby dwa języki: ruski i ukraiński. Bo państwo samo w sobie nie tworzy narodu - ale może wpływać na język, a język z kolei wytworzy państwo. Tak więc można powiedzieć, że przez 200 lat państwo pośrednio może utworzyć i naród. ["Język śląski a yiddisch", Janusz Korwin-Mikke, NCzas 19/2011, str. XLIV]

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Ex nihilo 

Definiens:

Ex nihilo w łacinie znaczy "z niczego". Pojecie to często łączone jest z koncepcją stworzenia, jak np. creatio ex nihilo, czyli "(s)tworzenie z niczego" — dotyczy to głównie kontekstów filozoficznych i teologicznych, ale występuje również i w innych dziedzinach.

Jak na razie nikomu nie udało się udowodnienie, że cokolwiek może powstać absolutnie z niczego. Wiemy, że materia jest, aczkolwiek nie wiemy ani z czego powstała, ani jak powstała. Wydaje się, że raczej powinno być NIC (brak materii) niż COŚ (materia). Intuicja podpowiada bowiem, że stan pustki jest bardziej pierwotny.

Bardzo bliskimi koncepcji ex nihilo są następujące zjawiska występujące w naturze:

  • samowzbudność np. drgań, ale proces ten może zachodzić wyłacznie wtedy gdy jest zasilany zewnętrznym źródłem (stałej) energii;

  • samoistne powstawanie, na zasadzie emergencji, nowych cech w wyniku odpowiedniego ułożenia elementów składowych, które tych cech nie mają.

  • Na tej zasadzie mamy do czynienia z autentycznym samopowstawaniem informacji ale, żeby do tego doszło potrzebne są nośniki informacji.

 

Można zatem stwierdzić, że znamy trzy procesy powstawania quasi ex nihilo

  1. Samowzbudność: polegająca na przekształceniu stałego strumienia energii w zjawisko pulsacyjne;

  2. Emergencję: powstawanie w systemie nowych właściwości, wyniku takiego, a nie innego, ułożenia i oddziaływania obiektów wchodzących w jego skład.

  3. Samopowstawanie informacji: układanie się albo różnych obiektów, albo takich samych, jednak których stany właściwości są różne, w wyniku czego powstaje informacja.

 

Życie powstało ze złożenia wyżej wymienionych procesów. Pozostaje jeszcze jedno kluczowe pytanie "Jak z niczego powstała materia?", a jeśli materia była zawsze to "Dlaczego stanem pierwotnym było COŚ, choć na rozum powinno być NIC?" .

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Fenotyp

Definiens:

Zestaw wszystkich właściwości konkretnego osobnika żywego.

 


 

Inne definiensy:

  • Wilson "Socjobiologia"
    Widoczne cechy osobnika, które się rozwinęły w wyniku kombinacji wpływów jego konstrukcji genetycznej i działania czynników środowiskowych. (por. Genotyp)

 

Pojęcia skojarzone:




Filozofia 

Definiens:

Ogólne rozważania na temat fundamantalnych zagadnień dotyczących natury świata i człowieka, takich na przykład jak: kwestie natury istnienia, rozumienia bytu i rzeczywistości (ontologia, metafizyka, teoria bytu), poznawalności rzeczywistości i prawdy (epistemologia czyli teoria poznania), moralności, powinności i koncepcji wartości (etyka oraz aksjologia czyli teoria wartości), także zagadnienia dotyczące człowieka antropologia filozoficzna, a także kwestie społeczne, prawne, kulturowe, teologiczne i wiele innych.

 


 

Uwagi:

  • nazwa pochodzi od greckiego słowa φιλοσοφία – umiłowanie mądrości

  • głównym destruktorem filozofii jest ahamkara

 

Pojęcia skojarzone:




Fizjologia

Definiens:

W biologii określa właściwości obiektu żywego związane z funkcjami mechanicznymi, fizycznymi i biochemicznymi.




Fizyka Człowieka

Definiens:

 


 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Fizyka Firmy

Definiens:

 


 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Fizyka Życia 

Definiens:

Nauka zajmująca się badaniem natury i właściwości obiektów żywych (obiektów przyswajających zasoby i reprodukujących się) oraz systemów, które tworzą.

Opis paradygmatu Fizyki Życia dostępny jest pod hasłem Paradygmat Fizyki Życia

 


 

Uwagi:

 

Trudności w popularyzacji Fizyki Życia:

  • Jeśli zaprawdę nie posiadam wiedzy, by cytować autorów, jak robią to inni, to i tak o wiele lepszą i bardziej wartościową rzeczą jest odczytywanie znaczeń za pomocą osobistego doświadczenia, które służy nauką własnym mistrzom. Uczeni przechodzą obok dumni, nadęci i pompatyczni, przyozdobieni w owoce pracy nie swojej, lecz innych, mnie nie pozwalając zebrać owoców nawet mej własnej. - Leonardo da Vinci.

  • Ludzie o wiele łatwiej wierzą w kłamstwo, które słyszeli już setki razy, niż w prawdę, która jest dla nich całkiem nowa - Alfred Polgar.

  • Dlaczego Fizyka Życia nie jest obiektem samonośnym? Raz, bo edukacja państwowa nie jest zainteresowana w nauczaniu jak, tak na prawdę, funkcjonuje państwo. I dwa, bo mechanizm antykoniunkturalizmu jest niestety nakierowany na samego antykoniunkturalistę. Na przykład:
    Gdy Fizyka Życia twierdzi, że Boga (w sensie obiektu, który bezpośrednio kieruje naszymi losami) nie ma, automatycznie jest wroga wszystkim wierzącym;
    Z kolei, gdy Fizyka Życia twierdzi, że religia jest bardzo ważnym konstruktorem grup społecznych - wszyscy ateiści mają ją za idiotyzm;
    A ponieważ społeczeństwo składa się głównie z wierzących i niewierzących - to od razu wszystkim Fizyka Życia jest wroga i nie do zaakceptowania. Tym samym jej ewolucyjna nośność jest bardzo mała.

 

Nowości wprowadzone do nauki w roku 2009 przez Fizykę Życia:

  1. Jednoznaczne definicje: obiektu, systemu, procesu w sensie ekonomicznym i w sensie matematycznym oraz ewolucji biologicznej.

  2. Nazwanie zjawiska RPD.

  3. Określenie 5 fundamentalnych cech cząstek niezbędnych do zainicjowania ewolucji biologicznej.

  4. Wprowadzenie pojęcia replikatora syntetyzującego.

  5. Wprowadzenie gerpedelucji jako bazowego modelu ewolucji biologicznej.

  6. Wprowadzenie zagadnień stabilności (analiza wrażliwości) do biologii i matematycznej teorii gier.

  7. Wprowadzenie zagadnienia samowzbudności do biologii.

  8. Zdefiniowanie pojęcia systemu autodynamicznego i wprowadzenie go do biologii.

  9. Dwie nowe gry ewolucyjne: "Mała ewolucja" i "Mała ewolucja grupowa".

  10. Wprowadzenie pojęć Czynnika Wiktoria i zapadki ewolucyjnej.

  11. Zdefiniowanie między innymi następujących rodzajów myślenia: redukcjonistycznego, systemowego i teoriogrowego, oraz wprowadzenie pojęcia "Myślenie absolutne".

  12. Wprowadzenie do drzewa ewolucji dwóch trybów wyodrębniania: specjacji i symbiogenezy. Zastąpienie drzewa ewolucji HeKroGramem.

  13. Opracowanie definicji obiektu żywego.

  14. Opracowanie definicji życia.

  15. Zdefiniowanie pojęć resergii i bilansu resergetycznego.

  16. Zdefiniowanie pojęć taktyk zachowań i taktyk struktury w odniesieniu do realizacji celu życia (przyswajania resergii / rozmnażania).

  17. Zdefiniowanie typowych ludzkich taktyk zachowań.

  18. Określenie poziomów organizacyjnych życia.

  19. Sformułowanie trzech zasad Fizyki Życia.

 

Dziennik:

 

Książka "Fizyka Życia" dziennik:




Funkcja 

Definiens:

Wywodzącym się z łaciny słowem funkcja określamy odwzorowanie, przekształcenie, przyporządkowanie każdemu elementowi zbioru wejściowego jednego elementu zbioru wyjściowego. Jest to jedno z podstawowych pojęć matematyki, wyrażające w najprostszym przypadku wzajemną relację lub zależność.

 


 

Inne definiensy:

  • Ściśle funkcję definiuje się jako taką relację pomiędzy elementami dziedziny (pierwszego zbioru), a elementami przeciwdziedziny (drugiego zbioru), dla której każdy element dziedziny jest w relacji z dokładnie jednym elementem przeciwdziedziny.
    [Wikipedia, pol., stan 2011.03]

  • Definicja funkcji w Wikipedii

 

Uwagi:

  • Funkcji nie należy utożsamiać z wykresem lub wzorem, są one bowiem jedynie sposobami wizualizacji lub zapisu funkcji.

  • W matematyce określenia funkcja, przekształcenie, odwzorowanie, transformacja, operator, działanie, itd. są zwykle synonimami. Jednakże w różnych dyscyplinach matematycznych preferowane jest używanie niektórych z nich, znaczenie niektórych zostało zaś zawężone. Użycie konkretnej nazwy podyktowane jest dzisiaj przede wszystkim względami historycznymi. Choć w analizie matematycznej rozpatruje się przede wszystkim funkcje, to w geometrii, algebrze liniowej mówi się o przekształceniach (przekształceniach liniowych), w algebrze uniwersalnej rozważa się z kolei działania, zaś w analizie funkcjonalnej bada się własności operatorów, czy funkcjonałów.
    [Wikipedia, pol., stan 2011.03]




Funkcja procesu 

Definiens:

Funkcja procesu to funkcja, która przekształca wejściowy zbiór wybranych historii stanów właściwości systemu.

 


 

Inne definiensy:

  • Wikipedia pol
    Funkcja termodynamiczna zależna od historii układu (procesu termodynamicznego). Zmiana wartości funkcji procesu zależy od sposobu w jaki ta zmiana została zrealizowana. Przykładami funkcji procesu są ciepło i praca.

 

Pojęcia skojarzone:




Funkcja selekcyjna 

Definiens:

Funkcja selekcyjna to funkcja, która przekształca zbiór obiektów wejściowych w zbiór obiektów wyselekcjonowanych. Jej działanie polega na tym, że przepuszcza ona te obiekty, które spełniają dane kryterium selekcyjne, a odrzuca te, które tego kryterium nie spełniają.

 

Definienda dodatkowe:

Siła funkcji selekcyjnej 

w odniesieniu do obiektów żywych, zależy od:

  • liczby osobników poddanych selekcji - im jest ich więcej tym funkcja selekcyjna jest silniejsza, ponieważ ma większą różnorodność, z której może wybierać

  • stosunku liczby odrzuconych osobników do liczby osobników przepuszczonych - im mniej osobników jest przepuszczonych tym funkcja selekcyjna jest silniejsza

  • stopnia zróżnicowania właściwości osobników poddanych selekcji - im ten stopień jest większy tym silniejsza jest funkcja selekcyjna

Kryterium selekcyjne 

to warunek, który musi spełniać obiekt by zostać zakwalifikowanym przez funkcję selekcyjną do zbioru obiektów wyselekcjonowanych. W przypadku obiektów żywych może on być bardzo prosty np. "posiada możliwość rozwinięcia prędkości ucieczki większej niż… na odcinku o długości nie krótszym niż…" lub bardzo skomplikowany np. "zabicie wszystkich przeciwników w turnieju, w którym udział bierze 1024 rycerzy".

Konkurencyjne kryterium selekcyjne 

polega na tym, że:

  • obiekty rozgrywają pomiędzy sobą sesję gier,

  • każda gra skutkuje zdobyciem lub stratą punktów przez obiekty,

  • obiekty ustawiane są w rankingu według sumy zdobytych przez nie punktów,

  • a w pewnej chwili funkcja selekcyjna przepuszcza n najwyżej stojących w rankingu obiektów.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Uwagi:

  • Konkurencyjne kryterium selekcyjne jest skrajnie silne, gdy n=1, czyli z całego rankingu wybierany jest tylko jeden obiekt.

  • Konkurencyjne kryterium selekcyjne jest skrajnie słabe, gdy z całego rankingu wybierane są wszystkie, czyli de facto nie następuje, żadna selekcja.

  • W przypadku ewolucji biologicznej słabe konkurencyjne kryterium kompetencyjne prowadzi, zgodnie z hipotezą S-nastu, do degeneracji projektów genetycznych i memetycznych.
    Jednak, nie wydaje się, by to właśnie skrajnie silne kryterium było dla ewolucji biologicznej najlepsze. Ponieważ finalne doskonałości (np. skrzydło) mogą powstać na bazie ciągu chwilowych niedoskonałości (proto-skrzydło przeszkadzające w poruszaniu się po drzewach), to można domniemywać, że optimum doskonalące leży gdzieś blisko skrajnie silnego konkurencyjnego kryterium selekcyjnego. Jednak trudno jest okreslić gdzie dokładnie, bowiem gra jest zjawiskiem nieliniowym.

 

Cytaty z literatury:




Funkcja stanu 

Definiens:

Funkcja stanu to funkcja, która przekształca wejściowy zbiór wybranych stanów właściwości systemu.

 


 

Inne definiensy:

  • Wikipedia pol
    Funkcja stanu to w termodynamice funkcja zależna wyłącznie od stanu systemu, czyli od aktualnych wartości jego parametrów, takich jak masa, liczność materii, temperatura, ciśnienie, objętość i inne.
    Wartość funkcji stanu z definicji nie zależy od jego historii, tzn. tego co działo się z nim wcześniej. Wynika z tego bezpośrednio inna podstawowa własność funkcji stanu: Zmiana wartości funkcji stanu zależy tylko od stanu początkowego i końcowego systemu, a nie od sposobu w jaki ta zmiana została zrealizowana.

 

Uwagi:

  • Zdjęcie kwiatów rosnących w ogródku jest funkcją stanu tych kwiatów.

 

Pojęcia skojarzone:




Funkcja właściwości 

Definiens:

Funkcja właściwości systemu. Jej szczególny przypadek w termodynamice nazwano funkcją stanu. W Fizyce Życia nie może być tak nazwana, bowiem nie jest to funkcja stanu właściwości (np. 100 MPa), lecz właśnie funkcją właściwości (np. ciśnienia).

 


 

Pojęcia skojarzone:




G-motywanta

Definiens:

Motywanta grupy

 


 

Pojęcia skojarzone:




Genom 

Definiens:

Projekt genetyczny. Wszystkie niezbędne informacje do zbudowania obiektu żywego.

Fizyka Życia w celu ujednolicenia nazewnictwa używa nazwy projekt genetyczny

 


 

Pojęcia skojarzone:




Genotyp

Definiens:

Zbiór właściwości obiektu żywego, na wykształcenie których wpływ miał wyłącznie projekt genetyczny.

 


 

Inne definiensy:

  • Wilson "Socjobiologia"
    Genetyczna konstytucja pojedynczego organizmu opisana w odniesieniu do jednej cechy lub całego zespołu cech. (por Fenotyp)

 

Pojęcia skojarzone:




Gerpedelucja 

Definiens:

Cykliczny proces składający się z trzech, powtarzających po sobie, etapów:

  1. Produkcji zbioru obiektów na podstawie zbioru projektów

  2. Selekcji spośród wyprodukowanych obiektów, tych, które spełniają pewne kryterium (tzw. kryterium selekcyjne).

  3. Powielenia z modyfikacją zbioru projektów, na podstawie których były stworzone obiekty, które spełniły kryterium selekcyjne. Powstały w ten sposób zbiór projektów kierowany jest do etapu produkcji.

Gerpedelucja jest podstawowym modelem ewolucji biologicznej.

 

Pełna definicja pojęcia gerpedelucja na oddzielnej podstronie

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Gra 

Definiens:

  • Gra to aktywność (struktury lub zachowań) mająca na celu zdobycie przez obiekt największej ilości zasobu pożądanego, którego nie wystarcza dla wszystkich pozostałych obiektów.

  • Gra to zbiór wielu różnych i skomplikowanych działań wykonywanych przez obiekt lub grupę współpracujących ze sobą obiektów, by coś zdobyć lub zrobić, podczas gdy inny obiekt lub grupa współpracujących ze sobą obiektów robi wszystko, by temu zapobiec.

 


 

Inne definiensy:

  • Gra to dowolna sytuacja konfliktowa, gracz natomiast to dowolny jej uczestnik. Graczem może być na przykład człowiek, przedsiębiorstwo, bakteria lub zwierzę. Każda z graczy wybiera pewną strategię postępowania, po czym zależnie od strategii własnej oraz innych uczestników każdy gracz otrzymuje wypłatę w jednostkach użyteczności. Zależnie od gry jednostki te mogą reprezentować pieniądze, wzrost szansy na przekazanie własnych genów czy też cokolwiek innego, z czystą satysfakcją włącznie. [Wikipedia pol. Teoria gier Stan 2014.12.10]

 

Pojęcia skojarzone:




Gra - elementy charakterystyczne 

Definiens:

Elementy charakterystyczne i analogiczne występujące w grach wszelkiego rodzaju. Należą do nich między innymi:

 

  • Charakterystyczne taktyki:

    1. Taktyki von - typowe taktyki zachowań ludzkich.

    2. Taktyki struktury.

    3. Bezprofilowość: rozgrywanie polegające na tym, że przeciwnik nie może rozpoznać zestawu naszych charakterystycznych taktyk.

    4. Taktyki dezinformacyjne: ponieważ nadążność jest procesem opartym o mechanizm sprzężenia zwrotnego, czyli decyzje podejmowane są w oparciu o informację zbieraną o przeciwniku, taktykami dezinformacyjnymi nazwiemy wszelkie działania majace na celu zniekształcenie docierajacej informacji zwrotnej do przeciwnika. [Więcej o dezinformacji].

    5. Łamanie zasad: zapewnianie sobie przewagi poprzez świadome lub nieświadome złamanie zasad występujących w danej grze.

    6. Narzucanie zasad: Z tą sytuacją mamy do czynienia gdy jeden z graczy (lub pewna ich grupa) może zmieniać zasady gry. Oczywiście prowadzi to do tego, że wszyscy pozostali uczestnicy gry prędzej czy później będą z kretesem przegrywali.

    7. Podwojne uderzenie: gdy atakujący doprowadza do sytuacji gdy każdy ruch przeciwnika wiąże się ze stratą. W szachach nazywa się to "uderzeniem widełkowym".

    8. Poświęcenie: poniesienie mniejszej straty by osiągnąć większą korzyść.

    9. Innowacja: wprowadzenie do gry zupełnie nowego elementu, takiego, którego nie zabraniają przepisy.
      Przykładami mogą być:

      • skok wzwyż floppem wprowadzony przez Dick'a Fosbury'ego,
      • styl "V" w skokach narciarskich wprowadzony przez Jana Boklöv'a,
      • lub arcyśmieszne wykonanie skoku o tyczce przez akrobatę z Chin, który ponoć na II-ich Nowożytnych Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu postawił tyczkę, wspiął się po niej i przeskoczył nad poprzeczką. Nie uznano mu tego, bowiem przeskoczył niezgodnie z przepisami, bo "bez rozbiegu". W związku z tym Chińczyk rozbiegł się, przed skocznią wyhamował, ustawił tyczkę, wspiął się i znów przeskoczył. Po tym incydencie wprowadzono przepis, że skok uważa się za nieważny, gdy po odbiciu się od podłoża zawodnik przemieści dolną dłoń nad górną lub przesunie górną dłoń w kierunku górnego końca tyczki.

     

  • Elementy charakterystyczne występujące w nadążności:

    • Ju-do: sposób pokonania przeciwnika przy wykorzystaniu jego zasobów, np. impetu lub wychylenia. Od nazwy tego sposobu w języku japońskim pochodzi nazwa dyscypliny olimpijskiej judo, którą tłumaczy się na język polski jako "łagodna droga". Żeby wprowadzić jednoznaczne definiendum, które nie będzie mylone z tym sportem walki, a z drugiej strony uhonoruje twórcę tego pojęcia - Japończyka Jigoro Kano - element ten, w fizyce życia, nosi nazwę ju-do z kreską.

    • Snooker: zablokowanie przeciwnika w ten sposób, że nie może on wykonać żadnego sensownego ruchu.

    • Widełki: wykonanie pojedynczego ruchu, powodującego dwa lub więcej jednoczesnych zagrożeń u przeciwnika.

    • Wyprowadzenie przeciwnika z równowagi: w sportach, w których koncentracja odgrywa bardzo istotną rolę, metoda zapewnienia sobie przewagi poprzez uruchomienie u przeciwnika procesów podejmowania decyzji w oparciu o emocje, a nie w oparciu o racjonalne myślenie lub wyuczone nawyki. Np. gra na czas lub wyzywanie przeciwnika.

    • Kontratak: wypracowana automatyczna reakcja na typowy, rozpoznawalny w początkowej fazie, atak przeciwnika.

    • Zmyłka: fałszywy ruch wywołujący typową reakcję przeciwnika co pozwala na kontratak.

    • Kombinacja: pozorowany atak, który ma wywołać typową obronę przeciwnika, z którą umiemy sobie poradzić stosując skuteczny na nią innego rodzaju atak.

    • Łańcuchówka: łączone w ciągi kontrataki i kombinacje.

    • Rozpoznanie bojem: zbieranie informacji o cechach charakterystycznych przeciwnika poprzez wykonywanie akcji pozorowanych, mających na celu wychwycenie jego typowych reakcji i na tej podstawie opracowanie własnego skutecznego planu ataku.

    • Zawrót głowy od sukcesów: utrata zdolności do skutecznej realizacji celu pod wpływem wyjątkowo dobrze realizowanego do tej pory procesu nadążnego.

    • Pyrrusowe zwycięstwo: wyczerpanie sił własnych w wyniku odniesionego zwycięstwa sprawiajace, że jakakolwiek walka z kolejnym, nawet bardzo słabym, przeciwnikiem jest nie do wygrania.

     

  • Elementy charakterystyczne dla gier zespołowych:

    • Zagranie w tempo: np. w siatkówce jest to umiejętność zagrania (zastosowania, wybrania, zrealizowania) wariantu z najlepszą prognozą w odniesienu do partnera. Podaję krężek nie tu gdzie jest mój partner, lecz tam gdzie będzie gdy krążek do niego doleci - Wayne Gretzky [według The Official Encyclopedia of the NHL Gretzky to „najlepszy zawodnik wszech czasów”]

    • Wyprzedzenie: to umiejętność zagrania (zastosowania, wybrania, zrealizowania) wariantu z najlepszą prognozą w odniesienu do przeciwnika. Dobry gracz wie gdzie jest krążek, mistrz wie gdzie krążek będzie parafraza cytatu Wayne'a Gretzky A good hockey player plays where the puck is. A great hockey player plays where the puck is going to be.

     

  • Charakterystyczne pojęcia:

    • Overachiever: osoba, która wygrywa bez wkładania w to szczególnego wysiłku. Inaczej "Utalentowany".

    • Underachiever: osoba, która musi włożyć bardzo dużo pracy i wysiłku by odnieść zwycięstwo. Inaczej "Kujon".

    • Pewność siebie: stan umysłu, w którym dana osoba wierzy, że wygra bez wysiłku. Zwykle prowadzi to do nieszczęścia.

    • Brak pewności siebie: stan umysłu, w którym dana osoba uważa, że tak czy inaczej przegra bez względu na co by nie zrobiła. Zwykle prowadzi to do nieszczęścia.

    • Obwinianie przeciwnika: charakterystyczne zachowanie osoby, która przegrała, polegające wykazywaniu, że jako głównymi przyczynami porażki było niesportowe zachowanie przeciwnika lub wyjątkowe szczęście, które mu dopisywało.

    • Fart: zazwyczaj to kluczowy moment gry, w którym gracz odnosi sukces z powodu szczęścia.

     

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Gra w grupie 

Definiens:

Procesy zachodzące w grupie społecznej (nawet na pozór sprawiającej wrażenie świetnie zgranej), wynikające z natury człowieka uczciwego i naturalnych mechanizmów wewnętrznych, takich na przykład, jak presja na wyzysk społeczny lub dylemat aresztowanych.

Mówiąc krótko, chodzi o wykorzystywanie grupy, w obrębie której się działa, do swoich indywidualnych celów. Jednostka lub podgrupa społeczna może porzucić współdziałanie w obszarze realizacji celu swej grupy społecznej i zacząć wykorzystywać tę grupę do swoich własnych celów.

Przykładami są:

  1. Ludzie typu prezydent Wenezueli Maduro, który zrujnował własny kraj, natomiast sam na tym procederze znacznie powiekszył swój majątek

 


 

Przykłady:

  • Wzięcie łapówki przez bramkarza drużyny piłki nożnej, za puszczenie gola w meczu z inną drużyną

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Grabież 

Definiens:

Grabież to przejęcie zasobu spod władztwa obiektu, który nie chce się go pozbyć w taki sposób, że obiekt ten zdaje sobie z tego sprawę.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Grupa społeczna 

Definiens:

Grupa społeczna to zbiór obiektów typu człowiek, współpracujących ze sobą w celu zaspokajania własnych potrzeb. Grupa taka charakteryzuje się trwałą strukturą i ma wypracowane mechanizmy współdziałania, zarówno wewnętrznego, jak i zewnętrznego.

Szerzej o grupie społecznej

 


 

Uwagi:

  • Każda grupa ludzi postrzegająca siebie jako odmienną od innych może być nazwana grupą społeczną. Przykładami są: sekty religijne, grupy polityczne lub zawodowe. Podstawową cechą grupy społecznej jest podwójna moralność – inne reguły zachowania obowiązują wewnątrz grupy, a inne poza nią. - Amerykański ekolog Garrett James Hardin (1915-2003).

  • Gustave Le Bon, autor książki "Psychologia tłumu", sklasyfikował grupy społeczne w następujący sposób:

    1. Tłumy heterogeniczne (złożone z osób do siebie niepodobnych)
      1. Bezimienne (np. tłum uliczny, gromada gapiów)
      2. Nieanonimowe (parlament, ława przysięgłych)
    2. Tłumy homogeniczne (złożone z osób bardziej lub mniej do siebie podobnych)
      1. Sekty (religijne, polityczne)
      2. Kasty (wojskowa, kapłańska, robotnicza itd.)
      3. Warstwy (mieszczaństwo, chłopi itd.)

  • Grupa społeczna - żeby mówić o grupie muszą być spełnione 4 warunki:
    1. Członkowie: grupa musi być zbiorem rzeczywistym (wzór fizyczny, moralny, miejsce w grupie)
    2. Zadania grupy (to cel istnienia)
    3. Ośrodki skupienia grupy (rzeczywiste materialne (dom) i duchowe (idee)
    4. Wewnętrzna struktura grupy (określa miejsce członków)


    Rodzaje grup społecznych:

    Podział ze względu na możliwości wejścia:
    • ekskluzywne (ciężko się dostać),
    • inekskluzywne (każdy może się dostać),
    • ograniczone (dla jednych otwarte dla drugich nie)
    Podział ze względu na charakter stosunków społecznych:
    • małe (osobiste),
    • średnie (brak osobistych kontaktów),
    • wielkie (mają instytucje pośrednie i przedstawicielstwa)
    Podział ze względu na rodzaje i charakter tworzenia grupy:
    • pierwotne (powstaje spontanicznie),
    • wtórne (powoływane dla spełnienia zadania),
    • formalne (mają statut i listę członków),
    • nieformalne (bliskie grupie spontanicznej, tworzone w formalnych),
    • odniesienia (rodzina)

    [http://www.cotojest.info/grupa_spoleczna_109.html]

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Grupizm 

Definiens:

Charakterystyczne dla jednostek należących do danej grupy społecznej zachowania, zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne.

Grupizm obejmuje:

  • mechanizmy współdziałania
  • zbiór norm i wzorów
  • system wartości
  • posługiwanie się przedmiotami
  • ubieranie się
  • uprzedzenia
  • słownictwo
  • ceremonie i rytuały

 


 

Pojęcia skojarzone:




Hedonizm

Definiens:

 


 

Inne definiensy:

  • Wikipedia [2009.12]
    Hedonizm (gr. hedone, 'przyjemność', 'rozkosz') - pogląd, doktryna, uznająca przyjemność, rozkosz za najwyższe dobro i cel życia, główny motyw ludzkiego postępowania. Unikanie cierpienia i bólu jest głównym warunkiem osiągnięcia szczęścia.




HeKroGram 

Definiens:

To schemat pokazujący tworzenie nowych gatunków przez ewolucję biologiczną w oparciu o dwie ortogonalne ścieżki: konfliktu i współpracy. Hekrogram zastępuje słynne "Drzewo Życia" Darwina.

 


 

Uwagi:

  • Więcej na temat HeKroGramu

  • Charakter sekwencji CCR5-Δ32 jako Czynnika Wiktoria można określić krótko: jako „mam coś, czego nie mają inni”. To coś to fragment informacji genetycznej, na podstawie której budowane są specyficzne krwinki białe, stanowiące dla dżumy krwotocznej barierę nie do przebycia.

    Wyobraźmy sobie teraz, że mamy do czynienia z obiektami żywymi, które są zbudowane z takich samych elementów. Niech będą to: światłoczuła cząsteczka i cząstka przesyłająca sygnał elektryczny. Pierwsza z nich, nazwijmy ją czopkiem, gdy pada na nią światło, wytwarza sygnał elektryczny. Druga, nazwijmy ją neuronem, jest swoistym kabelkiem przekazującym ten sygnał dalej. Zauważmy, że oba te elementy mogą ze sobą współpracować lub nie.

    Również charakterystyka tych elementów może być bardzo różna. Na przykład jeden czopek może wytworzyć sygnał, dopiero gdy oświetli go, dajmy na to, 100 fotonów, a inny, gdy zaledwie 10. Z kolei neuron może przesyłać sygnał szybciej lub wolniej. Bardzo ważną cechą każdego elementu biologicznego jest również koszt jego funkcjonowania wyrażony w ilości potrzebnych mu do tego zasobów.

    Ptak, którego oczy będą wyposażone w czulsze czopki i szybciej przesyłające neurony, na pewno będzie miał większe szanse na przeżycie i wydanie potomstwa. To oczywiste, ale również wielką rolę w tym względzie odgrywa ułożenie czopków na siatkówce oka. Jeśli pozwala ono na dostrzeżenie potencjalnego pokarmu z większej odległości, to również ułatwia to realizację celu życia.

    I tu dochodzimy do kolejnego wniosku: są takie Czynniki Wiktoria, których charakterystykę można określić jako: „moje elementy współpracują lepiej niż twoje”.

    Tworzenie przez obiekty żywe skupisk jest procesem naturalnym. Model matematyczny tego zjawiska został opracowany w 1960 roku przez Vernona E. Brocka i Roberta H. Riffenburgha. Badacze ci założyli, że drapieżna ryba nie umie śledzić mniejszych ryb, dlatego może je dopaść i zjeść tylko wtedy, gdy je przypadkowo napotka. Analiza tego modelu pokazała, że gdy populacja ofiar łączy się w coraz większe i gęstsze ławice, to przeciętna odległość pomiędzy takimi ławicami wzrasta. Są one zatem rzadziej rozmieszczone w przestrzeni, a to sprawia, że maleje prawdopodobieństwo ich napotkania poprzez poruszającego się losowo drapieżnika. Gdy drapieżnikowi uda się na ławicę natrafić, to i tak jest on w stanie zjeść tylko kilka ryb. Liczebność ławicy musi zatem przewyższać tę wartość, a to zapewnia części jej członków możliwość przeżycia. Wynika stąd, że powyżej pewnego poziomu wzrost liczebności grupy prowadzi do statystycznego zwiększenia bezpieczeństwa jej członków.

    Gdy odległości między obiektami żywymi, które są, jak pamiętamy, obiektami strumieniowymi, zmniejszają się, prędzej czy później dochodzi do specjalizacji i współpracy. To zjawisko tłumaczy omówiona już wcześniej ekonomiczna teoria korzyści komparatywnych.

    Anglosascy badacze życia podkreślali zjawisko walki o byt, Słowiańscy z kolei zwracali uwagę na przykłady współpracy. I to jest chyba jedna z najtrudniejszych do zrozumienia kwestii związanych z procesem ewolucji biologicznej. Jeden proces, a ma dwa różne, i na pozór sprzeczne ze sobą, kierunki doskonalenia: ścieżkę doskonalenia mechanizmów mających na celu wygrywanie konfliktów i ścieżkę doskonalenia mechanizmów zacieśniania współpracy. Dowodem na ścieżkę konfliktu jest powstawanie coraz to doskonalszych taktyk struktury i taktyk zachowań mających na celu coraz lepsze pozyskiwanie resergii. Natomiast dowodem na ścieżkę współpracy jest to, że każdy człowiek jest zbiorem perfekcyjnie współpracujących ze sobą komórek, a kolejnym – mało znane zjawisko symbiogenezy, czyli powstawania nowych gatunków obiektów żywych na drodze symbiotycznej integracji obiektów żywych różnych gatunków.

    Każda komórka eukariotyczna zawiera w sobie mitochondria. Mają one swoje własne DNA, przypominające DNA bakterii. Koduje ono tylko część białek niezbędnych do funkcjonowania mitochondrium, pozostałe są kodowane przez DNA komórki. Amerykańska biolog Lynn Margulis (1938–2011) opracowała teorię, że komórki eukariotyczne powstały w wyniku współpracy różnego typu bakterii. Współpracy, która przez proces ewolucji biologicznej została zacieśniona do tego stopnia, że mitochondria, będące kiedyś samodzielnymi bakteriami, stały się organellami, w znacznym stopniu zależnymi od DNA komórki. Proces zacieśniania współpracy przez wchłonięcie równorzędnego elementu i uzależnienie go od elementu wchłaniającego nazywa się endosymbiozą.

    Schemat nazwany HeKroGramem pokazuje tworzenie nowych gatunków przez ewolucję biologiczną w oparciu o dwie ortogonalne ścieżki: konflikt i współpracę.


    Mecz dwóch drużyn jest doskonałym modelem gry o zasoby dwóch obiektów żywych. Każdy obiekt żywy, tak jak drużyna hokejowa, jest zbiorem współpracujących ze sobą elementów. W przypadku obiektów wielokomórkowych, elementami współpracującymi są komórki, a w przypadku bakterii, będących obiektami jednokomórkowymi, elementy tej komórki. Żeby wygrać, hokeiści muszą doskonalić taktyki ataku i obrony oraz taktyki współpracy. Analogicznie działa proces ewolucji biologicznej – pozwala się powielić tylko tym obiektom, które lepiej pozyskują zasoby, lepiej ich bronią, lepiej z nich korzystają i lepiej się powielają.

    [Źródło: "59 kluczy do zrozumienia zagadki powstania życia", strona 106]

 

Pojęcia skojarzone:




Heurystyka

Definiens:

Heurystyka (gr. heurisko – znajduję) – w języku logiki umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdowania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez. Na podstawie istniejącej wiedzy stawia się hipotezy, których nie trzeba udowadniać.

Obszary działania heurystyki:

  • odkrywanie i tworzenie nowych rzeczy i zjawisk,
  • rozwiązywanie problemów w sposób twórczy,
  • wspieranie procesu tworzenia oraz rozwój cech z tym związanych,
  • wykrywanie powiązań między faktami,
  • samodzielne dochodzenie do prawdy, tworzenie hipotez,
  • brak gwarancji uzyskania najlepszego rozwiązania

W języku angielskim pojęcie to definiowane jest zupełnie inaczej: uproszczone metody wnioskowania, które są powszechne oraz przydatne, jednak niestety bywają zawodne Tam, gdzie znalezienie optymalnego rozwiązania jest niemożliwe lub niepraktyczne, można zastosować metody heurystyczne, aby przyspieszyć proces znajdowania satysfakcjonującego rozwiązania. Heurystyki mogą być skrótami myślowymi, które ułatwiają poznawcze obciążenie związane z podejmowaniem decyzji - [Wikipedia eng., stan 2020.08.18]

 


 

Inne definiensy:

  • W szerokim ujęciu heurystyka jest nazwą dziedziny wiedzy, której cel stanowi poszukiwanie i badanie optymalnych metod oraz reguł odnajdywania odpowiedzi na stawiane zapytania lub problemy.

  • Wielka encyklopedia PWN: umiejętność wykrywania nowych faktów i związków między faktami, zwłaszcza czynność formułowania hipotez.

  • Wielka Encyklopedia Multimedialna: to sztuka wykrywania nowych faktów oraz związków występujących pomiędzy nimi, prowadząca do odkrywania nowych prawd i stawiania hipotez.

  • Encyklopedia Katolicka: to teoria metod rozwiązywania zagadnień, wiedza dotycząca sposobu dokonywania odkryć naukowych (stawiania hipotez i konstrukcji nowych teorii), podająca przepisy normujące twórczość naukową; umiejętność stosowania reguł (reguły efektywnego postępowania) sterująca procesami myślowymi, dzięki którym człowiek generuje pomysły rozwiązania nowych problemów; najczęściej występuje jako ars inveniendi – sztuka odkrywania rozwiązań pojedynczych zadań, dziś stosowana w logice, pedagogice.

 

Uwagi:

  • Oprócz rzeczownika heurystyka często wykorzystywany jest również przymiotnik heurystyczny, który charakteryzuje proces jako postępowanie badawcze, odkrywcze, wspomagające, uzupełniające, doskonalące czy rozwijające wiedzę zdobytą w określonym zakresie.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Hiperkompensacja 

Definiens:

Odbudowa poziomu wydolności danej cechy organizmu spowodowana treningiem (mocnym zaangażowaniem danej cechy) i następującym po tym zaangażowaniu okresem odpoczynku. Na wykresie obok, oś pionowa reprezentuje stan wydolności cechy, a pozioma – czas. Ciężka praca fizyczna, którą wykonują mięśnie, na przykład podczas treningu, powoduje zmęczenie, przez co poziom wydolności w zakresie wysiłku fizycznego spada. Po obciążeniu następuje faza odpoczynku, podczas której wydolność stopniowo powraca do stanu wyjściowego. Faza ta zwana jest fazą kompensacji. Zaraz po niej następuje przejściowy okres zwiększonej wydolności – na wykresie to fragment krzywej w kolorze zielonym, po czym wydolność wraca do poziomu wyjściowego. To czasowe zwiększenie wydolności jest właśnie hiperkompensacją – w luźnym tłumaczeniu odbudową (lub wyrównaniem) z nadwyżką. Ta chwilowa nadwyżka wydolności sprawia, że rganizm, który nią dysponuje, może poradzić sobie z nieco większą porcją wysiłku niż z tą, za pierwszym razem.

Wykres obrazuje pojedynczy cykl wydarzeń (wysiłek – odpoczynek – chwilowa nadwyżka wydolności), składający się na tak zwaną jednostkę treningową. Zwrócimy uwagę, że zwiększony poziom wydolności nie trwa wiecznie i po pewnym czasie zanika. Jeśli chcemy utrzymać go przez dłuższy czas, musimy cyklicznie powtarzać jednostki treningowe, innymi słowy – regularnie trenować.

 


 

Uwagi:

  • Zjawisko hiperkompensacji stanowi pierwszą część Drugiego Prawa Fizyki Życia.

  • Innym definiendum Hiperkompensacja jest Superkompensacja.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Hipokryzja socjalistyczna 

Definiens:

Mechanizm polegający na tym, że szermujemy hasłami "Ludziom trzeba pomagać, ludzi trzeba szanować, ludziom trzeba dobrze płacić", sami jednak ani im nie pomagamy, ani ich nie szanujemy, a jak przychodzi nam im zapłacić to staramy się zapłacić jak najmniej. De facto domagamy się by robił to kto inny, sami natomiast używamy tych haseł do przykrycia naszej prawdziwej postawy im zaprzeczającej.

 


 

Uwagi:

  • Przeciwstawnym "hipokryzji socjalistycznej" jest "wdowi grosz" znany w Ewangelii

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Hipoteza Czerwonej Królowej

Definiens:

Proces ewolucji biologicznej nie zatrzymuje się nawet w stałych warunkach zewnętrznych, a to dlatego, że obecność innych obiektów żywych zmienia te warunki.




Hipoteza S-nastu 

Definiens:

Ponieważ istnieje zależność pomiędzy odsetkiem odrzucanych osobników z populacji wyjściowej (siłą funkcji selekcyjnej), a rozkładem stanu właściwości w następnym pokoleniu, to długotrwałe działanie słabej funkcji selekcyjnej prowadzi w kolejnych pokoleniach do takiej degeneracji projektów genetycznych lub memetycznych, że populacja, z braku odpowiednich przystosowań, wymiera jako całość.

 

Pełny opis Hipotezy s-nastu

 


 

Uwagi:

  • W zasadzie nie powinno to się nazywać hipotezą, lecz twierdzeniem.

  • Sprawiedliwym jest to, że silni mnożą się i rosną, a słabi giną. Inaczej świat stałby się domem inwalidów, co dopiero byłoby niesprawiedliwością. Bolesław Prus "Lalka"

  • Charles Darwin pisał w „O powstawaniu gatunków…” o naturalnej skłonności organizmów do powrotu (rewersji) do stanu mniej doskonałego.

  • Eksperyment John'a Calhoun'a - ukazujący przebieg wymarcia populacji, którego przyczyną był brak wyzwań co spowodowało zepsucie projektów memetycznych w badanej populacji do tego stopnia, że wymarła.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Homeostaza

Definiens:

 


 

Inne definiensy:

  • E. O. Wilson "Społeczeństwa owadów"
    Utrzymanie stałego stanu, szczególnie fizjologicznego lub społecznego, za pomocą samoregulacji przez wewnętrzne reakcje sprzężenia zwrotnego.

  • Marian Mazur: Homeostaza - proces zachowania równowagi funkcjonalnej.




Homo etatikus

Definiens:

 


 

Inne definiensy:

  • Homo państwowikus.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Homo oranus

Definiens:

Człowiek myślący wyłącznie w jednym wymiarze - wymiarze własnego ja. „Ubogi duchem”, niezagłębiający się w istotę życia, czciciel Mamony-Pieniądza. (z łac. oral (gęba) + anus(odbyt))

 


 

Uwagi:

  • Nazwę zaproponował rosyjski pisarza Wiktor Pielewin

 

Dziennik:




Ideologia 

Definiens:

Ideologia jest zbiorem świadomych i nieświadomych przekonań jednostki lub grupy społecznej, które wpływają na ich zachowania, wyznaczają cele, kształtują oczekiwania i motywują do działania.

 


 

Uwagi:

  • Ideologia jest to powstała na bazie danej kultury wspólnota światopoglądów, u podstaw której tkwi świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego lub grupowego albo narodowego. - Wikipedia stan 2009.12.19.

  • Ten, który w coś wierzy, nawet jeśli to coś jest nieprawdziwe, to i tak jest przed tym, który w nic nie wierzy. - A. Hitler.

 

Dziennik:




Imperatywy Libertarianina 

Definiens:

  1. Imperatyw Pierwszy

    Zrozumienie najważniejszych mechanizmów socjalizmu:

    1. że socjalizm jest zasadzką, do której ludzie wchodzą na własne życzenie, ale z której wydostać się jest niewyobrażalnie trudno;
    2. że głoszony przez socjalizm brak wyzysku człowieka przez człowieka prowadzi do najbardziej bezpardonowego i niczym nieograniczonego wyzysku człowieka przeciętnego przez człowieka władzy;

    i aktywne działanie na różnych kierunkach, by socjalizm nie został wprowadzony do życia publicznego lub był zeń wykorzeniany.

  2. Imperatyw Drugi

    Zrozumienie zasady subsydiarności:

    1. istotą zasady subsydiarności jest ograniczanie wpływu rządu, federacji i organów ponadnarodowych, a promowanie indywidualnej i lokalnej inicjatywy;
    2. najkrócej zasadę tę można wyrazić: tyle władzy, na ile to konieczne, tyle wolności, na ile to możliwe oraz tyle państwa, na ile to konieczne i tyle społeczeństwa, na ile to możliwe;

    i aktywne działanie na różnych kierunkach, by zasada ta była wprowadzona do życia społecznego i utrzymywana.

  3. Imperatyw Trzeci

    Zrozumienie na czym polega odpowiedzialna wolność:

    1. wolność związana jest z odpowiedzialnością, czyli pełnym ponoszeniem kosztów własnych decyzji;
    2. że wolność jest relacją dwustronną: że dążąc do swojej wolności nie można zniewalać innych;
    3. że żeby być wolnym trzeba umieć na tę wolność zarobić i że jedynym moralnym sposobem zarabiania jest oferowanie swoich towarów lub usług na zasadzie wolnej wymiany, nie można do ich zakupu przymuszać;
    4. że zasad wolności trzeba umieć bronić, bo wielu jest takich, którzy chcą innych zniewalać lub zabierać im owoce ich pracy;
    5. że, by umieć zarobić i umieć obronić, trzeba jak najwięcej wiedzieć, jak najwięcej umieć, skutecznie realizować swoje pomysły a to oparte jest o bilolgiczny mechanizm hiperkompensacji;
    6. że odpowiedzialna wolność to bycie użytecznym;

    i aktywne działanie na różnych kierunkach, by wszyscy cieszyli się tak rozumianą wolnością.

 


 

Uwagi:

  • A propos 3go imperatywu: Wymagajcie od siebie choćby inni od was nie wymagali. - Jan Paweł II.

 

Linki:

 

Dziennik:




Inflacja 

Definiens:

Wzrost podaży. Na przykład pieniądza

Łac. inflatio - nadmuchać

 

Pełna definicja pojęcia inflacja na oddzielnej podstronie

 


 

Uwagi:

  • W latach 1984-85 – waluta Boliwii, przeżywającej wówczas okres hiperinflacji, straciła na wartości 23 454%,
    a Nikaragui w ciągu 58 miesięcy hiperinflacji szalejącej tam od 1986 do 1991 roku – 13 109%.
    Tymczasem w Wenezueli w ciągu ostatnich 12 miesięcy inflacja wyniosła już 980 000%.

 

Linki:

  • Avoid the Fiscal Cliff - Economic Freedom Speech - Pierre Poilievre

  • Milton Friedman - Understanding Inflation 71 017 wyświetleń do dnia 2016.03.12
    11.51 - Prawda jest taka, że inflacja tworzona jest w jednym jedynym miejscu - w drukarniach skarbowych Waszyngtonu.

  • Milton Friedman - The Nature Of Inflation 23 355 wyświetleń do dnia 2016.03.12
    2.25 - inflacja to zawsze i wszędzie rezultat zbyt dużej ilości pieniędzy. A o tym ile jest pieniędzy na rynku decyduje wyłącznie rząd

  • Mikołaj Kopernik o psuciu monety
    Choć niezliczone są klęski, wskutek których królestwa, księstwa i rzeczypospolite upadać zwykły, to jednak według mego mniemania cztery są najsilniejsze: niezgoda, śmiertelność, niepłodność ziemi i spodlenie monety. Pierwsze trzy są tak oczywiste, iż nikt im nie przeczy, jednak czwarta, dotycząca monety, uznawaną jest tylko przez nielicznych i to głębiej zastanawiających się wskutek tego, że oddziaływa na upadek państwa nie od razu i gwałtownie, lecz powoli i skrycie.

 

 

Cytaty z literatury:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Inflacyjne Przewartościowanie Posiadanych Zasobów 

Definiens:

 


 

Uwagi:

 

Dziennik:




Informacja 

Definiens:

(Interpretowany) ciąg (lub struktura) stanów.

 

Więcej informacji o pojęciu informacja

 


 

Inne definiensy:

  • Information, in its most restricted technical sense, is an ordered sequence of symbols. [Wikipedia-eng, stan 2014.03.16. W dniu 2019.09.15 już w Wikipedi tego zapisu nie było]

  • Information, in its most restricted technical sense, is an ordered sequence of symbols that can be interpreted… [Wikipedia-eng, stan 2019.09.15]

  • Informacja (łac. informatio – przedstawienie, wizerunek; informare – kształtować, przedstawiać) - termin interdyscyplinarny, definiowany różnie w różnych dziedzinach nauki; najogólniej - właściwość pewnych obiektów, relacja między elementami zbiorów pewnych obiektów, której istotą jest zmniejszanie niepewności (nieokreśloności). [Wikipedia-pol, Stan 2019.09.15] [Według mnie ta definicja jest absolutnym nieporozumieniem - JF]

 

Uwagi:

  • Informacja może powstawać samorzutnie w sposób naturalny.

  • Słowo "interpretowany" zostało celowo ujęte w nawiasie, sam bowiem ciąg stanów stanowi informację (potencjalną), przy czym informacja (potencjalna) staje się informacją (właściwą) dopiero wówczas gdy jest interpretowana.

  • Interpretacją

 

Dziennik:




Inicjatory 

Definiens:

Czynniki powołujące obiekt do istnienia

 


 

Uwagi:

  • Inaczej mówiąc: bodziec wyzwalający

  • Do inicjatorów obiektu "płot" należą: chęć, zagrożenie, bezpieczeństwo, decyzja, estetyka.

 

Pojęcia skojarzone:




Innowacja

Definiens:

 


 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Intelektualiści - cechy charakterystyczne

Definiens:

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Linki:

 

Dziennik:




Inteligencja 

Definiens:

Miara efektywności w realizacji procesów nadążnych.

 


 

Inne definiensy:

  • Inteligencja jest tym, czego używasz, gdy nie wiesz, co robić. - Jean Piaget, szwajcarski biolog i psycholog.

  • Inteligencja to ogólna zdolność adaptacji do nowych warunków i do wykonywania nowych zadań przez wykorzystanie środków myślenia. - Wiliam Stern, niemiecki psycholog i filozof.

  • Inteligencja jest zdolnością do szybkiego odnajdywania właściwych rozwiązań w sytuacji, która wydaje się a priori (dla obserwatorów) wymagać ogromnego wysiłku poszukiwawczego. - Douglas Lenat, Edward Feigenbaum, badacze zajmujący się sztuczną inteligencją.

  • Inteligencja jest zdolnością do optymalnego korzystania z ograniczonych zasobów - w tym czasu - w celu osiągnięcia założonych zysków. - Raymond Kurzweil, wynalazca i futurysta.

  • Umiejętność osiągania realnych efektów.

 

Uwagi:

 

Cytaty z literatury:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Inżynieria społeczna

Definiens:

Zespół metod służących do osiągnięcia określonych celów społecznych poprzez narzucanie uwarunkowań (np. przepisów prawa), w których to społeczeństwo funkcjonuje oraz stosowanie technik manipulacyjnych.

Przykładem inżynierii społecznej są różnego rodzaju demokracje: demokracja przedstawicielska i demokracja bezpośrednia. Każda z nich ma inny wpływ na ludzkie zachowania i ludzkie wybory.

Inżynieria społeczna wykorzystuje następujące sposoby manipulacji:

  • pozorny wybór
    manipulujący przedstawia podmiotom manipulacji kilka punktów widzenia, ale ten zgodny z jego poglądami w zawoalowany sposób ukazuje w bardziej pozytywnych barwach;

  • ośmieszanie
    manipulujący stara się ośmieszyć nieodpowiadające mu idee;

  • autorytatywne świadectwo
    manipulujący powołuje się na powszechnie akceptowany autorytet;

  • transfer (przeniesienie)
    osoba manipulująca społecznością stara się skojarzyć swoje przesłanie z pozytywnym pojęciem ugruntowanym wśród jego odbiorców, często poprzez tworzenie zbitek słownych;

  • niezależne zdanie
    manipulujący tak kształtuje przekaz, aby stworzyć wrażenie, że nie zależy mu na przekonaniu odbiorców do swojego zdania;

  • selekcja faktów
    manipulujący wybiera fakty tylko dla niego wygodne i pozwala odbiorcom na dostęp tylko do jego przekazów;

  • zamiana nazw (nowomowa)
    manipulujący tworzy nowe pojęcie, któremu nadaje silne tło emocjonalne, a potem wykorzystuje je masowo w konstruowaniu komunikatów przekazywanych manipulowanym osobom;

  • wskazywanie negatywnych grup odniesienia (wskazywanie wroga)
    manipulujący wskazuje wroga, który ma zagrażać grupie odbiorców jego przekazu, co pozwala na jej konsolidację wokół promowanych przez niego idei;

  • zdanie większości
    manipulujący twierdzi, że jego zdanie podziela większość i twierdzi, że wszyscy swoi tak mówią; Manipulowanie sondażami przedywborczymi.

  • kłamstwo
    manipulujący kłamie, ale stara się uprawdopodobnić swoje twierdzenia i ogranicza dostęp odbiorcy do innych źródeł informacji, łączy kłamstwa z faktami;

  • tworzenie stereotypów
    manipulujący tworzy stereotyp, a potem stale go używa, aby wzmocnić jego siłę;

  • powtarzanie sloganów
    manipulujący wymyśla slogan, który stara się potem jak najbardziej rozpowszechnić;

  • kształtowanie tła emocjonalnego
    manipulujący stara się swój przekaz skojarzyć z elementami budzącymi pozytywne uczucia, poprzez tworzenie miłej atmosfery, czy pozytywnego tła.

[Wikipedia stan 2012.04.24]

 


 

Pojęcia skojarzone:

 


 

Dziennik:




Inżynieria systemów 

Definiens:

Nauka zajmująca się tworzeniem systemów, które:

  1. mają zachowywać się w określony sposób;

  2. mają mieć zadaną dążność;

  3. powodować, że obiekt żywy (w tym człowiek) zachowuje się tak, jak tego chce tworzący system.

 


 

Linki:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Inżynierowie - cechy charakterystyczne

Definiens:

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Iterowany dylemat aresztowanych 

Definiens:

Jeden z kluczowych modeli poznawczych matematycznej teorii gier, ukazujący, że rozwój ekonomiczny (stan zasobów) grupy zależy od współpracy jej członków opartej na zaufaniu.

Iterowany dylemat aresztowanych polega na stałym rozgrywaniu przez dwóch graczy dylematu aresztowanych. Pamiętają oni wszystkie poprzednie ruchy przeciwnika i w oparciu o nie wypracowują swoje.

 

Pełny opis Iterowanego dylematu aresztowanych

 


 

Uwagi:

  • Taka jest natura świata - na krótką metę kłamstwo daje rezultat, ale finalnie zawsze przegrywa. - anonimowy internauta 2015.01.02.

 

Pojęcia skojarzone:




Iterowany dylemat współpracy 

Definiens:

Jeden z kluczowych dla matematycznej teorii gier modeli pokazujący, że zachowania oparte o zaufanie i współpracę są warunkiem koniecznym dla przetrwania grupy.

Iterowany dylemat współpracy polega na rozgrywaniu sesji gier, w której grą jest dylemat aresztowanych. Uczestnicy gry zmieniają swoje strategie w zależności od stosowanych strategii przez przeciwników, jednak musi być spełniony jeden podstawowy warunek: uczestnicy muszą przeżyć czyli stan ich konta nie może być mniejszy od zera.

 


 

Pojęcia skojarzone:




Kaizen 

Definiens:

Motywanta mająca na celu ciągłe doskonalenie i zmianę na efektywniejsze stosowanych metod nadążnych.

 


 

 
Uwagi:

  • Kizen strategy is the single most important concept in Japanese management - the key to Japanese competitive success… Kizen is one of the most commonly used words in Japan. In the newspapers and on radio and TV, we are bombarded daily with ststements by government officials and politicians regarding the Kizen of our trade balance with the United States, the Kizen of diplomatic relations with country X, and the Kizen of the social welfare system. Both labor and management speak of the Kizen of industrial relations. In bussiness, the concept of Kizen is so deeply ingrained in the minds of both managers and workers that they often do not even realize that they are thinking Kizen. [Michael Rothschild "Bionomics" str. 197]

 
Pojęcia skojarzone:




Kapitalizm 

Definiens:

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Kasandryci - cechy charakterystyczne

Definiens:

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Klasyfikacja 

Definiens:

to podział zbioru (przedmiotów, zjawisk, obiektów…) na kolejne podzbiory dokonywany według ustalonej zasady.

Jako przykład może służyć Bristolska skala uformowania stolca:

Bristolska skala uformowania stolca

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Klasyfikacja ewolucyjna systemow 

Definiens:

Ze względu na to w jaki sposób grupa obiektów (system) podlega selekcji rozróżniamy grupy typu:

 


 

Dziennik:




Klątwa wiedzy 

Definiens:

Blokowanie możliwości poznawczych przez wiedzę już nabytą.

 


 

Uwagi:

  • Opór umysłowy wobec nowych koncepcji wynika stąd, że wypierają one stare poglądy. Zazwyczaj nowe twierdzenia nie znajdują poparcia tak długo, jak długo stoją w kolizji z panującą wiedzą; często nie wystarcza, że są poparte dowodami sprawdzonymi doświadczalnie. Zwykle z tych względów przedwczesne odkrycia są lekceważone i giną. Nieuzasadniony instynktowny opór umysłowy przeciw innowacjom jest właściwym podłożem nadmiernego sceptycyzmu i konserwatyzmu.
    ["Sztuka badań naukowych", Beveridge, William Ian Beardmore, str. 137]

    Wilfred Trotter powiedział:
    „umysł ludzki tak niechętnie znosi cudze koncepcje jak organizm obce białko, reaguje na nie równie energicznie. Nie będzie chyba przesadnym powiedzenie, że nowe koncepcje są najszybciej działającymi antygenami, jakie zna nauka. Gdy uczciwie przypatrzymy się sobie samym, to dostrzeżemy, że często oponujemy jakiejś koncepcji, zanim zostanie dokładnie sprecyzowana”.
    ["Sztuka badań naukowych", Beveridge, William Ian Beardmore, str. 126]

    Prześladowanie wielkich odkrywców częściowo było spowodowane oporami przeciw nowym koncepcjom, a częściowo faktem naruszenia ustalonych autorytetów i uznanych praw zarówno materialnych, jak i intelektualnych. Również brak dyplomacji utrudniał zwycięstwo niektórym odkrywcom. Niewątpliwie opozycja zabiła w powiciu wiele odkryć. Jeszcze nie zginął obskurantyzm i przecenianie autorytetu.
    ["Sztuka badań naukowych", Beveridge, William Ian Beardmore, str. 137]

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Kłębowisko procesów

Definiens:

 


 

Uwagi:

  • Jest to całe kłębowisko układów, stale zresztą powstają nowe. Sukces, awans, kontrakt, zarobek, tytuł naukowy, promocja i recenzja, prestiż, praca, wszystko, co ma jakąkolwiek wartość, podlega reglamentowaniu przez nie, wszystko zależy w III RP od znajomości, wzajemnej wymiany przysług, od różnych nieformalnych powiązań i hierarchii. No, „wszystko” to oczywiście publicystyczna przesada − ale bardzo wiele i wciąż coraz więcej. [Z artykułu Rafała Ziemkiewicza "Chcieliście Tuska, no to go macie (skumbrie w tomacie, pstrąg)"]




Klub ludzi bez formalnego wykształcenia

Definiens:

Lista wielkich postaci, które nie otrzymały formalnego wykształcenia w dziedzinie (dziedzinach), którą się zajmowały i którą istotnie rozwinęły.

 


 

Przykłady:

  • Stanisław Lem (1921-2006) Literatura [Pobyt na uczelni medycznej dał mu jednakże solidne wykształcenie przyrodnicze i z nauk ścisłych (uzupełniane później samodzielnymi studiami), które Lem wykorzystywał w swojej twórczości. Wikipedia pol. stan 2012.09.13]

  • Thomas Alva Edison (1847-1931) [Samouk, od 1927 członek Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie. Wikipedia pol. stan 2012.09.13]

  • Michael Faraday (1791-1867) [Jeden z najwybitniejszych uczonych XIX w., eksperymentator, samouk. Wikipedia pol. stan 20120913]

  • Jack London (1876-1916) [Amerykański pisarz, samouk Wikipedia pol. stan 2012.09.13]

  • Honoré de Balzac (1799-1850) [obok Dickensa i Tołstoja jeden z najważniejszych twórców współczesnej powieści europejskiej. Człowiek prosty, lecz oczytany samouk Wikipedia pol. stan 20120913]

  • Heraklit (ok. 540 p.n.e.-ok. 480 p.n.e.) [on sam uważał siebie za samouka i mędrca Wikipedia pol. stan 2012.09.13]

  • Abraham de Moivre (1667-1754) [francuski matematyk, najbardziej znany z odkrycia wzoru de Moivre'a. Był matematycznym samoukiem. Zajmował się geometrią analityczną, rachunkiem prawdopodobieństwa, teorią szeregów i liczbami zespolonymi. Wikipedia pol. stan 2012.09.13]

 

Szersza lista osób bez formalnego wykształcenia

 

Dziennik:




Kluczowy dylemat ewolucji biologicznej

Definiens:

Inaczej dylemat proporcji strat. Czy lepiej by ginęli liczni, a pozostali reprodukowali swoje przystosowanie czy też lepiej, by nie ginął nikt i w związku z tym reprodukowane było również nieprzystosowanie. (Co w kolejnych pokoleniach może doprowadzić do zaniku zdolności reprodukcyjnych populacji. [Patrz Eksperyment John'a Calhoun'a])

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:




Kluczowy dylemat rządzenia 

Definiens:

Przy tworzeniu rządu, który daje jednym władzę nad innymi pojawiają się dwa zasadnicze problemy: jakie prerogatywy dać rządowi, by faktycznie mógł sprawować władzę oraz jak kontrolować rząd, by danej mu władzy nie nadużył.

 


 

Uwagi:

  • Do takich uporządkowanych i dobrze rządzonych państw nam współczesnych należy Francja, która ma wiele dobrych urządzeń, na których oparta jest swoboda i bezpieczeństwo króla, a najważniejszą z nich jest parlament i jego powaga. Ten bowiem, kto urządził to państwo, znając ambicję i butę możnowładców i sądząc, że dla ich poskromienia trzeba nałożyć im wędzidła, a z drugiej strony znając nienawiść ludu ku możnym, wynikłą ze strachu, pragnął państwo przed jednymi i drugimi zabezpieczyć; lecz nie chciał, by było to wyłączną troską króla, aby ten nie potrzebował narażać się na starcie z możnymi, gdyby popierał lud, lub z ludem, gdyby popierał możnych; dlatego też sędzią ustanowił trzeciego, aby ten, nie obciążając tym króla, chłostał możnych i brał w opiekę słabszych. Trudno o lepszy i rozumniejszy ustrój i o skuteczniejsze zabezpieczenie króla i królestwa. - Niccolò Machiavelli (1469-1527), "Książę", str. 31.

  • Dylemat ten został sformułowany również przez James'a Madison'a (1751-1836), jednego z autorów konstytucji Stanów Zjednoczonych: Gdyby ludzie byli aniołami rząd nie byłby konieczny. Gdyby rządzili aniołowie to zarówna zewnętrzna, jaki wewnetrzna kontrola rządu nie byłaby konieczna. Przy tworzeniu rządu, który polega na tym, że ludźmi rządzą ludzie najwieksza trudność polega na tym, że: w pierwszym rzędzie należy umożliwić rządowi kontrolowanie rządzonych; a następnie zapewnić kontrolę nad rządzącymi. Uzależnienie rządzących od ludu jest bez wątpienia podstawową formą kontroli rządu; ale doświadczenie uczy, że konieczn są dodatkowe środki ostrożności.

  • Jeśli konstytucja i świadomość obywateli nie zapewniają stanu równowagi to dochodzi do rozwoju niczym nie krępowanej tyranii.
    James Madison

  • Rządzenie zatem jest przykładem zagadnienia ortogonalnego

  • Inne sformułowanie tego dylematu:

    scharakteryzowałem […] jako próbę odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób ułożyć stosunki między państwem a jednostką, żeby państwo nie pożarło ludzkiej wolności, na co ma zawsze nieposkromiony apetyt, ale z drugiej strony - żeby ludzka swawola nie rozsadziła państwa - bo ono też jest potrzebne.
    […]
    wzajemne uznanie wolności wymaga powstrzymania się przed naruszaniem jej u innych. I właśnie to naruszanie nazywam swawolą.


    [St. Michalkiewicz, "Wolność i swawola", Najwyższy Czas 9/2011, str. XLV]

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Kluczowy dylemat zarządzania 

Definiens:

Dylemat występujący podczas zarządzania gospodarką. Z jednej strony nie chcemy nikogo krzywdzić, z drugiej strony motorem postępu jest selekcja najlepszych, a więc odrzucanie (krzywdzenie) najgorszych (Patrz Twórcza destrukcja).

 


 

Opis:

Kiedyś znajomy dyrektor szpitala publicznego żalił się, że lekarze odchodzą od niego do innych placówek, i to „do takich, które są z premedytacją zadłużane przez dyrektorów. A ja swego zadłużać nie chcę! Ludzie, jak to ludzie, idą tam gdzie więcej płacą, i mają w nosie, czy placówka jest zadłużona czy nie; chodzi im tylko o wyższą pensję” – dodał.

Klasyczny dylemat władzy polega na podjęciu decyzji co zrobić z placówkami, które są już tak zadłużone, że nie ma szans na to, by same poradziły sobie z oddłużeniem. Istotę tego dylematu ilustruje tabela, która przedstawia bilanse strat i korzyści w wymiarze indywidualnym i społecznym obu możliwych decyzji:

 

Kazać dotrzymać umowy i zwracać Darować dług (dodrukować pieniędzy)
Bilans strat i korzyści władzy
  • walczy z naturą człowieka uczciwego.
  • zachowanie niemedialne, bo znajdzie się kliku „luzaków”, którzy obwinią cokolwiek się tylko da, lecz nie siebie samych – media to skwapliwie podchwycą, jest to bowiem znakomita okazja, by pokazać, jakimi to pracujący w mediach dziennikarze są dzielnymi fighterami – obrońcami uciśnionych i dyskryminowanych (a przecież każdy z nas może być uciśniony lub dyskryminowany). Medialniej jest zatem pokazać utyskującego, wmawiając, że jest sponiewierany przez wrogie okoliczności, bez wspominania, że to wina jego własnej głupoty, niźli zaradnego, który w pocie czoła dobrze zarządza
  • bez ewidentnej korzyści dla siebie – w tym bowiem przypadku ujawnia się ten mechanizm naturalnej presji na wyzysk społeczny, który przy znacznym ukaraniu kilku, większości nie daje odczuć korzyści, bo korzyść jest mała lub pośrednia
  • postępuje w zgodzie z naturą człowieka uczciwego.
  • zachowanie medialne – Patrzcie, jak pomagam! A w domyśle: Kiedy zajdzie taka potrzeba, pomogę i tobie!
  • z korzyścią dla siebie – w tym bowiem przypadku ujawnia się ten mechanizm naturalnej presji na wyzysk społeczny , który przy dużej pomocy dla kilku, kosztem drobnego wyrzeczenia się wielu, większości tej nie daje odczuć straty.
Bilans strat i korzyści dla grupy
  • wzmacnia klasę ludzi odpowiedzialnych i uczy odpowiedzialności
  • poprzez selekcję wzmacnia mechanizmy współpracy wewnątrz grupy
  • jasno pokazuje na czym polega praca, zwiększając tym samym produkt narodowy
  • przestawia indywidualne motywanty na: zarobię więcej, jak będę bardziej wydajny
  • wzmacnia klasę żyjących na cudzy koszt
  • obniża mechanizmy współpracy wewnątrz grupy
  • obniża chęć do pracy, tym samym produkt narodowy
  • przestawia indywidualne motywanty na: zarobię więcej, jak wymyślę lepszy powód do pożyczki

 

Uwagi:

 

Dziennik:




Komórka 

Definiens:

Komórka to najmniejsza strukturalna i funkcjonalna jednostka obiektów żywych, od ich drugiego poziomu organizacyjnego, zdolna do przemiany materii, wzrostu i rozmnażania, oraz spełniania różnych funkcji, jak na przykład: ruchu lub reakcji na bodźce.

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Linki:

 

Dziennik:




Komunikacja

Definiens:

 


 

Uwagi:

  • Cytat z tygodnika "Najwyższy Czas" Nr. 908, autorstwa Macieja Tyrowicza:

    Emocje towarzyszą percepcji ludzkiej i są one logicznym faktem. Komunikat „nigdy tak nie rób” przez człowieka zostanie odebrany zupełnie inaczej niż przez maszynę. Czasem decydują „luźne” skojarzenia – jeśli mówi się, że ktoś jest skuteczny jak Hitler, to na chłodno jest to pochlebstwo, ale w rzeczywistości wydźwięk jest pejoratywny. Czasem mogą decydować okoliczności. Powiedzmy, że kilkunastu gości zajada się wystawionym przez nas obiadem, podchodzimy do jednego z nich, mówiąc na głos: „jedzenie to największa przyjemność… gdyby się jeszcze po tym nie tyło”. Jest to czysta prawda. Jeżeli gość będzie szczupły, zastanowi się może, co chcemy przez to powiedzieć, jeżeli otyły, potraktuje jako obelgę. Innym razem decyduje percepcja i zwykła możliwość rozumienia. Najlepszy wykład na temat całek w pierwszej klasie szkoły podstawowej wart jest niewiele. Komunikacja międzyludzka odbywa się wg schematu: zamysł – kodowanie (werbalizacja) – kanał przekazu – odkodowanie. Oczywiście ten nieścisły sposób naraża na wiele kłopotów, podobnie jak brak odpowiednich kodeków w odtwarzaczu w przypadku nagranej gdzie indziej płyty. Plus jest taki, że maszyna w takiej sytuacji zwykle nie działa w ogóle, a człowiek jakąś myśl przekaże. Chyba chodzi o to, by odbiorca zrozumiał nasz komunikat, tak jak my go rozumiemy. To wymaga sporej umiejętności i wiedzy na temat odbiorcy. W wielu sytuacjach, na przykład w przekazie w mediach, jest wręcz sztuką. Proszę zauważyć, że nawet najczystszy komunikat: „Białe jest białe, a czarne jest czarne.” zmienia sens gdy jest wygłoszony na wiecu murzynów albo w szpitalnej sali wobec chorych na bielactwo.

  • Czynniki wpływające na nośność komunikacji
    Prostota
    Oryginalność
    • Oryginalność (niecodzienność, dziwność)
    • Zaskakujący zwrot akcji
    Konkretność
    Pojęcie "arbuz" jest konkretne, bowiem większość z nas gdy usłyszy "arbuz" wyobrazi sobie dokładnie to samo. "Pojazd" jest mniej konkretny, a "wolność" jeszcze mniej.
    Wiarygodność
    • Autorytet
    • Antyautorytet
    • Wyeksponowanie ważnych szczegółów
    • Statystyki
    • Zasada indukcji (Sinatra Test). Jeśli jest dostawcą do Głównego Banku Narodowego to znaczy, że będzie dobrym dostawcą do każdego innego banku.
    • Sprawdzalne referencje. Zobacz/sprawdź sam
    Emocjonalność
    Stories

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Komunikaty naturalnie fałszywe 

Definiens:

Zjawisko samorzutnego powstawania komunikatów, które wpływają na zafałszowanie procesów obserwacji. Komunikaty naturalnie fałszywe stanowią jeden z elementów bariery obiektywnej obserwacji.

 


 

Przykłady:

  • 👉 Społeczność ludzka generuje komunikaty cudem uniknąłem śmierci (zawsze znajdą się tacy, którzy jako jedyni przeżyli katastrofę), natomiast nie generuje komunikatów zginąłem przez taką drobnostkę (oczywiście są komunikaty zginął przez taką drobnostkę ale te w odbiorze są słabsze bowiem nie mówi tego osoba, która tego bezpośrednio doświadczyła, tak jak w przypadku cudownego wyjścia z opresji).

    Po angielsku nazywa się to survivorship bias, co na polski można by przełożyć Fałszywe komunikaty wysyłane przez szczęśliwie uratowanych albo krócej: Fałsz od szczęściarzy.

  • Na fotografiach pochodzących z Europy Zachodniej z okresu XVII i XIX wieku często widać dzieci ciężko pracujące w fabrykach. Dla odbiorcy przekaz jest bardzo jasny: wyzysk dzieci. Jednak gdyby nie to, że dostały zatrudnienie prawdopodobnie by umarły z głodu. Nie ma takiej szansy by zrobić zdjęcie umierających z głodu dzieci, a to dlatego, że nie umierały w tym samym miejscu i czasie, natomiast pracowały w grupach po kilkanaście godzin. Wiele wyjaśniłyby statystyki śmiertelności ludzi do wieku 20 lat w okresie przedindustrialnym i w trakcie, ale kto takie statystyki zamieści - zdecydowanie o wiele częściej mamy do czynienia z nadreprezentacją fotografii ciężko pracujących dzieci.

    Statystyki z 10 pod londyńskich parafii pokazywały, że na przełomie wieku XVII i XVIII śmiertelność dzieci była na poziomie 92%! Na 2073 urodzonych dzieci do wieku pięciu latach przeżyło zaledwie 166. (Okres dżumy krwotocznej zbierającej ogromne żniwo śmierci już się zakończył. Trwała ona bowiem od 1350 do 1670.) I tu zaczyna się zatrudnianie dzieci w nieludzkich warunkach do pracy w przemyśle. Teza jest taka: warunki zaiste były nieludzkie i z tym nie należy dyskutować, ale okazało się, że śmiertelność dzieci się obniżyła. Czyli dobro dziecka było lepiej zabezpieczone w fabryce niż w domu. (Dobro należy rozumieć jako realizację celu życia - żyj/rozmnóż się). Statystyka populacyjna pokazała, że pomimo tego wyzysku nastąpił rozwój populacji.


    Więcej na ten temat: Paradoks industrializacji.

  • Media komercyjne, które zarabiają na reklamie raczej niechętnie informują o negatywnych stronach wzięcia kredytu. Skoro takie media żyją z reklam banków to podświadomie wspierają ich działalność.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Komunikaty sztucznie fałszywe 

Definiens:

Zjawisko tworzenia komunikatów, które mają zafałszować proces obserwacji. Komunikaty sztucznie fałszywe stanowią jeden z elementów bariery obiektywnej obserwacji.

Jednym z głównych źródeł komunikatów sztucznie fałszywych jest władza stosująca inżynierię społeczną, techniki manipulacji i techniki propagandy.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Konflikt interesu 

Definiens:

Sytuacja, w której:

  • to, do czego dąży obiekt N, jest dokładnie tym, czego chce uniknąć obiekt C,
  • dwa obiekty dążą do tego samego celu, lecz tylko jeden z nich może go osiągnąć,

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Konformizm 

Definiens:

Zmiana przekonań lub zachowań własnych spowodowana faktycznym lub wyobrażonym wpływem grupy społecznej.

 


 

Inne definiensy:

  • Wikipedia [2009.06]
    (pot. ulegający wpływom) (łac. conformo - nadaję kształt) – w psychologii społecznej to zmiana zachowania na skutek rzeczywistego, bądź wyobrażonego wpływu innych ludzi. Podporządkowanie się wartościom, poglądom, zasadom i normom postępowania obowiązującym w danej grupie społecznej. W tym rozumieniu jest to zmiana związana z faktem, że członek grupy miał początkowo inne zdanie czy inaczej się zachowywał niż grupa, a następnie je zmienił w kierunku zgodnym z oczekiwaniami grupy.

 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Linki:

 

Dziennik:




Konfrontacja zastosowania 

Definiens:

Sprawdzenie jak odkryte prawa i reguły spełniają się w praktyce w naszym otoczeniu naturalnym.

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Konkurencja (ekon.) 

Definiens:

Konkurencja to mechanizm gospodarczy, w którym różne obiekty maksymalizują uzyski z ograniczonej puli zasobów. Przykładowo producenci i sprzedawcy konkurują o kupujących, konsumenci konkurują o dobra, przedsiębiorcy o czynniki wytwórcze, pracownicy o miejsca pracy. Do maksymalizacji uzysku służą: cena, jakość, szerokość oferty, specjalizacja, kompleksowość, terminowość, czas realizacji, bezpieczeństwo, poufność, nowoczesność itp.

Konkurencja powoduje, że firmy opracowują nowe produkty, usługi i technologie, co pozwala konsumentom na większy wybór i lepsze produkty. Konkurencja jest naturalnym mechanizmem zapewniającym najniższe ceny produktów w porównaniu do cen, gdyby nie było konkurencji (monopol) lub gdyby konkurencja była ograniczona (oligopol).

 


 

Inne definiensy:

  • Konkurencja (łac. concurrentia "biec razem" w rozumieniu współzawodnictwa czy rywalizacji) – mechanizm, za pomocą którego wszyscy uczestnicy procesu gospodarowania na poszczególnych rynkach dążą do osiągnięcia jak największych korzyści. Przykładowo producenci i sprzedawcy konkurują o kupujących, konsumenci konkurują o dobra, przedsiębiorcy o czynniki wytwórcze, pracownicy o miejsca pracy. [Wikipedia pol. stan 2020.05.06]

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Konstruktory 

Definiens:

Czynniki dowolnego rodzaju wydłużające CTO, podtrzymując stan „pewnej charakterystycznej całości”, którą stanowi obiekt, i sprawiają, że kryteria obiektowości są spełniane. W przypadku gdy dysponujemy miarą spełniania tego kryterium, będą nimi te czynniki, które poprawiają jego spełnianie.

 


 

Uwagi:

  • Do grupy konstruktorów obiektu „płot” należą nie tylko malowanie, konserwacja i naprawy, lecz również czynności związane z poszukiwaniem farby, która na dłużej zabezpieczy sztachety;

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Konstruktory socjalizmu 

Definiens:

Konstuktory wpychające społeczeństwa w socjalizm:

  1. Natura człowieka.

  2. Naturalna skłonność człowieka do życia na koszt innych.

  3. Zawiść, że inni posiadają więcej niż ja.

  4. Wrogość wobec bogatych.

  5. Przypisywanie państwu wyższej wartość moralnej niż jednostce.

  6. Przekonanie, że rządzący, tak jak rodzice, chcą dla nas jak najlepiej i że, tak jak rodzice, wiedzą jak nam to zapewnić.

  7. Postrzeganie relacji międzyludzkich jako gry o sumie zerowej – i wynikające z tego przekonanie, że bogaci się bogacą, a biedni biednieją.

  8. Socjalizm leży w interesie rządzących:

    1. zawsze jest instalowany od góry w celu zahamowania rotacji elit
    2. służy do przejęcia władzy

  9. Taktyka von Socialla stosowana przez rządzących. Innymi słowy ślepa wiara w to, że istnieje państwo opiekuńcze, które potrafi samo sobie poradzić z nadużyciami swych pracowników.

  10. Powszechna obawa jednostek przed znalezieniem się w najgorzej sytuowanej grupie społecznej, co uzasadniać ma odejście od zasady samoposiadania i nienaruszalności praw własności.

  11. Przekonanie, że dobra i usługi w gospodarce istnieją ot tak i pojawiają się niczym manna z nieba, gotowe do rozdystrybuowania.

  12. Etatyzm i to nie tylko w szeroko pojętej edukacji.

  13. Przekonanie, że kapitalizm skutkuje pogłębianiem się różnic majątkowych między bogatymi i biednymi.

  14. Jesteśmy tak zaprogramowani przez ewolucję biologiczną, że ta forma rządów intuicyjnie wydaje nam się jako najlepsza. Większość z nas jest tatk tego pewna, że żadne fakty historyczne nie są jej w stanie przekonać. Co wiecej, fakty te nie zmuszają większości do refleksji, lecz wywołują dysonans poznawczy.

 


 

Uwagi:

  • Ludzie są przekonani o pozytywnym wpływie wszelkich programów stypendialnych, grantów, dofinansowań, bo siedzi w nas wirus socjalizmu - sami byśmy chcieli dostawać za darmo.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Kradzież 

Definiens:

Kradzież to przejęcie zasobu spod władztwa obiektu, który nie chce się go pozbyć w taki sposób, że obiekt ten nic o tym nie wie

 


 

Pojęcia skojarzone:




Kradzież instytucjonalna 

Definiens:

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Kryteria obiektowości 

Definiens:

Kryteria, według których stwierdza się, czy rozpatrywany obiekt dalej jest tym samym obiektem. Nie mają one ani charakteru obiektywnego, ani uniwersalnego – są ustalane w sposób subiektywny przez obserwatora definiującego obiekt. Innym obserwatorom pozostaje albo się z nim zgodzić, albo wymyślić własne kryteria.

Kryteria obiektowości, pomimo że ustalane są przez subiektywnego obserwatora, mogą mieć swoje charakterystyki. Za najważniejsze uważa się:

  • Liniowość - kryterium obiektowości jest sumą podkryteriów:

    KO = P1+P2+P3+…

    Kryterium obiektowości jest tym bardziej spełnione im więcej spełnionych jest podwarunków.


  • Nieliniowość iloczynowa - kryterium obiektowości jest iloczynem (logicznym) podkryteriów:

    KO = P1*P2*P3*…

    Jeśli choć jeden z podwarunków nie jest spełniony kryterium obiektowości też nie jest spełnione.


  • Nieliniowość nawarstwień - kryterium obiektowości jest rekurencją podkryteriów:

    KO = …(P3(P2(P1)))

    By kryterium obiektowości było spełnione muszą być spełnione wszystkie podwarunki w odpowiedniej kolejności


 


 

Pojęcia skojarzone:




Kryzys

Definiens:

Kryzys to (nagła i istotna jakościowo) transformacja systemu (np. społecznego), który nie wytrzymuje wygenerowanego przez siebie procesu o charakterze rozbieżnego sprzężenia zwrotnego.

 


 

Inne definiensy:

  • Mariana Mazura: to sprzężenie zwrotne rozbieżne

  • Wikipedia 2010.03: kryzys – zespół okoliczności zewnętrznych i wewnętrznych, wpływających na dany system w taki sposób, iż zaczynają się i  trwają w nim zmiany. Rezultatem tych zmian może być jakościowo nowy system lub nowa struktura i funkcja w układzie istniejącym. [Według mnie definicja wysoce nieprecyzyjna]

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Kształtowanie ewolucyjne 

Definiens:

Jeden z mechanizmów ewolucji biologicznej powodujący takie, a nie inne kształtowanie właściwości obiektów żywych oraz obiektów innego typu, które są również jej poddane. Proces wyodrębniania ewolucyjnego oparty jest o:

 


 

Uwagi:

  • Inna nazwa to wyodrębnianie ewolucyjne.

  • Inna nazwa to wyłuskiwanie ewolucyjne.

  • Inna nazwa to transformacja ewolucyjna.

  • Kształtowanie ewolucyjne przekształca powinowactwo chemiczne w nadążność.

  • Kształtowanie ewolucyjne przekształca chemiczne cząstki typu RPD w obiekty żywe.

  • Kształtowanie ewolucyjne wytwarza specyficzne projekty memetyczne.
    Rozważymy na przykład śmierć, która dotyka grupy społeczne. Może ona być spowodowana katastrofą, wojną lub zarazą. Przyczyna taka może spowodować śmierć wszystkich członków danej grupy lub tylko pewnej części. W tym drugim przypadku możemy mieć do czynienia z dwoma charakterystycznymi przypadkami:

    1. ginie mały odsetek populacji
    2. ratuje się mały odsetek populacji

    Zauważmy, że gdy śmierć dotyka populacji, naturalnym zjawiskiem jest powstawanie opowieści o cudownym ocaleniu. Gdy przeżywają nieliczni cudowne oznacza małoprawdopodobne. Natomiast nie powstają opowieści o cudownym zgonie (gdy giną nieliczni). Zatem naturalną dążnością ewolucji biologicznej jest wyodrębnianie obiektów typu mit o cudownym ocaleniu i jednocześnie niewyodrębnianie obiektów typu mit o cudownym zgonie.

  • Idea może być konstruktorem wyodrębniania ewolucyjnego jeśli poprawia realizację celu obiektów żywych, czyli przynosi korzyść (pozwala na lepsze przyswajanie zasobów) lub podnosi dzietność.
    Tego typu idee są obiektami ewolucyjnie samonośnymi.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Kultura

Definiens:

Zbiór wszystkich pozagenetycznych nośników projektu.

Zbiór wytworzonych przez daną społeczność czynników, które zapewniają taki, a nie inny rozwój tej społeczności.

 


 

Inne definiensy:

  • "Kultura jako taka powstaje po to by zapewnić plemieniu czy narodowi skuteczne sposoby radzenia sobie".
    Charakterystyczne dla danej grupy wzory postępowania.

  • Kultura (z łac. colere - uprawa, dbać, pielęgnować, kształcenie) – termin ten jest wieloznaczny, pochodzi od łac. cultus agri ("uprawa ziemi"), interpretuje się go w różny sposób przez przedstawicieli różnych nauk. Kulturę można określić jako ogół wytworów ludzi, zarówno materialnych, jak i niematerialnych: duchowych, symbolicznych (takich jak wzory myślenia i zachowania).
    Najczęściej rozumiana jest jako całokształt duchowego i materialnego dorobku społeczeństwa. Bywa utożsamiana z cywilizacją. Również charakterystyczne dla danego społeczeństwa wzory postępowania, także to, co w zachowaniu ludzkim jest wyuczone, w odróżnieniu od tego, co jest biologicznie odziedziczone.

    [Wikipedia, stan 2012.02.19]

 

Dziennik:




Kumulacja niewinnych 

Definiens:

Proces kończączy się kryzysem, którego inicjatorem jest równoczesne zadziałanie czynników, które pojedynczo lub w miejszych grupach nie mają żadnego lub znikomy wpływ na proces.

 


 

Uwagi:

  • Jeszcze bardziej podstępnym inicjatorem procesów nieuchronnie prowadzących do katastrofy jest grupa kilku czynników występujących naraz, które pojedynczo lub w mniejszych grupach nie stanowią zagrożenia dla systemu: W 44 katastrofach lotniczych na 100 piloci nigdy wcześniej nie lecieli ze sobą, więc współpraca w kokpicie nie układała im się zbyt dobrze. Potem zaczynają pojawiać się błędy. Typowy wypadek powoduje skumulowanie następstw siedmiu kolejnych błędów człowieka. Jeden z pilotów popełnia jakiś błąd, sam w sobie niegroźny. Potem pojawia się kolejny błąd, który w połączeniu z pierwszym nadal nie prowadzi do katastrofy. Ale wówczas piloci popełniają trzeci błąd, potem czwarty, piąty, szósty i siódmy, a kombinacja ich wszystkich prowadzi do katastrofy [Gladwell Malcolm: Poza schematem. Wydawnictwo Znak, Kraków, 2009, ISBN 9788324011568, str. 174].

 

Pojęcia skojarzone:




Lekarze - cechy charakterystyczne

Definiens:

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Linki:

 

Dziennik:




Lewak 

Definiens:

Lewak to człowiek głoszący w mniemaniu powszechnym niepodważalną ideologię moralną po to, by pod jej parawanem, wykorzystując mechanizm presji na wyzysk społeczny gromadzić cudze zasoby. Teoretycznie w celu rozdania ich potrzebującym, w praktyce jednak rozdaje to, co mu z nich pozostanie, po tym jak dla siebie zatrzyma to, co według niego mu się należy. Natura Człowieka Uczciwego sprawia, że lewak znajduje doskonałe wytłumaczenie, by zostawiać sobie maksymalnie dużo.

 


 

Uwagi:

  • Jak rzekł Stefan Kisielewski (1911-1991): „Socjalizm świetnie nadaje się do fałszowania świadomości zbiorowej, gdyż jest intelektualną pokusą ćwierćinteligenta”. Demokraci są w większości socjalistami, gdyż jest to ładnie brzmiąca utopia, na którą łapią się wspomniani ćwierćinteligenci, których jest większość w społeczeństwie. Socjaliści mówią to co ludzie chcą usłyszeć, są „prospołeczni”, rozdają niemal wszystko i wszystkim „za darmo”, dlatego też są lepiej odbierani od polityków prawicowych, którzy nic nie obiecują, a każą pracować („niepoważni” chyba ci prawicowcy!). Oczywiście wcześniej, w mniej lub bardziej ukrytej formie, zabierają pieniądze ludziom w postaci podatku. Większość tych pieniędzy marnotrawią, część rozkradają, za resztę coś tam wybudują i chwalą się jak to wiele uczynili dla swych wyborców. Niestety wyborcy w większości łapią się na te socjalistyczne obiecanki, nie rozumiejąc, że nic, ale to nic na tym świecie, nie jest za darmo. W demokracji „wszyscy mają równe żołądki”, jak to niektórzy powiadają, i dlatego równo dzielone są dobra narodowe. Ci więc którzy pracują ciężko, wytrwale i efektywnie obciążani są dużymi podatkami, aby obdzielić nimi nierobów i obiboków. Powstają w ten sposób patologie, prowadzące nawet do zachwiania roli rodziny w społeczeństwie. Jeśli bowiem praca i jej efekty karane są wysokim podatkiem, a nieróbstwo wynagradzane zasiłkiem dla bezrobotnych, powstaje odwrócenie wartości. Matki z dzieckiem żyjące w konkubinacie nie zawierają więc małżeństw, a te będące w małżeństwie fikcyjnie rozwodzą się, aby utrzymać lub uzyskać zasiłek dla samotnych matek z dziećmi. Demokracja nie rozumie, że „równo” wcale nie znaczy „sprawiedliwie”. System ten degeneruje wartość pracy, aktywności, czy kreatywności, wychowując leniwe i roszczeniowe społeczeństwo.

  • Jak ktoś nie umie wytworzyć niczego, co ktoś inny chciałby w nieprzymuszony sposób kupić, to zaczyna lewicować.

  • Testem na lewaka jest Chrystusowy wdowi grosz - czyli de facto bilans resergetyczny, w którym nie liczy się to ile ktoś dał, lecz to jaką wartość datek dla niego stanowił.

  • To osoba, która z etapu dojenia mamy od razu przechodzi do etapu dojenia społeczeństwa.

  • Przykład z 2015 roku z życia wzięty: {Mamy Finał WOŚP i moim zdaniem należy czytać to wydarzenie dosłownie. Sztab fachowców od propagandy, pod wodzą Jerzego Owsiaka próbuje za wszelką cenę utrzymać gigantyczny interes zbudowany wokół przenajświętszej fundacji. Fanatyczni wyznawcy Owsiaka krzyczą, ż Matka Kurka to oszołom prawicowy, katol, a Jurek nie ma z tego interesu ani grosza. Fanatycy mają to do siebie, że wiedzę zastępują wiarą i dlatego mylą się we wszystkim. Mimo wszystko pod nawałem faktów szyld przyklejony do WOŚP i Jerzego Owsiaka uległ "małej" korekcie" "Nawet jeśli Jurek połowę bierze dla siebie, to mu się należy, tyle dobrego zrobił dla chorych dzieci". Prócz udowodnienia Owsiakowi w sądzie serii kłamstw i manipulacji, z tej zmiany cieszę się najbardziej. Zgadza się, mamy do czynienia z człowiekiem, który robi wiele, ale dla siebie, a z chorych dzieci tworzy alibi.} Cały artykuł

 

Cytaty:

  • Nikt spośród ludzi krzyczących „witamy uchodźców”, nie przygotował własnego domu ani namiotów we własnym ogrodzie na przyjęcie choćby kilku z nich. – Dietrich Mateschitz, założyciel Red Bulla.

  • …generalnie wewnątrz lenie i cwaniaczki jadące zazwyczaj na czyimś dorobku i pracy. To zasada.

  • Kiedy w 1995 roku Centrum Adama Smitha badało rozmiar konfiskaty dochodu rodziny pracowników najemnych spoza rolnictwa okazało się, że rząd konfiskuje takiej rodzinie aż 83 proc. dochodu. Potem część skonfiskowanych pieniędzy jej oddaje w postaci tzw. socjalistycznej konsumpcji zbiorowej, tzn. - państwowych usług medycznych, edukacyjnych, czy socjalnych. Ale - jak zbadał w USA prof. Walter Williams, a co podaje Jakub Goldszmidt w książce "Pułapka" - zaledwie 28 proc. środków przeznaczonych dla "biednych" w ramach programów socjalnych uruchomionych w roku 1965 przez prez. Johnsona, rzeczywiście trafiło do biednych - a 72 procent zostało przechwycone przez aparaty biurokratyczne, które tymi programami administrowały i cały czas się rozrastały - podobnie jak u nas NFZ, czy inne instytucje przychylające nam nieba.

    Ponieważ nasza biurokracja nie jest lepsza od amerykańskiej, to prawdopodobnie marnotrawi ona na swoje potrzeby więcej środków, niż 72 procent. Pewna część tych środków przeznaczana jest na korumpowanie mediów, które utrzymują biednych, naiwnych ludzi w przekonaniu, że gdyby państwo nie zabierało im 83 procent dochodu, to wszyscy, co do jednego, poumieraliby pod płotami. Z powodu naiwności, a pewnie i tępoty, ludzie ci nie potrafią zrozumieć, że obecnie finansują z własnych pieniędzy nie tylko wszystkie dobrodziejstwa, jakimi państwo ich obdarza, ale również - rozrastającą się armię swoich dobrodziejów, którzy przecież byle czego nie zjedzą. Że gdyby tych dobrodziejów nie było, to za te same dobrodziejstwa można by zapłacić znacznie taniej. Oto na przykład na jakąś usługę medyczną podatnik płaci 100 złotych. Z tych 100 złotych biurokracja przechwytuje 72 złote, podczas gdy bezpośredni wykonawcy tej usługi dostają 28 zł. Zatem, gdyby sprywatyzować sektor ochrony zdrowia, to znaczy - gdyby pieniądze szły Z PACJENTEM, a nie gdzieś w niewiadomej odległości ZA NIM, to nawet gdyby szpitale, lekarze i pielęgniarki, a więc bezpośredni wykonawcy usług medycznych kazali sobie płacić dwa razy więcej, to i tak byłoby to tylko 56 złotych, a nie 100!
    [St. Michalkiewicz. "Felieton dla ludzi normalnych"]

  • Lewak to człowiek uważający za swój wewnętrzny obowiązek niesienie pomocy i ułatwianie życia wszystkim wokół, w ramach wymyślonych przez siebie jedynie dopuszczalnych standardów, za pieniądze odebrane innym. Pomagać chce za wszelką cenę, nawet wbrew woli tych, którym pomaga, osiągając efekty przeciwstawne do zakładanych, powiększając liczbę wymagających pomocy albo w związku z ich stopniowym zubożeniem albo rozszerzeniem definicji wymagających pomocy. Porażki wynikające z przeciwskuteczności efektów swojego systemu zasad chce eliminować rozszerzając tenże system i pogłębiając skalę rujnacji tych, którym pomagać chce. Nie jest zdolny przyjąć do wiadomości, że złe są jego zasady i stąd daremność w ich realizacji. Dodatkowo szuka wsparcia w społeczeństwie wśród ludzi, którzy mają osobisty, egoistyczny finansowy interes w jego podtrzymywaniu - egzekutorach jego dzialań oraz wśród zmanipulowanych propagandowo, niezdolnych z powodow intelektualnych, finansowych i wykształcenia rozpoznać manipulacji i oszustwa jego zasad.

    Pokusiłbym się o taką ilustrację:
    Lewak uważa, że najlepszym sposobem przemieszczania się człowieka jest korzystanie z kończyn górnych. Wprowadza więc obowiązek "chodzenia" przy pomocy rąk. Powstają specjalne agendy państwa lewackiego zajmujące się wytwarzaniem ochronnych przyodziewków na ręce, łokcie, ramiona i brzuchy. Odpowiednie instytuty badawcze opracowują specjalistyczne metody ochrony twarzy, uszu i szyi przed nieuniknionym kontaktem z błotem, kałużami i wszystkim tym, co napotykamy na drodze. Co jakiś czas wybuchają intelektualne dyskusje wśród intelektualistów lewackich prowadzące do liberalizacji zasad. Dzięki nim można poruszać się na dziesiątki sposobów: na brzuchu ciągnąc łapami ciało po bruku, na dupie odpychając się rękami z tyłu, na boku wybranym dowolnie albo ciągnąc się albo odpychając, mniej ortodoksyjni czołgają się korzystając z niekonserwatywnych lewacko stóp i kolan, widziano bezczelnych chodzących na kolanach i nawet raczkujących, ci najbardziej wybitni potrafią nawet chodzić na samych rękach.
    Tymczasem lewak nie będzie nigdy w stanie przyjąć do wiadomości, że najlepiej byłoby stanąć na nogi i zacząć po prostu chodzić. Wykracza to poza jego zdolność percepcji. A rzesza zatrudnionych przy rozwijaniu i utrzymaniu obowiązku łażenia przy pomocy rąk wspierać go będzie z całych sił dodatkowo korzystając z pomocy ludzi bez rąk i ze słabymi ramionami, bo im akurat zafunduje się specjalne wózeczki elektryczne, pobuduje podjazdy i punkty ładowania akumulatorów. Propaganda zaś skutecznie wymaże z głów tych biedaków możliwość używania nóg.
    - osmiol

  • Socjaliści – czyli…

    Tam, gdzie socjaliści –
    Czyli ludzie mili,
    Rządzili – czyli dzielili

    Zabierali jednym – czyli bogatym,
    A dawali drugim – czyli biednym,
    Nie wyszło nic aliści, poza tym
    Czyli poza jednym,

    Że bardzo szybko – czyli po chwili
    Tylko ci, co dzielili się bogacili,
    A biedni… się rozmnożyli –
    Czyli – nadal są jak byli…

    Jan Gładkow

  • Nie dawajmy się nabierać na ich szczodrość z naszej kieszeni i kosztem naszego bezpieczeństwa. - Małgorzata Todd

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Lider  

Definiens:

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Lub

Definiens:

Równoważny angielskiemu and/or. W języku polskim i to koniunkcja, alternatywą jest albo




Łańcuch sukcesji 

Definiens:

Nazwa składa się z dwóch słów. Łańcuch - informuje o uporządkowaniu kolejnych elementów na zasadzie jeden za drugim, sukcesja niesie dwa znaczenia: bezpośrednie, polegające na tym, że występuje przeniesienie czegoś (np. informacji lub stanu posiadania) z obiektu poprzedzającego na obiekt następujący oraz drugie, które może być odebrane jako kontrowersyjne, polegające na tym, że przeniesienie to odbywa się dlatego, że jeden z obiektów odniósł sukces (np. sukces reprodukcyjny).

 


 

Uwagi:

  • Innym definiendum tego pojęcia jest "linia genów".

  • Linia sukcesji nauczania: w filozofii wisznuickiej ważny jest przekaz wiedzy w łańcuchu lini sukcesji uczniów i nauczycieli - kto nie był uczniem nie ma prawa nauczać.

  • Not only have you been lucky enough to be attached since time immemorial to a favored evolutionary line, but you have also been extremely-make that miraculously-fortunate in your personal ancestry. Consider the fact that for 3.8 billion years, a period of time older than the Earth's mountains and rivers and oceans, every one of your forebears on both sides has been attractive enough to find a mate, healthy enough to reproduce, and sufficiently blessed by fate and circumstances to live long enough to do so. Not one of your pertinent ancestors was squashed, devoured, drowned, starved, stranded, stuck fast, untimely wounded, or otherwise deflected from its life's quest of delivering a tiny charge of genetic material to the right partner at the right moment in order to perpetuate the only possible sequence of hereditary combinations that could result-eventually, astoundingly, and all too briefly-in you.
    Bill Bryson "A Short History of Nearly Everything" page 3.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Łańcuch sukcesji genów 

Definiens:

W gerpedelucji (i co za tym idzie ewolucji biologicznej) ciąg obiektów żywych, rozumianych jako ciąg obiektów-nośników informacji, które przeżywają. A przeżywają i rodzą następców, dlatego, że są nośnikami właściwej informacji.

 


 

Uwagi:

  • Każdy z nas jest elementem łańcucha sukcesji, przy czym na wielu z nas może się on skończyć.

  • Tyle jest ludzkich łańcuchów sukcesji ilu ludzi.

  • Rodzina posiadająca trójkę dzieci rozdziela swój łańcuch sukcesji na trzy kolejne, oczywiście o wspólnym "pniu"

 

Pojęcia skojarzone:

  • Sukces reprodukcyjny




Magis 

Definiens:

Postawa pełnego zaangażowania i pasji w odniesieniu do tego co się robi:

  • dawanie z siebie więcej niż należałoby się tego spodziewać,
  • poszukiwanie nowych lepszych rozwiązań,
  • dbanie o szczegóły,
  • eliminowanie niewidocznych usterek i niedoróbek,
  • robienie ponadczasowo, a nie tylko "by zostało odebrane i zapłacone",
  • robienie lepiej niż oczekuje tego zleceniodawca,
  • odkrywanie ogólnych prawidłowości i gromadzenie wiedzy na przyszłość,
  • świadome zdobywanie doświadczenia mające na celu jeszcze lepszą efektywność w kolejnych iteracjach,
  • dzielenie się wiedzą z innymi,
  • przewidywanie pozytywnych/negatywnych efektów swego działania
  • przewidywanie efektów braku działania
  • dbanie o stan i zużycie środków wykorzystywanych do działania ("zjawisko szczotki do kibla", racjonalne finansowanie)
  • optymalizowanie bilansu zysków i strat,
  • rozwiązywanie dylematów korzyści „krótko-/długoterminowych” w kierunku korzyści długoterminowych,
  • nie porzucanie spraw "w toku" lub "rozpoczętych"
  • otwartość na krytykę
  • umiejętność wytłumaczenia swoich decyzji
  • umiejętność przewidywania konsekwencji (plusy/minusy) różnych podejść
  • nie ukrywanie swoich braków (np. w wiedzy)
  • nie oczekiwanie gotowego rozwiązania
  • jeśli popełni błąd - naprawia go i przeprasza

 


 

Uwagi:

  • Pojęcie ukute przez Ignacego Loyolę założyciela zakonu Jezuitów.

  • Magis - w łacinie znaczy "bardziej", "więcej".

  • Jest to określenie bardzo często stosowane przez św. Ignacego Loyolę, które wskazuje na zaangażowanie człowieka potęgujące jego związanie z Bogiem, oznacza nastawienie dynamizujące. Najczęściej występuje w łączności z określeniami zaczerpniętymi już z samego Fundamentu Ćwiczeń Duchownych św. Ignacego: "więcej chwalić, czcić, służyć Bogu", "większa chwała, cześć, służba Boża". Św. Ignacy nie dopuszcza zadowolenia przeciętnością, stagnacją nawet na wysokim poziomie: zawsze chodzi o to, by w perspektywie Boga zdobywać "więcej", przekształcać się ku "więcej", "bardziej" przy Bogu.
    [Wikipedia, pol., stan 2015-04-17]

  • A jak musisz to wyzwalasz swoją inwencję i energię z najniższych swoich pokładów, z takich, o których nawet nie miałeś pojęcia, że je masz - Jan Kubań.

 
Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

  • związane z hasłem Magis

 

Dziennik:




Mała ewolucja 

Definiens:

Klasyczna dla Fizyki Życia gra ewolucyjno-społeczna - model grupy społecznej złożonej z obiektów samodzielnych czerpiących z zasobów.

Gra odbywa się w populacj złożonej z n graczy dwóch różnych typów. Co kwant czasu wszyscy gracze są losowo dobierani w pary i w każdej z tych par rozgrywana jest, tak zwana, gra pojedynczego spotkania. W zależności od strategii stosowanej przez dany typ gracza każdy z nich zdobywa lub traci punkty zgodnie z macierzą wypłat. Punkty te są sumowane na jego koncie. Po czym następuje kolejna runda. Kluczowe w tej grze są przepisy o selekcji i powieleniu. Polegają one na tym, że co pewien czas, na przykład po „zaledwie” trzech lub „aż” po milionie takich rund, cała grupa (populacja) uczestników zostaje poddana działaniu funkcji selekcyjnej, która do dalszych rozgrywek przepuszcza określony procent osobników np. 50% – wyłącznie tych, którzy zgromadzili najwięcej punktów. Druga połowa zostaje odrzucona i  już dalej nie bierze udziału w grze – można powiedzieć, że zostaje unicestwiona. Ci natomiast, którzy selekcję przechodzą, są klonowani i rozgrywka zaczyna się od początku. Jak nietrudno zauważyć, po operacji selekcji i reprodukcji liczebność populacji pozostaje na poziomie wyjściowym.

Powyższy opis jest opisem bardzo ogólnym, dlatego warto zapoznać się z jej szczegółowym opisem oraz obserwacjami dokonanymi podczas prowadzenia symulacji komputerowej.

 

Pełny opis gry "Mała ewolucja"

 


 

Uwagi:




Mała ewolucja grupowa 

Definiens:

Klasyczna dla Fizyki Życia gra - model społeczeństwa złożonego z obiektów samodzielnych czerpiących z zasobów, obiektów, które są zbudowane ze współpracujących ze sobą elementów.

Gra rozgrywana dokładnie tak samo jak Mała ewolucja, przy czym każdy pojedynczy gracz w małej ewolucji grupowej złożony jest z grupy n graczy ściśle współpracujących ze sobą, a selekcja dotyczy całej tej grupy.

Gracz, nazwany g-graczem, stanowi system typu WSS

 


 

Uwagi:

  • Ponieważ pojedynczy gracz w Małej ewolucji grupowej jest złożony z elementów nazywany jest g-graczem, ponieważ grupa ta jest niepodzielna (grupa typu WSS), to jako całość podlega selekcji i ewentualnemu powieleniu.

  • Analiza tego modelu prowadzi do wniosku, że elementy te są „skazane” na doskonałą współpracę.




Materia 

Definiens:

W fizyce klasycznej, chemii ogólnej i fizyce życia za materię uznajemy to co ma masę i objętość.

 


 

Uwagi:

  • Materia należy do zbioru pojęć nieprecyzyjnych.




Matrix 

Definiens:

Matrix to przestrzeń fałszywych komunikatów wytwarzanych przez inne obiekty żywe. Źródłami matrixu są między innymi Inżynieria społeczna, Techniki propagandy stosowane przez chcących nas wykorzystać ludzi, powszechne błędne mniemania, stosowanie przez ludzi i grupy społeczne Taktyk typu von.

Fałszywy obraz rzeczywistości tworzony w naszym mózgu powstaje w wyniku:

  1. czynników zewnętrznych: matrixu oraz bariery obiektywnej obserwacji i bariery przetwarzania informacji oraz
  2. czynników wewnętrznych: wbudowanych w nas filtrów zniekształcających informację docierajacą do mózgu z naszych receptorów (błędna percepcja) oraz algorytmów błędnie interpretujące tę informację (błędy poznawcze) oraz
  3. czynników zewnętrznych, które stają się wewnętrznymi: wyuczonych schematów myślowych, stereotypów i aktualnego poziomu myślenia, którym posługuje się człowiek.

 


 

Metodyka wprowadzenia w zagadnienie Matrixu:

  1. Obejrzeć i omówić film "Spowiedź agenta"
  2. Obsypany nagrodami film dokumentalny, który wcale nie jest dokumentem, lecz fikcją "Oszustwo dla nagród, oszustwo dla zysku".
  3. Cytat Wiktora Suworowa Robimy błąd zakładajac, że Hitler i Stalin to mężowie stanu. Gdy przyjmiemy, że to są gangsterzy o wiele szybciej zrozumiemy ich poczynania.
  4. Omówić ogólny schemat rządzenia: poupaństwawiać, poobsadzać swoich na posadach państwowych, dotować, regulować. Pieniądze na to wszystko z procederu inflacji. Ten cykl porażki od wieków powtarza się na całym globie. Media pokazują nieprawidłowości ale nikt nie zastanawia się jak je wyeliminować! Nikt nie rozważa tego w kategoriach systemowych. Wszyscy mówią o efektach, a nie o przyczynach.
  5. PRL upadł gospodarczo, pomimo, że dziennikarze, naukowcy i nauczyciele (w zdecydowanej swej masie) mówili, że rząd jest dobry, kompetentny i złożony z fachowców.
  6. Omówić Inżynierię społeczną i Techniki propagandy.
  7. Są oni w niej [partii rządzącej] oczywiście przede wszystkim z uwagi na realny dostęp do władzy oraz powiązania środowiskowe. I dla tych dwóch spraw są niestety w stanie zapomnieć o wartościach, które wyznają.
  8. Jesteśmy tak przyzwyczajeni grać komedię wobec drugich, iż w końcu gramy komedię wobec samych siebie - Francois de la Rochefoucauld. Inne jego maksymy.
  9. Omówić przykład spóldzielni.
    Stary prezes wyprowadzał ze spółdzielni ok. 3 mln złotych rocznie. Odwołano go i zatrudniono nowego prezesa by dokonał jej rozdrobnienia na mniejsze. Po trzech latach tego nie zrobił, ale zaczął potajemnie dogadywać się z deweloperami nt. inwestycji. Gdy to się ujawniło zaczął urągać tym, którzy go zatrudnili. Najgorsze jest to, że ponad 95% członków spółdzielni nie ma pojęcia co się w niej dzieje.

 

Jak się bronić przed Matrixem:

  1. Ograniczone zaufanie do ludzi wpływu: dziennikarzy, intelektualistów, naukowców, nauczycieli, rządzących. Rozpoznawać jak są finansowani i jaki mają interes by mówić to co mówią.
  2. Znać kluczowe eksperymenty społeczne.
  3. Odkrywać i analizować Modele poznawcze.
  4. Znać i rozpoznawać Taktyki typu von.
  5. Znać i stosować Metody eliminacji zniekształceń obserwacji.
  6. Cui Bono? Bilans resergetyczny.
  7. Znać i rozpoznawać Inżynierię społeczną i Techniki propagandy stosowane przez innych.
  8. Dążyć do myślenia w kategoriach absolutnych.

 

Uwagi:

  • W filozofii Dalekiego Wschodu zamiast definiendum "Matrix" używane jest "Gęsty Las Złudzeń"

  • Łatwiej jest oszukać ludzi, niż przekonać ich, że zostali oszukani – Mark Twain

  • Czynnikami sprawczymi Matrixu są między innymi: Zrzyning,

  • Ludzie lubią być chwaleni i być utwierdzani w swoich dotychczasowych przekonaniach. Dlatego najczęściej tak tworzy się informacje by ich w tym aspekcie zadowolić. A to, że tezy tych informacji często mijają się z prawdą i opierają na uogólnieniach, to po prostu środek do celu. Tak więc wielu autorów, dziennikarzy, nauczycieli, profesorów, a nawet rodziców celuje swoim przekazem właśnie w ten czuły punkt. Wiedzą w co ludzie wierzą, co chcą usłyszeć lub zobaczyć i im to serwują.

  • W rozumowaniu większości dominuje wiara w cudzy osąd biorący się z zapożyczonej wiedzy.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Mechanizm Galara

Definiens:

Gdy ludzie o czymś nie mają pojęcia, to akceptują wszystkie informacje dotyczące sprawy i święcie w nie wierzą, gdyż informacje te nie mają u nich żadnej konkurencji. Sprawia to, że ludzie stają się narzędziem w rękach tego, kto im te informacje podaje.

 


 

Pojęcia skojarzone:




Mechanizm wyzysku społecznego

Definiens:

Mechanizm służący do pozyskania pieniędzy społecznych przez osobę lub grupę społeczną

 


 

Dziennik:




Mechanizm Życia 

Definiens:

Mechanizm powodujący powstanie i rozwój życia. Fundamentem tego mechanizmu są trzy Zasady Fizyki Życia.




Media

Definiens:

 


 

Cytaty z literatury:

  • związane z hasłem Media

 

Linki:

 

Dziennik:




Mem 

Definiens:

to dowolna postać informacji (wzorzec informacji) służącą do tworzenia projektów pozagenetycznych, które wpływają na proces ewolucji biologicznej obiektów żywych.
Wynikiem ekspresji memów są projekty memetyczne - socjotypy, które wpływają na wychowanie kolejnych pokoleń.

 


 

Inne definiensy:

  • To nazwa jednostki ewolucji kulturowej, analogicznej do genu będącego jednostką ewolucji biologicznej.

 

Uwagi:

  • od gr. mimesis – naśladownictwo

  • Przykłady memów:

    • słowo
    • obraz
    • klasyfikacja
    • idea

  • Memy konkurują ze sobą o środowisko naturalne – o pamięć zawartą w ludzkich mózgach i o szersze środowisko (np. księgozbiory), w którym się powielają. Np. język angielski wypiera inne, język jaćwiński jest językiem wymarłym, łacina - martwym, a sanskryt uważa się za język wegetujący bowiem dla ok. 3000 osób jest on jeszcze językiem ojczystym.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

  • związane z hasłem Memy

 

Dziennik:




Metoda czarnej skrzynki 

Definiens:

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Metody eliminacji zniekształceń obserwacji 

Definiens:

Metody, którymi możemy się posłużyć, by uwiarygodnić docierające do nas strumienie informacji.

 

Lista MEZO - metod eliminacji zniekształceń obserwacji:

  1. Metoda przez zdefiniowanie
    Zanim zaczniemy posługiwać się pojęciami takimi jak „sprawiedliwość”, „uczciwość” czy „mądrość”, określmy ich znaczenie – napiszmy ich definicję albo dokonajmy rzeczy o wiele trudniejszej: postarajmy się stworzyć takie definicje, co do których wszyscy dyskutujący będą na tyle zgodni, że z czystym sumieniem się pod nimi podpiszą. Wcale nie jest to takie proste, jak na pierwszy rzut oka się wydaje.

  2. Metoda skrupulatności matematycznej
    Polega na skrupulatnym zapisie wartości parametrów i analizie ich zmian. Np. badanie inflacji możemy prowadzić samodzielnie, notując co pewien czas ceny wybranej grupy produktów.

  3. Metoda oddalenia emocji i bezprzymiotnikowość
    Oddalenie uczuć i nie stosowanie przymiotników sprawiają, że obserwacja jest bliższa rzeczywistości, ponieważ swą formą nie wymusza szczególnej interpretacji.

  4. Metoda zmiany parametrów
    Ten prosty zabieg polega na zamianie części informacji na analogiczne fragmenty. Można na przykład rozważyć, jak zmieniłby się sens komunikatu, gdyby w analizowanej informacji zamienić wartość 10 na 1000 lub słowo „Brazylia” na „Argentyna” albo „Palestyńczyk” na „Izraelczyk”. Metoda ta obejmuje również eksperyment myślowy polegający na zastanowieniu się, jak na dane pytanie odpowiedziałbym, gdybym nie był sobą, lecz kimś innym – albo jakiej odpowiedzi udzieliłbym, będąc na miejscu danej osoby.

    Dziennik:

  5. Metoda weryfikacji źródła
    Polega na sprawdzaniu wiarygodności źródła, z którego pochodzi informacja.

  6. Bezstronność obserwatora
    Polega na analizie tego czy obserwator, od którego pochodzi informacja może odnieśc korzyści z tego, że ją sfałszuje.

  7. Metoda kryterium ponadczasowości
    "Prawdziwa prawda" wytrzymuje próbę czasu. "Prawdy dzisiejsze" zwykle okazują się być komunikatami sztucznie fałszywymi tworzonymi przez innych w celu odniesienia konkretnych korzyści.

  8. Metoda eliminowania stronniczości naszego JA
    Powinniśmy zdawać sobie z tego sprawę i musimy zawsze o tym pamiętać, że jesteśmy obserwatorami nieobiektywnymi. W bardzo istotny sposób zniekształacamy docierającą do nas informację. Przyczyną tego są ewolucyjnie wbudowane w nas mechanizmy ahamkary.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Mężczyzni/Kobiety 

Definiens:

Para komplementarna

 


 

Uwagi:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Mitochondrium 

Definiens:

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:




Model 

Definiens:

Uproszczony opis badanego obiektu (fragmentu rzeczywistości), w którym eliminuje się te cechy, relacje lub inne elementy, które przynajmniej teoretycznie, są mało istotne. Analiza modelu pozwala na:

  1. wyjaśnienie (przyczyn zjawiska, zachowań obiektu) - są to tak zwane modele poznawcze.

  2. dokładne lub przybliżone przewidywanie (przyszłego przebiegu zjawisk, przyszłych zachowań obiektu) - są to tak zwane modele przewidywawcze.

Miarą jakości modeli jest to na ile są zgodne realizowane przez nie procesy z procesami rzeczywistymi.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Model epidemii 

Definiens:

Model metematyczny rozprzestrzeniania się epidemii.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Model Jak Gra Żywe 

Definiens:

Jeden z modeli poznawczych Fizyki Życia polegający na tym, że jeden zbiór obiektów żywych, nazwijmy je "typu A" walczy ze zbiorem innych obiektów żywych - na przykład typu B.

Założenia:

  1. Liczebność: Zbiór obiektów typu A liczy Na osobników, a zbiór obiektów typu B - Nb;

  2. Obszar: Oba zbiory wpuszczane są do zamkniętego obszaru o powierzchni S i kształcie K (walka odbywa się w przestrzeni dwuwymiarowej, ale może równie dobrze przebiegać w przestrzeniach o większej liczbie wymiarów)

  3. Przemieszczanie się: Obiekty przemieszczają się w sposób losowy. Np. obiekty typu A w sposób Θa, a obiekty typu B w sposób Θb.
    Θ musi opisywać prędkość przemieszczania (np. stała o wartości Va i Vb odpowiednio, co się dzieje gdy trajektorie obiektów tego samego typu się przetną, oraz sposób w jaki odbija się obiekt od krawędzi obszaru.

  4. Walka: do walki dochodzi w momencie gdy dwa przeciwne typy obiektów są od siebie nie dalej niż Δs. Walka odbywa się błyskawicznie lub też może trwać przez czas Δw i w tym czasie może dojść do spotkania większej liczby obiektów i w tym przypadku należy zaproponować jakiś rodzaj wzajemnego osłabiania dla przypadków gdy walczy n osobników typu A z m osobnikami typu B.

  5. Żywotność: Zdolność obiektu do działania wyrażona w punktach. Początkowo każdy z obiektów posiada żywotność startową Φ np. o wartości 100.

  6. Siła rażenia: Obiekt żywy typu A dysponuje siłą rażenia ηa wyrażoną w punktach z zakresu od 100 do 1, która oznacza, że podczas walki z obiektem typu B osłabia jego żywotność właśnie o tyle punktów. I na odwrót obiekt typu B osłabia żywotność obiektu typu A o ηb punktów.
    Przykład: po walce A z B, obiekt A ma żywotność Φab, a B - Φba

  7. Życie obiektów: obiekt ginie, gdy jego żywotność wynosi 0 lub mniej.

  8. Rozrodczość: Obiekty typu A powielają się się na Xa analogicznych obiektów typu A o żywotności startowej Φa po czasie ΔTa i pod warunkiem, że ich żywotność jest większa niż Ψa, a obiekty typu B po czasie ΔTb i przy żywotności nie mniejszej niż Ψb na Xb

Wszystkie wymienione powyżej elementy zaznaczone pogrubioną czcionką mogą być parametrami tego modelu. Można je zmieniać i obserwować, jak zmiana ta wpływa na wynik symulacji.

Jak Gra Żywe to symulacja jak dwa zbiory obiektów żywych niszczą się nawzajem. Jak przebiegają krzywe charakteryzujące stan liczebny obu populacji i sumaryczną siłę rażenia. Symulacja kończy się gdy jedna z populacji ginie.

 


 

Uwagi:

  • Parametry opisujące jednego osobnika to: Sposób przemieszczania się (Θ), Żywotność startowa (Φ), Siła rażenia przeciwnika(η), Rozrodczość(X) co kwant czasu(ΔT)

  • Parametry populacji to: Liczebność (N),

  • warunki zewnętrzne to: Obszar (S,K),

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Model Jak Gra Żywe i Ewoluuje 

Definiens:

Analogiczny Modelu Jak Gra Żywe model poznawczy Fizyki Życia z dodanym jeszcze jednym założeniem:

  • Jeden obiekt typu A co N powieleń ulega mutacji, a typu B co M powieleń. Przy czym mutację należy rozumieć jak zmianę na nieco lepsze lub nieco gorsze jednego z parametrów opisującego danego osobnika.

 


 

Pojęcia skojarzone:




Model korzyści komparatywnych 

Definiens:

Model sformułowany przez D. Ricardo. Model ten pokazuje, że wymiana (międzynarodowa, międzykomórkowa, międzyobiektowa) może być korzystna dla obu stron wymiany, nawet wtedy gdy jedna z nich wytwarza większość produktów taniej niż druga. Do uzyskania korzyści komparatywnych wystarczy występowanie względnych różnic w kosztach wytwarzania u obu stron. Wymiana jest korzystna dla obu stron, jeśli każda z nich wymienia dobro, w wytwarzaniu którego ma przewagę komparatywną (względną).

Wyobraźmy sobie dwa tropikalne państwa-wyspy Bahiti i Tahiti. Królem pierwszego jest Bob Bahatma drugiego Tom Tahatma. W obu krajach produkowane są banany i kokosy. W obu krajach jest tyle samo pracowników, po 20, pozostali młodzi ludzie pracują w urzędach. Tabela poniżej przedstawia wydajność pracy każdego pracownika oraz to ilu z nich zbiera banany a ilu kokosy. W ostatnim wierszu pokazana jest całkowita produkcja.

Bahiti Tahiti
Wydajność pracy
1 pracownik zbiera 2   banany/godz
1 pracownik zbiera 2   kokosy/godz
1 pracownik zbiera 1   banany/godz
1 pracownik zbiera 1.5 kokosy/godz
Przydział zadań
10 pracowników zbiera banany
10 pracowników zbiera kokosy
10 pracowników zbiera banany
10 pracowników zbiera kokosy
Zebrano
Banany Kokosy Banany Kokosy
20
20
10
15
Razem produkcja światowa
Bananów 30, Kokosów 35

Bahitańczycy są wydajniejsi zarówno w produkcji bananów jak i kokosów.

Tom Tahatma proponuje: "Pohandlujmy".
Bob Bahatma: "Po co mamy handlować, skoro robimy to samo, a my i tak jesteśmy lepsi niż wy?"
Tom odpowiada: "OK to na razie nie handlujmy ale zróbmy tak - przerzuć dwóch swoich ludzi z kokosów na banany, a ja przerzucę czterech moich z bananów na kokosy."

Bahiti Tahiti
Wydajność pracy
1 pracownik zbiera 2   banany/godz
1 pracownik zbiera 2   kokosy/godz
1 pracownik zbiera 1   banany/godz
1 pracownik zbiera 1.5 kokosy/godz
Przydział zadań
12 pracowników zbiera banany
8 pracowników zbiera kokosy
6 pracowników zbiera banany
14 pracowników zbiera kokosy
Zebrano
Banany Kokosy Banany Kokosy
24
16
6
21
Razem produkcja światowa
Bananów 30, Kokosów 37

Bob Bahatma zauważa: "Mam 4 banany więcej niż poprzednio, ale za to 4 kokosy mniej."
Tom Tahatma proponuje: "Wiesz co? Dam ci 5 kokosów za 4 banany."
Bob się zgadza.

Przeanalizujmy teraz trzy kolejne tabele: tabelę zbiorów początkowych, tabelę zbiorów po zmianie przydziału zadań i tabelę zbiorów po wymianie handlowej.

Zbiory początkowe
Bahiti Tahiti
Banany Kokosy Banany Kokosy
20
20
10
15
Nakład pracy
20 roboczogodzin 20 roboczogodzin
Razem produkcja światowa
Bananów 30, Kokosów 35

Zbiory po zmianie przydziału zadań
Bahiti Tahiti
Banany Kokosy Banany Kokosy
24
16
6
21
Nakład pracy
20 roboczogodzin 20 roboczogodzin
Razem produkcja światowa
Bananów 30, Kokosów 37

Zbiory po wymianie handlowej
Bahiti Tahiti
Banany Kokosy Banany Kokosy
20
21
10
16
Nakład pracy
20 roboczogodzin 20 roboczogodzin
Razem produkcja światowa
Bananów 30, Kokosów 37

Bob zauważył: "Moi ludzie są wydajniejsi od twoich i mają taka samą wydajność przy zbiorze bananów jak i kokosów. Twoi są gorsi w jednym i drugim, ale trochę lepiej radzą sobie ze zbiorem kokosów. Tom przerzuć kolejnych 4 ze zbioru bananów na zbiór kokosów, a ja przerzucę 2 swoich z kokosów na banany i zobaczymy co się stanie."

Bahiti Tahiti
Wydajność pracy
1 pracownik zbiera 2   banany/godz
1 pracownik zbiera 2   kokosy/godz
1 pracownik zbiera 1   banany/godz
1 pracownik zbiera 1.5 kokosy/godz
Przydział zadań
14 pracowników zbiera banany
6 pracowników zbiera kokosy
2 pracowników zbiera banany
18 pracowników zbiera kokosy
Zebrano
Banany Kokosy Banany Kokosy
28
12
2
27
Po wymianie handlowej 10 tahitańskich kokosów za 8 bahitańskie banany
20
22
10
17
Razem produkcja światowa
Bananów 30, Kokosów 39

Zauważmy, że nie zmieniła się wydajność pracy żadnego pracownika, że wszyscy oni w każdym przypadku pracują tyle samo, natomiast dzięki temu, że przydzielono im zadania, w których są względnie najefektywniejsi podniosła się produkcja światowa, a po wymianie obie wyspy na tym skorzystały.

Podobną analizę można przeprowadzić "zamrażając" poziom produkcji i wówczas widać, że obniżają koszty produkcji - pracownicy mogą pracować mniej.

 


 

Inne definiensy:

  • Teoria korzyści komparatywnych (teoria kosztów komparatywnych) – teoria ekonomiczna wyjaśniająca mechanizm obustronnie korzystnej międzynarodowej wymiany towarów i usług w sytuacji znacząco niższych kosztów produkcji dóbr po stronie jednego z partnerów wymiany. Zgodnie z tą teorią decydujące znaczenie dla korzyści czerpanych przez obydwu partnerów handlowych z wymiany ma względny stosunek kosztów produkcji dóbr, będących przedmiotem wymiany w krajach partnerów, a nie bezwzględny poziom nakładów jakie w poszczególnych krajach należy ponieść na wytworzenie tych dóbr. Wystarczającą przesłanką rozwoju specjalizacji i handlu międzynarodowego jest występowanie względnych różnic kosztów wytwarzania, mierzonych nakładami pracy.
    Teoria korzyści komparatywnych jest rozszerzeniem i jednocześnie uogólnieniem teorii kosztów absolutnych Adama Smitha, zgodnie z którą w wymianie handlowej decyduje poziom bezwzględnych kosztów produkcji, a większe korzyści z wymiany będzie odnosił partner, który potrafi wytworzyć dobra mniejszym nakładem.
    Koszty komparatywne są bardzo istotną kategorią teorii handlu międzynarodowego.

    [Wikipedia 2012.06.10]

 

Uwagi:

  • Po raz pierwszy teorię korzyści komparatywnych sformułował Robert Torrens. W pracy wydanej w 1808 roku zawarł on najważniejsze elementy teorii, którą potem w zmodyfikowanej wersji przedstawił w wydanym w 1815 roku opracowaniu An Essay on the External Corn Trade (Traktat na temat handlu zagranicznego zbożem). Opisał w nim przykład wymiany dóbr przemysłowych i rolnych między Anglią a Polską. Doszedł do wniosku, że Anglia może odnosić znaczące korzyści sprzedając Polsce towary przemysłowe w zamian za zboże, nawet w przypadku, gdy produkcja zboża jest tańsza w Anglii niż w Polsce.
    Teoria została jednak dużo szerzej spopularyzowana przez Davida Ricardo, który wyjaśnił kryjącą się za nią koncepcję w wydanej w 1817 roku książce "Zasady ekonomii politycznej i opodatkowania". Upowszechnienie teorii przez Ricardo miało wpływ na częste przypisywanie mu jej autorstwa. Jakkolwiek Ricardo nie był pierwszym, który sformułował koncepcję korzyści komparatywnych, jego niewątpliwym wkładem było opracowanie jej w formie naukowej (choć bez pogłębionej analizy) oraz spopularyzowanie jej do tego stopnia, że stała się dominującą teorią międzynarodowej wymiany handlowej i do dziś jest ważnym punktem odniesienia dla współczesnych teorii handlu.

    [Wikipedia 2012.06.10]

  • Polski matematyk Stanisław Ulam poprosił pewnego razu Paula Samuelsona – ekonomistę i laureata nagrody Nobla – by ten wymienił choć jedną teorię sformułowaną na polu nauk społecznych, która byłaby prawdziwa i jednocześnie nie byłaby banalna lub oczywista. Po kilku latach Samuelson w odpowiedzi wymienił teorię korzyści komparatywnych Davida Ricardo ze stosownym komentarzem:
    O tym, że jest logicznie prawdziwa – matematyka przekonywać nie trzeba; o tym, że nie jest oczywista zaświadczają tysiące ważnych i inteligentnych ludzi, którzy nie potrafili jej sami pojąć lub w nią uwierzyć, nawet gdy ją im wytłumaczono.

    [Wikipedia 2015.12.06]

 

Pojęcia skojarzone:




Model KSL: król, szaman, lud 

Definiens:

Model KSL (król, szaman, lud) jest uniwersalnym modelem o pewnym stopniu ogólności, na podstawie którego można budować bardziej dokładne modele, tłumaczące zachowania różnych grup społecznych. Król ma pełnię władzy, dlatego pod groźbą zabicia może zmusić każdego do robienia tego czego on chce. Szaman to osoba, która do pewnego stopnia potrafi sterować królem, po to by z tego korzystać. Zdarza się, że może mu się przeciwstawić, gdy król źle zarządza grupą. Lud to cała reszta.

 


 

Uwagi:

  • W ramach działania ewolucji biologicznej, jednoosobowy król i szaman przekształacali się w grupy wieloosobowe
  • Konflikt pomiędzy królem, a biskupem >>>
  • Walka miecza ze słowem

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Model ogrodnika 

Definiens:

Model ogrodnika ilustruje naturalną dążność do przechwytywanie sterowania grupą społeczną przez uprzywilejowaną jednostkę lub uprzywilejowaną grupę społeczną.

Grupa właścicieli domków jednorodzinnych stwierdza, że taniej będzie jeśli jako grupa zatrudnią ogrodnika do pielęgnacji ich ogródków. I tak w początkowej fazie się dzieje, ogrodnik, który dostał tak duży kontrakt jest bardzo zadowolony i dlatego się stara. Z czasem jednak, gdy grupa nie ustawi odpowiednich regulujących mechnizmów sprzężenia zwrotnego, natura człowieka uczciwego zwycięża i ogrodnik będzie starał się zarobić jak najwięcej, jak najmniejszym kosztem. Będzie wymyślał, że potrzeba mu dodatkowych maszyn i ludzi do pomocy, że pielęgnowanie ogródka to rzecz trudna i niebezpieczna itd. Najpierw cele będą uzasadnione, lecz jak tylko ogrodnik przekona się o swej sile przekonywania wymyśli cele mniej sensowne, aż skończy na zupełnie fikcyjnych.

 


 

Inne definiensy:

  • Ludzie myślący racjonalnie […] często zauważają, że istnieją cele wspólne, które łatwiej zaspokoić decyzją centralną, niż czekać, aż zorganizuje się odpowiednia grupa prywatna. Ba! Czasem taniej jest podjąć taką decyzję, niż płacić za badanie, czy warto te pieniądze wydać kolektywnie – czy nie.
    To prawda!
    Jednak gdy raz się na to zgodzimy i powstanie organ mający prawo wydawać wspólne pieniądze, to będzie on starał się wykazać – czyli będzie chciał wydać jak najwięcej naszych pieniędzy. Najpierw na cele może i uzasadnione, potem na mniej uzasadnione – a wreszcie na całkiem nieuzasadnione.
    Bo taka jest logika działania każdego urzędu, każdego ciała mającego prawo wydawać cudze pieniądze.
    Co więcej, organ ten będzie miał – żyjących z jego prac – ekspertów, przekonujących ogół, że te pieniądze wydać warto, i wręcz: trzeba.
    I nawet sam organ zacznie w to wierzyć!
    [JKM, blog 2011.06.03]

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Model PPB: pasterz, psy, bydło 

Definiens:

Model PPB ilustruje wzajemne relacje pomiędzy grupą zarządzanych i grupą zarządzających. Pan doi krowy, lecz głaszcze psy, które nie dają mleka, natomiast trzymają krowy w ryzach kąsając je po nogach.

 


 

Pojęcia skojarzone:




Model rozwoju socjalizmu 

Definiens:

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Model sprawowania władzy 

Definiens:

Lord Acton powiedział, że: Władza psuje, a władza absolutna psuje absolutnie. To najprostsze sformułowanie modelu sprawowania władzy. Zagadnienie jest jednak szersze. Stosowanie przez ludzi władzy typowych instrumentów rządzenia prowadzi do następujących procesów:

  1. Rozszerzeniem zakresu władzy.

  2. Stosowaniem przez rządzących, na coraz większą skalę, dezinformacyjnych taktyk typu von, mających na celu ułatwianie osiągania przez nich korzyści.

  3. Coraz większym eksploatowaniem i okradaniem poddanych (między innymi przez nakładanie coraz większych obciążeń podatkowych i inflację).

  4. Zwiększeniem stosowania przymusu bezpośredniego - wzrost wszelkiego rodzaju usług bezpieczeństwa.

  5. Tworzeniem uprzywilejowanych grup zależnych od władzy i nadawaniem im coraz większych przywilejów. Grupy te zwrotnie wspierają władzę.

  6. Arystokratyzacją ludzi należących do struktur władzy i jednoczenym procesem zniewalania tych, którzy do tych struktur nie należą. Zniewalanie to wyzwala proces biedokratyzacji.

  7. Nieustannym procesem zniewalania, w mniejszym lub większym stopniu, członków społeczeństwa nie będących w strukturach władzy. Wielu Amerykanów jest przekonanych, - jak pisał Jefferson w liście do Kongresu dla delegatów z Wirginii - że seria prześladowań ze strony Wielkiej Brytanii trwająca nieprzerwanie pomimo zmiany ministrów, zbyt wyraźnie dowodzi świadomego i systematycznego planu wprowadzenia nas w stan niewolnictwa.

 


 

Uwagi:

  • Rządzą dopóki nie załamie się gospodarka, potem szukają wroga zewnętrznego - Ernest Hemingway.

  • „Wielu Amerykanów przekonało się” – jak napisał Jefferson w projekcie na Kongres dla delegatów z Wirginii – że seria prześladowań ze strony Brytanii „trwająca nieprzerwanie pomimo zmian ministrów, zbyt jasno dowodzi świadomego i systematycznego planu doprowadzenia nas do stanu niewolnictwa”.

  • Obudźcie się. Inflacją i [przyp. JF] podatkami zdzieranymi z waszych nędznych dochodów finansujecie bizantyjski styl życia „elit” politycznych z ich wiernymi pretorianami i pociotkami, mafijne układy urzędnicze, pseudomenedżerów z nadania z gigantycznymi zarobkami, wiernopoddańcze organy ścigania, skorumpowany wymiar sprawiedliwości i całą skundloną resztę sługusów z mediami włącznie. Co mogli, to już wyprzedali albo ukradli, Teraz finansują swój dobrobyt pożyczkami zagranicznymi, które będziecie za nich spłacać przez dziesięciolecia albo okradają chorych i emerytów. - Internauta ~Cartofel 27.09.2013

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Model zarządu 

Definiens:

Powstawanie solidarności i mechanizmów współpracy pomiędzy członkami grupy, gdy zarządzający tą grupą chce omówić błędy popełniane przez jednego lub kilku jej członków. Współpraca ta powstaje w sposób naturany i nieświadomy, każdy bowiem obawia się, że prędzej czy później zarządzający będzie chciał omówić i jego błędy.

 


 

Uwagi:




Modele poznawcze Fizyki Życia 

Definiens:

Uproszczone modele naturalnych procesów zachodzących w populacjach obiektów żywych. Zaliczają się do nich:

  1. Cykl Glubb'a
  2. Cykl Społeczny
  3. Cykl Rewolucji
  4. Ewolucja biologiczna
  5. Gerpedelucja
  6. Dylemat aresztowanych
  7. Iterowany dylemat współpracy
  8. Iterowany dylemat aresztowanych
  9. Kluczowy dylemat rządzenia
  10. Kluczowy dylemat zarządzania
  11. Mała ewolucja
  12. Model epidemii
  13. Model KBL: król, szaman, lud
  14. Model ogrodnika
  15. Model PPB: pasterz, psy, bydło
  16. Model zarządu
  17. Model Jak Gra Żywe
  18. Model Jak Gra Żywe i Ewoluuje
  19. Presja Na Wyzysk Społeczny
  20. Model rozwoju socjalizmu

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Moksza

Definiens:

Moksza w Fizyce Życia definiowana jest jako stan świadomości człowieka przejawiający się wyzwoleniem ze złudzeń, iluzji, grupowej i własnej emocjonalności. To stan świadomości prawie doskonałego poznania własnej natury, natury otaczających nas obiektów i natury sprzężeń pomiędzy nimi.

Pełna definicja pojęcia Moksza na oddzielnej podstronie.

 


 




Moralność 

Definiens:

Zbiór zasad i norm wartościujących postępowanie obiektów żywych wchodzących w skład danej społeczności. Moralność określa co jest dobre, a co złe dla rozwoju tej społeczności.

 


 

Inne definiensy:

  • Wikipedia 2010.03.06
    Moralność – zbiór zasad (norm), które określają co jest dobre (prawidłowe, nieszkodliwe), a co złe (nieprawidłowe, szkodliwe).

    Moralność można definiować jako sposób postępowania jednostki ludzkiej przyjęty przez większości za normę, będącą częścią dziedzictwa kulturowego danej organizacji kulturowej, która wywołuje negatywne lub pozytywne emocje innych jednostek, nie jest lub jest sprzeczna z naturą człowieka oraz nie jest lub jest szkodliwa z punktu widzenia organizacji kulturowej danej społeczności.

  • Wikipedia 2020.03.06
    Moralność to z formalnego punktu widzenia zbiór dyrektyw w formie zdań rozkazujących w rodzaju: „Nie zabijaj”, których prawdziwości nie da się dowieść ani zaprzeczyć, gdyż zdania rozkazujące nie są zdaniami w sensie logicznym. Celem etyki jest dochodzenie do źródeł powstawania moralności, badanie efektów, jakie moralność lub jej brak wywiera na ludzi oraz szukanie podstawowych przesłanek filozoficznych, na podstawie których dałoby się w racjonalny sposób tworzyć zbiory nakazów moralnych.

 

Uwagi:

  • W definicji z wikipedii brak jest jednoznacznego wytłumaczenia co znaczy dobro i zło.

  • Zagrożeniem dla grupy są konflikty między jej uczestnikami i brak współpracy (Więcej Gra w grupie). Naturalna współpraca u owadów społecznych zaprogramowana jest w ich programie genetycznym, natomiast u ludzi wymaga dodatkowego wsparcia ze strony projektu memetycznego. Tym dodatkiem do zachowań genotypowych są właśnie normy moralne. One to, zmieniając repertuar zachowań osobników należących do grupy, umożliwiają grupie istnienie i trwanie. W przeciwnym przypadku konflikty wynikające z maksymalizacji własnego interesu poszczególnych osobników zniszczyłyby możliwości grupy do działań zmierzających do podtrzymania istnienia tej grupy.

 

Dziennik:




Morfologia

Definiens:

W biologii określa właściwości związane z wyglądem zewnętrznym (kształt, struktura, kolor, wzór) obiektu żywego lub jego części składowych. [Wiki-eng Eng 200811]. Komplementarną z morfologią jest fizjologia.

 


 




Motywanta 

Definiens:

funkcja, która w danej chwili i w danych okolicznościach jednoznacznie określa jak obiekt żywy ma się zachować. Zależy od: warunków zewnętrznych, historii ewolucyjnej, od historii samego obiektu i czynników losowych.

 


 

Uwagi:

    Kiedy błąd popełnia pilot to w rezultacie sam ginie. Kidy błąd popełnia lekarz - ginie ktoś inny. To dlatego piloci są lepiej zmotywowani niż lekarze by nie robić błędów. - "Metoda czarnej skrzynki" Matthew Syed str. 57.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Motywanty składowe

Definiens:

  • pragnienie, aby być lubianym, akceptowanym i aprobowanym przez innych dzięki spełnieniu norm grupowych
  • pragnienie, aby być autorytetem
  • pragnienie, aby optymalnie postąpić w danej sytuacji (konformizm)




Myślenie  

Definiens:

Różnorakich definicji myślenia jest bardzo wiele i trudno z nich wybrać jakąś jedną uniwersalną. Zdecydowana większość z nich określa myślenie jako proces realizowany przez mózg, służący do osiągnięcia (jakiegoś) celu. Podstawą do myślenia jest światopogląd – modele różnorakich obiektów, natomiast samo myślenie polega na tworzeniu tych modeli w mózgu, analizie wyobrażanych sobie ich zachowań, wyciąganiu na tej podstawie wniosków i w oparciu o nie podejmowaniu właściwych decyzji.

Rozróżniane przez Fizykę Życia rodzaje myślenia zostały ujęte w Schemacie myślenia Fizyki Życia.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Linki:

  • Wykład prof. Jerzego Vetulaniego Dlaczego myślimy i jak mózg może prowadzić nas na manowce? wprowadzający w zagadnienie myślenia.
    Mózg nie jest organem służącym do myślenia. Mózg jest narządem służącym do unieśmiertelnienia genów, a więc narządem przeżycia osobnika i gatunku – tymi słowami swój wykład neurobiolog i psychofarmakolog prof. Jerzy Vetulani.
    Moment wykładu, w którym zaczyna się część zatytułowana Interpretacja Świata.

 

Dziennik:




Myślenie absolutne 

Pełna definicja pojęcia Myślenie absolutne na oddzielnej podstronie.

 


 

Uwagi:

  • - To tak jakbyś miał jedno oko. Jak byś mógł widzieć tylko długość i szerokość, i nie widzieć głębokości. Tak samo jest ze świadomością. Ona nawet nie jest trzywymiarowa, lecz wielo. I tych jej wiele wymiarów manifestuje się w myśleniu, rozumowaniu, emocjach i wyobrażeniach.

    - O, to bardzo interesujące. Rozumiem tę analogię trójwymiarowości widzenia, ale przecież osoba z jednym tylko okiem jej nie rozumie, bo nigdy jej nie widziała. Może właśnie dlatego ja nie rozumiem…

    - To właśnie to. Całość jest wielowymiarowa, wieloaspektowa…
    Jednak tej wielowymiarowości nie da się rozbić na pojedyncze kategorie. Trójwymiarowość daje pełniejszy ogląd i albo masz ten pełniejszy ogląd albo go nie masz.

    - jakież to fascynujące! Ale, nic z tego nie rozumiem.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Myślenie emocjonalne 

Pełna definicja pojęcia Myślenie emocjonalne na oddzielnej podstronie.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Myślenie mnogościowe 

Pełna definicja pojęcia Myślenie mnogościowe na oddzielnej podstronie.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Myślenie redukcjonistyczne 

Pełna definicja pojęcia Myślenie redukcjonistyczne na oddzielnej podstronie.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Myślenie systemowe 

Pełna definicja pojęcia Myślenie systemowe na oddzielnej podstronie.

 


 

Pojęcia skojarzone:




Myślenie teoriogrowe 

Definiens:

Myślenie teoriogrowe to umiejętność analizy zjawisk przez pryzmat konfliktu interesu.

Pełna definicja pojęcia Myślenie teoriogrowe na oddzielnej podstronie.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Myślenie życiowe  

Pełna definicja pojęcia Myślenie życiowe na oddzielnej podstronie.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Nadążność 

Definiens:

Zespół zjawisk i zagadnień występujący podczas dążenia do celu. Z punktu widzenia matematycznej teorii gier jest to wątek drzewa decyzji, który do tej chwili był, a od tej chwili będzie zrealizowany. Inaczej: rzeczywisty wątek drzewa decyzji.

 

Pełna definicja pojęcia nadążność na oddzielnej podstronie

 


 

Inne definiensy:

 

Uwagi:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Nadążność klasyczna 

Definiens:

Nadążność prosta bez prowadzenia analizy zachowań obiektu przeciwnego. Polega na lokalizacji celu, wytyczeniu kierunku pogoni i nakierowaniu swej prędkości uogólnionej zgodnie z tym kierunkiem.




Nadążność wyprzedzająca 

Definiens:

Nadążność z prowadzeniem analizy zachowań obiektu przeciwnego. Polega na wyciąganiu wniosków z obserwowanych ruchów przeciwnika i takim sterowaniem własnymi poczynaniami, by albo:

  • "wstrzelić się w tempo" - czyli przewidzieć np. jego pozycję za 10 minut i samemu dokładnie w tej pozycji znaleźć się w tym czasie lub

  • "wyprzedzić" - czyli przewidzieć co dokładnie przeciwnik będzie robił w danym momencie i uprzedzić jego działania.

  • pokonać przeciwnika wykorzystując jego zasoby, np. w postaci pędu lub wychylenia. Od nazwy tego sposobu języku japońskim pochodzi nazwa judo - łagodna droga.

  • wymusić na przeciwniku konkretną reakcję, by ją wykorzystać do swoich potrzeb - tzw kombinacja

  • dysponując paletą kontrataków na znane zachowania przeciwnika, wyczuć to zachowanie i skutecznie kontratakować




Nadorganizm 

Definiens:

Zbiór obiektów żywych tworzących grupę typu WSS.

 


 

Inne definiensy:

  • Definicję tę w odniesieniu do owadów społecznych zaproponował E.O. Wilson w książce zatytułowanej "Społeczeństwa owadów"
    Każde społeczeństwo, takie jak kolonia właściwie społecznych gatunków owadów, ma cechy organizacji analogiczne do fizjologicznych właściwości pojedynczego organizmu. Tak na przykład kolonia owadów dzieli się na kasty reprodukcyjne (analogiczne do gonad) i kasty robotnic (odpowiadające tkance somatycznej); Może występować wymiana pokarmu przez trofalaksję (analogicznie do zachodzącej w układzie krążenia) itd.

 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:




Najważniejsze eksperymenty Fizyki Życia 

Definiens:

Najważniejsze według Fizyki Życia eksperymenty:

  1. Społeczne:
    1. Eksperyment "2,4,6" - pokazujący Klątwę wiedzy, czyli zjawisko, polegające na tym, że pierwsze informacje i spostrzeżenia na jakiś temat blokują dalszą racjonalną analizę tego tematu.

    2. Eksperyment Asch'a pokazujący zjawisko uległości wobec większości – konformizm – motywowanej lękiem przed odrzuceniem przez grupę oraz pragnienie bycia przez nią akceptowanym.

    3. Eksperyment John'a Calhoun'a - ukazujący przebieg wymarcia populacji, którego przyczyną był brak wyzwań.

    4. Eksperyment Ron'a Jones'a - ukazujący, że w ciągu zaledwie 5 dni można przekształcić grupę nastolatków w grupę wojujących faszystów.

    5. Eksperyment Stanley'a Milgram'a - ukazujący, ludzką skłonność do bezrefleksyjnego podporządkowywania się.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Natłok Komunikatów 

Definiens:

Zahamowanie procesów systemu spowodowane niemożnością sensownej analizy zbyt dużej liczby komunikatów zewnętrznych docierających do tego systemu lub wewnętrznych przezeń generowanych.

W systemach nadążnych czujniki przez cały czas dostarczają komunikatów o bodźcach zewnętrznych, analizatory muszą je przetworzyć i w oparciu o nie, wiedzę historyczną zgromadzoną w pamięci oraz wrodzone i wypracowane modele decyzyjne podjąć decyzje. Następnie przeanalizować ich skutek, podjąć nadążne działania korygujące skutki tych decyzji, przemyśleć zagadnienie i ewentualnie: przeorganizować pamięć lub/i przebudować wypracowane modele decyzyjne. Jak widać sporo roboty.

W systemach złożonych miliardów (człowiek składa się z miliardów komórek) i milionów (społeczeństwa składają się z dziesiątek, setek i tysięcy milionów ludzi) obiektów nadążnych opisane powyżej zjawisko potęguje się, co skutkuje nadmiarem krążących pomiędzy elementami komunikatów. Elementy, zaprogramowane przez ewolucję biologiczną) do reagowania mają dwa wyjścia: albo reagować na wszystkie komunikaty albo część z nich ignorować. W pierwszym przypadku elementy mogą ulec zniszczeniu przez nadaktywność lub wyczerpanie zasobów, w drugim mogą nie zareagować na żywotny dla nich komunikat co może doprowadzić do ich zniszczenia lub nawet do zniszczenia całego systemu.

W systemach społecznych istnieje naturalna tendencja do rozrostu biurokracji i lawinowego wzrostu praw, przepisów i regulacji przez nią sporządzanych. Na domiar bardzo często bywają one ze sobą sprzeczne lub są nielogiczne. A to powoduje, że przestrzegające ich społeczeństwa mogą stać się zupełnie bezproduktywne. Strajk włoski jest tego potwierdzeniem, a polega on na wykonywaniu przez pracowników obowiązków służbowych w sposób skrajnie drobiazgowy, co powoduje blokadę działania przedsiębiorstwa.

Systemy w naturalny sposób bronią się przed natłokiem komunikatów: organizmy żywe przez sen, organizmy społeczne przez przewroty społeczne (ustawa Wilczka, Rewolucja Sowiecka).

 


 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Natura Rzeczy 

Definiens:

Jest jak jest!

 


 

Uwagi:

  • Choć czasem nie wiemy jaka to jednak logika w tym jest dlatego, że to jest.




Natura Człowieka Uczciwego 

Definiens:

Główny czynnik ludzkiej motywanty: Człowiek świadomie i podświadomie robi wszystko, by maksymalizować bilans swych korzyści do strat przy realizacji celu życia.

 


 

Uwagi:

  • Ludzie, jeśli tylko mogą, chcą żyć i prosperować na cudzy koszt. Ta żądza ma źródło w naturze człowieka, w prymitywnym, powszechnym i niestłumionym instynkcie każącym zaspokajać potrzeby jak najmniejszym wysiłkiem - Frédéric Bastiat

  • Jest to natura nie tylko ludzka, lecz każdego obiektu żywego.

  • Oczywiście z tym spostrzeżeniem bardzo wiele osób (autorytetów) nie chce się zgodzić. Ci, którzy mówią, że tak nie jest stosują po prostu taktykę von Neumanna lub taktykę von Socjalla po to, by… jeszcze lepiej maksymalizować swój własny bilans korzyści do strat.

  • Przysłowie: Grabie grabią do siebie

  • Boy Żeleński o motywie przewodnim "Maksym i rozważań moralnych" La Rochefocauld'a - Egoizm, miłość własna, lęk o lub pragnienie korzyści, oto składniki, które znajduje, ilekroć rozbierze z osłonek jakąkolwiek czynność ludzką: oto, co zostaje, gdy ją rozdziać z mniej lub więcej świetnych pozorów.

  • Jeśli kradzież (rozbój, grabież) jest w naszym interesie, zgadzamy się na kradzież (rozbój, grabież)

  • "Typowe dla ludzi jest uważanie się za bardziej moralnych i uczciwych od innych osób"

  • To jest niesamowite jak ludzie siedzą w szponach działania dla zysku. Dla nich zrobić coś ponad to, to ogromna bariera. Zwykle tłumaczą się, że są niekompetentni, że brak im dyscypliny, że wyśmieją, że i tak to nic nie da. I stąd władza ulegitimizowana prawnie robi ze społeczeństwami co chce. [Tomasz Maciejewski]

  • François de La Rochefoucauld (1613-1680) zerwał z optymistycznym poglądem na naturę ludzkość, wskazywał na hipokryzję, egoizm, słabość oraz próżność, rządzące ludźmi. Uczciwość i dobroć jest grą pozorów, natomiast częstokroć losem ludzkim rządzi irracjonalny przypadek.

  • Dla obu dam [artystek - przyp. JF.] demokracja jest tam gdzie jest im dobrze i gdzie czerpie się profity.

  • Konflikt wybucha wokół władzy, pieniędzy i prestiżu - ponoć Max Weber lub Peter Blau

  • Naukowcy nie potrafią: ani metodologicznie sprawdzać wiarygodność źródeł, ani logicznie analizować faktów, ani debatować na temat przeciwstawnych koncepcji, ani tym bardziej dokonywać samodzielnych ocen. Zamiast tego nauczeni są przyjmowania na wiarę i wykuwania na pamięć obowiązujących tez. – Jurij Curganow "Jak czytać historyków postsowieckich" w książce "Gławnaja kniga o wtoroj mirowoj wojnie".

  • Przeświadczenie, że każdy z nas może być profesorem, premierem lub choćby ministrem niezależnie od danych mu talentów - S. Skiba

  • Historia ludzkości jest nagromadzeniem spisków, buntów, morderstw, rzezi, rewolucji, banicji, samych najgorszych skutków, jakie mogą przynieść ze sobą chciwość, stronniczość, hipokryzja, wiarołomstwo, okrucieństwo, wściekłość, szaleństwo, nienawiść, zazdrość, żądza, zła wola i ambicja… Nie mogę wysnuć żadnego innego wniosku niż ten, że większość twoich rodaków jest najzłośliwszą rasą drobnego, wstrętnego robactwa, jakiemu natura kiedykolwiek pozwoliła pełzać po powierzchni ziemi. - Jonathan Swift, "Podróże Guliwera" (1727)

 

Linki:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Naturalny Proces Prania Mózgów 

Definiens:

Ludzie podjudzeni przez innych, którzy znają ludzkie słabości, opętani żądzą zysku zgadzają się na udział w niemoralnych przedsięwzięciach. Czasem uświadamiają sobie tę niemoralność dopiero w momencie wielkiej tragedii.

 


 

Uwagi:

  • To jest niesamowite jak ludzie siedzą w szponach działania dla zysku. Dla nich zrobić coś ponad to, to ogromna bariera. Zwykle tłumaczą się, że są niekompetentni, że brak im dyscypliny, że wyśmieją, że i tak to nic nie da. I stąd władza ulegitimizowana prawnie robi ze społeczeństwami co chce. - Tomasz Maciejewski.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:




Nauczyciele - cechy charakterystyczne

Definiens:

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Nauka 

Definiens:

Nauka to całokształt działań mających na celu zrozumienie rzeczywistości (czyli budowanie modeli poznawczych) i, o ile jest to możliwe przewidywanie przyszłych (czyli budowanie modeli przewidywawczych) a/. zdarzeń (przewidywanie dokładne) lub b/. trendów (przewidywanie szacunkowe).

 


 

Inne definiensy:

  • [E.O. Wilson "O naturze ludzkiej" 83-06-01451-0:64]

    Całokształt działań mający na celu opracowanie teorii.

    Wartość teorii naukowej mierzy się jej zdolnością do przekształcania niewielkiej liczby aksjomatycznych tez, w szczegółowe twierdzenia dotyczące przewidywanego przebiegu obserwowalnych zjawisk. W ten sposób teoria atomu Bohra umożliwiła powstanie nowoczesnej chemii, a chemia ta stworzyła nową biologię komórki. Miarą wartości teorii jest nadto zakres, w jakim oparte na niej przewidywania mogą zwycięsko współzawodniczyć z przewidywaniami wyprowadzonymi z innych teorii dotyczących tych samych zjawisk – system Kopernika po krótkiej walce odniósł zwycięstwo nad systemem Ptolomeusza. i wreszcie, teoria naukowa zyskuje wpływ i prestiż wśród uczonych w miarę tego, jak coraz więcej faktów pozwala ująć w łatwe do zapamiętania i poręczne schematy eksplanacyjne i jak nowo odkrywane fakty okazuj się zgodne z jej tezami – więcej przemawia na rzecz prawdopodobieństwa, że Ziemia jest okrągła, niż że jest płaska.

 

Cytaty z literatury związane z hasłami:

 

Dziennik:




Naukowcy - cechy charakterystyczne

Definiens:

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Linki:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Nawarstwieniec 

Definiens:

Ciąg elementów logicznych (np. zdarzeń lub genów), który poddany pewnemu kryterium daje w odpowiedzi logiczną prawdę. Natomiast gdy którekolwiek elementy tego ciągu zostaną dodane, usunięte lub przestawione kryterium to nie będzie dalej spełniane.

 


 

Uwagi:

  • Wygrana jest nie sumą, lecz ciągiem poprawnych zdarzeń.

  • Przedsięwzięcia mają charakter nawarstwieńców. Warunkiem by doszło do ich realizacj jest nie tylko poprawność wykonania elementów, lecz również kolejność ich montażu.

  • Skutek jest taki, że obliczenia podawane za pewnik są oparte na serii zagnieżdżonych (nawarstwionych) założeń, z których każde może być źródłem błędu.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Nawarstwienie niewinnych 

Definiens:

Proces kończący się kryzysem z powodu nawarstwienia się, jeden po drugim, z pozoru nieistotnych czynników. Czynniki nie działają jednocześnie, lecz nakładają się jeden na drugi.

 


 

Uwagi:

  • Przykładem tego typu procesów jest padający w górach śnieg. Pojedyncze płatki nie stanowią żadnego zagrożenia, ale w miarę jak coraz grubszą warstwą pokrywają zbocze, rośnie zagrożenie lawinowe, a gdy przebierze się miarka, uruchamiany jest proces lawinowy. Problem z procesami tego typu polega na tym, że w początkowym okresie padający płatek śniegu w praktyce nie stanowi żadnego zagrożenia, lecz w końcowej fazie tenże płatek, który pada dokładnie tak samo jak na początku, może spowodować katastrofę (kryzys).

  • Celem tych polityków, jak wynika z historii kilku ostatnich dekad, było przeszmuglowanie tego kraju w stan „socjalistycznego dobrobytu” za pomocą pojedynczych, konkretnych, specyficznych środków zwiększających krok po kroku władzę rządu. Jednocześnie dbali oni, by kroki te nie ułożyły się w jakąś regułę lub zasadę, którą można by zidentyfikować i nazwać. Socjalizm zatem nie pojawia się ani za sprawą głosowania, ani przewrotu zbrojnego, lecz jako skutek serii drobnych odstępstw i przekrętów, które w końcu prowadzą do faktu dokonanego [Ayn Rand (1905-1982)].

  • Samo nawarstwianie niewinnych czynników może mieć charakter liniowy tak jak opad płatków śniegu lub na przykład wykładniczo narastający, tak jak w przypadku inflacji przechodzącej w hiperinflację.

  • W języku potocznym do nazywania tego typu zjawisk używa się takich metafor, jak: "naciąganie struny", "przeginanie pały" lub "kropla, która przelewa czarę goryczy".

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Nieliniowość 

Definiens:

Zjawisko gdy mały czynnik powoduje duże zmiany w systemie. Definicja niezbyt precyzyjna, bowiem nie zostały zdefiniowane pojęcia "mały" i "duże".



Przykład zjawiska nieliniowego

 


 

Uwagi:

  • Przykładem wziętym z życia, ilustrującym zagadnienia liniowe i nieliniowe, jest jazda samochodem.
    Zjawisko liniowe: im szybciej (w zakresie rozsądnych prędkości) jedziemy tym szybciej dojedziemy.
    Zjawisko nieliniowe: kilkusekundowe przeoczenie zjazdu z autostrady powoduje kilkunastominutowe opóźnienie.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Nośność ewolucyjna 

Definiens:

Cecha obiektów podlegających procesowi ewolucji biologicznej, takich jak: Czynniki Wiktoria, idee i inne socjotypy, powodująca, że są one propagowane w danej populacji. Propagowane czyli, że obiekty żywe je:

  1. nabywają i tylko te obiekty, które je mają powielają się
  2. lub
  3. przyswajają i przekazują innym obiektom żywym

 


 

Uwagi:

  • W przypadku obiektów żywych cechą tą są Czynniki Wiktoria. Jeśli funkcja selekcyjna jest silna to w kolejnych pokoleniach liczba obiektów żywych, które posiadają ten czynnik, rośnie w sposób wykładniczy.

  • W przypadku socjotypów ich nośnikami są obiekty żywe, które są zainteresowane ich dalszym przekazywaniem lub kopiowaniem.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:




Nośność nazwy 

Definiens:

Cecha nazwy (lub hasła), która powoduje, że jest on szybko przyswajana przez szerokie rzesze odbiorców

 


 

 

Uwagi:

  • Przy pracy nad fizyką życia pojawiła się potrzeba wprowadzenia tego pojęcia i zostało ono zamieszczone w tym słowniku. Po pewnym czasie okazało się, że nie tylko nazwy są samonośne, ale również Czynniki Wiktoria i nawet inne obiekty określane mianem socjotypów. Dlatego też zostało zdefiniowane pojęcie obiektu ewolucyjnie samonośnego.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Obiekt 

Definiens:

to wyodrębniony element materialny lub abstrakcyjny, posiadający:

  • tożsamość,

  • zestaw właściwości, które w danym momencie posiadają swój aktualny stan. Zmiany stanów właściwości w czasie nazywamy zachowaniem,

  • interfejs oddziaływań - praktycznie stan lub zachowanie każdej właściwości może wpływać na stan lub zachowanie innych obiektów, w związku z tym interfejs oddziaływań może być utożsamiany z zestawem właściwości,

  • opcjonalnie zestaw charakterystycznych zachowań

 

Pełna definicja pojęcia obiekt na oddzielnej podstronie

 


 

Uwagi:

Z pojęciem obiektu ściśle związane są:

 

Pojęcia skojarzone:




Obiekt ewolucyjnie samonośny 

Definiens:

Dowolny typ obiektu, który w sposób stabilny jest podtrzymywany przez ewolucję biologiczną.

 


 

Uwagi:

 

Przykłady:

 

Pojęcia skojarzone:




Obiekt żywy 

Definiens:

to system/obiekt strumieniowy o charakterze atraktora utworzony z rozmaitości sprzężonych ze sobą replikatorów syntetyzujących, należący do ich łańcucha sukcesji informacyjnej.

Aktualna postać obiektu żywego ukształtowana jest przez proces ewolucji biologicznej, który samorzutnie się zainicjował w przestrzeni, w której panuje Dualizm Natury Rzeczy.

Rozróżnia się kilka poziomów organizacyjnych obiektów żywych.

 


 

Inne definiensy:

  • John von Neumann: Maszyna zawierająca wystarczającą informację i potrafiąca ją wykorzystać do zbudowania sprawnych kopii samej siebie z części dostępnych w jej otoczeniu.

    W języku Fizyki Życia brzmiało by to nieco inaczej: Obiekt samorzutnie budujący z obiektów dostępnych w jego otoczeniu sprawne kopie samego siebie na podstawie informacji w nim zawartych.

 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:




Optymalizacja 

Definiens:

Proces polegający na wyznaczeniu najlepszego rozwiązania z punktu widzenia określonego kryterium jakości.




Ortogonalność 

Definiens:

Definicja matematyczna: prostopadłość

Definicja Fizyki Życia: nieprzynależność (np. czynników sprawczych lub efektów) do tego samego wymiaru

 


 

Uwagi:

  • W Fizyce Życia przykładami ortogonalności są:
    • Dwa fundamentalne składniki celu obiektów żywych: przyswajanie i  podział, a w zasadzie jakość przyswajania i częstotliwość podziału. Para dylematu: "przyswajaj zasoby / dziel się"

    • Przystosowanie osobnicze i przystosowanie populacyjne - ortogonoalność (ja/grupa).
      Doskonale opisuje to następujący cytat: Niewątpliwie znaczne pogorszenie u człowieka ochronnej dla płuc roli krtani nie mogło, przynajmniej w chwili powstawania tej adaptacji, zmniejszać w ogólnym bilansie fitness osobników [pojęcie fitness autorzy tego cytatu definiują jako miarę skuteczności przeżycia osobnika - przyp. JF]. Wynika stąd, że niewątpliwe zmniejszanie fitness wskutek śmiertelnych zakrztuszeń musiało być z nawiązką kompensowane przez inne skutki [nabywanie umiejętności mowy - przyp. JF] tej adaptacji, tak by w sumie adaptacja przynosiła zysk dla fitness. W przeciwnym przypadku adaptacja ta nie mogłaby postępować. [ISBN 9788301156329, str. 196]
      Gdzie widać wyraźnie, że ewolucja biologiczna przepuszcza niekorzystne dla pojedynczych osobników zmiany (opuszczenie krtani zwiększające ryzyko śmiertelnego zakrztuszenia ale umożliwiające mówienie) dlatego, że w ogólnym bilansie resergetycznym dla populacji umożliwienie sprawniejszej komunikacji poprzez mowę zwiększa fitness pojedynczych osobników.

    • Zysk krótko i długofalowy. Jeśli zasadzę ziarno, to w dalekiej przyszłości będę miał o wiele więcej tego ziarna, ale sadząc całe ziarno dziś, w bliskiej przyszłości mogę umrzeć z głodu.

  • Ortogonalność (z gr. ὀρθός (ortos) – prosty, γωνία (gonia) – kąt) – uogólnienie pojęcia prostopadłości

 

Przykłady zagadnień ortogonalnych:

 

Dziennik:




Państwo

Definiens:

Państwo to zbiór ludzi należących do instytucji rządzących i instytucji wspierających te pierwsze, które posiadają suwerenność na danym terytorium i nad daną populacją.

 


 

Uwagi:

  • Suwerenność - zdolność do samodzielnego, niezależnego od innych podmiotów, sprawowania władzy politycznej nad określonym terytorium, grupą osób lub samym sobą. [Wikipedia, stan 2014.01]
  • Suwerenność (dosłownie zwierzchnictwo). Cecha władzy państwowej nieograniczonej, najwyższej, niezbywalnej i bezwarunkowo niezależnej. Suwerenność zewnętrzna oznacza niezależność od wszelkiej władzy w stosunkach z innymi państwami, a wewnętrzna – samodzielność w regulowaniu wszelkich spraw wewnętrznych. [Encyklopedia WIEM, stan 2014.01]

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




"Państwo"  

Definiens:

"Państwo" to zbiór ludzi pracujących w instytucjach rządzących (instytucjach władzy) i  instytucjach je wspierających (głównie instytucje finansowane przez instytucje władzy).

Zgodnie z zasadą naturalnego wypracowywania mechanizmów obronnych wewnątrz grupy społecznej, ludzie ci w sposób bezpośredni, pośredni, świadomy i nieświadomy bronią swej grupy.

 


 

Uwagi:

  • Definiens ten jest oryginalnym definiensem Fizyki Życia, a cudzysłowy są integralnym jego składnikiem.

  • Przy zaliczaniu danej osoby do "państwa" należy uwzględnić, to na ile działalność tej osoby zależy od państwa. Zależność bowiem instytucji wspierających może być realizowana na wiele różnych sposobów, na przykład poprzez: całkowite finansowane, współfinansowane lub koncesjonowanie.

  • Państwo to abstrakt, Państwo to grupa konkretnych ludzi - urzędników posiadających władzę.

  • Państwo to różne szajki, które posiadają różne interesy.

  • Państwo to zbiór uzależnionych

 

Linki:

 

Cytaty z literatury związane z hasłami:

  • Homo państwowikus
  • Państwo
  • Państwo / Obywatel
  • Państwowe / Prywatne
  • Cytat Albert'a J. Nock'a z książki "Państwo nasz wróg" dotyczący "państwa"

    Banałem jest stwierdzenie, że utrzymywanie się jakiejś instytucji spowodowane jest wyłącznie przez dominujące nastawienie do niej, przez zestaw kategorii, w jakich ludzie zwyczajowo o niej myślą. Tak długo — i tylko tak długo — jak kategorie te są przychylne, instytucja żyje i zachowuje swą siłę. Jednak, gdy z jakiegokolwiek powodu ludzie w ogóle przestaną myśleć w tych kategoriach, instytucja słabnie i staje się apatyczna. W pewnym czasie określony zestaw kategorii dotyczących miejsca człowieka w naturze dał zorganizowanemu chrześcijaństwu władzę kontrolowania sumień ludzi i kierowania ich zachowaniem. Jednakże władza ta skurczyła się niemal do całkowitego zaniku i to bez żadnego innego powodu niż ten, że większość ludzi przestała myśleć w kategoriach władzy „chrześcijańskiej”. Utrzymywanie się naszego niestabilnego i niesprawiedliwego systemu ekonomicznego nie wynika z władzy wielkiego kapitału, wpływu propagandy, czy jakiejś innej siły lub kombinacji sił powszechnie podawanej jako jego rzekoma przyczyna. Wynika ono wyłącznie z pewnego zbioru kategorii, w jakich ludzie myślą o pracy. Uważają, że praca jest czymś, co ma być im dane. Nie istnieje żadna inna teoria na ten temat poza koncepcją, że możliwość zastosowania pracy i kapitału do zasobów naturalnych w celu wytworzenia bogactwa jest ustępstwem, nie jest zaś w żadnym sensie prawem1. I to jest wszystko, co trzyma system naszego państwa przy życiu. Kiedy ludzie przestaną myśleć o pracy jako o tym, co ma być im dane, system ten zniknie, ale nie wcześniej.

    Wydaje się całkiem jasne, że zmiany w kategoriach myślenia wpływające na jakąś instytucję można tylko w niewielkim stopniu przyspieszyć środkami bezpośrednimi. Do zmian tych dochodzi bowiem w sposób niejasny i okrężny, a pomagają w tym różne okoliczności, które wcześniej wydawały się zupełnie nie powiązane, tak że ich żrące, korodujące działanie wobec kategorii myślenia jest całkowicie nieprzewidywalne. Bezpośrednia kampania zmierzająca do wywołania takich zmian z reguły kończy się niczym lub — częściej — powoduje nawet ich opóźnienie. Są one w tak wielkim stopniu dziełem owych beznamiętnych i niewzruszonych czynników, wobec których książę Bismarck żywił ogromny szacunek i nazywał imponderabiliami, że każda próba zignorowania ich lub przełamania siłą — w dłuższej perspektywie zawodzi, a niekiedy nawet obraca się wniwecz.

    Tak więc w tym zwięzłym przeglądzie historycznych losów pewnych idei próbujemy prześledzić genezę tej postawy umysłowej, owego zbioru kategorii, w których dzisiaj praktycznie każdy myśli o państwie, aby następnie rozważyć do czego to myślenie nieuchronnie prowadzi. Zamiast uznać państwo za „wspólnego wroga – wszystkich prawomyślnych, pracowitych i uczciwych ludzi” przeciętni ludzie – z rzadkimi wyjątkami – uważają je nie tyko za byt nieodwołalny i nieodzowny, lecz także w dużej mierze dobroczynny. Masy ludzkie, nie znające historii państw, uważają jego naturę i cel za bardziej prospołeczne niż antyspołeczne. W tej wierze gotowe są oddać mu do dyspozycji nieskończony kredyt dla łotrostwa, zakłamania i szykanowania, z którego to kredytu jego dysponenci mogą czerpać do woli. Zamiast patrzeć na coraz to większe pochłanianie przez państwo władzy społecznej z odrazą i oburzeniem, jakie naturalnie odczuwaliby wobec działań jakiejś zawodowej organizacji przestępczej, masy ludzi wolą raczej zachęcać do tego procesu i pochwalać go. W pewnym stopniu utożsamiają się bowiem z państwem i są przekonane, że przyzwalając na jego nieograniczone wywyższenie, przyzwalają na coś, w czym mają swój udział — że pro tanto (łac. w znacznym stopniu) wywyższają same siebie. Ortega y Gasset (1883-1955) doskonale opisuje ten stan umysłu. Człowiek w tłumie — stwierdza — stając wobec zjawiska państwa, „postrzega je, podziwia, wie, że ono tu istnieje… Co więcej, człowiek tłumu dostrzega w państwie anonimową władzę i czując się — podobnie jak państwo — anonimowym, wierzy, że państwo jest czymś jego własnym. Przypuśćmy, że w życiu publicznym jakiegoś kraju wyłoni się jakaś trudność, konflikt czy problem — człowiek tłumu będzie wówczas skłonny domagać się, aby państwo natychmiast interweniowało i podjęło bezpośrednie działania dla załatwienia tego problemu przy użyciu swoich niezmiennych i niezwyciężonych zasobów… Kiedy człowiek tłumu cierpi z powodu jakiegoś nieszczęścia lub po prostu odczuwa jakieś silne pożądanie, wielką pokusę dla niego stanowi ta stała i pewna możliwość otrzymania wszystkiego bez wysiłku, walki, zwątpienia czy ryzyka, jedynie przez naciśnięcie guzika i uruchomienie tej potężnej machiny”.

    To właśnie do przyczyn takiej postawy, takiego stanu umysłów oraz wniosków, które w sposób nieubłagalny wynikają z jej dominacji próbujemy dotrzeć w naszym obecnym przeglądzie. Wnioski te być może należy krótko zapowiedzieć już teraz, aby czytelnik, który z jakiegoś powodu nie ma ochoty ich przyjąć, poczuł się ostrzeżony i zamknął książkę.

    Bezmyślne, zdeterminowane, a nawet agresywne trwanie przy tej postawie, którą Ortega y Gasset opisuje w taki podziwu godny sposób, stanowi oczywiście życie i silę państwa. Równie oczywisty jest fakt, że jest ona obecnie tak utrwalona i powszechna – bez przesady można nazwać ją uniwersalną – że żadna bezpośrednia próba nie będzie w stanie jej wyrwać bądź zmienić, a już w żadnym wypadku nie można żywić nadziei na jakieś oświecenie. Postawę tę mogą jedynie podważyć czy podminować doświadczenia niezliczonych pokoleń, cechujące się w swych dziejach licznymi nawrotami przerażających nieszczęść. Kiedy już raz dominacja takiej postawy w jakiejś danej cywilizacji się zakorzeni – co zupełnie wyraźnie nastąpiło w cywilizacji Ameryki – wszystko co można zrobić, to zostawić ją w spokoju, aby sama utorowała sobie drogę do wyznaczonego jej celu. Historyk o filozoficznym nastawieniu może zadowolić się wskazaniem jasnym wyjaśnieniem jej konsekwencji, jak uczynił to Ortega y Gasset, z pełną świadomością, że potem nie może już uczynić nic więcej. „Rezultat tej tendencji” – pisze – „będzie fatalny. Spontaniczne działania społeczne będą raz za razem rozbijane przez interwencje państwa – żadne nowe nasiona nie będą w stanie przynieść owoców2. Społeczeństwo będzie musiało żyć dla państwa, człowiek dla machiny rządowej. A ponieważ w końcu jest to tylko machina, której istnienie i utrzymanie jest uzależnione od życiodajnego wsparcia jej otoczenia3, po wyssaniu ze społeczeństwa samego szpiku państwo pozostanie bezkrwiste, jak szkielet, martwe śmiercią maszynerii przeżartej przez rdzę, bardziej makabryczną niż śmierć jakiegokolwiek żywego organizmu. Taki był żałosny koniec cywilizacji starożytnej”.


    1 - Rozważmy na przykład obecną sytuację. Nasze zasoby naturalne, choć mocno naruszone, są wciąż ogromne, nasze zaludnienie wcale nie jest gęste, dochodząc zaledwie do dwudziestu czy dwudziestu pięciu osób na milę kwadratową, zaś kilka milionów tej ludności jest w chwili obecnej „bezrobotnych” i prawdopodobnie pozostanie nimi, ponieważ nikt nie chce czy nie może „dać im pracy”. Nie chodzi o to, że ludzie na ogół poddają się temu stanowi rzeczy lub że akceptują go jako nieunikniony, ale że dostrzegają w tym niczego nienormalnego czy nieregularnego właśnie z powodu utrwalonego przekonania, że praca jest czymś co się daje [i otrzymuje].

    2 - Obecny paraliż produkcji [1935 rok w Stanach Zjednoczonych] spowodowała wyłącznie interwencja państwa i niepewność dotycząca dalszych interwencji.

    3 - Wydaje się, że ludzie nie w pełni rozumieją, że koszt interwencji państwa musi być pokrywany z produkcji, gdyż jest to jedyne źródło, z którego można czerpać jakiekolwiek finanse na cokolwiek. Interwencja opóźnia produkcję, potem wynikające stąd ograniczenie pieniądza i utrudnienia „wymuszają” kolejną interwencję, która z kolei jeszcze bardziej opóźnia produkcję i proces ten nasila się tak długo, aż – jak w Rzymie w trzecim stuleciu – produkcja ustanie całkowicie i wyschnie źródło finansów.

 

Dziennik:




Państwowe / Prywatne

Definiens:

Ludzie mają inną motywację gdy działają na rzecz interesu prywatnego, a inną gdy na rzecz interesu społecznego lub państwowego.

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Para komplementrana Kobieta-Mężczyzna 

Definiens:

 


 

Uwagi:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Para ortogonalna Rozum-Emocje 

Definiens:

Ludzie działają na podstawie podejmowanych w wyniku myślenia (rozum) decyzji lub pod wpływem emocji. W tych samych warunkach działania rozumowe są różne od instynktownych, a to ma różny wpływ na życie pojedynczych ludzi i na życie społeczne.

 


 

Uwagi:

 

Cytaty z literatury:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Paradoks 

Definiens:

Paradoks to twierdzenie logiczne: oparte na pozornie prawdziwych założeniach prowadzące do zaskakujących lub sprzecznych wniosków albo oparte na prawdziwych założeniach prowadzące do pozornie zaskakujących lub pozornie sprzecznych wniosków.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Paradoks Hoyle'a 

Definiens:

Fizyka Życia nie może nie ustosunkować się do często przywoływanych spekulacji dotyczących prawdopodobieństwa powstania życia, takich jak na przykład opisana przez F. Hoyle’a (1915-2001) i N.C. Wickramasinghe’a (ur. 1939) w "Evolution from space":

Proteiny niezbędne do powstania życia są złożone z bardzo skomplikowanych cząsteczek. Jakie jest prawdopodobieństwo przypadkowego powstania nawet całkiem prostej cząsteczki białka w bulionie pierwotnym? Ewolucjoniści przyznają, że prawdopodobieństwo to wynosi 1 razy 10 do 113 potęgi (czyli 1 i 113 zer). Tymczasem matematycy uważają, że już zdarzenie, którego prawdopodobieństwo wyraża się liczbą 1 razy10 do 50 potęgi, NIGDY NIE NASTĄPI. Pewne pojęcie o możliwości czy prawdopodobieństwie takiego zdarzenia pozwala wyrobić sobie fakt, że liczba 10 do 113 potęgi jest większa od szacunkowej liczby wszystkich atomów we wszechświecie. Jedne proteiny służą za budulec, a drugie za enzymy. Te ostatnie przyspieszają konieczne reakcje chemiczne w komórce, która bez nich by zginęła, a do jej funkcjonowania potrzeba nie kilku, lecz 2000 protein służących za enzymy. Jakie jest prawdopodobieństwo przypadkowego powstania tych protein? Wynosi ono 1 przez 10 do 40 000! potęgi „Jest to prawdopodobieństwo tak krańcowo małe”, przyznaje Hoyle, „że takie zdarzenie byłoby nie do pomyślenia nawet wówczas, gdyby cały wszechświat składał się tylko z bulionu pierwotnego”. Następnie dodaje: „Choćby nawet czyjeś przekonanie lub wykształcenie pozwalało mu bez uprzedzeń przychylić się do poglądu, że życie powstało na Ziemi [samorzutnie], to ten prosty rachunek całkowicie przekreśla taką koncepcję”.

Absolutnie niczego nie przekreśla. Rzeczywiście tak obliczone prawdopodobieństwo powstania białka jest szalenie małe, ale pod warunkiem że każda kombinacja cząstek jest tak samo prawdopodobna. Tymczasem tak nie jest. To po pierwsze. Po drugie, proces doskonalenia ewolucyjnego nie jest procesem liniowym, ma on swoją przyspieszającą charakterystykę (przypominającą wykładniczą lub logarytmiczną), która właśnie w naszych ziemskich, wystarczająco stabilnych warunkach mogła o wiele szybciej (tzn. w „zaledwie” kilka miliardów lat) doprowadzić do powstania białek, roślin, zwierząt i ludzi. Proces doskonalenia ewolucyjnego oddziałuje na wszystkie obiekty żywe i to nie podlega dyskusji. Natomiast to, czy życie powstało na Ziemi, czy też zostało przypadkowo na niej zaprószone przez uderzającą kometę, nie ma dla nas żadnego znaczenia. Powtórzmy jeszcze raz: mechanizm życia szuka długo, na rozwiązanie wpada przypadkiem, po czym sprawdzone rozwiązania błyskawicznie doskonali. Jak za chwilę pokażemy, „przylecenie” życia z kosmosu jest o wiele mniej prawdopodobne niż jego zaistnienie tu na Ziemi oraz na innych, Ziemi podobnych, ciałach niebieskich.

By zakłopotać cytowanych profesorów z uniwersytetu Cardiff, którzy zgodnie zestawili prawdopodobieństwo powstania życia na Ziemi ze słowami „nigdy nie nastąpi”, odpowiedzmy na ich prosty rachunek innym, równie prostym. Obliczmy mianowicie, ile bakterii powstałoby w ciągu czterech i pół miliarda lat, przy założeniu, że rozmnażają się one co jeden dzień? Pierwszego dnia są dwie, drugiego każda z nich się podzieliła, co razem daje cztery, trzeciego osiem… Ogólny wzór znany jest nawet dwunastolatkom: w n-tym dniu ich liczba powinna wynieść dwa do potęgi n-tej. To ile konkretnie powinno ich być, dajmy na to, po 1 642 500 000 000 dniach (4.5 miliarda lat razy 365 dni)? Odpowiedź zadziwia i daje do myślenia: 10500 000 000 000! Jakże śmiesznie przy tej cyfrze wygląda cytowane przed chwilą „krańcowo małe prawdopodobieństwo” wynoszące 1 do 1040 000! Z tego prostego rachunku wynika, że przy tak określonej rozrodczości (przypomnę – jeden podział na dzień, a bakterie w sprzyjających warunkach – gdy niezbędnych zasobów jest tyle, ile potrzeba – potrafią się mnożyć nawet do siedemdziesięciu razy szybciej) na to, by w ciągu istnienia Ziemi w sposób absolutnie losowy powstał taki, a nie inny łańcuch atomów, natura mogła wykorzystać 10500 000 000 000 prób. A zatem panowie profesorowie źle obliczyliście swoje prawdopodobieństwo! Podkreślmy, te proste rachunki opierają się na założeniu absolutnej losowości, a przecież ewolucja biologiczna dysponuje dopalaczem w postaci doboru naturalnego! W uzmysłowieniu sobie błyskawicznego tempa jego uruchomienia i jego mocy pomoże nam kolejny rachunek.

Masa przeciętnej bakterii szacowana jest na około 1 *10-12 grama, a masa Ziemi na 6*1027 grama. Z obliczeń wynika, że wystarczają 133 podziały, by z jednej bakterii powstała kolonia jej potomków przekraczająca masę Ziemi! Oczywiście nie jest to możliwe, bo na Ziemi nie ma aż tylu wolnych zasobów, ale wyobraźmy sobie, że dysponujemy superpożywką o objętości jeziora Bajkał. W tym przypadku do sytuacji, w której namnażającym się bakteriom przyszłoby toczyć bratobójcze walki o zasoby, koniecznych jest około 100 podziałów, czyli gdyby podwajały się one co dwadzieścia minut, to do prawdziwej walki pomiędzy nimi (i tym samym o byt) doszłoby w ciągu niecałych dwóch dni!

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Paradoks industrializacji 

Definiens:

Zjawisko, które w umysłach kolejnych ludzki pokoleń pozostawia zupełnie nierzeczywisty obraz samego siebie. Wynika to z tego, że świadkowie pewnych wydarzeń umierają i nie przekazują potomnym swego świadectwa.

O niewolniczej pracy dzieci w rozwijającej się przemysłowo XVIII wiecznej Anglii napisano wiele złego. W powszechnym mniemaniu epoka industrializacji kojarzona jest głównie z nieludzkim wykorzystywaniem dzieci. Jednak statystyki zaczerpnięte z 10 podlondyńskich parafii pokazują, że na przełomie XVII i XVIII wieków śmiertelność dzieci wynosiła około 92%! Z kościelnych ksiąg wynika, że na 2073 urodzonych dzieci wiek pięciu lat osiagnęło zaledwie 166. [Okres dżumy krwotocznej zbierającej ogromne żniwo śmierci już się zakończył. Trwała ona bowiem od 1350 do 1670. - przyp. JF] I tu zaczyna się zatrudnianie dzieci w nieludzkich warunkach do pracy w przemyśle. Teza jest taka: warunki zaiste były nieludzkie i z tym nie należy dyskutować, ale okazało się, że śmiertelność dzieci się obniżyła. Czyli dobro dziecka było lepiej zabezpieczone w nieludzko traktującej go fabryce niż w domu. ["Dobro" w tym przypadku należy rozumieć ściśle i jednoznacznie, jako fakt realizacji celu życia, czyli przeżycie na tyle długo by można było mieć dzieci. - przyp.JF] Statystyka jednak pokazała, że pomimo tego wyzysku nastąpił rozwój populacji. Przed rewolucją przemysłową dzieci umierały w domu (z głodu), a w trakcie rewolucji przemysłowej, nieludzko pracując w fabryce, żyły.





Paradoks polega na tym, że

  1. "Mordercza" praca dzieci w fabrykach jest postrzegana jako niemoralna i wysoko naganna, w rzeczywistości jednak pomiomo, że nazwana "morderczą" była "zbawczą", uratowała bowiem wielu ludzi i wydłużyła ich życie - tak w najkrótszy sposób można wyrazić istotę Paradoksu industrializacji.

  2. jest wielu ocalałych, którzy mogą być świadkami nieludzkich warunków, ale niewielu jest takich, którzy nie mogą świadczyć o ich śmierci we własnym domu, ponieważ nie mieli okazji pracować w tych nieludzkich warunkach.

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Paradygmat 

Definiens:

Zbiór pojęć, postulatów, teorii i metod badawczych tworzących podstawy danej nauki.

 


 

Pojęcia skojarzone:




Paradygmat Fizyki Życia 

Najważniejsze pojęcia: 

  1. Obiekt – zastępujący i rozszerzający znane w filozofii pojęcie bytu. Związane z  nim są takie pojęcia jak: właściwości obiektu i ich stan, kryteria obiektowości (odpowiadające na pytanie czy obiekt jest nadal określonym obiektem) oraz czynniki sprawcze, do których należą inicjatory, konstruktory, destruktoryterminatory obiektu.

  2. System ze szczególnym uwzględnieniem pojęcia dążności systemu.

  3. Obiekt żywyobiekt przyswajający zasoby zewnętrzne do swego powielenia. Służące do tego przyswajania i podziału taktyki strukturytaktyki zachowań.

  4. Resergia jako zasób niezbędny obiektowi żywemu do realizacji jego celu życia, którym jest przyswajanie i powielenie.

  5. Czynnik Wiktoria – dowolna zmiana w projekcie obiektu żywego skutkująca zmianą taktyk struktury lub taktyk zachowań, która polepsza możliwości realizacji celu życia tego obiektu.

  6. Trzy podstawowe typy resergii: materia, energia i informacja. Ze szczególną uwagą dotyczącą informacji, która nie jest ani zachowawcza, ani addytywna.

  7. Nadążność jako najbardziej ogólny model relacji pomiędzy obiektami żywymi.

 

Postulaty, prawa, zasady: 

  1. Dualizm Natury Rzeczy zwany inaczej Prawem Koncentracji, stanowiący treść Pierwszej Zasady Fizyki Życia.

  2. Zjawisko RPD będące przejawem działania Prawa Koncentracji w warunkach ziemskich.

  3. Wygenerowany, na zasadzie samowzbudnej, przez zjawisko RPD proces ewolucji biologicznej, którego podstawowym modelem jest gerpedelucja. Proces ewolucji biologicznej stanowi treść Drugiej Zasady Fizyki Życia.

  4. Druga cecha charakterystyczna ewolucji biologicznej manifestująca się agregacją współpracy i eskalacją konfliktu w procesie zdobywania zasobów przez obiekty typu RPD, która doprowadziła do zagregowania tych obiektów w replikatory syntetyzujące stanowiące obiekty żywe pierwszego poziomu organizacyjnego.

  5. Doskonalący i wytwarzający nowości mechanizm zapadki ewolucyjnej, który w wyniku zmian projektu podczas replikacji, w oparciu o emergencję i silną selekcję, wyłuskuje z kolejnych pokoleń obiektów żywych obiekty o coraz to doskonalszych taktykach strukturytaktykach zachowań zapewniających coraz lepsze realizowanie celu życia przez te obiekty żywe w warunkach gry o zasoby prowadzonej, między innymi, w środowisku innych obiektów żywych. Najprostszym modelem tej gry jest Model Jak Gra Żywe.

  6. Pierwsze Prawo Fizyki Życia mówiące, że źródło resergii kształtuje taktyki zachowań i służące do ich realizacji taktyki struktury, nagradzając je powieleniem w trzecim etapie ewolucji biologicznej.

  7. Mechanizm zapadki ewolucyjnej doprowadził to do tego, że wzajemne interakcje przechwytywania zasobów pomiędzy obiektami żywymi nabrały charakteru nadążnego. Nadążność stanowi treść Trzeciej Zasady Fizyki Życia.

  8. Konflikt interesu wynikający z przyswajania zasobów przez obiekty żywe wraz z wynikającymi z tego konsekwencjami, które prowadzą do wniosku, że życie to gra (w sensie matematycznej teorii gier) o zasoby.

  9. Piąta cecha charakterystyczna ewolucji biologicznej manifestująca się tym, że z kolejnych pokoleń obiektów żywych złożonych z wielu elementów współpracujących ze sobą, wyłuskiwane są obiekty o coraz lepszym zróżnicowaniu kooperatywnym. Jest to rezultatem działania Prawa Korzyści Komparatywnych.

  10. Taktyka von Neumanna i inne taktyki typu von. John von Neumann – twórca matematycznej teorii gier, badającej zagadnienia związane z konfliktem interesu – udowodnił, że najlepszą taktyką gry jest blefowanie (oszukiwanie) w taki sposób, by przeciwnik był przekonany, że blef nie jest stosowany (że nie jest oszukiwany). Tego typu taktykę w Fizyce Życia określa się mianem taktyki von Neumanna.

  11. Zagadnienie doskonalenia taktyki von Neumanna oraz innych taktyk typu von przez człowieka, który, jako najdoskonalszy obiekt żywy (czwartego poziomu organizacyjnego), doprowadził je do ich obecnego poziomu. Czego konsekwencją jest to, że żyjemy w Matrixie, czyli przestrzeni fałszywych komunikatów i bardzo często postrzegamy kłamstwo jako rzeczywistość.

 

Podejście, którym musi się charakteryzować badacz: 

Każdy kto chce zrozumieć zagadnienia związane z życiem musi zmienić swój sposób postrzegania zjawisk z redukcjonistycznego na, co najmniej, teoriogrowe i mnogościowe. W telegraficznym skrócie oznacza to, że rozwiązania zagadki życia nie należy poszukiwać w postaci prostej reguły (redukcjonizm), trzeba natomiast zrozumieć na czym polegają dylematy, dylematy iterowane, paradoksy i inne tego typu zagadnienia, którymi zajmuje się matematyczna teoria gier. W życiu nie ma prostych rozwiązań, wszystko jest kłębowiskiem wzajemnych oddziaływań, a zjawiska nieliniowe odgrywają w nim bardzo ważną rolę. Myślenie mnogościowe polega na ogarnięciu umysłem ogromnej liczby obiektów żywych i jeszcze większej liczby elementów, z których się one składają. To liczby rzędu 1030. To dużo czy mało? Dużo, ale współczesne komputery radzą sobie z liczbami rzędu 10308. Tak więc, chyba nie ma żadnego problemu? A jednak jest. Liczba bowiem powieleń materiału genetycznego, podczas którego mogło dojść do ewentualnych modyfikacji jest w tym odniesieniu po prostu szokująca: 10500 000 000 000. Tak wielkich liczb komputery nie ogarniają.

Ważna jest również umiejętność postrzegania procesów życiowych na dość wysokim poziomie ogólności i zdolność do dostrzegania odległych analogii.

 

Metody badawcze: 

  1. Metody matematycznej teorii gier.

  2. Analiza systemowa z zastosowaniem schematów przepływu resergii. Metody konwersji resergii.

  3. Rachunek zaburzeń, zwany w ekonomii analizą wrażliwości.

  4. Bilanse resergii, polegające na odpowiedzi na pytania: „Kto korzysta?”, „Ile to kosztuje?” i „Kto za to płaci?”.

  5. Poszukiwanie ogólnych prawidłowości w pozornym chaosie nadążnych mnogości interakcji pomiędzy obiektami żywymi i mnogością interakcji w nich samych.

 

Cel: 

    Dostarczenie lepszych modeli poznawczych, i o ile są one możliwe, to i modeli przewidywawczych do analizy zjawisk i procesów związanych z życiem.

 


 

Pojęcia skojarzone:




Pieniądz 

Definiens:

 


 

Uwagi:

  • Definicja Wikipedia stan 2020.05.05: Pieniądz – towar uznany w wyniku ogólnej zgody jako środek wymiany gospodarczej, w którym są wyrażone ceny i wartości wszystkich innych towarów. Jako waluta, krąży anonimowo od osoby do osoby i pomiędzy krajami, ułatwiając wymianę handlową. Innymi słowy jest to materialny lub niematerialny środek, który można wymienić na towar lub usługę. Prawnie określony środek płatniczy, który może wyrażać, przechowywać i przekazywać wartość ściśle związaną z realnym produktem społecznym.

 

Cytaty z literatury:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Pierwotna walka klas 

Definiens:

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Pierwsze Prawo Fizyki Życia 

Prawo kształtowania taktyk zachowań i taktyk struktury przez źródło resergii i warunki zewnętrzne:

Treść:

Źródło dochodów (resergii) i warunki zewnętrzne kształtują taktyki zachowań i nagradzają je i służące do ich realizacji taktyki struktury, przez przeznaczenie obiektów ich posiadających do powielenia w trzecim etapie ewolucji biologicznej.

 

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Piramida finansowa 

Definiens:

Struktura finansowa, w której zysk konkretnego uczestnika jest bezpośrednio uzależniony od wpłat późniejszych uczestników, stojących niżej w tej strukturze. Od nazwiska twórcy pierwszej w historii piramidy finansowej Charlesa Ponziego struktura ta zwana jest także „schematem Ponziego”.

Mechanizm działania piramid finansowych polega na pozyskiwaniu przez ich założycieli jak największej liczby uczestników, którzy – zachęceni obiecywanymi zyskami – wpłacają im pieniądze. W praktyce rzadko są świadczone usługi finansowe. Organizatorzy namawiają zwykle uczestników piramidy finansowej do werbowania kolejnych osób. Z tego powodu piramidy finansowe są z góry skazane na upadek, bowiem system wymaga lawinowego dopływu nowych uczestników, a taka możliwość jest ograniczona. Hipotetyczna piramida, która wymagałaby zwerbowania przez każdego uczestnika sześciu kolejnych, już na dziesiątym jej poziomie musiałaby mieć liczbę uczestników większą o 60% od liczby mieszkańców Polski, a na trzynastym poziomie liczbę uczestników znacznie większą od liczby mieszkańców świata.

Struktura piramidy finansowej istnieje zatem dopóki suma wycofywanych przez uczestników pieniędzy jest niewielka w stosunku do napływających do systemu nowych środków. Zgodne z ustaleniami wypłaty środków pierwszym uczestnikom piramidy usypiają czujność kolejnych, liczących na rzekomo łatwe, pewne i wysokie zyski. Im bardziej organizatorom udaje się wydłużyć okres nowych wpłat i im więcej ma ona poziomów, tym więcej uczestników jest poszkodowanych w chwili jej upadku – często tracą oni większość lub nawet całość powierzonych środków.

Klasyczne piramidy finansowe można poznać po tym, że otwarcie wskazują na to, że jedynym źródłem zysków uczestników są wpłaty od kolejnych osób. Mechanizm ich działania jest jednak często maskowany za pomocą pozornego oferowania inwestycji w określone aktywa (np. nieruchomości, metale szlachetne). Bardzo często zdarza się, że uczestnicy orientują się, że zostali oszukani dopiero wówczas, gdy organizator ma trudność w regulowaniu zobowiązań lub wręcz wtedy, gdy piramida upada.

[Wikipedia pol., 2020.09.08]

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Piramida potrzeb 

Definiens:

W psychologii – sekwencja potrzeb od najbardziej podstawowych (wynikających z funkcji życiowych), do potrzeb wyższego poziomu, które aktywizują się dopiero po zaspokojeniu potrzeb niższego poziomu.

 

Dziennik:




Podstawowy Mechanizm Bogacenia Społeczności 

Definiens:

Podstawowy mechanizm, który powoduje bogacenie się społeczności:
Pozwolenie jednostkom produkującym zasoby pożądane przez innych członków społeczności (resergię) na kumulację zysków pochodzących z dobrowolnej wymiany ich nadwyżek.

 


 

Uwagi:

  • Każde wyjście z różnorakich kryzysów gospodarczych odbywało się poprzez uaktywnienie tego mechanizmu. Na skutkujące rozwojem gospodarczym dorabianie się zezwalali swego czasu: Katarzyna II Wielka w Rosji, Lenin w ZSRR (1921 r.), Liu Shaoqi w ChRL (1962 r.) i nowe, postkomunistyczne władze w Polsce w latach 90. XX wieku.

  • Podstawowym czynnikiem rozwoju społeczeństw są rządy prawa (a nie prawników) i wynikające z nich poszanowanie własności uzyskanej poprzez własną pracę - Andy Eyschen.

  • Proponowana nazwa angielska: BFDS - Basic Factor for Development of Societies

  • Z tych 45 milionów, od 1 do 3 milionów ludzi popełniło samobójstwa, a nawet 2,5 miliona pobiły na śmierć partyjne kadry, ponieważ, jak mówi z goryczą naukowiec, „nie pracowali dość ciężko, ponieważ odważyli się zaprotestować, ponieważ za wolno się ruszali, ponieważ jednego ranka nie mieli siły stawić się do pracy, ponieważ w niektórych przypadkach uznano ich za zbyt starych albo zbyt chorych – i co zrobić z taką osobą? Dalej ją karmić?”.

    W Chinach okres ten jest oficjalnie nazywany „trzema latami katastrof naturalnych” i mało kto zna jego prawdziwą historię. W rzeczywistości, mówi Dikötter, katastrofę praktycznie w całości wywołali ludzie. Partia Komunistyczna zagoniła setki milionów chłopów do kołchozów, aby poprawić wydajność rolnictwa i przemysłu, i zacząć konkurować z supermocarstwami (w ciągu 15 lat zamierzano przegonić Wielką Brytanię w produkcji stali). – Ta radykalna kolektywizacja po prostu zniszczyła motywację do pracy. Wydajność rolnictwa załamała się – stąd głód.
    [cytat z artykułu "Wielki głód i wielki wstyd" - Sunday Times
    http://ciekawe.onet.pl/spoleczenstwo/wielki-glod-i-wielki-wstyd,2,4790703,artykul.html]

  • Wszyscy powinni mieć ten sam telefon, mieszkać w takim samym domu, jeżdzić identycznymi samochodami, a lepiej rowerami (po co się spieszyć). Wszyscy powinni nosić te same ubrania. Wtedy nie będzie podziałów. Tylko, że to jeszcze niedawno było w Chinach i się nie sprawdziło. To są bzdety. Jesli ktoś się więcej stara, to stać go na więcej i pokazuje to jeżdżąc lepszym autem, dzwoniąc z lepszego telefonu, pisząc droższym piórem. I bardzo fajnie, bo inni też by tak chcieli i to ich mobilizuje do działania. To jest właśnie motorem postępu. Dzięki temu poznajemy otaczający nas świat i bierzemy go w posiadanie (za kilka lat będziemy eksplorować Marsa), tak jak Bóg przykazał. Dzięki temu, że ludzie chcą mieć lepsze rzeczy i gonią za pieniądzem, dziś możemy leczyć np.: cukrzycę ludzką insuliną produkowaną przez zmutowane bakterie. Przecież firmy farmaceutyczne nie wynajdują nowych leków, bo są takie szlachetne, ale dlatego, że ich prezesi chcą posiadać jeszcze nowszy model bentleya. - ~egon:

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

  • związane z pojęciem BFDS

 

Dziennik:

Poldao

Definiens:




Policjanci - cechy charakterystyczne

Definiens:

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Politycy - cechy charakterystyczne

Definiens:

Polityk to osoba piastująca stanowisko w rządzie lub aktywnie go szukająca. Politycy proponują, wspierają i tworzą prawo lub politykę rządzania na pewnym obszarze, i co za tym idzie rządzenia jej mieszkańcami. Mówiąc bardziej ogólnie, politykiem może być każdy, kto dąży do uzyskania władzy politycznej w dowolnej intytucji biurokratycznej.

 


 

Uwagi:

  • 6 kwietnia 1491 Girolamo Savonarola zaatakował bliżej nieokreślonych „tyranów” za to, że są wyniośli, gromadzą bogactwa i sprzyjają ludziom bogatym, utrzymują rzeszę urzędników gnębiących lud i kupują głosy, by jak najdłużej rządzić.
    [Wikipedia pol. 2020.02.15]

  • Dla zwolenników interwencjonizmu główną rzeczą nie jest poprawa warunków życia mas, ale przyniesienie szkody przedsiębiorcom i kapitalistom, nawet jeśli ofiarą z powodu takiej polityki stanie się większość ludzi. - Ludwig von Mises, "Planowany chaos"

 

Pojęcia skojarzone:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Polityka 

Definiens:

Polityka to zestaw działań związanych z osiąganiem i sprawowaniem stanowisk w aparacie zorganizowanej kontroli nad społecznością ludzką, zwłaszcza państwem.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Położenie równowagi

Definiens:

Taki stan właściwości systemu, dla którego funkcja wszystkich lub wybranych właściwości tego systemu przyjmuje wartość skrajną (pochodna tej funkcji po czasie jest równa zero).




Postrzeganie 

Definiens:

Postrzeganie (percepcja) – to identyfikacja bodźców (wzrokowych, słuchowych i czuciowych), ich przekształcenie (w narządach zmysłów, nerwach i mózgu) i ich interpretacji przez mózg. Postrzeganie ma na celu zrozumienia otaczającej rzeczywistości.

Zbiór bodźców odzwierciedla obserwatorowi fragment otaczającej rzeczywistości w danej chwili.

 


 

Uwagi:

  • Film o percepcji kolorów How we see color - Colm Kelleher i gruntowne omówienie tego zagadnienia w filmie Kolor, w którym autor - Krzysztof Karoń - kompleksowo omawia zagadnienie postrzegania kolorów.

  • Okazuje się, że ludzie mieszkający w różnych obszarach językowych mają inną mentalność. Inaczej głosują w wyborach i referendach, mają też inne podejście do pracy i wielu innych spraw. Generalnie rzecz biorąc, Szwajcarzy mówiący po niemiecku ciężej i dłużej pracują, ale też są bardziej nieufni wobec cudzoziemców, którzy przyjeżdżają by osiedlić się w ich kraju. Trochę na odwrót jest tam, gdzie dominuje język francuski. Szwajcarzy francuskojęzyczni są bardziej otwarci na imigrantów i nieco mniej chętnie chodzą do pracy. Co ciekawe, nawet jeżeli dany kanton jest dwujęzyczny, to te różnice widać nawet w ramach danego kantonu pomiędzy regionami posługującymi się różnymi językami. Nie jest to więc kwestia różnicy pomiędzy kantonami. Można zauważyć też wyraźnie odmienne wyniki referendów w różnych częściach kraju na tematy związane z gospodarką, inne stopy bezrobocia (wyższe bezrobocie tam, gdzie mówi się po francusku) itp.
    Cytat z książki "Świat oczami młodych ekonomistów" - Autorstwa Anny Balawejder i Krzysztofa Dudzica.

  • Jak odbieramy informację, dlaczego w taki a nie w inny sposób?

    Uzmysłowienie sobie jak postrzegamy rzeczywistość, jak rozumiemy zachodzące w niej zjawiska i procesy zależy między innymi od tego, jak odbieramy informację, jak ją analizujemy, i jakie wnioski wyciągamy. Na podstawie rozmów, kontaktów, dyskusji mogę zaryzykować twierdzenie, że w kwestii odbioru informacji przeciętną, statystyczną osobę cechuje:

    1. Jednostronność przyswajanej informacji
    2. Niechęć do konfrontowania jej z innym źródłem
    3. Pewność o swojej odporności na propagandę i wpływ mediów na widzenie świata
    4. Bezrefleksyjne przyjmowanie opinii „autorytetów medialnych” i „autorytetów moralnych”
    5. Brak samodzielnego wnioskowania - przyjmowanie gotowych wyjaśnień i opinii
    6. Przyswojenie podawanych kalek jako własnych poglądów
    7. Dwubiegunowe widzenie polityki w RP [Patrz Myślenie redukcjonistyczne]
    8. Wiara w demokrację jako źródło wszelkiego dobra i naturalny regulator stanów nieustalonych
    9. W analizie zagadnień historyczno-politycznych (i nie tylko) zerwany związek przyczyna - skutek
    10. Ucieczka od wniosków mogących zburzyć stworzony obraz
    11. Wiara, że „przecież wszyscy nie mogą się mylić” [Patrz Konformizm]
    12. Utrata zainteresowania przekazem medialnym – „wszyscy kłamią” [Patrz Matrix]


    Kolejność punktów nie jest przypadkowa - ukazuje drogę od jednostronności do obojętności. Dlaczego tak jest? Odpowiedź jest bardziej skomplikowana, niż pokazanie jak jest. Generalnie przyczyny dzielę na wewnętrzne i zewnętrzne. Pierwsze dotyczą natury ludzkiej i warunków w jakich się dojrzewało i funkcjonuje. Powstają z następujących powodów:

    1. Człowiek w „procesie edukacyjnym” jest z reguły formatowany przez poglądy edukatorów oraz środowiska w których się obraca
    2. Człowiek jest istotą z reguły leniwą a wszelkie analizy, rozważania, szukanie źródeł kosztują sporo wysiłku
    3. Człowiek zwłaszcza uwikłany w trudy codziennej egzystencji nie ma ochoty na głębsze rozmyślania – przyjmuje rozwiązania proste i pozornie oczywiste, pasujące do jego wyobrażeń
    4. Dwa, a nie daj Boże większa ilość punktów widzenia, wprowadzają dysonans poznawczy, który wprawia w stres – trzeba przyjąć jakąś postawę a to jest męczące (punkt 2.), a czasami wręcz niemożliwe, jeżeli wymaga przewartościowania dotychczasowych poglądów
    5. Powiązanie określonych poglądów z pozycją: ekonomiczną, polityczną, towarzyską, rodzinną – inaczej mówiąc – konformizm
    6. Cechy takie, jak łatwowierność, podatność na wpływ innych, brak własnego zdania, ignorancja
    7. Wynik ociężałości umysłowej. [Patrz również Klątwa wiedzy]


    Druga przyczyna określona jako zewnętrzna, to jest świadome działanie właścicieli sceny medialnej uniemożliwiające wolny dostęp do rynku mediów. Póki co nie ma możliwości, aby jeden człowiek (bądź grupa ludzi) powiedziała coś innym (dużej grupie) bez pozwolenia jakiegoś organu państwowego, czyli trzeciej osoby w postaci funkcjonariusza państwowego. Jest drobny wyjątek w postaci Internetu, ale to zapewne niedługo się skończy, bo staje się on pokaźnym źródłem niekoncesjonowanej informacji oraz ułatwia swobodną wymianę myśli.


    Cytat z rozdziału "Posłowie" książki "Maskirowka smoleńska".

 

Autotest:

  • Dwa autotesty potwierdzające istnienie naszych wewnętrznych algorytmów błędnie interpretujących informację zewnętrzną
    - autotest nr. 1
    - autotest nr. 2

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Potencjał 

Definiens:

Miara tego na ile dany zasób może być wykorzystany.




Popsor 

Definiens:

Podstawowy obiekt rachunku populacyjnego.

 


 

Dziennik:




Populacja

Definiens:

Zbiór podobnych obiektów żywych mogących na siebie oddziaływać, osadzony w określonym środowisku, które również może na nie oddziaływać.

 


 

Uwagi:




Populacja biologiczna

Definiens:

Zespół organizmów jednego gatunku żyjących równocześnie w określonym środowisku i wzajemnie na siebie wpływających, zdolnych do wydawania płodnego potomstwa. Nie jest to jednak suma osobników jednego gatunku, a zupełnie nowa całość.

 


 

Uwagi:

  • Definicja z wikipedii stan 2011.02.15




Poziomy organizacyjne obiektów żywych 

Definiens:

Jeśli zgodnie z rozważaniami Fizyki Życia przyjmiemy, że obiekt żywy to zbiór współpracujących ze sobą powielających się elementów, wówczas możemy wyróżnić kilka poziomów organizacyjnych obiektów żywych w zależności od tego czym są elementy, z których się on składa.

Poziom 0 Cząstki typu RPD posiadające 5 fundamentalnych cech cząstek niezbędnych do zainicjowania ewolucji biologicznej
Poziom 1 Replikatory syntetyzujące które są zbudowane ze współpracujących ze sobą cząstek. Nie tylko odbudowują się one po podziale, ale również, niejako na boku, wytwarzają cząstki w oparciu o projekty w nich zawarte;
Poziom 2 Mitochondria i bakterie stanowią formę życia drugiego poziomu. Są to obiekty zbudowane ze współpracujących ze sobą elementów organizacyjnych form życia pierwszego poziomu.
Poziom 3 Komórka eukariotyczna zbudowana z elementów pierwszego i drugiego poziomów organizacyjnych życia, stanowi organizacyjną formę życia kolejnego szczebla – poziomu trzeciego.
Poziom 4 Obiekty wielokomórkowe typu WSS (obiekty poddane selekcji jak całość) zbudowane z komórek eukariotycznych, takie na przykład jak człowiek – to formy życia czwartego poziomu organizacyjnego.
Poziom 5 Społeczności obiektów żywych typu WSS (społeczności poddane selekcji jak całość), takie na przykład jak: kolonie mrówek lub roje pszczół stanowią organizacyjną formę poziomu piątego.

 


 

Inne definiensy:

 

Uwagi:

  • W hodowli pszczół mamy do czynienia nie z poszczególnymi osobnikami oddzielnie, lecz z trwałym społeczeństwem tych owadów - z rodziną, która stanowi biologiczną całość. Więcej.

  • Społeczności owadów nie są zespolone i fakt ten może budzić wątpliwości co do tego, że społeczność jest organizmem. Uwaga ta jest oczywiście bardzo słuszna, jednak z punktu widzenia teorii systemów społeczności owadów są zintegrowane, ponieważ to, czy dany zbiór elementów stanowi jeden odrębny system/obiekt, nie zależy od tego, w jaki sposób jego elementy są połączone, lecz od tego, że na siebie oddziałują (zachodzą pomiędzy nimi sprzężenia)!

  • Uwaga: obiekty poziomu n-tego nie są zbudowane wyłącznie z elementów poziomu n-1 (propozycja nazwy: hierarchiczna kaskadowość), lecz niektóre elementy mogą być stworzone bezpośrednio z elementów niższych poziomów (propozycja nazwy: hierarchiczna równoległość kaskad zagnieżdżonych)

 

Dziennik:




Poznanie 

Definiens:

proces zdobywania wiedzy i zrozumienia rzeczywistości przez myśl, doświadczenie i zmysły.

 


 

Uwagi:

    Emocje mają wielki wpływ na poznanie.

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Pracusie/Złodzieje 

Definiens:

Fundamentalny dla Fizyki Życia podział społeczności obiektów żywych na pracusiów - wytwórców resergii [wytwórców niezbędnych zasobów] i złodziei - pochłaniaczy resergii [konsumentów niezbędnych zasobów].

 


 

Uwagi:

 

Pojęcia skojarzone:




Prawa Fizyki Życia 

Definiens:

  1. Pierwsze Prawo Fizyki Życia - prawo kształtowania taktyk struktury i taktyk zachowań przez źródło resergii i warunki zewnętrzne.

  2. Drugie Prawo Fizyki Życia - prawo zależności poziomu wydolności danej właściwości organizmu w zależności od jej angażowania.

 


 

Associated concepts:




Prawa życia 

Definiens:

Podstawowe prawa życia opisują relacje pomiędzy cząstkami chemicznymi i obiektami żywymi przez nie utworzonymi.

  1. Prawo powstawania życia - charakterystyczne dla planety Ziemia procesy życiowe mogły zostać zainicjowane przez cząstki chemiczne posiadające 5 fundamentalnych cech cząstek niezbędnych do zainicjowania ewolucji biologicznej.

  2. Prawo doskonalenia życia w kolejnych pokoleniach - zaburzenia, selekcja, optymalizacja czerpania z zasobów

  3. Prawo optymalizacji czerpania z zasobów

  4. Prawo bilansowania zasobów

  5. Prawo siły populacji

  6. Prawo reakcji na warunki zewnętrzne

  7. Prawo zależności

 


 

Dziennik:




Prawica/Lewica 

Definiens:

Para przeciwstawna

 


 

Uwagi:

 

Cytaty z literatury:

 

Dziennik:




Prawo 

Definiens:

Prawo w rozumieniu Fizyki Życia - fundamentalny, dobrze sprecyzowany, jednoznaczny, powszechnie sprawdzalny i niepodważalny model poznawczy lub przewidywawczy.

 


 

Pojęcia skojarzone:




Prawo Haška 

Definiens:

Jeszcze tak nie było, żeby jakoś nie było.

 


 

Pojęcia skojarzone:




Prawo koncentracji 

Definiens:

Materia Wszechświata dąży do koncentracji, każdy obiekt astronomiczny jest pojedynczym ośrodkiem koncentracji materii. Obiekty większe pochłaniają mniejsze. Najsilniej koncentrują materię tzw. czarne dziury. Gdy dochodzi do przekroczenia pewnych wartości granicznych skoncentrowana materia eksploduje tworząc tzw. Wielki Wybuch

Ze zjawiskiem wywołanym przez to prawo mamy do czynienia również w warunkach Ziemskich. Niektóre cząstki chemiczne dążą do koncentracji (utworzenia obiektów o pewnej strukturze), a po przekroczeniu pewnych wartości granicznych rozpadają się. Zjawisko to zostało nazwane zjawiskiem typu RPD

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Prawo Korzyści Komparatywnych 

Definiens:

Prawo Korzyści Komparatywnych głosi, że w społeczności obiektów strumieniowych w sposób naturalny dochodzi do rozwoju specjalizacji i wymiany wytwarzanych i konsumowanych zasobów jeśli tylko występują względne różnice w kosztach wytwarzania.

Jest to naturalna dążność tego typu systemów, która wynika z tego, że różnice te są efektem ewolucyjnym (powielania z różnicami), lub mogą być wynikiem działania zaburzeń.

Z Prawa Korzyści Komparatywnych wynika Trzecia cecha charakterystyczna ewolucji biologicznej.

 


 

Pojęcia skojarzone:




Prawo niwelowania różnic potencjałów

Definiens:

Proces dążenia do stanu równowagi.




Prawo optymalizacji taktyk obiektów żywych

Definiens:

Proces ewolucji biologicznej selekcjonuje takie taktyki zachowań i struktury, które w dłuższym wymiarze czasowym najlepiej służą realizacji strategii życia.
Obiekty żywe mają te taktyki wbudowane w siebie na stałe w postaci taktyk struktury i stałych taktyk zachowań [emocje] oraz w postaci mechanizmów pozwalających na realizację taktyk zmiennych - wyuczanych lub odkrywanych i doskonalonych przez obiekt żywy we własnym zakresie. I oczywiście cały czas je wykorzystują.

 


 

Pojęcia skojarzone:




Prawo Powszechnego Ciążenia ku Socjalizmowi 

Definiens:

Prawo zgodnie, z którym systemy społeczne będące na pewnym poziomie rozwoju naturalnie dążą do socjalizmu. Wpływają na to naturalne czynniki sprawcze wbudowane w człowieka oraz prawa Fizyki Życia.

Do tych pierwszych należą, między innymi:

  1. Rodzimy się jako takersi i tylko niewielu z nas staje się makers'ami.

  2. Większość ludzi nie pragnie wolności bowiem pociąga ona za sobą konieczność bycia odpowiedzialnym. Większość woli komuś oddać rządzenie. Ta wola wzmaga się w sytuacja kryzysowych.

  3. Bez odpowiedniego wykształcenia i dokładnego zrozumienia mechanizmów społecznych nie jest możliwe stanie się makersem. Jednak samo wykształcenie teoretyczne nie wystarcza i musi być poparate zmuszeniem do stałego nabywania doświadczeń w zakresie osiągania celów i konkurowania.

  4. Taker akceptuje dowolną ideologię, która pozwala mu na zabieranie bogatszym.

  5. Takera bardzo łatwo jest przekonać do takiej ideologii obiecując mu: wolność od trosk, wolność od egzaminów na uczelniach, wolność od pracy, wolność od rywalizacji, medale bez wysiłku i dobre zarobki.

  6. Taker koncentruje się wyłącznie na tym co może zabrać, bądź otrzymać nie mając świadomości, że są też biedniejsi od niego.

  7. Pożywkę stanowią nasze: Natura Człowieka Uczciwego, Ahamkara oraz zręczna manipulacja prowadzona przez lewaków, wykorzystująca zjawisko Presji na wyzysk społeczny oraz przeróżnego rodzaju taktyki z Taktyką von Socialla na czele. I dalej:

    • nasze lenistwo;
    • nasze wyolbrzymiane obawy o przyszłość
    • to, że wolimy słuchać rzeczy miłych dla naszego ucha - biedni zasługują, by dostawać za darmo co odbieramy jako ja zasługuję by dostawać za darmo; należy ci się = należy mi się;
    • zwykle bogatych postrzegamy jako złodziei, a nie jako tych, którzy dorobili się zaspokajając w najefektywniejszy sposób ludzkie potrzeby (patrz duo-definiendum "Bogacz");
    • syndrom czerwonych oczu - zawiść.
    • Większość z nas jest wyposażona w mechanizm hipokryzji socjalistycznej, polegającej na tym, że szermujemy hasłami "Ludziom trzeba pomagać, ludzi trzeba szanować, ludziom trzeba dobrze płacić", sami jednak ani im nie pomagamy, ani ich nie szanujemy, a jak mamy im zapłacić to staramy się zapłacić jak najmniej. De facto domagamy się by robił to kto inny, sami natomiast używamy tych haseł głównie do przykrycia naszej prawdziwej postawy im zaprzeczającej.

  8. Podatnymi na ideologię socjalistyczną są ci co nie mogą lub nie chcą pracować: młodzi, lenie, chorzy, pokrzywdzeni przez los.

Do drugich, czyli praw natury ogólnej, które nazywam zjawiskami bądź prawami Fizyki Życia, należą:

  1. Zjawisko wycofywania się z działań prospołecznych i koncentrowaniu się wyłącznie na sobie w zagęszczonych populacjach, w których występuje naturalny bądź sztuczny natłok komunikatów.

  2. Naturalna Presja na Wyzysk Społeczny

 


 

Uwagi:

  • Inne definiendum tego prawa powinno brzemieć "Prawo Powszechnego Ciążenia Ludzkości ku Socjalizmowi".

  • Inne definiendum tego prawa powinno brzemieć "Naturalna Dążność Systemów Społecznych do Socjalizmu".

  • Inne definiendum tego prawa powinno brzemieć "Freeslow's law of social gravitation".

  • W ostatnich latach byliśmy świadkami upadku Hitlera, Mussoliniego i Stalina. Przetrwał jednak i duch, i mechanizm, które wyniosły tych łotrów do autokratycznej władzy. - Ludvig von Mises, "Planowany chaos".

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Prawo zależności życia 

Definiens:

Właściwości i zachowania obiektu żywego uzależnione są od

  1. warunków zewnętrznych,
  2. ewolucyjnych dziejów rozwoju gatunku, którego jest przedstawicielem i
  3. jego własnych doświadczeń

 


 

Pojęcia skojarzone:




Presja na wyzysk społeczny 

Definiens:

Naturalny mechanizm funkcjonujący w grupach społecznych faworyzujący nierobienie.

Wyobraźmy sobie grupę dziesięciu osób, które postanowiły żyć we wspólnocie idealnej. Chcą zgodnie pracować i zgodnie dzielić się wypracowanymi dobrami. Każdy z członków wspólnoty wypracowuje co miesiąc po 100 oro i tym samym wspólnota może podzielić 1000 oro. Wspólne dobra dzielone są po równo, zgodnie z przyjętymi regułami, i każdy dostaje różnego rodzaju dóbr o wartości 100 oro. Nietrudno zauważyć, że nakłady poniesione przez każdego z członków wspólnoty równoważą się z dochodami – bilans wynosi zero (wypracowałem i oddałem za sto, dostałem za sto).

Zastosujmy analizę wrażliwości i wprowadźmy do modelu tej idealnie zgodnej wspólnoty zaburzenie polegające na tym, że w pewnym miesiącu jedna z osób nie wypracowała absolutnie nic. Przyczyna, jak zwykle w analizie wrażliwości, nie jest istotna – mogła nią być choroba lub lenistwo, nie ma to większego znaczenia. Tym razem wspólnota wypracowała 900 oro, a po podziale każdy dostał 90, oczywiście również i ten, który nic nie zrobił. Jego bilans to +90 oro (wypracował 0, zyskał 90). Bilans pozostałych wynosi -10 oro (wypracowali 100, zyskali 90) – wartość dóbr otrzymanych przez każdego z nich zmniejszyła się o 10 oro. Zwróćmy uwagę, że zysk niepracującego jest bardzo duży w stosunku do straty pozostałych, co więcej, tym większy, im więcej osób należy do wspólnoty.

Zbadajmy teraz, jaki wpływ będzie miało zaburzenie przeciwne, i załóżmy, że jednemu z członków bardzo zależy na tym, by ich wspólnota się wzbogaciła. Postanowił zatem ciężko pracować. Harował nawet po nocach i udało się – dóbr wypracował dwa razy więcej niż inni – za całe 200 oro. Tym razem do podziału było 1100 oro, każdy więc dostał po 110. Bilans ideowca wyniósł -90, a pozostałych +10.

Porównajmy teraz, jak na tym wyszli sprawcy obydwu zaburzeń. Bilans pierwszego wyniósł 0 nakładów, 90 zysku – co przekłada się na stwierdzenie, że nie robiąc absolutnie nic, był do przodu prawie tak samo, jakby pracował normalnie. Natomiast bilans drugiego to 200 nakładów i 110 zysku – a więc pracując za dwóch, dołożył do interesu. Jak zatem widać, presja na nierobienie jest o wiele większa niż presja na zdwojoną pracę, bo zyski nie-roba są zdecydowanie większe niż zyski nad-roba. Z drugiej strony, jak pamiętamy, w każdym z nas działa równie silna, naturalna presja na optymalizowanie bilansu zysków i start, czyli po prostu robienie mniej za więcej.

 


 

Uwagi:

  • Arystoteles: najmniej dba się o to, co wspólne największej liczbie ludzi.
  • Garret Hardin: historia wielkich fortun pokazuje, że taktyką osób, które je budowały było ciche uwspólnianie kosztów przy równoczesnym prywatyzowaniu zysków.
  • Frederic Bastiat: Jeśli jakieś posunięcie spowoduje stratę jednego franka przez każdą z tysiąca osób i zysk tysiąca franków przez jedną osobę, ta ostatnia zużyje wiele energii, podczas gdy ci pierwsi będą stawiali raczej niewielki opór; jest więc prawdopodobne, że ten, kto czyni starania prowadzące do zyskania tysiąca franków zakończy je sukcesem.
  • Bilans resergetyczny wielkiego przedsięwzięcia charytatywnego

 

Pojęcia skojarzone:

 

Dziennik:




Prewoluant 

Definiens:

Każdy element poprzedzający konkretny element ciągu ewolucyjnego.

 


 

Uwagi:

  • Jednym z mocnych argumentów przeciwko teorii ewolucji jest śmieszność stwierdzenia, że małpa jest przodkiem człowieka. Rzeczywiście niesie ono w sobie negatywny ładunek emocjonalny, słowo „przodek” bowiem podświadomie kojarzy się nam z mądrym dziadkiem lub ewentualnie słynnym protoplastą ze średniowiecza, a małpa uważana jest zazwyczaj za głupią lub w najlepszym razie za arcyśmieszną. Głupi przodek w rodowodzie mało komu się podoba i z tak prozaicznej przyczyny wiele osób nawet nie próbuje zastanawiać się nad istotą procesów ewolucyjnych. Gdy jednak o małpie powiemy nie jako o przodku, lecz jako o prewoluancie - „Człowiek jest ewoluantem małpy” – zabrzmi to bardziej adekwatnie.

 

Pojęcia skojarzone:




Probabilistyczny paradoks zdarzeń 

Definiens:

To, że zdarzenie się czegoś jest jakkolwiek prawdopodobne wcale nie oznacza, że się to zdarzy (lub nie zdarzy), skoro i tak coś musi się zdarzyć. A z reguły tej wynikają dwa "przyziemne" wnioski:

  • Bez względu na to jak (zadziwiajaco, szokująco) małe jest prawdopodobieństwo zdarzenia się X, wcale nie oznacza to, że X się nie zdarzy.
  • Bez względu na to jak (zadziwiajaco, szokująco) wielkie jest prawdopodobieństwo zdarzenia się X, wcale nie oznacza to, że X się zdarzy.

 


 

Pojęcia skojarzone:

 

Uwagi:

  • Każdy obszar geometryczny, w tym również tarcza strzelnicza, składa się z nieskończonej liczby punktów. W związku z tym prawdopodobieństwo trafienia w konkretny punkt tarczy jest równe zeru, a jednak strzelając, z reguły, w jakiś punkt się trafia.

 

Dziennik:




Proces (ekonom.) 

Definiens:

Proces ( w ekonomii) to ciąg zdarzeń/działań prowadzący w konsekwencji do określonego celu/rezultatu.

 


 

Inne definiensy:

  • System realizujący konkretny ciąg zmian.

 

Dziennik:




Proces (mat.) 

Definiens:

Proces (w matematyce) to uporządkowany w czasie ciąg stanów.

 


 

Uwagi:

  • Ze względu na to, że w fizyce życia procesy odgrywają rolę fundamentalną, nie powinniśmy sobie pozwolić na ich wieloznaczność. Dlatego też dla naszych celów proces należy wiązać z jego definicją ekonomiczną i wyobrażać go sobie jako system realizujący jakiś konkretny ciąg zmian. W starszych podręcznikach do cybernetyki, by uniknąć tej dwuznaczności, proces w ujęciu matematycznym określano mianem ruchu, który odnoszono do zmiany stanu dowolnej właściwości obiektu (lub systemu): Przez ruch rozumie się zmianę temperatury ciała, ładunku elektrycznego kondensatora, objętości lub ciśnien